Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Neon dromers, de zigeuner


Geschreven door J.A. XXer
13 april 2019 14:35
Categorie: Thriller

vorig deel: Neon Dromers: niet meer de rat

Leestijd: ca. 6 min.
Aantal keer gelezen: 125 Aantal reacties: 8
Aantal leden : 1
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Samenvatting: Inspecteur Beauville, zijn rat Simon en een gered slachtoffer genaamd Twee komen in vreemde situaties terecht als ze besluiten een moordenaar genaamd Rick Grandman te achtervolgen. Via een vreemde poort komen ze terecht in een andere wereld. Hun vertrouwde New Jersey lijkt verder weg dan ooit en ze beginnen een bijzondere reis.


De zigeuner

Zo begon het drietal aan een vreemde en bovenal onverwachte reis. Waar ze vandaan kwamen was al snel een verre herinnering, ook al was het nog maar een paar uur geleden dat ze Millennia betreden hadden. Waar ze naartoe gingen was een mysterie, als ze er al aan zouden komen. Beauville had zichzelf een doel gesteld en wilde zo snel mogelijk terug naar New Jersey, liefst met een geboeide moordenaar en een gered slachtoffer. Simon de rat had zijn bijzondere transformatie snel geaccepteerd en was zichtbaar in zijn nopjes. Hij rende, sprong, klom en zong, het leven lachte hem toe nu hij zijn roze staart kwijt was. Twee genoot zichtbaar van het enthousiasme van de jongeman, maar dacht ook regelmatig aan haar vriend Aardman, die zo beestachtig was vermoord in de metrotunnels van de stad. Dat was in een andere wereld geweest, een andere tijd, niet gisteren.
 
De lucht was strakblauw, voor hen lag een uitgestrekt vlak landschap dat in tweeën gedeeld werd door een rivier die onbeschaamd naar de horizon kronkelde. Het pad dat van de vuurtoren door de duinen leidde leek zich in de verte bij de rivier te voegen. Heel even bleef Twee staan en gooide haar hoofd achterover. Ze liet de frisse lucht eerst in en dan uit haar longen lopen en herhaalde dat een paar keer tot ze duizelde van de overdaad aan zuurstof. De twee mannen waren al een flink stuk doorgelopen waardoor ze heel even een gevoel kreeg dat ze al tijden niet meer gevoeld had, het gevoel van absolute vrijheid. Als ze in deze wereld zou verdwijnen zou niemand haar missen. Niemand in de oude wereld zou zich om haar bekommeren. Ze had geen thuis, geen familie, geen vrienden. Aardman was dood, niemand had nog grip op haar.
‘Prinses?’
Hoever zouden deze landschappen nog doorlopen achter de horizon? Hoeveel kansen als deze zou ze nog krijgen om een nieuw bestaan op te bouwen?
‘Prinses?’
Heel even worstelden haar gedachten met de realiteit, toen kwamen ze weer terug naar het heden, als een duiker die net op tijd aan de oppervlakte komt.
‘Loop eens een beetje door, hoogheid, anders raken we je kwijt.’
Het was Beauville die haar riep vanaf een kleine heuvel.
‘Doe eens even rustig aan, je lijkt wel een kleuterleider.’
Ze schoten samen in de lach terwijl Simon iets verderop behendig in een boom klom. Beauville schudde zijn hoofd.
‘Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen…’
Twee deed haar rugzak om en trok een sprintje naar de inspecteur. Net toen ze bij hem aankwam klonk er een hoop gekraak en een gil. Vlak naast hen viel Simon uit de boom waar hij net ingeklommen was. Even snel als hij met zijn neus in het zand gevallen was, stond hij ook weer op.
Beauville schudde nog steeds met zijn hoofd.
‘Tijd om te gaan, vrienden. Zo halen we de moordenaar tovenaar Rick Mitro Lago Grandman nooit in.’
Twee hoorde het sarcasme in zijn stem. Voor Beauville zou de man gewoon Rick Grandman blijven, hoe vaak hij zijn naam ook zou veranderen. Ze knikte en kwam naast hem lopen.
‘Hij kan niet heel ver zijn, zolang zijn we niet na hem door de poort gegaan.’
Beauville hield een tak omhoog zodat zijn twee kompanen makkelijk konden passeren.
‘Luister goed, jullie twee. Die Grandman is verdomd gevaarlijk. Als hij daadwerkelijk is wie ik denk, dan heeft hij heel wat moorden op zijn geweten. Als we hem tegenkomen, wil ik jullie niet in de buurt zien. Ik handel het af. Begrepen?’
Twee knikte weer ondanks dat ze het in dit geval niet helemaal eens was met Beauville. Natuurlijk was hij de inspecteur, de man met een wapen, maar zij had ook een appeltje met die klootzak te schillen. Hij had Aardman vermoord, de enige die ooit wat om haar gegeven had. Toch hield ze haar mond, het had weinig zin om daarover te gaan discussiëren zolang ze niet eens wisten of hij wel hier in Millennia was.
‘Wat ga je met hem doen dan, als je hem te pakken krijgt?’
Beauville stopte even, keek naar zijn schoenen en draaide zich toen om.
‘Luister meisje, als Irene nog leeft is haar veilig stellen onze prioriteit, Grandman komt daarna. Als ik maar half de kans krijg sleep ik hem door de eerste beste tunnel naar New Jersey.’
‘We zullen hem eerst moeten vinden,’ antwoordde het meisje terwijl ze langs de inspecteur liep.
 
