Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Achteloos


Geschreven door Hugo
15 maart 2019 06:00
Categorie: Algemeen

Leestijd: < 1 min.
Aantal keer gelezen: 53 Aantal reacties: 3
Aantal leden : 0
 0


Een houtblok
op ons zestienjarig vuur,
gekwetter
van merels.
 
Wankelhoge boomhut
tussen
klimopvlammen.
 
Het ijs klinkt hol
in de martiniglazen.
 
Gestrekt bijna,
de enige oorlog voerend,
die we nooit
zullen winnen.
 
Liggen niksen,
staren
in de vlam van onze jeugd
daarbij
vergeten te tellen.
 
Enkel een vogel
in vlucht
kan de einder zien.





HUGO DE VOS (22/03/1923 - 05/03/2014)


 
© Hugo. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: Dit gedicht van de hand van mijn vader, Hugo De Vos, werd door mj, Eric De Vos, gepost als eerbetoon aan mijn overleden vader.

 
leuk gevonden door: Fons
Gedachten verdwalen, de vrije loop laten gaan.
Ik vind de berusting in de woorden mooi.
Een gedragen gedicht, wat je tot nadenken stemt.
Mooi de afronding.<img src='img/smileys/smile1.gif' alt=':)' Title=':)'>

Bedankt Puck. Deze vond ik ook heel mooi, vooral omdat zijn leven op z'n 17de plots totaal werd omgegooid : overlijden van zijn vader, uitbreken van WO II, alles moeten achterlaten van opgebouwde zekerheden....niets bleef wat het was.
Bedankt ook voor de mooie sterren.
Eric
Profiel foto van monkey
Een terugblik op het leven en je zegeningen tellen.
Berusting dat je het einde niet weet, omdat je niet als een vogel de einder ziet.

Bedankt marja, voor jouw treffende, poëtische beschouwing.
Eric
Profiel foto van J.A. XXer
Wat mooi man, het genieten onder de meedogenloze, onzichtbare klok.

Ik vond 'm ook mooi Jacques. Hij zou blij geweest zijn met de reacties.
Bedankt.
Eric