Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Zeilen op de Griekse wateren


Geschreven door Stella Nomara
21 maart 2012 20:19
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 1705 Aantal reacties: 12
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag technisch commentaar op zijn werk


Ze hadden er genoeg van.
Drie zomers achtereen was hun vakantie in het water gevallen doordat het te vaak en te veel had geregend. Daarom hadden onze vrienden, laten we ze voor het gemak maar Joop en Annie noemen, enkele jaren geleden een drastisch besluit genomen. Ze lieten Nederland links liggen en gingen hun heil en droog weer zoeken in Griekenland. Niet in een hotel, daar waren zij de mensen niet naar. Ze gingen flottielje-zeilen, of zoals zij het zelf noemden: “met een sootje bote achtermekaar an seile“. Het zijn immers rasechte Amsterdammers.
Zeilen deden ze beiden al van kinds af aan, dus dat was niets nieuws. Wat wel nieuw voor hen zou zijn, althans dat hoopten ze, was weer eens zeilen in het zonnetje. Ze hadden er hun buik vol van om, zoals afgelopen jaren, ijlings de zeilen te moeten bergen omdat de zoveelste bui regen roet in het eten gooide.

De dag van hun vertrek stonden ze met een minimum aan bagage op het vliegveld. Eenmaal in het vliegtuig deden ze wanhopige pogingen om in gesprek te komen met hun medezeilers, maar kwamen bedrogen uit. De meesten smeten met woorden als: marina, clubhuis, boxen, fenders en andere vreemde uitdrukkingen. Onze vrienden keken elkaar vragend aan, maar gaven geen krimp. Aangekomen op het vliegveld van hun bestemming, stond er al een bus klaar voor diegenen die het zo plezierig vinden om enkele weken in een tupperware schaaltje rond te dobberen en maaltijden klaar te maken voor volwassenen in een smurfenkeukentje. De boot, die de aankomende weken het huis van Joop en Annie zou zijn, viel goed in de smaak. Toen ze hun weinige spullen gestouwd hadden en in hun tijdelijk verblijf bij zaten te komen van de vermoeiende reis, hoorden zij opeens een vreemd geluid. De herrie die zij hoorden leek nog het meest op een naderende onweersbui, zodat zij elkaar verschrikt aankeken. Na nog een keer goed geluisterd te hebben, herkenden ze een stem die iets onverstaanbaars door een megafoon mededeelde. Ook de eigenaar van de stem ontdekte dat het apparaat niet aan de gestelde eisen voldeed. Hij plaatste daarom zijn handen aan zijn mond en blèrde dat iedereen over een half uur in het clubhuis werd verwacht. Gelukkig waren onze vrienden in het bezit van het woordenboek: Amsterdams zeiljargon - Bekakt zeiljargon, zodat zij ontdekten dat “clubhuis” hetzelfde betekende als “kantine”. Zij gaven gehoor aan deze opdracht en als twee opgetogen kleine kleuters togen zij naar het bedoelde gebouw. Daar werd door het flottieljehoofd - door Annie omgedoopt als herdershond - enige vaar- en andere niet ter zake doende instructies gegeven. Het kwam er op neer dat iedere ochtend, op een nog nader te bepalen tijdstip, gezamenlijk zou worden uitgevaren en men dan in kiellinie opstoomde naar de volgende marina. Annie voelde een steek van jaloezie door zich heen gaan, want het woord “marina” bracht zij in verband met een mooie, jonge Griekse dame. Zij slaakte een zucht van verlichting toen het woordenboek haar vertelde dat "marina" een deftig woord is voor "botenstalling".

