Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


In de volle asbak liet hij een spoor achter - Deel 12 Minachtend - laatste deel


Geschreven door esperanza
17 juni 2019 15:17
Categorie: Vervolgverhaal

vorig deel: In de volle asbak liet hij een spoor achter - Deel 11- Reddeloos

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 75 Aantal reacties: 3
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkelDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
 
Deel 12 – Laatste deel 
Minachtend 
Paula kwam dus terug naar de cel in de politiebureau van Monte Verde. Ze was echt desolaat. Nadat ze helemaal alleen was achter gelaten, dacht ze bij zich, ‘blijkbaar heb ik dus alles verkeerd gedaan.’ Nu ben ik niet veroordeeld maar wel terug naar de cel gekomen. Hoe het verder zal gaan? Zou de advocaat straks langs komen? Hij zou nu erg boos op me zijn. In iedere geval weet hij dat ik hem niet vertrouw. Ik zou nu geen advocaat meer hebben. Een advocaat betalen kunnen we niet!’ Paula ging in dat armzalige bed zitten. Ze was moe, erg moe geworden. In de laatste nacht had ze niet kunnen slapen. Het was daar doodstil en ze viel in slaap. 

Het was al heel laat in de middag toen een politieman kwam haar halen want ze kreeg bezoek. Haar vader en moeder stond op haar te wachten. Moeder deed niets anders dan huilen, maar haar vader was kalm en gedroeg zich heel rustig. Paula omarmde haar moeder en troostte haar:  
“Ik ben nog niet veroordeeld, mama, dus het is nog hoop voor ons. Huil niet. Wie weet komt nog alles goed!” 
“Ik ben zeker dat alles nog goed komt.”  Zei Pedro Xavier.
“Heb je Marcio nog gesproken, papa?” 
“Ja, we hebben een hele tijd staan te praten. Hij denkt dat de rechter precies heeft gedaan wat hij al had verwacht. Hij zal nu de bewijzen die jij hebt afgegeven, laten onderzoeken en ook proberen achterhalen wie de huurmoordenaar was. Het zou een tijd duren tot alle onderzoek afgerond worden.” 
“Maar als de rechter zo denkt, waarom heeft hij mij naar een cel gestuurd?” 
“Marcio denkt dat hij deed dat om je te beschermen. Na deze zitting zijn de mensen in de stad en in het dorp verdeeld geraakt. Vele die aanhangers zijn van Alberto Mendonça zijn ook tegen jou en vinden dat jij een hoop leugens hebt verteld, maar zeker in de meerderheid, ook velen geloven echt dat onze baas verantwoordelijk is voor de moord op Zeca en Marlene. Hier zal je beschermd zijn.” 
“Ik weet niet!” zei Paula. Volgens mij is de politiechef hier ook een aanhanger van Alberto.” 
“Nu moet hij je beschermen, en doe hij dat niet, krijgt hij dan wel met de rechter te maken. Hij zou niet durven...” 
“Wat durven?” vroeg Raimunda met schrik in haar stem. 
“Niets, moeder. Hij moet mij gewoon beschermen, en hij zal dat moet doen ok!” 
 
Ze namen afscheid van elkaar. Vader en moeder gingen weg. Later kreeg Paula haar eten en wat water in de cel. Een politievrouw werd naar Monte Verde gestuurd om haar te begeleiden naar de douchecel of toilet en om bij haar te zijn als ze moest zonnen in de binnen tuin van het politiebureau.  
Twee maanden gingen voorbij. Nadat het onderzoek over de afgeleverde bewijzen waren afgerond, heeft de rechter Alberto Mendonça aangewezen als bevelgever en hoofdverdachte in de moord op Zeca en Marlene da Silva.
Maar... Alberto als volksvertegenwoordiger en lid van de tweede kamer van de Provincie mocht niet door een gewoon rechter berecht worden of door de politie gevangengenomen. Eerste moest een onderzoek 
over zijn doen en laten door de Eerste kamer ingesteld worden en mocht dan blijken dat hij wel verdachte was als verantwoordelijk voor moord, zou hij dan pas door de Hoogste gerechtshof van de provincie berecht kunnen worden. Werd hij dan door deze hoogste tribunaal veroordeeld zou hij zijn straf uitzitten nadat zijn mandaat voorbij zal zijn.  

