Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Beeldschoon


Geschreven door ryara
22 juni 2012 08:52

voorgelezen door Lyssna
Categorie: Algemeen

volgend deel: Een Beeldschoon luisterboek

Leestijd: ca. 7 min.
Aantal keer gelezen: 2577 Aantal reacties: 17
Aantal leden : 0
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk

Soms kunnen je dingen overkomen, die je zelf niet begrijpt. Neem nou vanmorgen. Na een diepe slaap neem ik een warme douche om langzaam wakker te worden. Normaal ga ik eerst wat eten en drinken, maar vandaag wil ik het lome gevoel nog wat vasthouden. Genietend wrijf ik de douchegel over mijn lichaam en snuif de geur op. Als ik mijn hoofd naar boven draai om mijn haar te spoelen, zie ik vanuit een ooghoek iets vreemds op het randje van de muur. Vorig jaar hebben we een nieuwe badkamer laten plaatsen en dagelijks kijk ik genietend naar de marmeren mozaïeksteentjes waarmee de inloop-douche betegeld is. Ik vind het mooi zoals de natuurkleuren in elkaar overvloeien. Eén tegeltje lijkt wat naar voren te springen en mijn blik struikelt er altijd over alvorens verder te gaan. Hetzelfde marmer is gebruikt voor de grote vloertegels. De wanden zijn gestuukt met een nieuw materiaal, dat er ook al uitziet als een ruwe marmersoort. Tussen het plafond en het muurtje, dat de douche scheidt van het deel waar het toilet hangt, is een ruimte van ongeveer vijftien centimeter.

In die opening zie ik het hoofdje van een vrouw. Ze heeft dezelfde marmerkleur als de achtergrond en is niet veel groter dan een barbiepop. Het warme water veroorzaakt nogal wat stoom en alles lijkt mistig. Ik knipper het water uit mijn ogen en zie nu ook twee armen die steun zoeken op het muurtje. Ze duwt zich omhoog, totdat ze over het muurtje hangt. Even zie ik een glimp van een paar kleine, maar zeer goed gevormde borstjes, voordat haar haren eroverheen golven. Ze trekt een gezicht naar me, hijst één voor één haar mooi gevormde benen over het muurtje en wiebelt wat op haar billen tot ze naar haar zin lijkt te zitten. Het duurt even voordat ik mijn mond dichtklap en nog eens in mijn ogen wrijf. Ze grijnst ondeugend en steekt een wijsvinger naar me op als een soort groet. Elegant slaat ze haar benen bij de enkels over elkaar en schudt haar haren naar achteren. Nu heb ik het volle zicht op een miniatuur, maar zeer vrouwelijk figuurtje. Ik trek mijn buik in en probeer net zo zelfverzekerd te kijken als zij.

Waarschijnlijk zijn het seconden, maar het lijkt mij oneindig lang te duren, voordat ik weer helder kan denken. Is wat ik denk te zien, waar? Sta ik misschien niet onder de douche, maar droom ik nog? Wat heb ik de vorige avond gedronken? Nee, niets van dit alles, ik ben wakker en zie een marmeren vrouw op het randje van de muur. Het lijkt ook of de bovenrand van het muurtje als water om haar heen golft. Een moment denk ik nog meer gestaltes te zien, maar omdat de vrouw mijn aandacht trekt door haar hand op te tillen, weet ik dat niet zeker.

 Ik draai de douchekraan dicht en sla de handdoek, die ik over de verwarming had gelegd, om me heen.
"Ben jij echt?" Mijn stem is niet meer dan een fluistering, maar ze heeft het gehoord, want ze knikt met haar beeldschone hoofdje.
"Jij ook?" Het lijkt meer zingen dan praten. Ik heb het idee dat ze me in de maling neemt, vooral door de blik in haar ogen. Vreemd, marmeren ogen zonder kleur die er op de één of andere manier toch ondeugend uitzien.
"Wie ben je? Wat doe je hier?" Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden. Haar bewegingen zijn bijna sensueel te noemen. Ik voel me een horkerige reus.
"Je mag me Naja noemen." Haar stem tokkelt als een harp door de vochtige ruimte. Ik weet niet wat ik haar moet vragen en kijk alleen maar naar haar en zij kijkt vanaf haar hoge plaatsje op mij neer. Ondanks haar marmeren uiterlijk ziet ze er zacht uit. Haar huid is overal even glad en zijdeachtig, ze heeft mooie vrouwelijke rondingen en prachtig golvend haar dat tot ver voorbij haar middel reikt. Zelfs in mijn beste tijd heb ik er niet zo uitgezien, denk ik enigszins jaloers.
"Naja", kan ik na lange tijd alleen maar herhalen.
Ze lacht naar me alsof ze binnenpretjes heeft en ik voel me steeds onzekerder worden. Wat moet ik met dat marmeren sekssymbool in mijn badkamer? Nu zit ze me nog uit te lachen ook.
"Wat ben jij eigenlijk? Je ziet er uit alsof je zó uit een Griekse of Romeinse mythe bent weggelopen."
"Je zit er niet ver naast. Mijn voorouders zijn inderdaad goden en godinnen."
"En jijzelf? Ook één of andere godin?"