De volgende morgen werden alle flottieljegangers ruw gewekt door het ochtend-appèl van de herdershond. Hij deelde de verschrikte zeilers mee, dat er binnen een half uur uitgevaren moest worden. Na veel geharrewar, gingen even later twaalf grootzeilen en elf fokken omhoog. Dat alles niet gesmeerd liep, was wel te begrijpen. Men moest immers wennen aan een ander tuigage dan die van je eigen boot. Dat bleek duidelijk toen één van de watersporters aan zijn kapiteinse het bevel gaf om de fok te hijsen. Het schaamrood ontsierde zijn kaken toen hij tot de conclusie kwam dat zij hem ondersteboven had gehesen. Het fluitconcert van de overige zeilers deed hem beseffen dat het onkundig handelen van zijn echtgenote door iedereen was waargenomen. Natuurlijk rolden ook onze vrienden bijna van boord van het lachen toen zij dit geklungel aanschouwden. Dat leedvermaak wordt bestraft, bleek toen hun boot, hoe was het in hemelsnaam mogelijk met dit zwakke windje, ging gijpen. Dat ontlokte een onvervalste Amsterdamse krachtterm uit de mond van Joop: “wattenpestpokkeklereboot”.

Na een half uur ploeteren en scharrelen hadden alle deelnemers de juiste positie ingenomen. Het varen in kiellinie deed Joop nog het meeste denken aan een eend met een stelletje jongen, waarbij de boot van de herdershond de rol van de moedereend vervulde en de deelnemers die van de kuikens. Onze vrienden vonden deze manier van zeilen maar zó-zó, maar goed, ze kwamen vooruit en het zonnetje scheen volop. Dat deed Annie in de loop van de dag veranderen van melkfles in een rode kreeft, aangezien zij halsstarrig bleef weigeren haar nog bleke, Hollandse huid in te smeren met een zonnebrandcrème.
Aan het einde van de dag begon de herdershond een nieuwe order te blaffen: “Fenders out!” Joop keek verward naar Annie, maar herhaalde tegen haar wat de roedelleider had bevolen. Eerlijk gezegd begreep hij totaal niet wat hun was opgedragen, maar liet dat niet aan haar blijken. Zij was daarentegen veel eerlijker en zei tegen hem: “Joop, ik mag hier harstikke dood neer falle, maar ik heb geen ene flauwe nosie van wat die gozer bedoel.” Op deze eerlijke bekentenis kon hij niets anders doen dan kleintjes toegeven dat hij er ook niets van begreep. Vlug pakte Annie hun woordenboek en, ondanks haar verbrande huid, sloeg zij dubbel van het lachen. “Attelenoje, weet je wattie see, die halluffe sool bedoel datte we de stootkusses buiteboord motte hange”, vertaalde zij gierend van pret, waarop Joop zich bijna verslikte in zijn sigaar van het lachen.

Na enkele minuten lagen zij afgemeerd op hun plek, die de andere zeilers steevast “box” noemden. Al die spraakverwarringen deden onze vrienden echter wel beseffen dat zij hun scheepjargon moesten bijvijlen met die nieuwe begrippen. Zelfs in de Almanak voor Watertoerisme deel 1 en 2 was geen duidelijke verklaring voor deze nieuwe benamingen in het Amsterdams te vinden.
Gedurende de volgende dagen genoten onze vrienden volop van de Griekse zon en het zeilen. Toen hun vakantie voorbij was hebben zij zich voorgenomen om niets aan hun eigen taaltje te veranderen, om nooit meer aan flottieljezeilen te doen, om voortaan een individuele zeilvakantie te boeken, wél in Griekenland, maar zonder herdershond.



 


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Cojo
In een tupperschaaltje....... Maar gelijk hebben ze. Spreek je moers taal! Gezellig verhaal, ik knap er zelfs een beetje van op.(Y)

Dat is ook de bedoeling, om de lezers wat luchtigheid te geven. Ja, dat tupperwareschaaltje slaat op polyester boten. Dank voor he tmezeilen en je reactie, Cojo.
Profiel foto van maarten54
Mooi verhaal. Klinkt mij nog bekend in de oren ook. Ik leg mijn bootje vast met een -aanleg- touw Anderen hebben het over een 'meerlijn' en ik heb ze zelfs een touwtje van 10 mm een 'meertros' horen noemen. De kinderen hebben de stootkussens, kuch: fenders, 'stootbillen' genoemd. Geef mijn maar gewoon volk. grt Joop en Annie

