Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Vaarwel 2018, tot nooit meer ziens


Geschreven door J.A. XXer
23 december 2018 20:29
Categorie: Rinkel

Leestijd: ca. 5 min.
Aantal keer gelezen: 274 Aantal reacties: 17
Aantal leden : 1
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk



De straat glinsterde van de regen en het licht van de straatlantaarns maakte er bijna een feestelijk spektakel van. Bijna, want rond dit late uur waren er weinig mensen meer op straat om iets te vieren. We liepen richting het park om daar linksaf de Sint Annakade op te lopen, gewoon, omdat ik dat al jaren zo deed. Het geluid van onze stappen echode tegen de hoge muren van de grachtenpanden en stierf daarna weg in de diepe tuinen van de Frederikstraat.
‘Wat ga je nu doen?’ vroeg ik aan de jonge man die naast me liep. Hij zal ergens begin dertig geweest zijn, maar zijn lange haar en verzorgde baard maakten een nauwkeuriger schatting nagenoeg onmogelijk.
‘Ach, ik kijk waar de wegen me brengen. Zo heb ik al veel interessante mensen mogen ontmoeten.’
‘Dat zal best,’ antwoordde ik, ‘maar je zal toch ergens moeten slapen.’
Hij haalde nonchalant zijn schouders op.
‘Als het kan.’
Ik dacht even na.
‘Je kan bij mij op de bank, als je ten minste geen hekel aan katten hebt. Ik moet thuis wel even uitleggen waarom ik een vreemde man op de bank laat slapen ben ik bang.’
Hij lachte en hief zijn handen op.
‘Doe geen moeite, man, ik vind wel wat, zoals altijd tijdens mijn reizen.’
De straat ging over van asfalt in steentjes en het glinsterende effect veranderde nu bijna in iets magisch.
‘Waar ben je het afgelopen jaar dan geweest?’ vroeg ik om het onderwerp slaapplaats even te laten rusten.
‘Overal man, overal. In januari was ik in Jerusalem, in Canada en Amerika heb ik daarna nog wat gewerkt. In Indonesië heb ik geholpen na de aardbevingen en ook in Haïti konden ze mijn hulp goed gebruiken. Afgelopen week was ik in Perzië, of Iran zoals jullie het tegenwoordig noemen.’
‘Dat zijn flinke reizen, man,’ antwoordde ik.
Hij haalde weer zijn schouders op.