Ik kan er niets aan doen, maar ik moet vast geïrriteerd klinken. Wat is dat voor iets achterlijks, een minigodin op de zondagmorgen in mijn badkamer. Misschien kan ik maar beter het spelletje meespelen. Doen alsof het normaal is dat hier naakte, marmeren miniatuurvrouwen op de rand van mijn douche zitten. Met een overdreven gebaartje wappert ze wat met haar handen, alsof ze haar nagellak moet laten drogen.
"Ja, natuurlijk, ik zei toch dat mijn voorouders goden waren, dan is het toch logisch dat ik dat ook ben."
"Waar moet ik dan aan denken, waar kom je vandaan? Wat ben je? Grieks, Romeins?"
"Nou, net als bij zovele anderen stroomt er nogal divers bloed door mijn aderen, mijn voorouders waren onbesuisd en keken niet naar afkomst, zoals jullie mensen dat meestal doen."
Ik doe maar net alsof ik het niet hoor over dat ‘bloed’. Heeft een marmeren mens dan ook vloeibaar marmer onder haar huid?
"Ik heb een voormoeder die nimf was. Zij danste en zong veel en hield van baden in poeltjes en meertjes. Zo onschuldig als ze leek, was ze ook weer niet, want hoewel ze mensen vruchtbaarheid en voorspoed kon geven, heeft ze ook mensen verleid en krankzinnig gemaakt, of hen laten verdrinken door ze het water in te sleuren."
Het lijkt alsof ze het leuk vindt om me bang te maken. Ik ben geschokt genoeg, maar niet van plan om me gek te laten maken.
"Een ander, aan wie mijn naam ontleend is, was een van de najaden, de nimfen van het stromende water, dikwijls voorgesteld als een bevallig meisje." Ze kijkt veelbetekenend naar haar volmaakte lichaam.
"Ze stonden bekend om hun schoonheid, hun opgewektheid en hun weldadigheid. Hoewel niet onsterfelijk, genoten zij van een uitzonderlijk lang leven."
Ze prevelt het zangerig op, alsof ze een liedje uit haar hoofd geleerd heeft en kijkt me aan om het effect van haar woorden van mijn gezicht af te lezen. Ik ben inmiddels behoorlijk koud geworden, wat mijn humeur er niet beter op maakt. Snel droog ik me af, mezelf voorhoudend dat ik me niet moet schamen voor mijn wat uitzakkend lichaam. Vandaag geen bodylotion, maar zo snel mogelijk mijn badjas aan zien te krijgen.
"Heb je een reden om hier te zijn?’
Ik zou het liefst willen vluchten, maar durf haar niet alleen achter te laten. Ik kan maar beter een oogje op haar houden.
"Ja, eigenlijk wel."
Voor het eerst lijkt ze wat minder zelfverzekerd.
"Ik zal je het hele verhaal vertellen, ga er maar even bij zitten."