Het heuvelachtige landschap was wat vlakker aan het worden en Simon was op een kleine verhoging gaan staan om verder te kunnen kijken. Hij wenkte het tweetal naar de heuvel te komen en wees naar een punt aan de horizon.
‘Rook, daar, in het zuiden,’ mompelde Beauville. Een kleine zwarte rookpluim steeg op tussen wat hoge naaldbomen. Het leek niet ver maar hij schatte de afstand toch op bijna een uur lopen. De zon begon inmiddels steeds verder te zakken en voor het eerst begon het gezelschap aan een onderkomen voor de nacht te denken. Nadat ze de vuurtoren hadden verlaten hadden ze buiten deze rookpluim geen teken van leven meer gezien. Simon gebaarde met zijn hand op zijn borst en daarna naar de horizon. Hij maakte aanstalten om te gaan rennen, maar keek eerst naar Beauville.
‘Alleen kijken, jongen, en kom daarna als de wiedeweerga terug.’
De ex-rat met de groene ogen knikte en ging er als een haas vandoor. Zelfs Twee was onder de indruk van zijn snelheid, hij was binnen een paar tellen uit het zicht verdwenen. De inspecteur slaakte een diepe zucht en begon weer in de richting van de rivier te lopen. Twee volgde hem, net als hun steeds langer, maar ook zwakker wordende schaduwen.
 
Voor ze daadwerkelijk het stromende water konden zien, was het geluid hen al tegemoet gekomen. De rivier die ze vanuit de hoogte hadden waargenomen had zich eindelijk bij het pad gevoegd en Twee had binnen een paar tellen haar handen in het frisse water gedompeld. Ze hadden geen reisspullen bij zich dus wat water was een geschenk. Beauville knielde naast haar neer en besprenkelde zijn gezicht. Terwijl hij dat deed keek hij om zich heen om er zeker van te zijn dat ze veilig waren. Er waren nog geen sporen van dreiging geweest, maar ze waren in een onbekend land waar tovenaars moordenaars rondliepen en alles was mogelijk. Plotseling verstrakte zijn blik. Zijn linkerhand porde Twee op haar schouder die zich prompt verslikte in een slok water.
 
‘Ik zou dat niet drinken als ik jullie was.’
De stem kwam van de overkant van de rivier, een meter of vijf bij hen vandaan.
Beauville stond op en bekeek de spreker. Het was een oude man, gekleed in wat je een zigeunergewaad zou kunnen noemen. In New Jersey was een hechte gemeenschap zigeuners gevestigd, hoofdzakelijk van Franse afkomst. De inspecteur was ooit in contact gekomen met deze vaak in afzondering levende mensen tijdens een moordonderzoek. Zoals altijd had de buurtgemeenschap de beschuldigende vinger al klaar toen het lichaam van het slachtoffer nog niet eens geborgen was, maar Beauville had uiteindelijk de moordenaar in een heel ander milieu gevonden, tot opluchting van de gipsy’s. Tijdens deze donkere periode hadden Beauville en de zigeunergemeenschap een wederzijds respect voor elkaar gekregen.
 
