Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Hij. 2


Geschreven door maarten54
10 juni 2019 20:34
Categorie: Leven

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 69 Aantal reacties: 8
Aantal leden : 1
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Hij was enthousiast begonnen op een zorgvuldig gekozen plaats met het scheiden van het water van het onderliggende land. Tussen water en land maakte hij een koepel die hij ‘firmament’ noemde. Dit firmament sloot het onderliggende land  als een stolp af van de wereldzee die hij verder intact liet, want het kleurde de hemelkoepel zo mooi blauw als de gloeiende bol, die hij plaatste om licht en warmte te geven, die hij Helios noemde en die hij rondjes liet draaien over de wereld. Deze Helios weerkaatste zijn gloed zo mooi tegen het hemelgewelf  dat het leek alsof er allemaal twinkelende lichtjes zweefden.
Daarna was Hij begonnen met het maken van planten, vredige levensvormen die moesten zorgen voor zuurstof, zodat de wezens, die hij schiep uit het DNA van uit zijn onderste rib, konden ademen. Later zou zijn zoon dit rib kunstje ook eens geprobeerd hebben, meer voor eigen gewin, naar verluid.

Het resultaat was verbluffend; Hij had een wereld gecreëerd die zich zelf in stand hield,  in overeenstemming was met een natuurlijke verhouding tussen omgeving en organismen die er in leefden, ecologisch was alles meer dan perfect op elkaar afgestemd. Hij was er zo bijzonder trots op geweest, dat hij dit toen als zijn meesterwerk beschouwde.

De ruimte reizigers hadden goede hoop hier vriendelijk ontvangen te worden, maar voor de zekerheid verkenden ze deze wereld eerst grondig voor ze ergens zouden landen. Vanaf een veilige hoogte keken ze stil van verwondering over het overweldigend mooie groene land dat ze zagen door hun verderkijkers. Helaas sloeg de verwondering al gauw om in verbazing toen ze tussen het groen enorme steden, met wat leek op vliegvelden en havens met roestige schepen er in,  in verval zagen, alles overwoekerd door planten en bomen die het geheel haast aan het zicht onttrok. Totaal geen teken van beschaaft leven konden ze ontwaren, zelfs de zeer betrouwbare Spieder liet hen in de steek; slechts wat dieren werden waargenomen.

Maar toch, ergens ver weg tegen een berg aan, zagen ze wat rook omhoog kringelen. Waar rook is zijn wellicht ook mensen was de eerste gedachte. Wijs geworden door voorgaande ervaringen zetten ze het vaartuig op een veilige afstand aan de grond  en wapenden ze zich met draagbare verdedigings wapens. Voorzichtig liepen ze naar de stam toe. Vanuit het kreupelhout bekeken de verkenners de inboorlingen. Ze waren primitief zagen ze, ze waren gehuld in lompen of zelfs geheel naakt. Twee mannen waren bij een open vuur bezig met het roosteren van een groot stuk vlees en een paar kinderen speelden in een kleine stroom bergwater. De draagbare Afstand Houder bespeurde agressie noch wapens, dus besloten ze om zich bekend te maken. Bij de eerste stappen buiten het kreupel sloegen de twee mannen bij het vuur alarm, de Afstand Houder wierp direct zijn elektromagnetisch veiligheidsscherm om de reizigers heen, die zelf rustig bleven en hun handen hoog hielden om te tonen geen wapens te hebben en geen gevaar te zijn.

De eerste twee verkenners vielen neer zonder ook maar één geluid. De anderen renden direct weg naar hun ruimte tuig, maar drie van hen vielen een voor een ook dood neer. De zesde wist gewond en hevig bloedend terug binnen te geraken en de deur te sluiten. Hij liet het tuig op dertig meter hoogte zweven om eerst zijn wonden te laten verzorgen in de Medischekast. Zijn dode mede verkenners liet hij daarna door de transportstraal aan boord hijsen. Na een korte inspectie was het duidelijk dat zij allen gedood waren door primitieve wapens, andere wapens dan alles wat hij ooit eerder had gezien. Wapens waar zelfs de Afstand Houder niet tegen op gewassen bleek. Volgens de geschiedenis boordcomputer waren het wapens die zeer lang geleden, door de eerste mensen op deze wereld, gebruikt werden. Deze wapens zouden al lang geleden buiten gebruik moeten zijn, want als deze mensen gebouwen konden maken van vele verdiepingen hoog, met stalen schepen de zeeën konden bevaren en vliegtuigen maken konden, mocht je toch aannemen dat ze de hout en steentijd overleefd hadden.

