Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Feestmuts zonder kater


Geschreven door Mien
13 september 2017 07:41
Categorie: Absurd

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 33 Aantal reacties: 3
Aantal leden : 1
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel
Waar heb ik nu mijn neus gelaten? Ik kijk nog eens goed in de badkamerspiegel. Meestal kijkt hij mij doordringend aan. Nee, niet de spiegel, mijn neus. Is die dan zo bijzonder, dat ie het vernoemen waard is? Zeker. Het is namelijk een echte feestneus. Rood en groot. Iedere ochtend check ik of er ook een elastiekje aan vastzit dat naar mijn oren leidt. Maar nee. Nog nooit gezien. Ik poets mijn tanden en kijk daarbij nadrukkelijk naar de wasbak. Eigenlijk durf ik de spiegel niet goed meer aan te kijken. Of is het inkijken? Inkijkje in de spiegel? Nee, dat doet me aan iets geheel anders denken. Gelukkig ben ik niet in het bezit van de spiegel die ik nu voor me zie. Het beeld dat ik daarbij oproep is veel te erg. Ik zie nu mijn opa keihard poepend voor me. Bah.

Voorzichtig waag ik weer een blik. Maar niet voordat ik eerst tussen mijn ogen en boven mijn mond voel of daar zit wat ik hoop. Ja, hij zit er nog. Mijn feestneus. Ik kijk de spiegel weer aan. Verdomd. Geen neus. Hoe is het mogelijk? Elastiekjes hoeft ik niet te zien, maar mijn neus, waar is mijn feestneus gebleven? Mijn lieve lekkere grote rode knoeperd. Het lichaamsdeel dat mij altijd zoveel vreugde schenkt. En andere mensen ook. God wat is er ooit gelachen om mijn neus. Tot huilens toe. En nu is mijn handelsmerk plots verdwenen. Dat kan toch niet? Ik voel met mijn hand aan mijn neus. Die neus zit er toch nog echt. Vervolgens voel ik aan de spiegel, daar waar ik mijn neus verwacht. Wie neemt wie nu wie bij de neus? Niks nakkes nada voel ik bij de spiegel. Zelfs geen kuiltje. Nee, gewoon koud glas. Ik haal de spiegel van de muur en draai hem om. Daar zie ik ook geen neus. Mijn ogen turen nu naar de wasbak. Ook daar zie ik geen neus liggen. Vreemd. Waar is dat enorme ding nu gebleven?

Als ik de spiegel weer ophang aan de muur, schrik ik me plots een hoedje. In de spiegel zie ik nu een muts. Een fleurige feestmuts pronkt op mijn hoofd. Nee, niet aan de spiegel, in de spiegel. Hoe is dat nu mogelijk? Ik voel onmiddellijk aan mijn kruin. Niks geen muts. Word ik gek? Is mijn feestneus mogelijk getransformeerd in een feestmuts? Hoe dan ook, het is geen gezicht. Een muts en een kale plek midden in mijn gezicht. Eventjes, heel eventjes voel ik me Voldemor. Maar dan zonder feestmuts. Niet bepaald een typje ook, om een feestmuts te dragen. Hier moet ik even over nadenken. Wat hier gebeurt heeft aandacht nodig. Dat mag duidelijk zijn. Ik neem een klein pottertje uit het zwarte doosje dat boven de wasbak op het plankje staat. Black magic helpt altijd. Zodra ik het kleine snoepje binnenslik verdwijnt het maffe mutsje en keert mijn neus terug. Oef. Gelukkig maar.
© Mien. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van
Ik geniet van jouw fantasie die zo mooi in woorden wordt gevangen. Compliment. 

Thanx!  <img src='img/smileys/yes2.gif' alt='(y)' Title='(y)'>
Profiel foto van
Het is dat je Mien heet anders had ik even gedacht dat je Toon heette <img src='img/smileys/angel2.gif' alt='(a)' Title='(a)'>
Een fijn stukje over een feestneus die ik trouwes al jaren heb als ik weer wankelend uit de kroeg thuiskom. Rood, groot en afzichtelijk. Zonder snor, dat wel.

oh ja, dit ontdekte ik nog. 
Ik zie nu mijn opa keihard poepend voor zich. Bah.>volgens mij is het: keihard poepend voor mij.

Ach, ik luister naar veel namen. What's in a name? Het blijft me fascineren. Koester de neus zou ik zeggen en dank voor je aanwijzing. Heb zich inmiddels verbeterd in me. Hoewel opa zich waarschijnlijk ook wel enigzins geneerde. Kan haast niet anders. Met zoveel omstanders.
Profiel foto van
Allereerst ook van mij van harte welkom! Ik zie dat je in enkele dagen tijd al heel wat hebt geplaatst. Gezellig! Ik vrees dat ik niet alles kan lezen, want ik loop mega achter met lezen.

In eerste instantie begreep ik niet waar het heen ging, maar het beeld dat je schetst zag ik levendig voor me. Het maakte me nieuwsgierig naar wat er met de neus of de geestelijke vermogens van de hp aan de hand was. Het pottertje op het laatst maakte het in één klap duidelijk, tenminste als ik het goed begrepen heb.
Je schrijfstijl is prettig en houdt de vaart er in.

Ik weet niet of je het op prijs stelt, maar ik zag een enkel dingetje:
- Eigenlijk durf ik niet goed meer de spiegel aan te kijken > deze zin wordt volgens mij prettiger leesbaar als je hem een beetje omgooit > Eigenlijk durf ik de spiegel niet goed meer aan te kijken
- ...  Maar niet voordat ik eerst > 'maar' is een voegwoord en over het algemeen niet zo mooi om een zin mee te beginnen. In de meeste gevallen kun je hem schrappen of de zin verbinden aan de vorige zin

Dank voor je reactie en het welkom Beppie. Je maakt me nu wel nieuwsgierig wat het pottertje met jou doet. Ik verbind er niet echt een clou aan. Dat is dus aan de lezer.
Jouw eerste tip neem ik over. De zin loopt inderdaad beter. De tweede tip is lastiger. 'Maar' schrappen gaat niet en de zin verbinden met de vorige, ik zie niet goed hoe. Maar misschien heb jij een voorstel.