‘Waarom kunnen we dit water niet drinken?’ vroeg hij aan de oude man.
‘Ik zei niet dat je het niet kunt drinken, ik zou het alleen zelf niet doen.’
De oude man stond op en begon door het water te waden. In dit gedeelte van de rivier was de rotsachtige bodem overal te zien en het kostte de oude man dan ook weinig moeite om de stroom over te steken.
‘Mijn huis ligt hier een uur vandaan.’ Hij wees met zijn arm in de richting waarnaar Simon vertrokken was. ‘Ik heb nog wel ergens een goede fles rode wijn staan, maar als jullie water prefereren boven een echte Breedlandse, dan is dat jullie keus.’ Een grote grijns verschijn rond zijn mond. Beauville stak zijn hand uit en hielp de man op de kant.
‘Nodigt u altijd vreemden uit voor een glas wijn?’
De oude man lachte.
‘Mijn naam is Mimou en nee, ik nodig niet iedereen uit die ik tegenkom. De kans dat ik hier iemand tegenkom is echter zo klein dat ik graag wat gezelschap heb zo vlak voor de winter.’
De inspecteur en Twee schudden de hand van de oude man en stelden zich voor.
‘Ik kan zien dat jullie hier niet vandaan komen, wat brengt jullie hier in de Breedlanden?’
Beauville nam het woord. Hij wilde niet het risico nemen dat Twee meer zou vertellen dan goed voor hen was.
‘Wij zijn op zoek naar iemand en ons is verteld dat we dan het beste naar een stad genaamd Aldoro moesten gaan.’
De oude man knikte.
‘Aldoro is de stad om iemand te vinden die je kwijt bent. De stad van de Neon Dromers maar ook de stad van de zonde. Kijk goed uit dat je jezelf niet kwijt raakt daar.’ Hij keek het tweetal serieus aan en Twee deed moeite haar gezicht in de plooi te houden na het horen van de woorden 'Neon dromers.' Ook Beauville deed alsof hij niets gehoord had.
‘We waren op weg naar het zuiden, we zagen een rookpluim tussen de bomen uitkomen.’
De man die zich Minou noemde verstrakte.
‘Rook? Waar?’
Twee wees naar het zuiden.
‘Daar, een uur lopen denk ik.’
‘Daar staat mijn huis. Dan moet ik de gezelligheid onderbreken, helaas. Rook is niet iets wat je zou moeten zien.’
Hij trok wat huiden en een grote leren rugtas over zijn schouder en begon te lopen.
‘Wacht een tel,’ riep Beauville, ‘dan lopen we met u mee. Misschien kunnen we tot hulp zijn als er wat aan de hand is.’
In zijn achterhoofd had hij ook de snel inzettende schemering en de slaapplaats die ze zouden kunnen winnen.
‘kom op dan,’ zei de sympathieke Mimou rustig, maar zijn blik verried onrust.
 
 
 
 

 

© J.A. XXer. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
leuk gevonden door: Breinpijn, Lea Wuyts
Profiel foto van monkey
Mijn huis liGt hier een uur vandaag. De ch vervangen door de G.
Bij de eerste keer lezen viel het me op dat je begon in de verleden tijd en als verteller. Dat kwam vreemd op me over. Toen ik het echter nog een keer ging lezen stoorde het me helemaal niet. Dus mogelijk hoort het er gewoon tussen.
Iemand vinden die je onderdak geeft in de andere wereld, dan noem ik geluk hebben. Wel spannend waar precies de rook vandaan komt. Mooi deel weer.

Hee Monkey. ha, wat een domme fout. En ik meen me te herinneren dat ik die al eerder ergens gecorrigeerd heb. Leuk dat je er weer bent, daar doe ik het voor!
Profiel foto van Breinpijn
Wat is dit weer een fijn deel, zeg. Zo sfeervol verteld met oog voor detail. Ik moet trouwens zeggen dat Beauville me op bepaalde momenten doet denken aan Roger Murtaugh, die zwarte rechercheur uit de Lethal Weapon films. Zoals hij op een gegeven moment met het hoofd schudt en zegt: waar ben ik in vredesnaam aan begonnen. Ik hoorde als het ware die stem zeggen: ‘I'm too old for this shit.’  Briljant. 


