Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


"U, nu!"


Geschreven door Troubadour
13 mei 2019 19:08
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 66 Aantal reacties: 4
Aantal leden : 1
 0
Joost van den Vondel schreef in 1620 het kortste gedicht ooit, lezer. Zie mijn titel, dat is hem al!  Het voldoet aan alle eisen en kan zelfs andersom gelezen worden. "Nu, u!" 
Op school moest hij een opstel maken. De opdracht luidde; 'Wat is een uitdaging?' Hij schreef zijn opstel, ik geef het hele opstel hier weer. U weet, geen moeite is mij te veel. Zijn opstel ging als volgt; "Dit is mijn uitdaging". Zijn docent gaf hem een één en berichtte het hoofd der school erover. Het hoofd werd woedend en gaf Joost een tien!
Zo haalde Joost een vijf en een half (5,5), een voldoende.
Zijn eerste bundel was licht erotisch getint, lezer. Hij is 92 geworden, zijn laatste jaren zijn niet de gemakkelijkste geweest. Het was ook koud toen, zo'n mini ijstijd weet u wel, we staan er nu weer voor.. Ooit grapte hij over een grafspreuk; "Hier leit Vondel zonder rouw. Hy is gestorven van de kouw". Hij is getrouwd met zijn buurmeisje, lezer. Ik ook, maar da's ook de enige overeenkomst..
© Troubadour. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
leuk gevonden door: Twicedoubleyou
Profiel foto van monkey
Interessant gegeven troubadour.
 

Ja, vindt je niet monkey, vind je niet?
Profiel foto van Ryara
Ik ben niet van de gedichten, nu jij weer. (sad) 

Ja, dat weet ik nu onderhand wel! Ook al niet van een onderhoudend werkje erover?
Profiel foto van switi lobi
Uiteindelijk was ook hij gewoon mens

Dichters zijn erg veel mens, anders zijn het systeemrijmers toch?
Profiel foto van De Vos
Destijds was er op de Belgische nationale radio een programma waarin mensen gebeld werden over een dom onderwerp, om hen te foppen (??!!?). Een soort van uitlachradio, verschrikkelijk irritant, maar het gebeurde altijd onverwachts zodat ik niet tijdig de radio kon uitschakelen. Aan het einde van het "hilarisch" telefoongesprek werd steevast aan het slachtoffer gevraagd of hij of zij het programma xxxx kende waarin mensen gebeld werden, "zoals u nu". Dat was altijd DE zin : "zoals u nu". Dat werd niet onmiddellijk opgepikt door de betrokkene zodat dit altijd weer herhaald werd. "Zoals u nu..." en nog eens, en nog eens... het meest irritante stukje radio dat ooit in de huiskamer werd geslingerd. Dit heeft niets met Vondel te maken, maar de titel van jouw werkje vandaag deed me er spontaan aan denken. Vandaar.
Gisteren was er trouwens een tamelijk koude wind hier aan zee, waarschijnlijk al een voorbode voor de ijstijd die ons te wachten staat.

De data van de verjaardagen der ijsheiligen zijn juist voorbij.  Eindelijk kan ik plantjes kopen, bij de buurvrouw zijn ze reeds twee keer bevroren. Toch twijfel ik nog, zo in de aanloop naar het nieuwe minimum, nu de zon het zo'n vijftig jaar rustiger aan gaat doen.