Praat me er niet van, Maarten. Ooit heb ik het aanlegtouw, echt een meertros, vanaf onze sleepboot op zo'n jacht gegooid in een sluis. Hij wilde zijn "meertros" niet op onze bolder leggen. Dank voor het meevaren en je reactie. Groetjes van Joop en Annie.
Profiel foto van naiche
Heerlijk herkenbaar. Ik heb in de voorbije jaren ook veeeeel bijgeleerd. wat dacht je van bolfender, fendersocks, shockcord, selftailer, winch. Ach, het went, en het is ook wel handig als je met verschillende nationaliteiten bij elkaar zit, maar bij ons aan boord hebben we ook gewoon touw en hangen we de ballen buiten. Ik hoop wel dat Annie wat heeft bijgeleerd w.b.t. die zonnebrandcreme:-d

Ja, die veranderde scheepsjargon deed mij vaak lachen. "Spreek je moers taal", zeiden wij vaak. Annie heeft daarna factor 300 meegenomen om zich in te smeren. Leuk dat je meeging naar Griekenland en een reactie achterliet, naiche.
Profiel foto van Henny
:D Wat had ik een lol tijdens het lezen! Leerzaam ook, want veel betekenissen kende ik niet. Ben maar een keer mee wezen zeilen en toen zeiden ze dat ik op de lage rand moest gaan zitten voor het evenwicht... Maar goed dat ik andere kleding bij me had. (shy)

Ik ben blij dat je hebt kunnen lachen om dit stukkie, Henny. Ja, die lage kant van de boot...dat vraagt om moeilijkheden :-) Dank voor het aan boord zijn, je reactie en je twee armen.
Profiel foto van Adje
Al lachend heb ik toch ook weer heel wat bijgeleerd over het zeilen, zoals dat je bvb altijd zonnecrème bij je moet hebben ... zeg nu zelf, ben ik een goeie leerlinge of niet, haha? :D :D :D

Je leert snel, Adje. Een tien met een griffel en een kus van de juffrouw, zeiden wij vroeger. Gezellig dat je meevaarde, een reactie achterliet en mij twee armpjes gaf.
Profiel foto van Jan
Ik kan mij voorstellen dat ze dit niet meer doen, maar lekker hun eigen gang gaan. De laatste keer dat ik heb ´mee´ gezeild was op een boot waar 12 mensen op konden slapen en eten. Het was wel droog maar erg veel wind op het IJselmeer. Geweldige ervaring behalve het slapen.

Leuk dat je ook een zeilervaring hebt, Jan. Ja, slapen moet je leren op een boot :-) Dank voor het aan boord stappen en een reactie achterliet in de kombuis.
Profiel foto van Faith
Ik heb totaal geen verstand van zeilen, maar je verhaal is toch herkenbaar. Die flauwekul komt in alle takken van sport voor! Je vroeg mij je verhaal tot op het bot af te kluiven, bij deze dus: 1. Daarom hadden vrienden van ons, (ik neem aan dat deze vrienden dezelfde mensen zijn als de mensen die er in je eerste regel genoeg van hebben. toch doet jouw zinsbouw iets anders vermoeden. schrijf bijvoorbeel: daarom hadden onze vrienden.........dan klopt het) 2. van kinds af aan dus dat was niets nieuws. (een komma tussen 'aan' en 'dus') 3. wel nieuw voor hun zou zijn, ( hun = hEn) 4. viel bij hun goed in de smaak. ( in elk geval moet 'hun' 'hen' zijn, maar mooier zou het zijn als je dit doet: ....het huis van Joop en Annie zou zijn, viel goed in de smaak) 5. stem, die iets onverstaanbaars (de komma mag weg) 6. niets ter zake doende (niet ter zake doende) 7. steek van jaloezie door haar (steek van jaloezie door ZICH heen gaan) 8. gaan want het woord “marina” bracht (komma tussen 'gaan' en 'want') 9. een deftig woord was voor (een deftig woord is) 10. twaalf grootzeilen en elf fokken omhoog. (ik heb de ballen verstand van zeilen, dus misschien is het gewoon goed, maar: waarom ook geen 12 fokken?) 11. ander tuigage dan die van je eigen boot was. (ander tuigage dan die van je eigen boot) 12. denigrerende (dat woord weghalen: het past niet in de context) 13. bijna van boord door het lachen (bijna van boord van het lachen) 14. blaffen:“Fenders out!” (spatie achter dubbele punt maken) 15. Eerlijk gezegd, begreep hij (komma weghalen) 16. vakantie voorbij was hadden zij zich (...hebben zij zich....) 17. eigen taaltje veranderen, (woord vergeten)