‘Daar staat mij huis.> ‘mijn’ huis

Je voelt het scherp aan, ik wilde hem een beetje cynisch over laten komen, met humor. Ik had een wat hardere stijl in gedachten met zelfs wat horror elementen. Het gaat ten slotte wel over een seriemoordenaar. Ik ben blij dat je er weer bent en hoop altijd op een stevig commentaar, daar leer ik wat van. Thanx man!

Oke, you,'ve got it: volgende keer een steviger robbbertje filosoferen en deduceren. Maak uwe borst maar vochtig.<img src='img/smileys/laugh2.gif' alt=':D' Title=':D'>
Profiel foto van Eichnon
Het blijft een erg leuke verhaallijn met telkens nieuwe dingen die het vers en crunchy houden. Je gebruikt ook erg mooie zinnen om je geheel aan elkaar te breien. ( Hoewel er in het begin wel enkele zinnen waar ik kleine dingetjes aan zou veranderen <img src='img/smileys/tong1.gif' alt=':P' Title=':P'> ;). ( bijvoorbeeld mysterie - mysterieus avontuur (omdat dat naar mijn gevoel geen plaats is))

uit haar langen lopen en herhaalde dat een paar keer tot ze duizelde van de zuurstof (hier zou ik bijvoorbeeld ook 'teveel' of 'overdosis' of iets gelijkaardig toevoegen.)

Je hebt gelijk, dat is het risico van schrijven en posten. Zodra ik het las begreep ik je woorden. Top dat je er weer bent. Door mijn zicht ben ik hier niet zo vaak als ik zou willen, maar ik doe mijn best!!
Profiel foto van esperanza
Heel graag gelezen, J.A. Ik ben benieuwd hoe het verder zou lopen. Dit verhaal is heel anders dan de andere  die jij plaatste, maar ook net zo spannend. 

Je moet wat proberen zo af en toe, al doende leert men. Ik heb nog wel wat in gedachten voor dit verhaal, maar het moet af en toe ook flink eng zijn. maak je geen zorgen, ik zal je waarschuwen.
Profiel foto van esperanza
De sterren vergeten!

Ik zet ze op de schoorsteenmantel, dank je wel!
Profiel foto van astra
Jaja, nu wordt het nog fantasy ook. Voor mij een graag gelezen genre. Vooralsnog blijk je hier ook goed mee uit de voeten te kunnen.
Knap om zo veelzijdig over te springen, daardoor blijft de lezer geboeid. Mooi gegeven ook om kunstenaars door hun schilderkunsten de macht te geven voor de poorten.
Gelukkig hoeft het voor jou niet al te luguber en bloederig te zijn. Het is er wel, maar niet overdreven aangezet.
De humor achter de hoofdpersonen geeft er toch weer een lichtvoetig toontje aan. 

oei, het volgende deel is wel wat luguberder hoor.... haha, sorry. Maar leuk dat je er weer bij bent!
Profiel foto van De Vos
Ja Jacques, je bevestigt hier je kunde alweer.
Ik ben fan en heb wel zin in een echte Breedlandse

Ik pak de glazen vast Eric. Ben jij ook nog een gast op de Webtales meeting?

Neen Jacques, wij komen dit jaar niet naar de meeting. Het is een verplaatsing van 355 KM, en dat is toch wel net iets teveel.

Dat is jammer, maar zeker begrijpelijk.
Profiel foto van Henny
Wij komen wel en we hebben zelfs een chaletje gehuurd voor het weekend. Mij raak je niet zo snel kwijt. <img src='img/smileys/tong1.gif' alt=':P' Title=':P'>
Echt weer een prachtafevering en het kan voor mij niet gek genoeg worden. De spanning weet je er wel in te houden.

Dank je wel Henny! En leuk dat je er straks weer bij bent. Ik kijk uit naar je rondleiding!

Hahaha! Ik vrees dat Monkey dat op haar moet nemen.