Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


In de volle asbak liet hij een spoor achter- Deel 10


Geschreven door esperanza
14 juni 2019 19:02
Categorie: Vervolgverhaal

vorig deel: In de volleasbak liet hij een spoor achter - Deel 9- Machtsstrijd
volgend deel: In de volle asbak liet hij een spoor achter - Deel 11- Reddeloos

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 126 Aantal reacties: 3
Aantal leden : 0
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
 
“Juffrouw Xavier, u mag uw verhaal aan ons vertellen.” 
“Excellentie, ik heb alles opgeschreven om geen detail te vergeten, dus met uw toestemming, ga ik mijn  verhaal lezen.” Paula las dus verder:   
“Marlene en Zeca werden op een maandag ‘s morgens nog heel vroeg neergeschoten. In het weekeind die net voorbij was, was weer een groot feest in de Boerderij van de Heer Alberto Mendonça, onze baas. Zoals bij alle andere gelegenheden, had Marlene een ploeg medewerkster opgeroepen om het heel huis en tuin weer op orde te zetten. Ze had aan mij persoonlijk gevraagd om zo vroeg mogelijk naar het grote huis te gaan om te helpen bij het schoonmaken van de keuken. Het was nog niet helemaal dag toen ik van thuis vertrok. We wonen aan een huisje bij de rivier. Ik liep naar het groot huis en van een afstand zag ik twee auto’s nog in de parkeerplaats aan de voorkant van de boerderij. Normaal gesproken zouden alle auto’s al vertrokken zijn, want de bezoekers gingen altijd al later op de middag van zondag terug naar huis. 
 
Ik keek en zag dat de ene auto was die van ons baas en de andere van een onbekende man die met de baas stond te praten. Uit verlegenheid heb ik mezelf verstopte maar bleef ik naar de twee mannen kijken. Opeens zag ik dat de Senhor Alberto naar zijn auto ging en terugkwam met een grote en dikke envelop. Dat maakte me nieuwsgierig. Hij liep terug naar de onbekende, en gaf de envelop aan hem. Daarvan heb ik een foto gemaakt met mijn mobieltje. Toen kwam Mevrouw Mendonça met haar kinderen naar buiten en liepen naar hun auto. Senhor Alberto nam afscheid van de onbekende man, ging bij zijn gezin in de auto zitten en vertrok. Nadat zijn auto in de bocht van de weg was verdwenen, draaide de onbekende man zich om, haalde een revolver van onder zijn colbert, keek zorgvuldig daarop en stopte die weer in zijn ceintuur. - Hiervan heb ik ook foto’s gemaakt. - De man liep toen verder naar het groot huis.  
Buiten was het erg stil en was verder niemand te zien. Ik zorgde dat hij mij niet kon zien, maar heb hem gevolgd. Hij kwam het huis binnen en ik versnelde me om onder van een van de ramen aan de achterkant van de woonkamer me te verstoppen. Binnen hoorde de stem van Marlene die vroeg wie hij was, en wat was de bedoeling van zijn bezoek.  De man antwoordde dat zijn naam was Raul en dat hij moest Zeca spreken. Marlene wilde Zeca gaan halen en hij vroeg haar om een glas water voor hem te brengen.”   
Terwijl Paula haar verslag las, was het doodstil in de zaal.  Nu en dan moest ze de tranen over haar gezicht wegvegen. Wetend dat iedereen naar haar keek durfde ze haar ogen haast niet van het papier afhouden. Het was of de emoties alle mensen in de zaal een soort van gloed uitstraalde. Een gloed die haar duidelijk kon bereiken. Ze ging verder met het lezen. 
 
“Marlene ging weg  en de man stak een sigaret aan. Ik hoorde zijn stappen richting het raam  komen. Heel snel rende ik weg en verstopte me achter een dikke ’manacá’ struik. Gelukkig was ik op tijd weg. Hij heeft mij niet gezien. Van achter het boompje kon ik hem wel goed zien en maakte ik weer een foto. De zon was doorgekomen. Het duurde niet lang en Marlene kwam terug samen met Zeca. Ze had bij zich een dienblad met een glas water erop. De vreemde man trok zijn wapen en schoot een paar keer gericht naar Marlene en naar Zeca. Zijn sigaret hield hij in zijn linkerhand. De twee vielen op grond in een bloedbad. Ik was enorm geschrok en nog veel angstiger voor hem geworden. Daardoor heb ik geen foto gemaakt toen hij schoot. Hij liep naar de twee lichamen op de grond en schopte hard tegen ze aan, om zeker te zijn dat ze dood waren, denk ik. - Daarvan heb ik ook foto’s gemaakt. - Daarna ging hij tot de grote eettafel waarop een grote volle asbak stond. Hij stopte daarop zijn sigarettenpeuk. Daarna liep hij naar buiten en zo snel mogelijk sprong ik door het raam naar binnen. Bang dat hij terug zou komen, verstopte ik mij achter de grote servieskast en trok de gordijn die daarachter viel om me heen. Door de open ramen kon ik zijn stappen buiten rondom het huis horen. 
Hij is nog terug bij de deur van de woonkamer terug gekomen maar is niet meer naar binnen gegaan. Ik bleef stil waar ik stond totdat ik de motor van zijn auto hoorde en daarna de auto hoorde vertrekken. Ik rende naar het raam en maakte nog een foto van het nummerbord van de auto.”  
 
Paula stopte weer met het lezen. Keek rondom. Het was nog doodstil in de zaal. Het leek weer dat  het kijken van de mensen naar haar, op haar huid voelbaar was. Ze richtte zich naar de rechter en zei tegen hem:  
“Dat is alles wat ik heb gezien en ervoer op die dag. Als u goed vindt wil ik u mijn mobieltje met de foto’s overhandigen en de sigarettenpeuk die de moordenaar, daar achterliet. Die ik heb uit de volle asbak weggenomen.” 
Ze wilde naar de rechter te gaan, maar een van de politieagenten naast haar nam die pakket over dat ze in hand had en bracht die naar de rechter.  
 
“Juffrouw Xavier,” begon de rechter tegen haar, “nu wil ik u wat vragen stellen en ik verwacht ook eerlijke antwoorden.”  

 
***

© esperanza. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Fons
Mooi en duidelijke verklaring van Paula. Het kan toch niet anders dan dat men hier rekening mee zal houden.

Het is te hoepen dat alles goed komt voor Paula, Fons. 
Dankjewel voor je betrokken reactie. 
Profiel foto van monkey
Dat verhaal is ze kwijt, nu hopen dat de rechter eerlijk is en dat alles goedkomt.

Ja, het is te hopen dat de rechter rechtvaardig is. (Deze is een moeilijke zin om te schrijven...) 
Dankjewel voor het mee denken, Marja. 
Profiel foto van astra
Paula heeft alle goed op papier gezet en voorgelezen. Best dapper omdat te doen met al die mensen die naar haar kijken.
Zou de rechter haar geloven?

Dankjewel voor het lezen, Astra. Ik heb de laatste deel al geplaatst, dus je komt zo te weten.