Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Van papavers, klaprozen en poppies


Geschreven door De Vos
4 november 2018 13:13
Categorie: Pijn en leed

Leestijd: < 1 min.
Aantal keer gelezen: 158 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 0
 0

een eeuw
geleden
geleden smart
eeuwige treurnis
smartelijk

in het bloed
van ontelbare soldaten
groeien papavers
op slagvelden
als rode protesten
gezwart in het hart
zware klappen voor de mensheid
klaprozen

symbool
van nooit vergeten
eeuwig verdrieten
een eeuw
geleden

en de mensheid leerde nooit

nooit vergeten
remember poppies
remember blood
remember black

van papavers
klaprozen
en poppies




© De Vos. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
leuk gevonden door: monkey, Roadkill
Profiel foto van Fons
Nooit meer oorlog, maar de mens heeft niet uit het verleden geleerd. Wij kennen wel wereldoorlogen, maar van wereldvrede nooit gehoord. Laat ons gelukkig wezen, dat wij reeds een heel mensenleven zonder zijn, en blij en hopen op,de toekomst.

Dag Fons. Inderdaad moeten we de huidige vrede in Europa in onze armen sluiten. Bedankt voor je mooie reactie. 
Profiel foto van Breinpijn
Inderdaad, 2018 het einde van de ‘grote oorlog’ 100 jaar geleden. Wat is dat een strijd en een leed geweest. Opdat wij niet vergeten! Indrukwekkend monument, Eric!

Bedankt Ron, voor jouw veelzeggende reactie. De "Flanders Fields" zijn een stille getuige van de zinloosheid van oorlog en geweld. Groetjes,  Eric 
Profiel foto van Lea Wuyts
Bij de titel dacht ik 'het is niet eens lente'
maar toen zag ik het onderwerp en werd veel duidelijk.
!!!
Groet

Bedankt Lea voor de reactie en het komen lezen. Dit mag nooit vergeten worden. 
Profiel foto van Dorus
De slag bij Ieper die
elke avond bij de poort van Menen
met "the last post" wordt herdacht.
Tranen met tioten lopen mij daarbij
over de angen van dat zinlose en onbedacht.
Telken Eric,
telkens als dit onderwerp passeert
grijpt het mij naar de keel.

Dag Dorus. Wanneer je in Vlaanderen aan de Westhoek komt, kan je niet buiten het kille verleden van "de groote oorlog". Tienduizenden soldaten, slachtoffers van zinloos geweld. De legende zegt dat, wanneer een soldaat sterft en zijn bloed laat op de slagvelden, daar ter plekke een klaproos groeit in zijn bloed. Je kan deze klaprozen daar inderdaad zien groeien. Vandaar ook het symbool "poppy" tegen zinloos oorlogsgeweld. 
Zal de mensheid het dan nooit leren ??
Bedankt voor jouw mooie reactie. 
Profiel foto van September
Wat indrukwekkend. Heel voelbaar bij het lezen. Misschien juist door hoe het geschreven is komt verschrikking des te meer binnen.  

Dag September, bedankt voor deze hele mooie reactie. In West Vlaanderen, in Flanders' Fields, in de zogenaamde Westhoek, word je steevast geconfronteerd met de grote oorlog 14-18. Het is indrukwekkend hoeveel jonge mannen hier zinloos hun leven lieten. De legende zegt dat, wanneer een soldaat sterft en zijn bloed achterlaat op de slagvelden, daar ter plekke een klaproos groeit in zijn bloed. Het rood van de klaprozen is dan het bloed van de soldaat. Je kan deze klaprozen daar inderdaad zien groeien. Vandaar ook het symbool "poppy" tegen zinloos oorlogsgeweld. 
Tienduizenden, en nog eens tienduizenden, en nog eens... 
Zal de mensheid het dan nooit leren ? 
Bedankt nogmaals.

Mijn wederzijdse dank De Vos. Voor de achtergrond en het verhaal uit te diepen. En mij daar deelgenoot van te maken. Het is in de verschrikking zelfs ergens nog ontroerend, de tere klaproos als symbool voor het bloed dat zo zinloos vloeide. Zo hebben we in de verhalen de verhalen en symbolen nodig. Leert de mensheid het ooit.. Bedankt en een mooie dag gewenst 
Profiel foto van Runner
Lode Baekelmans een bekend Vlaams schrijver schreef een boek over een notaris in Antwerpen in de periode van de eerste wereldoorlog. Hoe de burgerij het onderging met hun vlucht naar de Zuid Nederlandse dorpen o.a. Bergen op Zoom, mijn geboorteplaats. Om het nog persoonlijker te maken; het boek heet Mijnheer Snepvangers (mijn achternaam).
De strijd aan het front moet verschrikkelijk zijn geweest.
Mooi in herinnering gebracht 

Dag Henk Snepvangers. Bedankt voor je reactie. Allicht zal jij dan wel familie zijn, dat kan bijna niet anders. In de Vlaamse Westhoek wordt de herinnering aan WO I gelukkig goed in ere gehouden. Je wordt daar geconfronteerd met het absolute zinloze oorlogsgeweld. In het bloed van de gesneuvelde soldaat groeit steevast een klaproos. Het rood van de klaproos is het bloed van de soldaat. Zo wil de legende het. Als je daar bent, aan de loopgraven bvb, dan zie je inderdaad overal klaprozen groeien. Ze werden dan ook het symbool tegen oorlogsgeweld in het algemeen, the poppy. 
Bedankt voor jouw reactie en voor de sterren. Hopelijk zal de mensheid ooit tot inzicht komen. 
Profiel foto van Eichnon
`Zeer mooi, Eric. 

Bedankt Eichnon. Jullie reacties zijn mijn motivatie.