Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Waarom vertel je het me niet?


Geschreven door Ryara
26 april 2019 12:49
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 140 Aantal reacties: 4
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd anoniem ingediend, maar is inmiddels vrijgegevenDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
De koffer staat op zijn vaste plek in de berging. Geklemd tussen de mottige kartonnen doos met boeken die klaarstaan voor de kringloopwinkel en de Ikeabox met zwemkleding. Met mijn tong tussen mijn lippen geklemd trek ik hem voorzichtig naar voren. Ik laat mijn vingertoppen over de gladde wand van het gevaarte gaan. Tastend glijden zij er overheen. Dan krom ik mijn rug om de geur van het zachte leer op te kunnen snuiven. Het geliefde bakbeest is al generaties lang in de familie, maar ruikt nog altijd naar dierenhuid.
 
Vandaag wil ik het geheim verder oplossen. ‘Het geheim van de koffer’, het zou niet misstaan als titel voor een boek. Stel je voor, een koffer vol liefdesbrieven en een romantische muts, die met hoogrode wangen brief na brief leest. Wát een zoetsappig boek. Of misschien zijn het brieven met schuldbekentenissen. De lezer een veertiger met honger naar geld. Het ongeschreven boek wordt al gelijk een stuk interessanter. Nee, dat deze koffer geen brieven bevat, weet ik wel.
 
Inmiddels heb ik de koffer helemaal uit de berging getrokken en naar mijn stoeltje in de hoek van de kamer gesleurd. Hij is te zwaar om te tillen, verder kan ik hem niet sjouwen. Voordat ik het slot open met de bijbehorende sleutel, geniet ik van het moment. Vandaag gaat de koffer mij zijn geheimen toevertrouwen. De metalen banden om het zachte leer striemen scherp in mijn hand, de verstevigde hoeken zijn vastberaden. ‘Hier wordt niet zomaar iets prijsgegeven’ lijkt hij mij te zeggen. Ik weet wel beter, ik voel het gewicht van de sleutel en draai hem om en om.
 
Het sleutelgat is moeilijk te missen, groot en met een duidelijke ronding aan de bovenkant, zodat niemand zich zal vergissen. Nog aarzel ik om het moment vast te houden als in een tableau vivant. ‘Vrouw met antieke koffer’. 
‘Klik’, het klinkt als een schot in devote stilte. Ik til het zware bolle deksel van de koffer. De scharnieren protesteren piepend als ik hem naar achteren laat vallen.
Een kruidige geur komt me tegemoet. Voordat ik mijn handen over de rondingen laat gaan, blijf ik korte tijd roerloos zitten. Het moment is aangebroken, ik heb het mezelf beloofd.
 
Ritselend trek ik het vloeipapier van de inhoud af. Stof bereikt mijn neus en ik houd met moeite een nies in om het ceremoniële  moment niet te verstoren. Mijn rechterhand leg ik in een liefkozend gebaar op de kleine bol, ik laat hem even troostend liggen en schuif mijn linkerhand onder het kleine lichaam. Mijn tweelingzusje, nooit door iemand gezien, veel te jong gestorven. Wat is het geheim van mijn moeder? Waarom heeft ze het kind gemummificeerd en in een koffer bewaard?
 
Is het pas een jaar geleden dat ze me het toefluisterde? Nog geen week later stonden we aan het gulzige gat op de begraafplaats en nam ze de rest van het verhaal met haar mee.
 

 

© Ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van monkey
Een vloeiend geschreven verhaal met goed opgebouwde spanning.
Is het luguber? Nee, ik vind van niet.
In de westerse wereld wordt er niet op deze manier omgegaan met overledene, maar op een of andere manier spreekt hier liefde uit voor het meisje dat niet mocht leven.
 

Dank voor je complimenteuze reactie. Ik had eigenlijk wel verwacht dat jij mij direct zou raden, want welk onderwerp ik ook kies en op welke manier ik ook schrijf, jij prikt er altijd doorheen. (a)

Dit is een goed en verzorgd geschreven verhaal, alsof het heeft liggen rijpen en aandacht aan besteed, aan jou had ik dit keer niet gedacht.

Ik laat mijn verhalen meestal 'rijpen', alleen bij een woordprikkel of een dagboek moet het wat sneller. Leuk dat je het deze keer niet doorhad.
Pfhoeee, prachtig verhaal, spannend vanaf het begin, een heel mooie opening.
Gelijk nam je mij mee, verrast door deze vertelwijze, smaakt het zeker naar meer.
Wat een ontknoping..laat je met vragen achter, graag gelezen.<img src='img/smileys/smile1.gif' alt=':)' Title=':)'>

Dankjewel voor deze mooie woorden, ik word er blij van. Ik zou zelf ook wel meer willen weten, maar helaas blijft het bij dit fragment. 
Profiel foto van switi lobi
De eerste kennismaking met iets dat nooit mocht zijn en toch haar leven lang aanwezig was. Gekoesterd door een moeder, indachtig  aan de historie, die bij haar en de inhoud van de koffer hoort... een heel mooi verhaal, dat laat verwonderen en vertederen, maar ook nieuwsgierig zijn.

 

Zo'n koffer met bijzondere inhoud roept altijd vragen op en maakt nieuwsgierig. Ik heb al vaker een koffer gebruikt in mijn verhalen en ik word er zelf ook altijd nieuwsgierig van. Wat knap om te raden dat ik de schrijfster was. Mag ik vragen hoe dat komt? 

Er zit iets in de stijl van jouw verhaal die ik direct herkende, dacht ik en daar kom ik voornamelijk toe door reacties en een enkel werk dat ik van je gelezen heb. <img src='img/smileys/shy1.gif' alt=':$' Title=':$'>
Profiel foto van September
Ik ben er beduusd van. Het verhaal nam helemaal mee. Intens en bekruipt het in de emotie en opbouwende spanning. Tot waar je eigenlijk geen voorstelling bij kunt maken aan inhoud voelbaar hebt weten te maken. Heel beeldend en zeer goed geschreven Ryara.  

Dankjewel voor je fijne reactie. Fijn dat je het beeldend geschreven vind, want dat was de bedoeling.