Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De profetie - deel 31


Geschreven door Mirah
15 mei 2019 15:34
Categorie: Fantasy

vorig deel: De profetie - deel 30
volgend deel: De profetie - deel 32

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 56 Aantal reacties: 2
Aantal leden : 0
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Snel verborg hij Mirah weer onder zijn mantel terwijl hij er probeerde voor te zorgen dat ze met haar hoofd boven water bleef.  Hij hoorde Zosah iets roepen maar verstond haar niet.  Intussen deed hij alsof hij nog steeds zocht hopend dat het tot Zosah zou doordringen dat Mirah er niet meer was.  Hij zag Hamir en Nunar in het reddingsbootje naderen richting Zosah.  Drumir glimlachte want hij wist dat ook dat bootje snel zou zinken.  Als ze nu magie moest gebruiken was dat om zichzelf te redden.  Hij wachtte er niet op.  Zodra Zosah haar blik van hem op zijn vrienden verschoof zwom hij zo snel hij kon richting de ijsberg die ze al ver achter zich gelaten hadden maar pikte onderweg de houten kist op en trok die met zich mee.  Nadat hij al een afstand gezwommen had tilde hij Mirah onder zijn mantel vandaan en legde haar er voorzichtig in.  Nu kon hij met nog krachtigere slagen zwemmen.  Aan de achterzijde van de ijsberg vond hij het bootje met een zichtbaar uitgeputte Cian.  Van zo dichtbij leek de berg enorm.  Wat was die Elf machtig in zijn magie.  Hopelijk was het verlies van zijn schip dat hij mee had helpen bouwen niet voor niets geweest.  Maar wat kon die Zosah nu nog doen buiten iedereen doden met haar magie.  Kon ze dat wel?  Misschien kon ze niet meer dan een onzichtbare vuistslag geven zoals ze bij hem en bij Mirah gedaan had.  Hij hoopte vurig dat Mirah’s plan zou volstaan.

‘Mirah?’ fluisterde Cian zwakjes maar alert. 
‘Ze is buiten bewustzijn.  Ze moet een slag gekregen hebben alvorens ik een weg naar buiten gevonden had,’ antwoordde Drumir snel.  Hij tilde Mirah voorzichtig uit de kist en legde haar voor Cian neer. 
‘Wat is er gebeurt?’ vroeg Cian zwak terwijl hij haar onderzocht.  Terwijl Drumir hem het verhaal deed omvatte de uitgeputte Cian Mirah’s slapen.  Tot zijn ontzetting viel de Elf ineens voorover. 
‘Cian!’ riep hij geschrokken.  Toen hoorde hij een hysterische lach ver achter zich.  In het licht van de naderende dagenraad zag hij Zosah in het water.  Het was duidelijk dat ze niet kon zwemmen.  Zijn vrienden waren hem nagezwommen van plan ver van haar verwijderd te zijn.  Omwille van Zosah was zijn schip verwoest.  Hij vertrouwde haar zelfs nu nog voor geen haar.  Voor het eerst in zijn leven werd hij echt boos. 
‘Hamir, Nunar, zorg voor hen tot ik terug ben.’ 
Zonder meer uitleg zwom hij snel terug, recht naar Zosah voordat het water haar leven opeiste.  Hij moest het zeker weten.  Het verbaasde hem niet dat hij probleemloos bij haar geraakte en nam haar ruw bij haar arm vast.  Zijn greep moest haar pijn doen, maar hij verslapte zijn greep niet.  Hij zag nu doodsangst in haar ogen.  De lach van zonet was verdwenen.  Woedend omwille van alles dat hij verloren was, omwille van Mirah en Cian bulderde hij ‘Laat Mirah en Cian onmiddellijk weer bijkomen of ik ga met het hele leger reuzen achter jouw koningin aan.’  Het maakte hem niets uit dat hij de waarheid niet sprak.  Dat kon zij niet weten.  Zijn ogen vonkten van woede.  De doodsangst in de ogen van Zosah maakte echter langzaam plaats voor genoegdoening.  Opnieuw begon ze te lachen.  Een luide akelige lach die niet uitsluitend van haar leek te komen. 
‘Waarom…’ begon de nu woedende Drumir tot hij duidelijk Cian’s stem hoorde.
‘Uit de weg Drumir! Snel!’  In zijn ooghoek zag hij iets in volle vaart naderen.  Haastig liet hij Zosah los en dook onder water.  Plots hoorde hij een door het water gesmoorde kreet en zag dat het water langzaam rood kleurde.  Weer boven water zag hij een stuk ijsschots in Zosah’s borst steken en haar langzaam onder water verdwijnen.  Verward keek hij in de richting vanwaar Cian’s stem had geklonken en zag hem met zijn boog in zijn handen op de schouder van Hamir zitten. 
‘Hoe is het met Mirah?’ riep Drumir terwijl hij snel de afstand overbrugde.  Nunar stak zijn hand uit om hem in de boot te helpen.  Opnieuw zag hij Cian uitgeput naast haar zitten.  Ze was nog steeds bewusteloos.
‘Wat is er?’ vroeg Drumir ongerust. 
‘Die ijsschots heeft heel wat van mijn krachten gekost.’ hoorde hij Cian droef zeggen.  ‘Help me haar bij de Ezahr te krijgen.’ 
Hamir en Nunar namen ieder een roeispaan en begonnen te roeien.  Zelf ging hij naast Cian en Mirah zitten.  De Elf zag er erg vermoeid uit.  En was het een zinsbegoocheling of werd hij als het ware doorzichtig? 
Zonder op te kijken zei Cian ‘Ze heeft hulp nodig.  Mijn hulp, voor een laatste maal.  Ze heeft inderdaad een hevige klap op haar hoofd gekregen, maar ik moet even op krachten komen.  Zolang ben ik nog bij jullie.’ 

