Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Papa... zie je dat potje? 1


Geschreven door Gerjanneke
22 juni 2019 02:21
Categorie: Verlies

volgend deel: Papa... zie je dat potje? 2

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 48 Aantal reacties: 3
Aantal leden : 1
 0
Ik mis uw lach Ik mis de dag Waarop u nog in ons midden was De dag waarop u lachte Mopperde huilde stoeide dachte Ik zie u weer gaan de ambulance in met uw das Uw jas in de gang Uw bed netjes opgemaakt Het lijkt zo kort nog niet zo lang papa ik ben zo bang... Die dag in mijn leven Zo verschrikkelijk ongewoon Toen mijn leven is gestaakt Ik kijk terug met angst en beven Nu u niet meer hier woon Niet meer bent hier op aarde Ik keek niet naar uw graf nee ik staarde Het is allemaal zo oneerlijk Ik begrijp het niet... papa waarom? Het ging net weer zo goed tussen ons Ik wil dit niet! Ik wil u hier bij mij! Ik huil, schreeuw, lach niet. In iedergeval dat laatste niet echt. Wat zou het een ander schelen? Ik krijg u er toch niet mee terug.. Ik blijf staan en vecht! Ik kan niets en niemand bevelen.. Bevelen om mijn emoties vrij te laten Want dan zou alle woedde eruit barsten Ik kan dat niemand aan doen.
© Gerjanneke. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Laat je woede maar komen Gerjanneke. Ik denk dat het goed is, onbewust laat je slechts toe wat je aankunt. Uit lijfsbehoud.
Profiel foto van Fons
Woede en agressie die je overvalt bij het verlies van je dierbare vader, met de eeuwige vraag waarom, waar je nooit een antwoord op vindt, Het is aanvaarden, al is het zo moeilijk.
Ik wens je sterkte en moed.
Profiel foto van Ryara
Laat je emoties maar gaan, maar vergeet niet verder te leven. Bedenk wat je vader gewild zou hebben, vraag om kracht en gá ervoor.
Heel veel sterkte meis. {}