De Spieder werd in de ‘verken stand’ gezet om het land onder de groene zee van bladeren te verkennen. Het ding kon niet anders dan constateren dat hier een ontwikkelde beschaving is geweest die zich zelf door oorlog en onmin heeft vernietigt en de overlevenden gedwongen heeft weer van voor af aan te beginnen.
 
Triest nieuws, dacht de laatste verkenner, om dit aan Hij te moeten vertellen. Een grote troost: Deze wereld is zeer mooi, alles functioneert zoals Hij het bedacht had,  ecologisch is alles meer dan perfect, nog steeds. Slechts de mens is totaal mislukt, daar kan geen levende ziel mee samen leven.
Triest voor Hij, hij die het zo goed bedoelde voor de mens en alles wat leeft en bloeit. Maar toch iets om trots te zijn op alles wat Hij verder heeft samengesteld, gelijk aan zijn idee van een mooie wereld vol vrede.
 

 
© maarten54. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
volgende werk van deze gebruiker
volgende
volgend werk in de lijst
volgende
volgend Verhaal
volgende
leuk gevonden door: Breinpijn
Profiel foto van monkey
Mooi verhaal Maarten, de schepping in een modern jasje.
Hoe zou het zijn wanneer we weer bij het begin moeten beginnen? Gewoon leven van de natuur, maar dan wel een met de natuur. Geen geweren of revolvers, maar speren, gemaakt van een stok en een stenen punt, misschien ijzer omdat het iets gemakkelijker te bewerken is. Ik denk dat maar weinigen dat overleven.

ik ga hier uit van een platte aarde Monkey, dat vertellen mijn ogen mij en het staat ook in de bijbel.
Speren en pijl en boog, dat is ook de reden dat de meest moderne verdedigings wapens er niets tegen kunnen doen, hout zien ze niet als gevaarlijke wapens.
Dank voor je komen lezen en reactie M.
Profiel foto van esperanza
Ik vind je verhaal in zijn geheel heet erg mooi. Ik deel met je mee de idee dat de mensheid zou zichzelf vernietigen en dat de paar stammen die over zullen blijven moeten weer van het begin af starten. Natuurlijk zal ik zoiets niet meer zal zien gebeuren want ik ben al oud. Of...  moet ik wel van ergens anders alles kunnen aanschouwen. 
Toch weet ik dat in de Amazonegebied nog wilde indiaanse stammen leven die nog nooit contact met de moderne mens hebben gehad. Ze leven zoals ze van hun voorouders hebben geleerd.
Ik weet niet veel, maar ik geloof dat wat goed is, is overal goed en zo is het ook met wat slecht is. Als het goed  de liefde voor elkaar, en betrokkenheid zouden kunnen overwinnen van desamor en egoïsme, zou nog kansen over kunnen blijven om verder te gaan en vrede te stichten.

Ik heb al eens eerder geschreven over meneer de Heer. Ik vraag mij altijd van alles af, zet vraagtekens en overdenk.
In de amazone leven al eeuwen stammen geheel op zich zelf. Nooit last van overbevolking: Knap om zo je stam en leven voort te kunnen zetten. Zij zijn eerder ontwikkeld verder dan ons dan minder.
dank voor je reactie Sila, erg aardig.

Het leven van de mens in de natuur wordt ook door de natuur zelf geregeld. Ze hebben niet de moderne techniek van de blanken en als ze ziek worden, gebruiken ze de medicijnen die wordt aangeboden door de medicijn man of vrouw - ( de 'Pajé' genoemd)  Medicijnen  zijn dan uit planten zijn gemaakt. 
Ze krijgen wel veel kinderen maar alleen de sterke kinderen blijven in leven. De zwakke baby's sterven aan tropische ziekten. 
Zo was het ook vroeger in mijn dorp. Daar waren geen dokters. Mijn oma heeft 17 kinderen gekregen en 11 grote gebracht. Mijn moeder kreeg acht kinderen en maar we zijn met zijn vijf groot geworden. 
Nu is het daar  anders, en modern. Nu probeer de mens de natuur onder eigen duim te controleren... Dat zou toch fout gaan, denk ik! 

