Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Indienen? Of toch maar niet?


Geschreven door Ryara
10 juni 2018 19:47
Categorie: Rinkel

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 224 Aantal reacties: 13
Aantal leden : 0
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk

Wanneer je een verhaal voor Web Tales schrijft, weet je nog niet wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. Ik zie bij oude verhalen van me, dat ze meer dan 1700 keer gelezen zijn. Of opengemaakt dan toch. Daarvan kun je best een paar honderd keer schrappen, want na iedere reactie krijgen de meesten een teken dat er een reactie is, een tegenreactie enzovoort. Iedere keer wordt het verhaal dan opnieuw geopend.

Ik ga proberen uit te leggen wat ik bedoel: neem nou aan dat je tien reacties krijgt. Je verhaal is tien keer gelezen. Ik open het verhaal tien keer om de reacties te lezen en geef er een antwoord op. De reageerder krijgt een teken dat er een antwoord is, maar ook wanneer er op een andere reactie geantwoord is. Volgen jullie nog?

Dan zijn er misschien wel mensen die niet eens lid zijn, maar op wat voor manier dan ook bij Web Tales terecht zijn gekomen. Die lezen anoniem, misschien wel bij de dagelijkse boodschap op de wc. Rustmomentje. Ze hebben een linkje naar Web Tales en lezen zolang ze het nodig vinden en verdwijnen weer. Leuk idee toch? Wel oppassen wát je schrijft, de privacywet scherpt steeds verder aan.

Er zijn nog meer redenen om op te passen voordat je op de knop ‘indienen’ drukt. De laatste zeven weken werden er opdrachten gegeven, waar je nogal vanuit jezelf moest/mocht schrijven. Ik houd er meer van om wat te fantaseren en een fictief verhaal te plaatsen. Niet altijd, want reisverhalen, of een gebeurtenis met een kleinkind zijn non-fictie behalve de namen, ik gebruik alleen de echte namen van Peter en mezelf, maar nooit van de kinderen, kleinkinderen of wie dan ook. Waargebeurde verhalen worden hooguit wat opgepoetst om het verhaal mooi ‘rond’ en lekker leesbaar te maken. Niemand zit op langdradige zeurverhalen te wachten, lijkt me.

Even terug naar de laatste weken. Wanneer ik vanuit de ‘ik’ schrijf, wil dat niet zeggen dat ik het ook werkelijk allemaal op die manier heb meegemaakt. Ik merk aan de reacties dat dat wel vaak gedacht wordt. Néé, ik heb geen vliegtuigje gestolen, néé, ik heb niet onder een boom zitten vertellen. Ik interview wel bejaarden, bezoek bejaarden om een andere reden en krijg dus wel verhalen te horen. Voorlezen doe ik niet aan bejaarden, maar aan kinderen uit anderstalige gezinnen. Néé, ik ben niet op mijn robotje gaan staan, die werkt nog lekker door. Néé, ik heb niet overnacht in Appeltern, al was ik er wel. Mijn vlindertje JoLi bestaat ook niet, maar ook in dit verhaal zitten stukken die wél waar zijn. Néé, ik heb geen 49 leden van Web Tales op de fiets bezocht. Ik heb wél dit soort megatochten gefietst, maar niet alleen en niet om die reden. Voordat Web Tales uit de as van de Verhalensite oprees, heb ik in een poging om die site te redden aangeboden een sponsortocht te fietsen om geld bij elkaar te krijgen om hem in de lucht te houden. Ach, het bleek niet alleen het geld te zijn, er was meer aan de hand waardoor de site stopte.

Schrijven, fantaseren, je creativiteit en/of talent gebruiken. Verhaal oppoetsen en dan indienen. Ja? Zullen ze mijn verhaal voor lief nemen? Denken ze dat ik dit allemaal echt meemaak, omdat ik vanuit de ‘ik’ schrijf? Is dat erg? Of vind ik dat juist leuk? Word ik ook niet meer serieus genomen als het wél echt gebeurd is? Maakt dat uit? Is dit een plaats voor schrijvers of staan we voor de rechter?

 

Indienen… of toch maar niet doen? Weet waar je aan begint.

Lezen of niet lezen? Nou graag, maar bedenk dat het maar verhalen zijn.

Reageren op een verhaal? Já, heel graag.

Schrijvers of hobbyisten? Ach, bij Web Tales maakt dat niet zoveel uit. Soms groeit een hobby verder uit en is Web Tales een goeie basis en leerschool.

 

Zo, bij deze laatste opdracht even geen ‘echt’ verhaal van mij wegens tijdgebrek, maar dit wilde ik even kwijt, waarheid of verzonnen? Bij mij moet je altijd even twijfelen.


© Ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van monkey
Twijfel, twijfel.
Toch denk ik in heel veel verhalen Ryara te herkennen of ze nu verzonnen zijn of niet.
Maakt dat uit? Zolang het lekker leesbaar is is het niet erg.
Wanneer jij met mooi weer onder een boom gaat zitten, maar de verhalen eigenlijk vertelt worden in de ontmoetingsruimte van een verzorgingstehuis, dat is niet belangrijk.
Je manier van schrijven en of het nu fantasie is of echt gebeurd. Meestal denk ik dat er toch wel een stukje waarheid in zit.

Natuurlijk schrijf je het gemakkelijkst vanuit je eigen ervaring, maar zodra je dat in de derde persoon doet 'zij maakte een fietstocht', is het afstandelijker en wordt er anders op gereageerd. Als je vanuit de 'ik' schrijft wordt het eerder voor waar aangenomen, vreemd eigenlijk. 
Profiel foto van Breinpijn
Die fietstocht... ik zou zweren dat je die echt had gemaakt. Ik zie je er wel voor aan. Eigenlijk zeg je: pas op voor fakenews zelfs op Web tales. In die zin dat je sommige verhalen niet te letterlijk moet nemen dan. Of waargebeurd zoals je schrijft. Je hebt mij in ieder geval een keer flink beetgenomen. Dat vliegtuigje; ja, daar zagen we wel doorheen, maar die fietstocht. getver, het zit me toch niet lekker. Je zou zomaar een spion kunnen zijn. <img src='img/smileys/confused0006.gif' alt=':think:' Title=':think:'> Nee hoor, het geeft aan dat jij goed en realistisch kunt schrijven en een verhaal overtuigend brengen kunt. 

Die fietstocht heb ik wel voorgesteld hoor en ik zou het echt gedaan hebben. Fietstochten van meer dan drie weken zijn me ook niet vreemd, dus helemaal liegen heb ik niet gedaan. Wel leuk dat je het geloofde. Nou dat vliegtuigje nog. 
Profiel foto van Cojo
Nou, die fietstocht ben ik wel  grotendeels  ingetrapt hoor, ik dacht wel steeds: heeft ze echt van allemaal een adres en telefoonnummer afgetroggeld? Want ja, ze kunnen ook niet thuis zijn, en het is niet om de hoek als je in de Achterhoek of Friesland iemand wil bezoeken. Maar wel of geen waar, 10-tallen stukjes lang al (of beter 100-den) heb je ons meegevoerd vooral op je reizen en avonturen ging ik graag mee. Je wijze raad nam ik meestal ter harte al was/ben ik wel eens eigenwijs. Hoe dan ook, net als de rest van de kleine vaste kern, beschouw ik je als 1 van de steunpilaren. fijne avond nog

Als ik dat gedaan zou hebben, had ik natuurlijk wel afspraken gemaakt. Verder dank voor je lovende woorden. 
Profiel foto van Fons
Een hele uiteenzetting, die ik twee maal moeten lezen heb. In het kort, ik ben nier bekommerd over de echtheid of niet van een verhaal, wanneer het voor mij inhoud heeft en vlot leest is voor mij het doel,bereikt.

Het zat me toch niet zo lekker toen ik merkte dat iedereen het maar voor waar aannam. Wekenlange fietstochten heb ik wel gemaakt hoor, dus het is niet helemaal gelogen 
Profiel foto van esperanza
Ik denk dat ook hier jij gelijk hebt. 
Het is heerlijk om verhalen te schrijven en het hoeft niet de waarheid te zijn. Fantaseren daar houd ik ook van. 

Ja, het is gemakkelijker om de waarheid te schrijven, dus ik ben extra blij als ik een goed verhaal kan verzinnen, dat is nog niet zo gemakkelijk. 
Profiel foto van Eric De Vos
Fictie of realiteit ? Waarom zouden we ons hierover zorgen maken. Zelfs fictieve verhalen zijn veelal gestoeld op echte ervaringen. Het is eigenlijk niet belangrijk. Als een verhaal boeit en me meeneemt, dan is de missie geslaagd. Vlot lezen en geboeid worden door jouw verhalen gaat vanzelf. 

Ach weet je, ik schrok een beetje van de reacties op mijn vorige verhaal, ik voelde me gewoon schuldig dat ik iedereen zo in de mailing had genomen. Dat komt ervan als je vanuit de 'ik' moet schrijven. 
Profiel foto van haarle15
Je maakt jouw verhalen leefbaar, fantasie of niet. Als ze vaak gelezen wordt, denk ik wel dat je goed schrijft, anders ook geen volgers. Vergeet niet door het lezen bij anderen, soms ook je eigen brein tot werking wordt gezet voor een nieuw verhaal of gedicht. Dan zijn ze jou ook nog eens dankbaar.

