Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Het paard van Sinterklaas


Geschreven door PeterFD
5 december 2018 09:38
Categorie: Pijn en leed

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 34 Aantal reacties: 6
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkelDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Het paard van Sinterklaas
 
Wij hadden het paard van Sinterklaas op stal staan. Zijn naam was niet Americo, maar Blits. Er werd uitstekend voor gezorgd. Goed eten, veel beweging en ritten in het verkeer.
 
Toen de Sint weer in het land was werd er vanuit de school van de kinderen gebeld met de vraag of Blits weer dienst wilde doen. De leraar die in het pak van Sinterklaas zou stappen had nog nooit op een paard gezeten, dus of we daar rekening mee konden houden.
 
Ik besloot dit persoonlijk op mij te nemen. Mijn vrouw hielp mij met veel plezier met het aantrekken van een Zwarte Piet pak en het schminken. Blits voelde aan wat er stond te gebeuren: drie kilometer over het fietspad naar de nieuwbouwwijk, gillende kinderen en een wortel als karig loon. Hij was toen 28 jaar oud, bejaard voor een paard.
 
De afspraak was dat Sinterklaas in een zijstraat, uit het zicht van de school, zou kennismaken met Blits. De bewoners die thuis waren verkneukelden zich, maar ik moet toegeven dat meester voldoende lef toonde. Hij was half op zijn mantel gaan zitten, maar dat was snel verholpen. Daarna volgde de tweede helft van de kortste rijles ooit: een goede, ontspannen houding en de rest aan mij overlaten.
 
Bij school stonden de kinderen achter het hek van de speelplaats. Er was een verhoging gemaakt van schakeldelen van het toneel, zodat Sinterklaas gemakkelijk zou kunnen afstappen. Ik leidde Blits dicht langs dit bouwsel en liet hem halt houden. Onze gelegenheidssint haalde zijn voeten uit de stijgbeugels en deed een bedachtzame stap naar de landingsplaats. Op dat moment deed Blits een klein stapje opzij en Sint gleed hard met zijn zitvlak op de houten rand. Arme Sint, hij moest nog twee uur op een blauwe plek zitten.
 
Ik nam Blits mee door de nieuwbouwwijk en op het fietspad stapte in op. In gestrekte galop waren we snel weer thuis. De bak met wortelen stond klaar. We hebben afgesproken dat dit de laatste keer was. Blits is 32 jaar geworden.
© PeterFD. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van De Vos
een paard met pensioen
mag je geen arbeid laten doen
hij heeft het geweten
want enkel wortelen eten
die vond hij wel in elke schoen

 

leuke reactie
Profiel foto van astra
had dan ook wat suikerklontjes klaargehouden <img src='img/smileys/wink3.gif' alt=';)' Title=';)'>
ik hoop dat er nog andere Zwarte Pieten waren om de kindertjes wat af te leiden

wat ze op school deden had ik geen zicht op
in plaats van suikerklontjes geven wij paardenkoekjes
Profiel foto van Jeroen Splinterman
Na jaren trouwe dienst wel een lekkere winterwortel verdiend.

een hele bak, hij had een goed karakter
Profiel foto van esperanza
Ik vind paarden heel erg lief. Ze zijn echt vrienden van de mens. Sommige mensen op aarde zouden niet kunnen redden zonden hun paard. 
Mooi verhaal, Peter. Heel graag gelezen. 

dank je, paarden zijn troostrijk
Profiel foto van monkey
Wat leuk dat het paard van Sinterklaas bij jullie op stal stond.
Arme Sinterklaas met zijn blauwe bil, maar Blits heeft zijn best gedaan.

de kinderen die bij ons reden noemden hem het paard van Sinterklaas en als er dan onenigheid ontstond over de naam was ons antwoord dat Sinterklaas meerdere paarden heeft, want is heel vermoeiend om op de daken te klimmen en een paard is ook wel eens ziek
Profiel foto van Mien
Blits heeft vast gedacht: ze kunnen wat mij betreft voortaan het dak op.
Leuk stukje.

omdat Blits al oud was zeiden wij dat de Pieten op de daken klommen, een grote leugen nietwaar

Waar!