Bijna teder streelde Cian Mirah’s haren weg die over haar gezicht lagen en nam haar hand in de zijne terwijl hij zichtbaar beefde van uitputting.

© Mirah. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
leuk gevonden door: Breinpijn
Profiel foto van Breinpijn
Toch een onverwachte wending. Zosah die het loodje legt. Of komt ze misschien nog terug? 

Hij zag Hamir en Nunar in het reddingsbootje naderen richting Zosah. 
> ik zou hier iets zetten als:‘richting Zosah dobberen’ (of varen) of ‘Zosah naderen’
Ze moet een slag gekregen hebben alvorens ik een weg naar buiten gevonden had,> ik zou hier klap’ van maken
Toen hoorde hij een hysterische lach ver achter zich.> een lach lijkt me onwaarschijnlijk gezien het feit dat ze niet kon zwemmen. Misschien hysterisch gekrijs oid

Onverwachte wending, in de zin van niet goed of goed?
Het hysterische lachen is wel correct hoor, maar ik zal het bij het nakijken lichtjes herschrijven.

Het woord lachen doet vermoeden dat er pret in het spel is en dat is hier duidelijk niet zo, maar ik begrijp je insteek wel. Op deze manier wordt het ook wel eens gebruikt. Maar van mij hoef je niks te herschrijven, hoor. Als jij het oke vindt, is dat zo en jij bent de schrijver.
Zosah die nu uit het verhaal is, is voor mij een onverwachte wending omdat ik dacht dat ze langer aanwezig zou zijn en tot het einde mee zou spelen samen met haar donkere chef. Dat ze Mirah naar die chef zou brengen en dan nog een rol van betekenis zou spelen. Maar onverwachte wendingen zijn altijd leuk. 
 

Dank je voor je uitleg :-)
Profiel foto van Henny
Mirah zal het wel redden, maar of Cian het nog zal redden... <img src='img/smileys/confused0024.gif' alt='(dunno)' Title='(dunno)'>

Wat is er gebeurt? Daar kun je beter gebeurd van maken, want het heeft al plaats gevonden en is nog niet gaande. Weer een heel spannend deel.