Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


onderneming


Geschreven door astra
16 april 2018 14:20
Categorie: Vervolgverhaal

vorig deel: insignes
volgend deel: pruikentijd

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 113 Aantal reacties: 5
Aantal leden : 1
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel

Als de volgende dag het ochtendappel klinkt, worden Petronella en Cornelia wakker. Wat vroeg, de zon is nog maar net opgekomen. Op het veld naast zich horen ze de paarden snuiven. Zo meteen komt de paardenmeester met zijn knechtje om het hooi uit te strooien. Nog iets verderop klinkt het gezang van de weidevogels die uit het riet langs de sloten tevoorschijn komen. De koe van gisteravond laat zich niet horen; die zal al wel met grazen begonnen zijn.
Ook uit het kamp klinken de eerste geluiden. Soldaten die elkaar wakker schudden en snel naar de latrines lopen om het bier van gisteravond uit te plassen. Sommigen steken hun hoofd in de drinkbakken van de paarden waar het knechtje net vers water in heeft gedaan. De meesten trekken gewoon hun tuniek aan, zetten hun pet op en lopen naar de open plaats waar het ontbijt wordt gemaakt.
  
Petronella is rechtop gaan zitten en haalt de metalen schijfjes uit de zak van haar rok.
“Eerst maar eens kijken of onze onderneming vannacht succesvol is geweest.”
Samen buigen ze zich over de afbeeldingen.
“Kijk, dit zijn volgens mij toch echt onze vaatjes voor de brandewijn”, laat Petronella zien.
“En dit lijken wel sterren, die de officieren op hun pet dragen”, vult Cornelia aan. “We lopen straks even langs Adriana en Bernadette, die schijnen hun insignes al te dragen.”
Opnieuw klinkt een trompetsignaal: ‘klaar maken voor vertrek’. Dan zien ze hoe de Prins en zijn directe gevolg naar de paarden komen. Die zijn intussen gezadeld en soldaten houden ze vast aan hun leidsels. De Prins en twee officieren stijgen op en achter hen klimt een jongeman op zijn paard. Hij draagt een trompet schuin over zijn borst.
“Kijk,” stoot Petronella haar vriendin aan “daar heb je de nieuwe trompetter.”
Als de jongeman in kwestie gezeten is en rond kijkt, stokt de adem hen even in de keel. Wat is hij knap! Zijn golvende blonde haren vallen tot aan zijn schouders en op zijn hoed draagt hij een grote, zilverwitte veer. Over een wit hemd draagt hij een zwartrood doublet, dat hem een voornaam uiterlijk geeft.
“Hij is vast van adel”, brengt Cornelia lichtelijk buiten adem uit.
“En nog wel erg jong. Laten wij deze schone jongeling maar vanop afstand bewonderen”, zegt Petronella met enige spijt in haar stem.
 
Op een handgebaar van de Prins zet het onderwerp van hun bewondering de trompet aan zijn mond, houdt zijn hoofd achterover en laat een aantal heldere klanken horen. De stoet zet zich in beweging. Voorop de Prins en een kleine groep cavalerie, gevolgd door de soldaten te voet. Als het leger op weg is, worden de karren met proviand weer geladen. Zij zullen het leger op enige afstand volgen.
De beide marketentsters binden de grote manden op hun rug, hangen hun vaatje op hun buik en lopen er achteraan. Als ze even wat harder lopen, kunnen ze misschien hun bagage weer bij de paardenmenner op de kar zetten. Ze waren zo door de knappe trompetter in beslag genomen, dat ze te lang gewacht hebben.
 
Intussen kijken ze ook uit naar Adriana en Bernadette, om hun eigen insignes te vergelijken met die van hen. Tijdens een drinkpauze lukt het om hen te vinden.
“Zo, kijk eens, wij zijn nu ook officieel in dienst van het leger”, zegt Petronella terwijl ze met haar insigne heen en weer zwaait. Dichterbij gekomen ziet ze dat ze inderdaad goed hebben gegokt. Adriana heeft ook een rond vaatje op haar speld.
“Maar je moet hem wel zichtbaar dragen, anders houdt de intendant je tegen”, meldt deze. “Ik wist trouwens niet dat jullie met een soldaat getrouwd zijn.”
“Dat is ook nog maar kort en het is ook meer een gelegenheidshuwelijk” fantaseert Petronella erop los.
 
Dan slaat de schrik haar om het hart. Achter zich hoort ze een stem.
“Gelegenheid of niet, komen jullie vanavond maar even langs. Ik heb jullie nog niet in het register zien staan.”
Als ze omkijkt, ziet ze de tweede intendant, die toevallig voorbij kwam lopen.


   
© astra. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Fons
Astra, als ik lees heb ik de indruk dat je er zelf tussen loopt, zo mooi weer gegeven.
Tot wat een woordprikkel kan leiden’: schitterend verhaal

Dankjewel Fons, in gedachten ben ik ook gewoon één van de vrouwen daar. 
Profiel foto van Mien
Kunnen zo een paar alinea's zijn uit Thea Beckman's spijkerbroekenkruistocht. 

Ok een goede schjrijfster dus <img src='img/smileys/wink3.gif' alt=';)' Title=';)'>
Wat leuk dat je sterren geeft.

Schjrijfster ... ? Wat heb jij gedronken vanochtend? <img src='img/smileys/laugh4.gif' alt=':-d' Title=':-d'>
Grappig, ik moest denken aan een boek van Simone van der Vlugt, weet alleen de titel niet meer. Het was een historische roman die ik lang geleden hen gelezen.
Heel goed verhaal he\b je geschreven, misschien wordt het wel een boek?

Ik weet niet of ik daar de volharding voor heb. Maar vandaag is er nog een vervolg.
Geen opmerkingen. Leest vlot en ben benieuwd naar meer.

Dank je.
Profiel foto van Ryara
Ik heb weer genoten van dit vervolgdeel. Ook ik moest gelijk aan Thea Beckman denken. Er schijnt een tekort aan schrijvers van dit soort verhalen te zijn. Geschiedenis in een prettige vorm gegoten en geschikt voor de tussengroep van 12 tot 16 jaar. (a)

Leest die groep nog wel? Voorlezen doe je hen ook niet. Misschien meer e-boeken voor de smartphones.
 

Laten we er gelijk een e-book van maken. (a)