Terwijl ze dat zegt, laat ze zich razendsnel langs het muurtje naar beneden glijden en ontwijkt handig het tegeltje dat een beetje uitsteekt, om zich niet te schaven. Ze maakt een glijvlucht over de natte vloer, die er ineens vreemd golvend uitziet en gaat vervolgens op het randje zitten.
"Hè," giechelt ze, "vloerverwarming, lekker."
Zelf ga ik op het toilet zitten en kijk haar afwachtend aan. Ze schikt wat aan haar lange lokken, strijkt nog eens zinnelijk over haar armen en in één gebaar door over haar borstjes met de piepkleine tepels.
"Weet je, ik ben natuurlijk niet echt, ik besta alleen maar omdat iemand mij zo gemaakt heeft. Een beeldhouwer heeft gemeend te weten, hoe wij goden en godinnen eruit gezien moeten hebben. Nou, mooi dat hij er helemaal naast zat. Een mens kan dat niet. Hij was een goed grafbeeldhouwer. Niet dat ik daar nou mee zit, mensen gaan nou eenmaal snel dood. Daar moet dus veel aandacht aan gegeven worden, willen ze niet vlot vergeten zijn. Waarom maakte hij dan geen beeld van de overledenen? Dan hadden de achterblijvers ze niet zo gemakkelijk kunnen vergeten. Nee, hij moest zich zonodig onderscheiden door mythologische taferelen te maken. Jaren heb ik op een fries in Brussel gezeten."
"Een Fries?"
"Ja, een hoofdlijst van een zuil, of dacht je dat ik zo’n Friese knol bedoelde?" zegt ze smalend.
Ik wil niets meer zeggen en laat haar maar praten.
"Het was er koud en ik werd niet onderhouden. Bijna niemand die mijn schoonheid nog zag. Er wordt overal gerenoveerd, voor je het weet, ben ik niet meer dan een hoopje gruis. Ze hebben me niet eens gemist nu ik weg ben. Daarom ben ik op zoek naar een betere plaats om mijn tijd uit te zitten. Ik heb al onder een rand van een kerk in Brasschaat gezeten, maar daar was het niet veel beter dan in Brussel: koud, vies, geen waardering. Toen ben ik de grens overgegaan en heb een poosje op de markt van Breda aan een muur gehangen. Zomers is dat gezellig, maar nu het weer herfst wordt, zijn er niet veel mensen die mij daar nog zien. Nu ga ik het dus eens binnen proberen. Het verlengt mogelijk mijn levensduur, als het niet bevalt ben ik zó weer vertrokken."
"Wat als het hier wél bevalt?"
"Mmm, ik zal reclame voor je maken."
"Nou, liever niet, ik weet al niet wat ik met jou aanmoet."
"Je hebt geen keus, of je zou me met een mokerhamer moeten neerslaan, maar kijk dan wel uit voor je mooie tegeltjes. Je hoeft trouwens niet bang te zijn, ik zoek een plekje op de muur, het zal net lijken of je een kunstwerkje hebt opgehangen. Voor je man ook leuk," terwijl ze het zegt laat ze haar blik veelbetekenend over me heen gaan, "en het kan geen kwaad, ik ben maar een stenen beeldje, ver onder zijn maat."
"Als het nou waar is wat je allemaal beweert en je bent niet meer dan een stenen beeldje dat niet eens lijkt op een echte godin, waarom doe je dan zo hooghartig tegen me?"
Even is ze stil, maar al snel komt het volgende argument.
"Wat denk je van de kunstenaar? In ieder werkje zit een stukje ziel van de kunstenaar. Alles wat een ziel heeft, heeft recht te bestaan."

Nu zit ik met een antiek paneel in mijn nieuwe badkamer. Het bloedmooie grietje in het midden kijkt dagelijks onverstoorbaar op me neer en doet alsof ze van steen is, maar ik voel me nooit meer helemaal op mijn gemak als ik uit de douche stap. Sinds vorige week zag ik in het water op het reliëf wat dolfijnen en ik dacht vanmorgen ook blote kinderen te zien. Ik vrees dat ik er nog niet klaar mee ben.

 

 


© ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: In het najaar van 2010 kochten we in Zeeuws-Vlaanderen een aardig kunstwerkje, bedoeld om in de badkamer op te hangen. Het was een gipsen afbeelding van Venus op een dolfijn, Het is een langwerpig paneel, dat inmiddels prachtig tot zijn recht komt op de plaats die we ervoor uitgezocht hadden. Sinds die tijd ben ik op zoek om er achter te komen waar het originele stuk hangt. Natuurlijk heb ik internet afgespeurd, maar ik kom er niet veel verder mee. Waarschijnlijk is het ooit gemaakt door J. Lambeaux, een Belgisch beeldhouwer. Weet iemand mij misschien iets meer te vertellen? Ik hoor het heel graag. Als ik weet hoe ik het moet doen, zal ik een foto van het paneel eronder plakken.
Profiel foto van Cojo
Het zou erg leuk zijn als je het origineel eens kon bekijken. Het verhaal is fijn geschreven, en leest lekker weg, maar ik voel toch enige verwarring. Ragazza heeft altijd dit soort ontmoetingen en sarcastische gesprekken, het zet me daarom een beetje op het verkeerde been. Ik zie steeds haar gezicht bij dit leuke verhaal