Ik kende niemand die zoveel en zo ver reisde als deze man, maar wie weet was het allemaal fantasie. Ik kende hem pas sinds begin deze avond, toen we elkaar ontmoetten op het feestje van Geert en Yvonne. Het was bij de grote kruising voor het park dat dingen pas echt vreemd werden. Twee luid kwebbelende meisjes fietsten voorbij toen een taxi net even te snel van de Sint Annakade de hoek om kwam. Terwijl ik als vastgevroren aan de grond bleef staan, deed mijn nieuwe maat enkel zijn hand omhoog en de taxi kwam met piepende banden tot stilstand tegen de gietijzeren ingang van het park. Ik dacht toen dat mijn verbeelding me parten speelde omdat de taxi zeker twee meter opzij geduwd werd alsof een reuzenhand hem wegveegde. Ik draaide me om en zag de man met de baard zwaar ademend tegen de muur van een eeuwenoude kroeg leunde.
‘Alles oké, man? Het is gelukkig goed afgelopen.’
De taxichauffeur was inmiddels ook uitgestapt en sprak met de twee meiden.
‘Alles goed,’ mompelde m’n maat, ‘Het kost gewoon veel energie allemaal.’
Ik stak mijn hand uit.
‘Volgens mij heb ik mezelf nog niet eens voorgesteld, ik ben Xxer.’
Met enige moeite kwam hij overeind en greep mijn hand.
‘Uriël.’
‘Dat is een bijzondere naam.’ Hij keek op en gunde mij nogmaals een blik in zijn vreemde ogen.
‘Het is maar een naam.’ Uriël veegde wat stof van zijn kleren en begon weer te lopen. Ik wilde nog niet opgeven en zei:
‘Ik zag wat je daar deed. Is dat een soort truc?’
Hij draaide zich om en keek me aan.
‘De meeste mensen vergeten dingen die ze niet kunnen verklaren snel.’
‘Wat bedoel je? Hoe kan ik dit vergeten? Je duwde die taxi zo van de weg om die meisjes te redden.’
Uriël zuchtte.
‘Het leek me onnodig ze te laten sterven door een stom ongeluk veroorzaakt door een chauffeur met teveel alcohol op.’
Mijn hersens draaiden overuren. De naam Uriël kwam me vaag bekend voor, maar het wilde me niet te binnen schieten. Toen ik weer wat wilde zeggen stotterde ik.
‘Wat heb je gedaan in al die landen waar je net over sprak?’
Uriël leek opeens niet meer geïnteresseerd in een conversatie en liep stevig door. Zonder achterom te kijken beantwoordde hij mijn vraag.
‘Ik help mensen. Soms waarschuw ik ze, zodat ze de veiligheid op kunnen zoeken. Als ze niet willen luisteren wacht ik tot het onheil geschied is, dan help ik alsnog.’
De toon waarop hij dit vertelde was monotoon en leek in het geheel niet meer op de boeiende conversatie die we eerder op het feestje hadden gehad. Het ging toen echter over oude architectuur en klassieke kunst, waar hij verbazingwekkend veel van bleek te weten. Nu ging het over wonderen. Ik moest opeens denken aan een schrijver waar ik wel eens wat van lees.
‘Ben je een soort superheld die de wereld over reist en mensen help met zijn superkrachten?’
Ik hoorde Uriël lachen. Hij stopte en draaide zich om. Zijn bruine ogen leken zo mijn ziel in te kijken.
‘Luister Xxer, je bent een aardige gozer, maar je kan het beste vergeten wat je gezien hebt. Ik krijg mijn opdrachten van…’
Hij keek omhoog naar de bewolkte hemel en bewoog zijn hand van links naar rechts. Ik zag sprakeloos dat de wolken zijn gebaar volgden en een seconde later keken we samen naar de heldere sterren in het pasgevormde gat in het wolkendek.
‘Bedoel je dat je…’
De glimlach om zijn lippen vertelden me alles wat ik wilde weten.

2018 was weer bijna voorbij, één van de meest rampzalige jaren voor de mensheid. Oorlogen, klimaatveranderingen, natuurrampen, het kon niet op de afgelopen twaalf maanden. Zou het echt zo kunnen zijn dat er iemand over ons waakt die zijn helpers over de wereld zendt om hier en daar in te grijpen? Ik ben nooit erg religieus geweest, puur omdat zomaar iets geloven niet in mijn karakter zit. Hier stond echter iemand voor me die met een gebaar van zijn hand auto’s en wolken opzij schoof. Een echt persoon. Mijn hersenen maakten overuren toen Uriël voor me ging staan en zijn handen op mijn schouders legde.
‘Beste Xxer, ik moet er echt vandoor. Vergeet wat je gezien hebt, alsjeblieft, anders blijf je de rest van je leven met onbeantwoorde vragen zitten. Leef je leven en geniet een beetje, oké?’ Hij gaf me een zachte stomp op mijn schouder.
Ik knikte alleen. De wolken waren langzaam teruggekomen en een laatste ster liet zijn schitterende stralen over de straten schijnen. Een paar tellen later keek ik om me heen en zag dat Uriël verdwenen was. De Sint Annakade was tot aan het einde verlaten en het park was te donker om er iemand te kunnen onderscheiden. De taxichauffeur was druk aan het bellen naast zijn auto, de meisjes waren echter alweer verdwenen.
‘Je kan bij mij slapen, man,’ riep ik luid, maar er kwam geen antwoord.

Ik weet niet hoe lang ik daar nog gestaan heb voordat ik naar huis gelopen ben en als je me nu zou vragen of het allemaal echt gebeurd is of dat ik alles gedroomd heb, zou ik je geen overtuigend antwoord kunnen geven.
Wel kan ik je vertellen dat ik een stuk positiever tegen het nieuwe jaar aankijk dan dat ik tegen het vorige deed.