Al deze gebeurtenissen hebben veel stof doen waaien en hebben vele onbeantwoorde vragen naar voren geschoven. Het leven van Alberto Mendonça werd in een hel veranderd. De media liet hem niet meer met rust en verschillende journalisten hebben een onderzoek gedaan over zijn politieke carrière. In het begin, volgde iedereen alles wat over hem werd gepubliceerd. Op het nationaal nieuws op TV werd het bijna dagelijks over de al befaamde gedeputeerde  Mendonça  weer iets nieuws verteld. Het bleek dat vele andere politicus op een of andere wijze had met hem samengewerkte of hij met hen, in zaken die te maken hadden met corruptie. Uiteindelijk werd hij wel veroordeeld voor 30 jaar gevangenisstraf die hij moest uitzitten nadat zijn mandaat voorbij zou zijn. Ook de huurmoordenaar werd geïdentificeerd en in de hoofdstad beoordeeld ook voor andere moorden.

Paula kreeg een nieuwe pro Deo advocaat toegewezen gekregen door de rechter van Monte Verde en een nieuwe zitting werd vastgelegd. In die zitting werd het duidelijk dat zij niets te maken had gehad met de moord op Zeca en Marlene. Haar naam en reputatie werd dus ook gezuiverd.  
Door het proces van Alberto bij het hoogste gerechtshof was bewezen dat de oude baas schuldig was aan corruptie. Veel geld had hij aan de Provincie ontnomen. Daardoor werden al zijn bankrekeningen geblokkeerd en op het saldo werd beslag gedaan door her hoogst gerechtshof waardoor die bevroren werden verklaard. Al zijn bezittingen zijn onder de loep genomen. Het bleek dat de mooie boerderij van Alberto Mendonça in de buurt van Monte Verde werd gekocht met gecorrumpeerd geld. Die was dan ook door de gouverneur toegewezen aan een sociaal project ten bate van drugsverslaafden. Een project dat was verbonden met een gespecialiseerde kliniek die nieuwe methoden handhaafde. Jongens en meisjes die daar werden opgenomen, moesten ook in de boerderij  samen met de arbeiders werken, om te leren productief te zijn en zo ook  leren  hoe een nieuwe richting aan hun leven tee geven.   

Het jaar was snel voorbijgegaan waarna Mendonça en zijn handlangers in de Penitentiaire zijn belanden. Het normaal leven was terug gekeerd voor iedereen in Monte Verde en in het dorp. Paula, haar vader, Marcio en de oude landbouwarbeiders mochten hun werk behouden.  Op Paula Xavier werd niet meer minachtend gekeken
 
***


Dit verhaal  is door mij verzonnen en is dus gewoon fantasie. Ook de naam van plaats of personen zijn door mij verzonnen
***

 
© esperanza. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Fons
Zeer moeilijk geweest voor Paula en haar ouders, maar is, niettegenstaande de risico's toch eerlijk geëindigd zoals het moet.
Het verhaal is niet echt Esperanza, maat het zou realiteit kunnen zijn. Stel je voor dat jij in dit scenario belandt om hulp,te bieden en krijgt bloedvlekken op handen en kledij, zoals Paula, en de problemen zijn er.
Ik houd er aan je te feliciteren voor dit schrijven, ik heb het met veel genoegen gevolgd.

🌻

Dankjewel voor het lezen, en al je mooie reacties, Fons. 
Profiel foto van astra
Zo, een zucht van verlichting. Met Paula is het goed gekomen en Alberto is bestraft.
Wat knap van jou om zo'n lang verhaal te schrijven en dan ook nog elke dag het prikkelwoord te verwerken.
Ik heb het graag gevolgd.

Astra, dankjewel.
Ik heb het meer geprobeerde om langer verhalen in het Nederlands te schrijven. 
Ik ben trots dat jij dit verhaal wilde volgen en zo ook trots op de sterren die ik van jou kreeg. Dankjewel.  
Profiel foto van monkey
Precies zoals ik dacht, buiten de gevangenis was ze niet veilig. Toch heeft het nog best lang geduurd, maar gelukkig, eind goed, al goed.
Knap verzonnen Sila, ik heb je verhaal heel graag gelezen zonder een moment te vervelen.
 

Dat is heel fijn te lezen, Marja. 
Dankjewel daarvoor.