De hoogmoed van onze soort zal ons funest worden. Leef liever in en met de natuur en respecteer de wereld om ons heen.
Profiel foto van De Vos
Ik heb het verhaal toch eerst wat moeten laten indalen, vooraleer ik een reactie gaf. Verschillende elementen komen hier in naar voor, en als eerste zie ik toch weer dat vertrokken wordt vanuit de eigen waarheid om de boodschap te gaan verkondigen. Dat vertaal ik dan naar het kolonisatieverleden van de westerse wereld. Wij weten zogenaamd hoe het allemaal moet en gaan deze "waarheid" opdringen aan zij die er anders over denken of anders leven. Ook lees ik uiteraard een interpretatie van het scheppingsverhaal, in een SF setting, want hoe zou je anders de verplaatsingen realiseren ? Maar dan zit je met de vraag : wat was er dan daarvoor ? Vervolgens kan ik er uit afleiden dat de grootste fout die Hij gemaakt heeft, is de mens een denkvermogen te verschaffen. Alles is perfect en verloopt vlekkeloos in harmonie, behalve wanneer de mens zich ermee gaat bemoeien. Dit leidt dan weer tot de totale zelfvernietiging en alles terug van voor af aan moet beginnen. Dat de aarde rond of plat is, vind ik persoonlijk niet echt relevant in deze. Als conclusie, voor mezelf dan, leer ik dat de wereld miljoenen jaren heeft bestaan en dat het pas bij het inzetten van de mensheid, naar de knoppen is gegaan. Maar wanneer en waarom de mensheid zijn intrede heeft gedaan ? Het wanneer is nog te achterhalen allicht, maar het waarom is mij nog onduidelijk. Ik geef je gelijk wanneer je stelt dat de mensheid de grote falende factor is. Maar wat en hoe zou de wereld eruit zien zonder mensen ? We hebben dan wel veel naar de verdoemenis gedaan, maar misschien zijn we ook wel nodig voor de correcties in de toekomst ? Wat zou de zin en de onzin zijn van een wereld die zonder denkvermogen gewoon maar voortdeint op perfecte harmonie ? Dat zou totaal nutteloos zijn. Doelloos. Ik ga er nog graag vanuit dat de mensheid veel meer is dan we tot nu toe hebben kunnen ondervinden, en dat in de latere evolutie (binnen duizenden en duizenden jaren) pas duidelijk zal zijn waarom wij hier zijn. Jij en ik zullen dit niet te weten komen, maar we zijn allemaal een klein onderdeeltje van wat de toekomst in petto heeft, en ik geloof graag dat dit toch echt wel een meesterwerk zal worden waarop Hij fier zal zijn.

Ik vind het geweldig Maarten, deze stukjes. Ze bevatten de nodige ironie en nuchterheid, maar ze zetten aan tot nadenken.
 

Dat nadenken is ook de doeling, ik kan dat gewoon niet laten, dat gaat vanzelf. Dit heb ik zo geschreven omdat ik geen droog al te serieus verhaal wilde. Ik geloof ook niet dat er één god, heer of Hij is/was. Dat wat in de bijbel staat is een gebeuren dat wellicht wel gebeurd is maar dan toch anders. Vandaar ook dat ik mij niet aan het verhaal hoef te houden zo het verteld word. Velen zijn er van overtuigd dat de aarde een bol is, ik niet. Dat het plat is staat ook in de bijbel. Het van de aarde afvallen is dan een terechte gedachte, ik zou daarom ook heel graag eens  van een 'afstandje' de aarde bezien.
Neemt u mij vooral niet te serieus houwel ik vrijwel altijd de werkelijkheid er bij hou.
Dank voor uw uitgebreide reactie Eric, zo heb ik het graag.
Profiel foto van Fons
Ik heb niet de woorden zoals de vrienden hier boven Maarten, maar ik vind het een fantastisch  werk. Hij zag dat het goed was, maar wanneer Hij het verslag van de over gebleven verkenner zal krijgen, zal Hij niet trots meer zijn op de mens. Hoe ouder de mensheid wordt, hoe  slechter het ook gaat, als je ziet van waar wij komen, en waar wij nu staan,is het niet om fier op te zijn en is het meer dan hoog tijd, om te beginnen aan het herstel.
Ik houd er nog aan u te feliciteren voor dit schrijven.

