Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


proppenschieterij


Geschreven door Ivo
10 augustus 2018 05:12
Categorie: Algemeen

Leestijd: < 1 min.
Aantal keer gelezen: 71 Aantal reacties: 6
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel



























Hoe je in de
nadagen van
het leven
plots weer
bij de les
wordt gebracht
net zoals
bij het werken
aan het bord
er een natte prop
vanachter in
je nek
en de lachsalvo
in de klas
je alert maakt
voor situaties
waarin je kan
kiezen tussen
luchtig doen
alsof er niets
is gebeurd
en of
boos
de dader(s)
bij hun nekvel
grijpen
en de klas
uitjagen
met de
wetenschap
dat het
morgen
toch weer
terug gebeurt.

Hoe je in de
nadagen van
het leven
plots weer
bij de les
wordt gebracht
door het
gedrag van
anderen
dat je
niet had
verwacht ...


het leven
blijft
boeiend
tot de
laatste
dag 


 

© Ivo. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
leuk gevonden door: 1 bezoeker(s)
Profiel foto van Cojo
Mooi voorbeeld, hoewel ik het nooit zag in de klas, wel hoorde ik er over. Fijn dat het leven blijft boeien ivo, hou dit vast, liefs

bij mij in de klas gebeurde het wel eens dat er proppen vlogen richting bord, kleintjes die via het buisje van de stylo werden afgeschoten en venijnig raakten,
bedankt voor je mooie reflectie

(hat)
Profiel foto van De Vos
En zo heb je een leven propvol herinneringen. Het leven boeit en blijft boeien,... mooie gedachte. 

dank je wel eric, 

(hat)
Profiel foto van Fons
Zoals proppen gegooid werden in de klas, zo wordt er zoveel met modder gegooid naar mensen en dat blijft plakken.
Het leven blijft boeien, maar toch vind ik Ivo hoe ouder ik word hoe minder boeiend dat het wordt.

Als je niet weet wanneer de laatste dag zal vallen, moet je niet beginnen aftellen. Groetjes Eric 

Het leven is wat mij betreft zeker nog boeiend genoeg, er gebeuren nog zoveel dingen ook om naar uit te kijken, enkel kan ik zelf niet altijd meer mee
misschien wat meer buitengaan Fons, als ik kan (en niet te moe ben) maak ik graag een wandelingetje en praat ik wat me buren en probeer ik te genieten (dat is moeilijk als ik krom lig van de pijn) van wat het leven me geeft. Maar het is niet omdat ik krom lig, dat het leven niet meer boeiend zou zijn
bedankt voor je mooie reflectie
(hat)

zo is het Eric, ik tel zeker ook nog niet af, ik zou niet weten hoe ik daar aan moet beginnen, ik weet wel dat mijn meetlint korter is geworden, maar elke dag erbij is een dag erbij :)
merci
(hat)
Profiel foto van astra
Dat doet me goed, dat jij het leven nog vindt boeien, ook al maakt het zich voor jou niet makkelijk.
Met propjes weer bij de les gebracht. Soms kon het ook afleiden, maar dan greep de meester wel eens in.
Leuk gedicht, Ivo

ik kan kiezen met zulke propjes, ga ik me er druk in maken of veeg ik het gewoon weg.
Het leven vind ik een plaats om boeiend naar te kijken, zowel in het negatieve als in het positieve, het geeft me zelf ook adem om over na te denken en een mening te vormen.
alhoewel ik vind dat niet alles wordt gezegd, waardoor het meningvormen ook moeilijk wordt. En ik hoef zelf niet overal een mening over te hebben, vaak is het te ingewikkeld om hierover iets te vinden.
Boeiend is om dagelijks mensen te lezen, mensen die je niet kent, en toch hun hand herkent, spannend vind ik het altijd om te weten hoe zij bepaalde gedachte terug vorm geven

merci voor je sterren Aster en je moeite om me te lezen 

(hat)
Profiel foto van Edith
Wat een kostelijke herinnering, Ivo.
Ik ken dat niet, een natte prop in de nek. Wel kan ik me een koude natte hand voor de geest halen. Was geloof ik van rubber en die vulden ze met koud water. Kreeg je die onverwachts in je nek.
Fijn je sprankjes humor tussen de ernst des levens door te lezen. Dat is een goed teken.

Bedankt Edith voor je mooie reflectie

(hat-
Profiel foto van monkey
Je haalt gewoon alles uit het leven en geniet van het deugniet zijn.
We probeerde het vroeger wel, propjes schieten, maar helaas wist de meester al snel wie de dader was en zat je de rest van de les op de gang. Nog minder was het dat daar de hoofdzuster rond liep eb die wilde je echt niet tegen komen wanneer je de klas uit was gezet.
Ik hoop dat je nog heel lang mag genieten van alles om je heen.

dank je wel Monkey, het verleden is als de 400 meter lopen 
de tweede ronde gaat het altijd wat sneller

merci
(hat)