Ik ben niet zo gek op 'waargebeurde' verhalen, ze zijn vaak nogal saai. Ik vind het heerlijk dat mijn verhalen goed leesbaar worden bevonden, dan zit het wel goed. 
Profiel foto van Henny
Als elke schrijver alles zelf heeft meegemaakt wat ie schrijft, lopen er toch wel heel veel moordenaars en ander gespui vrij rond. <img src='img/smileys/sad3.gif' alt='(sad)' Title='(sad)'> Je weet het geloofwaardig over te brengen  en daarin zit vooral jouw kunst.   

Wanneer ik schrijf over een babylijkje in mijn fietstas, weet iedereen wel dat ik geen moordenaar ben. Als je dichter bij de waarheid blijft, gaan ze je geloven, dat blijkt maar weer. Ik voelde me gewoon schuldig, maar het kwam door de opdrachten, die moesten bijna allemaal vanuit jezelf, nou daar had ik dus geen zin in. (a) 
Profiel foto van Beppie
Grinnik... dat van die fietstocht waarbij je leden bezocht... je komt niet eens naar een meeting (of dit jaar misschien toch eventjes?), dus dat dat verhaal uit je grote duim kwam, wist ik meteen. 
Wat de privacy betreft, heb je zeker een punt. Ik schrijf weliswaar onder mijn echte voornaam, maar heb geen profielfoto zoals jij. Deze rinkels nodigen inderdaad uit tot persoonlijke verhalen en reacties. Prima, op zich, maar ik denk dat we er ons inderdaad van bewust moeten blijven dat Jan en Alleman ze kan lezen. Men (lees=ik) laat zich soms inderdaad een beetje meeslepen. Dus, door jouw verhaaltje, sta ik er weer even bij stil. Waarvoor dank!

Maar, nu weten we nog niet hoe het destijds bij jou ging toen je je eerste werk indiende? Niet per se van belang, hoor, maar ik was er wel een beetje nieuwsgierig naar.

Haha, nu heb je gemakkelijk praten, maar iedereen geloofde er toch mooi in. Mijn eerste verhaaltje? Daar werd toch niet naar gevraagd? 
Profiel foto van J.A. XXer
Geweldig. Je had dit natuurlijk niet hoeven schrijven want het mysterie is toch geweldig. dat mensen gaan vragen: is Ryara wel eens bij jou geweest op de fiets? Ik lig in een breuk, haha. Ik daarin tegen schrijf wel alleen echte waar gebeurde verhalen. Laat daar geen twijfel over bestaan, haha! Mooi verhaal Ria, en een mooie afsluiter van de 7 rinkels!

Ja, van jou weet ik wel dat alles waargebeurd is (a), maar ik voelde me een beetje schuldig en had daarmee gelijk een mooi onderwerp voor deze laatste rinkel. 
Profiel foto van ragazza
Fantaseer jij maar lekker verder, dan kunnen wij lekker blijven genieten. Fictie of realiteit: het maakt me niet zo veel uit.Ik denk dat het vooral de manier is waarop je het verhaal 'verkoopt' en dat is nu eenmaal gemakkelijker als je vertrekt vanuit een reële situatie.

Zo is dat en als ik echt een keer op de fiets kom aanzetten, geef je me maar een kop koffie en een broodje. (a) 
Profiel foto van Mien
De waarheid ligt altijd in het midden. Dat is best wel saai. Goed dat jij daar een eigen wending aan geeft en blijft geven. Top. <img src='img/smileys/laugh4.gif' alt=':-d' Title=':-d'>  <img src='img/smileys/teacher.gif' alt='(teacher)' Title='(teacher)'> <img src='img/smileys/yes2.gif' alt='(y)' Title='(y)'>

Dankjewel. 
Profiel foto van Edith
Nou Ryara, of je nu twijfelt of niet, je meeste werken zijn zeer de moeite waar en boeiend. Fantasie of autobiografisch om het even. 

En : je hebt er dan toch maar een echte prijs mee in de wacht gesleept! Misschien was dat zelf niet de eerste keer voor jou?
Heb jij het boekje inmiddels ontvangen? En gaf het jou ook zo'n gevoel van opwinding?

Dank voor je complimenten Edith. Ik weet niet of het boekje al in huis is, want ik ben op het ogenblik in het buitenland. Ik kreeg wel een mailtje waar het naartoe gestuurd mocht worden, dus ik hoop het bij thuiskomst te zien liggen. 

Nee, het is niet de eerste keer dat ik in de prijzen val. Ik heb al een paar maal de eer gehad in een magazine geplaatst te worden en ik heb ook eens voor een éénmalige uitgave voor de opening van een nieuwe school een aantal stukken mogen schrijven. Fantastische ervaring was dat. Meer over de achtergrond daarvan kun je lezen bij mijn verhaal 'De opdracht". 

O ja, dat is ook zo. Daar schreef je over en dat las ik destijds.
Nog een plezierige tijd  waar je ook mag zijn !