Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De legende van de Assum Preto, een Zangvogel


Geschreven door esperanza
14 september 2018 13:28
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 43 Aantal reacties: 8
Aantal leden : 1
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkelDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Afbeeldingsresultaat voor assumpreto

Zie, er was eens een zangvogel, die ‘Assum Preto,’ heette. Hij leefde hier ver weg vandaan in het grootste oerwoud van de wereld.
Hij was een prachtige vogel. Zijn veren, zwarte als de duisternis, blonken schitterend of als ze in een bad van licht  waren 
gebracht. Assum Preto kon prachtig fluiten. Men werd stil om naar hem te luisteren. Het was of zijn gezang rechtstreeks je hart kon bereiken. Iemand, een gijzelaar, die niet al gauw tevreden was met wat hij van Moeder Natuur kon krijgen, heeft de prachtige zwarte vogel gevangen genomen en hem in een kooi gezet. Zo dacht deze man zeker te zijn, dat hij iedere dag naar de vogel kon luisteren en niet meer op zijn bezoek in zijn tuin moest wachten.
 
Assum Preto werd enorm verdrietig. Het was voor hem of met het verlies van zijn vrijheid zijn leven doelloos was geworden. Hij had geen reden meer om te fluiten. Wanhopig vloog hij tegen de dunne ijzeren tralies en bezeerde zich tot bloedens toe. Fluiten kon hij niet meer. Hij miste zijn vrouwtje, zijn nest, de vrijheid, de blauwe lucht, de regendruppels op zijn veren en de hoge, heel hoge bomen van het bos…
Om hem rustiger te krijgen heeft de gijzelaar zijn vleugels kort geknipte. Uitgeklede van zijn pracht, voelde de vogel zich gekleineerd en gebroken.
In een daad van wanhoop heeft die man de ogen van Assum Preto geperforeerd om op deze wijze hem te dwingen weer te gaan fluiten.

Na een hele tijd leek het dat de ‘Assum Preto’ zijn leventje in gevangenschap aanvaardde. Zijn vleugels waren weer gegroeid, maar zijn ogen zou nooit meer het licht van de dag kunnen aanschouwen. Hij begon weer te fluiten, maar zijn liedje was heel erg treurig geworden. Het was of hij alleen van pijn en verlies kon zingen. Zijn gezang was zo mooi en zo verdrietig dat de gijzelaar spijt kreeg van zijn daden maar kon zijn fouten niet ongedaan maken. Hij gaf de vogel zijn vrijheid terug.
Toch... voor zo lang ze 
nog leefden, bleven ze hoe dan nog aan elkaar verder gegijzeld: de ene door zijn verlies en verdriet genomen, de andere door schuldgevoelens en spijt bevangen.

Deze is dus de legende van de Assum Preto. Deze legende heb ik nog als kind van mijn oma door gekregen en nu geef ik aan jullie door.
Zo heb ik als kind geleerd, dat vogels zijn er om geliefde te worden en in vrijheid te leven, ze hebben een heel belangrijke taak te vervullen in hun dienstbaarheid aan Moeder Aarde. 
 
(Hier onder in de nota  een link naar het folklorisch lied over de Assum Preto. Deze legende en dit lied horen bij het cultureel bestand van Brazilië, waar ik vandaan kom.)

 
© esperanza. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: Dit is een oud werk van mij die ik heb herschreven na aanleiding van de woorprikkel van vandaag. 
Link naar het lied van Assum Preto: https://www.youtube.com/watch?v=g2nbs-wPNmA&list=RDg2nbs-wPNmA&index=1
leuk gevonden door: Ivo
Profiel foto van Ryara
Op de foto lijkt deze vogel heel erg op 'onze' merel, die ook zo prachtig kan zingen. Alleen is bij de mannetjes merel de snavel oranjegeel en heeft hij een gele oogring. Je verhaal is triest maar mooi. 

Dankjewel, Ria. Het verhaal heb ik niet bedacht, het is legende can onze folklore in mijn land dat door iedereen bekende is. 
Dankjewel voor het mooi vinden, Ria.
Profiel foto van Fons
Het is een mooi, maar triest verhaal. Vogels horen niet thuis in een kooi, zij zijn geschapen om in vrijheid te leven. Maar de mens maakt veel kapot. Je kan spijt hebben van wat je misdaan  hebt, maar daarmee is het niet hersteld .
Zeet leuk om lezen Esperanza.

Dankjewel voor je waardering, Fons.
Profiel foto van De Vos
Wat een treurig verhaal. Dieren horen nooit in gevangenschap te leven. Ik heb er altijd problemen mee als we naar een dierentuin gaan. Dieren horen niet thuis in een kooi. Zeer mooi verhaaltje Sila

hartelijk dank voor je mooie reactie, Eric en ook voor de sterren'
Ik ben volkomen met je eens.
Profiel foto van monkey
Het ergste vind ik nog dat zijn ogen werden uitgestoken, zodat hij niet meer kon zien.
Een treurig verhaal, maar wel mooi vertelt,
 

Dat vind ik ook zo erg, Marja.
Dankjewel voor je mooie woorden.
Profiel foto van Ivo
alsof dieren zomaar van hun nest geplukt mogen worden

mooi neergezet Sila 

(hat)

Ja, Ivo, er zijn heel wat mensen die geen respect hebben voor het leven van de dieren. Het is heel triest.
 
Profiel foto van Cojo
Mooi en ontroerend, ik las het graag

Dankjewel, Cojo.
Profiel foto van Beppie
Triest en met een duidelijke moraal.
Graag gelezen.

Dankjewel, Beppie.
Ik vind het  ook een mooie legende, 
Profiel foto van J.A. XXer
Erg mooi Sila. Ik wilde hier een heel verhaal schrijven van onder dwang dingen doen, onder dwang van iemand houden, onder dwang... maar zo werkt het niet. Vrijheid!

Vrijheid is  de grootste gift voor mensen maar ook voor dieren. 
Dankjewel voor het mooi vinden, J.A.