Dankjewel voor je fijne reactie. Ja, Ragazza heeft zelfs nog vaker dan ik dit soort ontmoetingen, maar in de loop der schrijfjaren blijkt toch dat dit vaak mijn betere verhalen zijn. Het gaat me met de kleinkinderen ook gemakkelijk af. Je moet er toch maar aan wennen dat IK achter dit verhaal zit, maar het is een compliment om met Ragazza vergeleken te worden. Over het origineel: ik heb sindsdien al heel wat afgereisd en onderzocht om het origineel te vinden. Het heeft me leuke ontmoetingen opgeleverd en ik weet nu veel van grafkunst, maar ik heb 'mijn' kunstwerk nog niet gevonden.

aha, daarom kwam het wat bekend voor! Dan stond ik pas echt op het verkeerde been, ik las namelijk ook vaak 'oude' verhalen op de vs.(Y)

hoera, nu met foto!
Profiel foto van Henny
Dit is een ouder verhaal van je en toen je het op verhalensite plaatste was ragazza niet erg actief met haar verhalen, in deze vorm te plaatsen. Ik vind het nog steeds een bijzonder verhaal. Speels geschreven en met een dot humor. Ik lees dat graag. :-d

Dankjewel voor je reactie, ik schrijf dit soort verhalen graag.

Gelukt, nu met foto!
Profiel foto van maarten54
Leuk. Ik kan mij niet herinneren dat ik het eerder gelezen heb. Leuk verhaal, vol fantasie (?) dat een simpele man doet likkebaarden...

k vergeet m n twee handjes, sorry

Haha, voor de simpele man nu ook een foto erbij.
Profiel foto van Fikske
Knap geschreven verhaal alweer Ria. Ik ben eigenlijk een beetje jaloers dat jij fantasieverhalen zomaar uit je mouw kan schudden terwijl er bij mij altijd iets (min of meer waar) moet gebeurd zijn vooraleer ik er een verhaal kan over schrijven. Wat dat beeldje betreft kan ik zeggen dat er vroeger in Brussel heel wat werken van Jef Lambeaux, aan gevels hebben gehangen, maar of dat nu nog zo is, met al die verbouwingen, weet ik niet. De man maakte ook veel beeldjes in brons en vaak met erotische inslag. Misschien kan je eens Googelen om meer te weten over hem en zijn werk, maar dat heb je waarschijnlijk al zelf bedacht.

Dit was ook een beetje waar natuurlijk. Ik was helemaal in de ban van mijn aankoop, dan zie of hoor je wel eens vreemde dingen. ;) Ik heb al veel onderzoek gedaan, heb zelfs een foto op internet gevonden van het origineel, ben in het betreffende museum geweest met mijn vraag en ze konden me niet helpen...Ik blijf hopen.
Profiel foto van Wee
Wat een beeldschoon verhaal! x

Dankjewel Wee.

De beeldschone dame met haar gevolg zit nu als foto onder het verhaal geplakt.

Práchtig, die foto. Ja, beeldschoon is het juiste woord voor zoiets moois!
Profiel foto van monkey
Tijdens het lezen wist ik, dit verhaal ken ik. Toen je over het beeld begon wist ik het zeker, dit heb ik eerder gelezen. Mogelijk kan Max of Ragazza je helpen met het plaatsen van een foto. Mooi verhaal met veel wwarheid en een beetje duim, of het beeld moet je zo bezighouden dat je het hoort praten, maar dan zou ze je ook kunnen vertellen waar het orgineel is.

Ja de vrouw is wel waarheid en het beeld, ach ze hangt nog steeds beeldschoon in mijn badkamer, ik heb veel plezier van haar. Ze blijft geheimzinnig.

De fot zit er nu onder, kijk maar eens wat een schoonheid.

Echt een heel mooi kunstwerk, byzonder om dat in je badkamer te hebben.
Profiel foto van Anneke Tanneke
genoten wat een voorgeschiedenis van jouw een antiek paneeltje. Zo schrijf je dus verhalen, beeldend , net humor en levensecht verzonnen. respect Anneke Tanneke

met humor!!!