© J.A. XXer. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: Dit verhaal kwam vandaag opeens naar boven. Pak me niet te hard aan op spel en zinsfouten, ik wilde het graag vandaag nog posten voordat het te laat is. Hierbij wil ik iedereen op WT een geweldig 2019 toewensen, veel geluk, gezondheid, liefde, creativiteit en vriendschap. En dat die ene wens uit mag komen! Proost.
leuk gevonden door: September, switi lobi en nog door 2 bezoeker(s)
Profiel foto van Runner
Prachtig 

Dank je Runner, daar doe ik het voor.
Wat las ik dit graag, heel erg mooi, voor mij een nieuw kerstverhaal erbij.
De rust erin, de verbazing over wat er hier gaande is, tot op het eind..
je kunt er niet goed bij..deze dagdromerij..prachtig..<img src='img/smileys/yes2.gif' alt='(y)' Title='(y)'>
 

In de verhalen was Uriel niet zo'n lieverdje, maar het is tenslotte bijna kerst, dan mag je wat zachter zijn toch? Dank je voor je mooie reactie.
Profiel foto van esperanza
Echt heel mooi! Heel graag gelezen, Xxer.  Ik had al verwacht dat jij met een heel mooi verhaal zou komen voor deze Rinkel serie en zo is dat ook.
Ik ga je verklappen, ik geloof echt wel in engelen die ons willen helpen.Maar... ik moet wel vertellen dat  nog nooit van mijn leven heb ik een engel gezien. Soms gebeuren echt dingen die je niet kunt verklaren. 
 

Er is veel te lezen over engelen, soms lijkt het erop dat het helemaal geen lieverdjes waren, eerder de soldaten van God die de moeilijke klusjes op mochten knappen. Ook de rangen en standen verraden een bijna militaire structuur. Toch is er veel verloren gegaan en de katholieke kerk spreekt zelfs helemaal niet over Uriel. Maar...hoe weet je of je geen engel hebt gezien? Misschien kom je er elke keer een tegen in de supermarkt zonder het te weten! Bedankt voor je mooie reactie!

Ik weet zeker dat engelen bestaan, maar volgens mij nemen ze de menselijke gedaante als ze ons moeten helpen om ons niet angstig maken voor het onbekend. De naam Uriël heb ik meteen herkende als een engelen naam.Als kind leerde ik dat we allemaal een engelbewaarder hebben.  Mooi is dat , vind je niet? 
Profiel foto van Mien
Himmel über Berlin of boven de Sint Annakade ... Mooi verhaal XX.

Dank u vriendelijk!
Profiel foto van Mien

Klinkt als iets wat ik moet gaan zien, dank je!
Profiel foto van Mien

Dank!
Profiel foto van De Vos
Leuk verhaal en hopelijk komt het inderdaad allemaal nog wel in orde, ooit.....
Beste wensen

Dank je Vos, ik weet het zeker.
Profiel foto van haarle15
Je gaat in ieder geval met een goed gevoel de kerst in. Fijne dagen en al het goede voor 2019. Wie weet wat je dan nog weer beleefd. <img src='img/smileys/laugh4.gif' alt=':-d' Title=':-d'> Graag gelezen.

Dank je! Fijne dagen!!!
Profiel foto van Breinpijn
Wauw, wat een lekker verhaal. Toen ik de naam Uriel las, wist ik dat het iets engelachtigs was en ik dacht direct aan een gevallen aartsengel oid. Meteen even gegoogled natuurlijk en toen wist ik het. Gedurende het verhaal had je natuurlijk al een en ander verklapt trouwens. 
Vanuit mijn katholieke opvoeding moesten we ook wel over engelen leren, maar dat was snel over toen ik het allemaal naast me neer legde. Mijn moeder las wel vaak over engelen en engelbewaarders en geleidegeesten. Ach, ik heb daar zo mijn ideeën over. Een prettig verhaal met een goede afloop want het stemde jouw milder over het nieuwe jaar. 
Ik wens jou en de jouwen ook een fijn kerstfeest, Jaques en voor het komende jaar zal die grote duim van je nog wel meer van dit soort heerlijke verhalen loslaten. Ik kijk er nu al naar uit.

Dank je Brein! Laten we dit afspreken: we gaan 2019 op z'n kop zetten!

Gaan we doen XX <img src='img/smileys/speechless1.gif' alt=':|' Title=':|'>
Profiel foto van monkey
Een heel mooi verhaal, het kabbelt gewoon lekker voort en is optimistisch en je schetst een prachtig beeld.
Eigenlijk straalt het verhaal vrede uit en de intentie tot helpen.
Geen moment verveelde het verhaal, ik heb echt genoten.
Een schitterend JAxxer verhaal.

