Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Minstreel


Geschreven door mobar
11 juni 2019 01:52
Categorie: Beschrijving

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 58 Aantal reacties: 3
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel
Minstreel

Alles wat door het geluk in zijn woorden wordt gelegd is aan het dansen, springen, huppelen. Je komt hem tegen in de nacht. Zijn moeder is dood. Zijn vader is in zijn nachtmerries verschenen. Hij is de nieuwe minstreel van het dorp met zijn liedjes over liefde die niet verloren kan gaan. Met zijn zangerige mensenkennis en liederlijke zangkunst.

Hij heeft oude versleten kleren aan. Een zwerver misschien of gewoon geen geld om nieuwe kleren te kopen.
Een jas met de scheuren van de nacht en een hoed besmeurd met vogelpoep. Misschien zijn er mensen die er wat muntjes in gooien wanneer hij weer een bevlogen liedje zingt. Kunst hoeft echt niet altijd gratis te zijn, een slagroomgebakje is immers ook niet kosteloos.

Hij vraagt zich af waarom mensen niet blijven leven. Er bestaat een bodemloos verlangen naar liefde, onverklaarbare liefde in zijn droom, die hem nader ligt dan de diepte van zijn denken. Denken, daar moet je de tijd voor hebben.

Hij moet blijven zingen om in leven te blijven. Daarom is hij minstreel geworden. De troubadour die zingt voor de minder bedeelden, ongeacht afkomst of cultureel verleden.

Uiteindelijk is het verhaal over het innerlijk het verhaal over een bedelende vriend.
Die hij lief heeft. En in die nabijheid ligt hij naast zijn gedachten om te dromen. Omdat hij denkt dat dromen denken is. Een vriend die altijd nabij is.
Omdat hij vrijwel dezelfde kleren draagt.

In dat dromen ligt altijd een nieuw lied verborgen. Het nieuwe lied voor de minstreel. Het lied dat hij zal zingen nu de wereld aan zijn voeten ligt. Mensen komen graag naar het plein in het dorp.

In het bed, waar de nacht over gedachten waakt. Nog voor de ochtend hem doet beseffen dat hij op een vreemde planeet leeft. Op zoek naar onverklaarbare liefde. Nog altijd alleen en op zoek, denkt hij na over een nieuw lied.

Zijn eigen kinderen zijn nu oud geworden. De economie heeft de natuur tot aan de vierkante meter bevochten. De polarisatie in de maatschappij heeft voor stroomstoringen gezorgd. Een aardbeving in het Noorden, een overstroming in het Zuiden. De dijken moeten worden verzwaard.

De stedelijke beslommeringen zijn in Amsturia nauwelijks anders dan die in de andere grote wereldsteden.
Het mag dan ook geen wonder heten dat hij met zijn culturele achtergrond tot het besluit is gekomen om een serie beeltenissen te maken met een gezamenlijke titel.
Even een paar dagen geen liedjes zingen. Het liedjesboek gesloten houden, ondanks de smeekbeden van het volk om een nieuw gezongen lied met verse levensadem.
Hij heeft zich even teruggetrokken in zijn creatieve wereld.
Om de indrukken uit het dagelijks leven in de grote stad een plaats te geven.

De minstreel zal altijd de minstreel blijven. De eenvoudige man die zingt over het leven. Nooit meegedaan aan een talentenjacht of een spoedcursus. Gewoon met de stem van moeder natuur.





 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Fons
Ik heb geen woord toe te voegen, ik vind het schitterend.
 

Bedankt en een fijne dag.
Profiel foto van switi lobi
Ik las “droomstoringen” in plaats van “stroomstoringen” <img src='img/smileys/shy1.gif' alt=':$' Title=':$'> en vind jouw beschrijving prachtig!

Had ook <img src='img/smileys/tong1.gif' alt=':P' Title=':P'> gekund, Bedankt en fijne dag.
Erg mooi, waar ik van opveer en in kan verdwalen..het is wel een woord wat bij je past, aan je hangt.
Op een positieve manier,zoveel  mogelijkheden in die scheppingsdrang.. sorry voor dat woord,
maar hoop dat je me begrijpt.<img src='img/smileys/stupid.gif' alt='(stupid)' Title='(stupid)'>

Ja, snap het. Bedankt en fijne dag.