Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Sterke handen


Geschreven door Ryara
9 september 2017 10:22
Categorie: Famlieverhalen

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 74 Aantal reacties: 6
Aantal leden : 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDit werk werd anoniem ingediend, maar is inmiddels vrijgegevenDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Denkend aan mijn vader in de tijd dat ik kind was, zie ik glashelder voor ogen, hoe hij zijn vuile handen wast als hij van zijn werk thuiskomt. Hij zeept zijn handen royaal in met een stukje zeep, vaak morsig door de vele handen die hem zijn voorgegaan. Om papa heen hangt een lucht van vers gezaagd hout. Soms de sterkere geur van carboleum. Ik stap wat dichter naar hem toe om de geur goed in mij op te nemen. Hij verdeelt het schuim over zijn handen en polsen. Ik was mijn polsen nooit, maar papa heeft zijn mouwen naar boven geschoven en het sop verdwijnt in de haren op zijn armen. Als hij zijn handen om de beurt onder de kraan houdt om het schuim eraf te spoelen, zie ik dat het water vuil is. Het schuimt nog wat door, voordat het draaiend in het putje verdwijnt. inmiddels heeft hij een dunne handdoek van het haakje gepakt. De handdoek is al nat en ruikt soms wat zurig. Papa is thuis, de dag is voorbij.
 
Denkend aan mijn vader zie ik ook de broze, oude man die op het einde wacht. Tot bijna het eind zorgde hij voor zichzelf. Hulp van buitenaf vond hij niet nodig, zeker niet voor zijn persoonlijke verzorging. Ik rijd hem in een rolstoel, die ik bij de ingang van het ziekenhuis mocht meenemen. Als we op de juiste afdeling zijn gekomen, volgt het intakegesprek. Behandeling zal voor hem voornamelijk bestaan uit verzorging. Pa zit wat voorovergebogen in de rolstoel. Hij lijkt iedere keer dat ik hem zie kleiner te zijn. Het gesprek gaat langs hem heen, ik verdenk hem ervan dat hij zit te dommelen. Dan is het gesprek afgelopen.
‘U mag uw vader naar de afdeling brengen. Hij mag zich daar uitkleden, er staat een bed voor hem klaar.’
‘Kom pa, we rijden verder.’
Hij kijkt wat verward om zich heen, pakt zijn hoed van zijn schoot en zet hem op. Ik zie  zijn oude, geaderde handen. Dan staat hij op uit de rolstoel, neemt zijn stok van me aan en loopt de afdeling op.
‘Goedemorgen’, knikt hij naar de andere aanwezigen. Een paar dagen later stierf hij, bijna 94 geworden.   

 
© Ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Mixmaus
prachtig realistisch verhaal  met het alledaagse erin verweven  zonder te overdrijven 
met een vredig einde
 

Dankjewel Anneke. Jij weet als geen ander, dat wanneer je zo'n kleine, soms onbelangrijke gebeurtenis beschrijft er dan een hele golf van herinneringen bovenkomen. Zowel van de vitale als van de oude man. Hij staat me haarscherp voor de geest. 
Profiel foto van monkey
Wat een mooie sfeerbeschrijving. Het eerste deel van de sterke vader waar je tegenop ziet en het laatste de fragiele vader, die toch zoveel trots heeft dat hij met behulp van zijn stok de afdeling op loopt.
Ik denk dat het door een vrouw is geschreven, maar dan is het wel de vraag door wie?

Klopt precies. Hij kon eigenlijk nog maar amper lopen, maar hij wilde 'als een heer' naar binnen wandelen. Een paar dagen later stierf hij.  
Profiel foto van J.A. XXer
Heel erg goed, het pakte me gelijk bij de strot, het leven. Soms wil ik dit soort dingen liever niet lezen omdat ze zo confronterend zijn. Ik heb geen idee hoe die sterren werken maar van mij kreeg je er drie. Wie het is, ik weet het echt niet.

Dank voor het compliment. Om sterren geef ik niet, maar het gebaar is fijn. Ik ben op het ogenblik niet zo productief, dus ik pakte maar een verhaaltje dat ik als opdracht voor een schrijfles moest maken. Het is inderdaad confronterend, ook om erover te schrijven. 
Profiel foto van esperanza
Wat een prachtig stuk is hier geschreven!
Het doet mij aan mijn vader denken!

Dankjewel voor je compliment Sila. Lieve, sterke vaders, je vergeet ze nooit meer. Jij hebt de schrijfster van het verhaal geraden? Goed hoor. 
Profiel foto van Beppie
Erg sterk door de directe manier van schrijven. Voor velen herkenbaar, denk ik. De man die eens voor jou zorgde en waar je tegenop keek. Nu een kwetsbare man die jouw zorg nodig heeft, maar wel zijn trots behield. 

Een klein puntje: 
 Hij zeept zijn handen royaal in met een stukje zeep, vaak morsig door de vele handen die hem zijn voorgegaan > mss is het mooier als je de tweede 'handen' schrapt? 

Dankjewel Beppie. Je hebt gelijk, ik ga dat even schrappen. De laatste zin bevalt me ook nog niet helemaal, ik moet er nog even aan sleutelen. Fijn dat je weer terugbent. 
Profiel foto van lin
Erg vertederend hoe je je vader beschrijft. Ik werd er stil van.
​Afsluiten met: Hij is er slechts enkele dagen gebleven voordat hij stierf, bijna 94 jaar oud.
Dan heb je niet 2x 'dagen' zie je

Helemaal gelijk. Ik had eerst een ander einde, heb het wat aangepast, maar dit is ook niet mooi. Herkansing, dank voor de tip.