Dank je wel, Monkey. Zoals altijd had ik geen idee waar het heen zou gaan toen ik de eerste woorden op (het digitale) papier zette. Ik ben er zelf ook wel tevreden over. De verhalen en legendes van de engelen hebben me altijd geintresseerd. Fijne dagen!
Profiel foto van Roadkill
mooi verhaal.
een kerstwonder!

Dat is het zeker als ik jou kan verleiden zo'n lang stuk te lezen! Fijne dagen!

fijne dagen <img src='img/smileys/beer1.gif' alt='(B)' Title='(B)'>
Profiel foto van Henny
Nu dacht ik iets mee persoonlijk over jezelf te gaan lezen kom je met dit verhaal<img  data-cke-saved-src='img/smileys/smile2.gif' src='img/smileys/smile2.gif' alt='<img src='img/smileys/smile2.gif' alt='(smile)' Title='(smile)'>' Title='<img src='img/smileys/smile2.gif' alt='(smile)' Title='(smile)'>'>
Wel een bijzonder en belden verhaal zoals we van je gewend zijn.

Hele fijne feestdagen toegewenst en een fantasievol 2019.  (thief)

haha, niets persoonlijks, veel te saai! Fijne dagen!
Profiel foto van Edith
Zo tussen de bedrijven door lees ik hier en daar iets. Jouw titel intrigeerde me, dus... Het was het lezen absoluut waard!

Erg mooi bijzonder verhaal dat tot nadenken stemt. Wat een inspiratie heb je gehad en wat heb je die prachtig neergezet hier! (Fouten? Geen idee. Ik let er niet op, want het belangrijkste is wat er uit gekomen is, niet hoe het er staat...)

Dank je wel Edith! Fijne dagen!!
Profiel foto van Eichnon
Schitterend Xxer, genoten van begin tot einde. Zelfs na een overdadig kerstdiner was dit nog smullen.

Als kerstgeschenk toch nog drie kleine verbeteringen, kritiekloos en met de beste bedoelingen ingepakt.

zijn lange haar en verzorgde baard maakte  - meervoud
ergens - taxi chauffeur
die zijn helpers over de wereld zend

en ik zie nu in je eerste zin - maakten - enkelvoud

Wow, thanx man! Wil jij mijn Petra zijn? je haalt er altijd weer een rijtje fouten uit!

Altijd (of toch regelmatig) tot uw beschikking. Sommige mensen denken dat ik expliciet op zoek ga naar fouten, maar ik vrees dat dat ergens een ingebouwd mechanisme is dat onbewust getriggerd wordt. 
Profiel foto van September
Een geweldig en fenomenaal geschreven Kerstverhaal. Zoals ik het lees met een boodschap voor wie het zo wil zien of ervaren. In elk geval voor mij als lezer. Ik ben onder de indruk. Het leest vloeiend, boeiend, licht en wonderlijk mooi. Klasse. Ik wens je nog mooie dagen naar het einde van dit jaar. Naar het nieuwe toe. Dank voor dit moois.  

Dat is een mooie reactie! Dank je wel en ook een mooie jaarwisseling toegewenst!
Profiel foto van Ryara
Jij bent toch een echte schrijver in hart en nieren. Een prachtig kerstverhaal, een beetje hoop, wat fantasy, een glimlach. Het is of er even een ster langskwam. <img  data-cke-saved-src='img/smileys/xmas.gif' src='img/smileys/xmas.gif' alt='<img src='img/smileys/xmas.gif' alt='(Xmas)' Title='(Xmas)'>' Title='<img src='img/smileys/xmas.gif' alt='(Xmas)' Title='(Xmas)'>'>

Ik ben blij dat je het mooi vond. Ben je weer een beetje opgeknapt?

Ja hoor, Peter heeft het van me overgenomen, de schat. (a) 
Profiel foto van switi lobi
Dit verhaal is voor mij een absolute favoriet: prachtig! 

<img src='img/smileys/rose.gif' alt='(f)' Title='(f)'>

Dank je wel voor het compliment. Ik heb de laatste tijd niet veel gepost en het doet me plezier dat mensen deze nog lezen! Ik zag je naam al voorbij komen en zal snel eens iets van jou lezen!