Dankjewel voor je leuke reactie. Ik heb nu een foto onder het verhaal kunnen plakkn, kun je zien waar het over gaat.
Profiel foto van ragazza
Altijd leuk dit soort verhalen, zowel voor de lezer als voor de schrijver. Ik had deze al eens eerder gelezen, maar ik heb er opnieuw van genoten. Je hebt Naja heel beeldend neergezet en er een leuke dialoog bij verzonnen. Het klinkt allemaal heel logisch en bovendien zit er ook een achtergrond in. Absoluut graag gelezen!

Dankjewel, dat is een groot compliment uit de mond van een groot vertelster van die soort verhalen.

Ehum... ik verslik me bijna. Dit is echt wel te veel eer voor mij en mijn vertelseltjes, hoor. Maar toch bedankt (f)
Profiel foto van naiche
haha, wat een verhaal! En wat een enge badkamer heb jij:D Spookt ze elke ochtend nu bij je als je onder de douche gaat? Ik zou er bijna in gaan geloven! Leuk verteld Ryara, ik heb genoten.

Ik heb een heerlijke badkamer en sinds dat plateel er hangt is het echt af. Ik heb kortgeleden met een zacht borsteltje aan de stofzuiger alle blote billen enborstjes nog eens goed gezogen. Ze schudde genoeglijk met haar schouders, alsof ze ervan genoot. Dankjewel voor je leuke reactie.
Deze herinner ik me nog goed, ik vond het een enig verhaal. Tips had ik destijds al gegeven. Heel leuk dat het je gelukt is om de foto te plaatsen. Mooi ding hoor, compliment.

Hallo, leuk dat je nog een keer langs kwam. Ik hoop dat ik je tips van destijds heb toegepast.
Prachtidee om zo'n friesje in je badkamer te hangen. Zo kan je er dagelijks van genieten en leuke verhalen bij verzinnen. Erg graag gelezen ryara.

Dankjewel voor je leuke reactie, ik geniet er inderdaad heel erg van, ik voel me alsof ik in een Romeinse badkamer mag toeven.
Profiel foto van willy
Was er van overtuigd dat ik gereageerd had, maar blijkbaar is er iets misgegaan. Voordeel is wel dat ik je nu gelijk kan complimenteren met een spotlight verhaal. Ik heb er dus nu twee keer van genoten.

Dankjewel Willy, ik geniet er ook meerdere malen van.
Profiel foto van ive
Je weet hoe ik er over denk, dit heerlijke verhaal. En ik heb het ook al eens gelezen ;) maar nog steeds vind ik het erg 'smakelijk' geschreven en ook verteld. Ik lees je graag, Ryara.

Dankjewel Ive, het is ook één van mijn eigen lievelingsverhalen en eigenlijk is het nog niet af, want het raadsel van de herkomst is nog steeds niet opgelost.
Profiel foto van ryara
Dankjewl lieve onbekende voorleester 'Lyssna'. Je hebt mijn verhaal prachtig voorgelezen. Het is best wel een beetje griezelig om dat te laten doen, maar je hebt mijn verhaal met respect behandeld en ik heb met plezier geluisterd. Hoewel ik geen Vlaamse ben, vond ik het een uitdaging om dit verhaal met jouw stem te laten voorlezen en het resultaat mag er zijn. Nu is het niet meer alleen 'mijn' verhaal, maar ook een beetje van jou.
Profiel foto van ragazza
Het was al een prachtverhaal en nu is het nog prachtiger geworden. Ik heb er althans nog eens extra van genoten. (y)

Dankjewel voor het opnieuw langskomen
Oke, net klaar met mijn reactie, valt de laptop uit! Het is echt een beeld waar je naar blijft kijken en je steeds wat nieuws ontdekt. Erg leuk verhaaltje! Bij ons hangt niks in de badkamer: vind ik eng!

In onze badkamer past het wel, leuk dat je even langskwam, dankjewel.
Profiel foto van Henny
Het heeft zeker wel wat om zo een verhaal te horen. Ik heb er opnieuw van genoten en overweeg ook een verhaaltje voor te laten lezen.

Het is héél vreemd om je eigen verhaal op deze manier terug te horen, maar wel de moeite waard.

Dat geloof ik, alsof het niet meer je eigen verhaal is, want tijdens het schrijven hoor je toch je eigen stem in je hoofd.