Lieve Faith, heel hartelijk dank voor het kluiven. Heb je nog wel wat voor Joppe overgelaten om op te kluiven? Ik vermoedde wel dat er nog veel aan haperden, maar als niemand mij daar op wijst, leer ik nooit wat. Nogmaals veel dank voor de moeite die je genomen hebt.

Joppe? Die is van mijn zusje...de mijne heet Fikkie en die kluift niet graag!

Oh sorry, foutje, bedankt.
Profiel foto van beppie
Heerlijk hilarisch verhaal heb je ervan weten te maken. Ik heb al niets met water, laat staan met van die 'over het paard getilde...' Ik zie het zo voor me, twee rasechte Amsterdammers, die zich uiteindelijk van niemand iets aantrekken. Groot gelijk hebben ze!

Leuk, dat je het hilarisch vindt. Dat was ook de bedoeling. Ja en die Amsterdammers, daar kon ik me makkelijk in verplaatsen (Vroeger zelf veel gezeild en ik ben ook een echte Amsterdamse). Maar het gros is wel echt gebeurd hoor. Dank voor je bezoekje en het lezen, beppie.
Sappig taaltje, dat Amsterdams ! Ik heb zo'n gevoel dat je fantasie het verhaal serieus heeft bijgekruid, maar zo hoort het ook !

In grote lijnen is het echt gebeurd. Met wat zout en peper op smaak gebracht. Dat sappig taaltje doet dus niets onder op het Brugse dialect. Dank voor het wapperen met twee armen, je reactie en het lezen, jongeman.
Profiel foto van ryara
Ik vind dit van het begin tot het eind een heerlijk verhaal. Mijn dochter heeft dit ook wel eens gedaan. Dat is niet zo'n doorgewinterde zeilster, dan is een 'herdershond' wel aangenaam. Zij troffen ook een leuk gezelschap, dus hebben er alleen maar goede herinneringen aan. Het leukst vond ze nog het 'dekdellen'. Ik heb van je verhaal genoten, lekker droog opgeschreven zoals Amsterdammers dat ook doen.

Dank voor je vele compimenten, Ryara. Ja, als je nog niet veel ervaring hebt met zeilen, is zo'n herdershond wel handig. Joop en Annie hadden niets met die bijgoochem :-)
Profiel foto van willy
Leuk verteld, subtiel de kak te kakken gezet. Kortom genoten.

Fijn dat je genoten hebt van dit vertelseltje. Ik heb het ook met plezier op papier gezet. Kouwe kak, dat was het inderdaad. Dank voor het lezen, je reactie en, weer, die twee armen!
Profiel foto van haarle15
Kan mij deze termen niet zo herinneren, maar vindt het wel vermakelijk om te lezen. Ruim dertig jaar terug gingen we met alle misdienaars met onze pastoor een dagje weg. Hij was een goed zeiler en zo hebben we het een en ander opgestoken. Verder kwamen we wel een op het meer van Giethoorn terecht met een zeilboot, maar daar stuntelen we de gehele dag door en genoten van onze vrije dag.

Dank voor je reactie, haarle15. Leuk dat je ook eens gezeild hebt. Het is een heerlijke, rustgevende sport. Vraag maar aan naiche.

Klopt... alleen kom ik zelf maar weinig in de gelegenheid.