Sommigen, zo als hier boven, kunnen zich goed verwoorden na het lezen van een vertelling.. Ook ik heb daar moeite mee Fons.
Als ik de gehele natuur op deze wereld bekijk lijkt mij de mens als enige niet thuis te zijn, het is de enigste diersoort die zijn eigen leefomgeving vervuild of zelfs vernietigd. Een soort ook zonder eigen wapens/graaf werktuig als klauwen/nagels, dikke beschermende vacht  of bijt tanden en zelfs geen uitmuntend gehoor of reukvermogen. In mijn ogen eigenlijk een complete mislukking.
Ik neem uw felicitatie dankbaar in ontvangst Fons, dank voor het komen lezen
Profiel foto van Henny
Zo, een heel ander soort verhaal van je.
Ik kan mij helemaal met de inhoud vinden. De mensheid vernield de aarde en daarmee ook zichzelf. De natuur gaat zich langzaam herstellen en een paar primitieve volkeren blijven over. Mijn <img src='img/smileys/hat.gif' alt='(hat)' Title='(hat)'> Af voor jou, meneer Maarten.

De natuur is almachtig, zal altijd overleven. Wellicht is moeder natuur heel 'gewoon' onze schepper en niet een, in mijn ogen, één fictief onzichtbaar 'wezen' of entiteit.
Wellicht dat de toekomst ons nog zal leren van het hoe en wat, we moeten maar afwachten.
Leuk dat je even tijd had om langs te komen Henny.
Profiel foto van Henny
Welverdiende sterren vergeten.

<img src='img/smileys/shy1.gif' alt=':$' Title=':$'>
Profiel foto van Breinpijn
Nou, ik moet zeggen dat je de lijn uit het eerste deel aardig doortrekt. Hoogmoed, lees ik toen er een aantal verkenners werden omgebracht. Maar zoals ik het lees is dit dus een postapocalyptische wereld. Na de val, zeg maar. Zou er weer een paradijs uit ontstaan? 
In het eerste deel schreef je dat de schepper niet eeuwig was; dat vond ik toch nog een verrassing.
Ik ben zelf absoluut net gelovig dus dit stuk, wat het geloof lekker op de hak neemt, kan ik echt goed velen. Ben benieuwd wat Hij van de situatie vindt? Gaat hij als straf de aarde rond maken misschien?

Deels een postapocalyptische wereld heer Ron. Ik denk hierbij aan het telkens terugkerende oorlogs geweld, Fukuchima ( schrijf ik dat goed?) en Chernobyl en de 'ongevallen' met vervoer van en gebruik van en het maken van allerlei meest giftige chemisch zaken waarvan wij  niet meer  zomaar  zonder kunnen.
Hij is oud zo je weet, wellicht houd Hij het voor gezien en vertrekt zijn opvolger naar een ander universum wat voor ons dan wellicht het einde der tijden zal zijn...
Profiel foto van Ryara
Goh Maarten, wat een totaal ander verhaal dan ik van je gewend ben, maar wat hèb ik ervan genoten. Prachtig en doordacht zoals je dit hebt neergezet. Het leest ook lekker vloeiend. Goed gedaan heer Maarten. 

De ellende met mij is dat ik vrijwel overal over door denk (aard van het beestje). Die vele gedachten lijken vaak los van elkaar te zijn, maar toch 'loopt' alles in elkaar over.  Zo ook met dit vertelsel. De natuur heeft haar leefregels die ze streng en rechtvaardig toepast voor alles wat leeft, wijk er van af en het zal je opbreken en afbreken, accepteer je die regels dan zul je, als soort,  eeuwig door kunnen...denk ik.
Fijn om te lezen dat je er van genoten hebt Rya en nog fijner is te bemerken uit je reactie dat het foutloos geschreven is...  <img src='img/smileys/innocent0002.gif' alt='(saint)' Title='(saint)'>