Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Jonas


Geschreven door De Vos
5 december 2018 10:41
Categorie: Sprookjes

Leestijd: < 1 min.
Aantal keer gelezen: 92 Aantal reacties: 4
Aantal leden : 0
 0


ze ging
de laatste nimf
bossen waren verbruikt
 
de kreet die ze naliet
verdween in de moerassen
waar Jonas woonde
die zaadjes pikte
 
hij vroeg de nimf
of ze toch
nog even blijven wou
tot hij de zaadjes had geplant
tot nieuwe bossen
 
ze bleef
en Jonas
pikte
plantte
zaaide
alles tot een prachtig bos
 
hij bracht haar de blijde boodschap
 
de nimfen kwamen terug
en Jonas de duif
werd symbool van geloof, hoop, liefde en vrede
 
 
© De Vos. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
leuk gevonden door: Breinpijn
Profiel foto van astra
aha, daar komt het dus vandaan, het symbool van de duif
een nieuw soort poëzie lijkt het wel, met een wat magische ondertoon
geslaagd in ieder geval <img src='img/smileys/yes2.gif' alt='(y)' Title='(y)'> 

Bedankt astra, voor je mooie reactie. 
Groetjes 
Eric
Profiel foto van Dorus
Als de wereld toch eens zo eenvoudig zou zijn
als dat sprookjes  ( jouw sprookje)  ons doen
geloven, dan werd de grote wens van vrede
op aarde realiteit en voor al dat leeft
een waar festijn. Mooi Eric.

Dag Dorus. Je hebt de fijne ondertoon goed aangevoeld. 
Bedankt voor je reactie 
Groetjes 
Eric
Profiel foto van monkey
Een mooi sprookje verwerkt in een gedicht.
Het begin is inderdaad zaadjes eten en soms komt de rest dan vanzelf,

Bedankt voor je mooie reactie Marja. 
Groetjes 
Eric
Profiel foto van Eichnon
Nooit gedacht dat dat een mannelijke duif was. 
Mooi sprookjesdicht.

Bedankt Eichnon. Misschien is ze wel genderneutraal ?
Groetjes
Eric