Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Dagvaarding, dag vader, Vaderdag!


Geschreven door harrem
17 juni 2017 23:57
Categorie: Historisch

vorig deel: Matriarchaat en zaaddozen

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 24 Aantal reacties: 2
Aantal leden : 0

Met deze tekst haak ik in op mijn vorige "Matriarchaat en Zaaddozen". Daarin kwam het begrip "matriarchaat" aan de orde. Terecht vroeg u zich af waar de bijbehorende "zaaddozen" dan bleven. Trouwe lezers kennen uit andere verhalen misschien de figuren Peg en Meg: twee pientere potten, die ooit misbruik maakten van de goede diensten van ene Fokke als zaaddonor. Zaaddozen dus. De naam Fokke hoort bij een personage, dat in allerlei verhalen van mij voorkomt. Er zijn weinig mensen op deze aardkloot, die zich zo vaak een oor hebben laten aannaaien als hij. Niettemin grappig. Zelfs als je een journalistiek "sec" verslag over hem schrijft, krullen je mondhoeken onwillekeurig.

Minstens zo bizar als zijn avonturen met deze twee bedrieglijke dames, is de aanklacht, die ik aan mijn broek kreeg. Dat was na publicaties over Fokke, Peg en Meg. Ik zal op het onderwerp censuur niet te diep ingaan, maar laten we niet beschuldigend met de vinger wijzen naar meneer Erdogan, die daar in Turkije kwistig mee strooit. Jaren voordat meneer Erdogan ook maar een beetje actief was op dit gebied, werd mij zonder blikken of blozen opdracht gegeven om teksten en zelfs een complete website van het internet af te halen. Dat gebeurde (op instigatie van het Openbaar Ministerie) door een drammerige rechercheur. Met deze onbeschaamde censuur liep hij in 2012 ver vooruit op onze nieuwsberichten over Noord-Korea, Rusland en Turkije. Censuur is daar immers doodnormaal en wij roepen daar schande over. Frappant is, dat vanavond (17 juni 2017) het tv-nieuws vermeldde, dat opruiende websites van Jihadisten niet zomaar kunnen worden weggehaald. Dat kan pas gebeuren na een rechterlijke uitspraak.

Maar al in 2012 kreeg ik een uitnodiging voor een verhoor en sommeerde rechercheur Joepie Flessenvoer mij achteloos over de telefoon dat ik teksten van het internet af moest halen. Anders... Het is niet voor het eerst, dat een justitieel medewerker buiten het potje pist, maar dit komt wel dichtbij ambtsmisbruik. Zo, het eerste lid "Dagvaarding" uit de titel is hiermee verklaard.

"Dag vader" nu, het tweede lid uit de titel. Natuurlijk is een zaaddonor geen vader, zeker niet als derde wiel aan een lesbische kar. Niettemin was er in het belang van het toekomstige kind afgesproken, dat het minimaal contact zou onderhouden met de biologische vader. Er kwam inderdaad een kind, ene Robbie. Aan de letter "e" aan het eind van het woord moest je kunnen zien dat het een meisje was… Dat was een van die bizarre dingen, waarin de dames uitblonken. Fokkes aandeel uit de afspraak om "minimaal contact te onderhouden" leverde hij trouw: hij kwam mondjesmaat en volgens afspraak langs. Omgekeerd werd er door Peg en Meg alles aan gedaan om onder de afspraken uit te komen. Uit een reeks mallotige streken was er een waar mijn mond van verbazing bij open viel:

Eens stapte Fokke het huis van de dames binnen om te vernemen, dat hij op zijn hielen kon keren. Peg deelde hem schaamteloos mee, dat zij Robbie naar een verjaardagspartijtje van een vriendinnetje bracht: “Tja, ik ga dat niet afzeggen omdat jij op bezoek komt!”. Maar Fokke mocht wel meerijden. Zo kon hij – na het afzetten van Robbie bij het huis van het vriendinnetje – naar het station worden gebracht. Voor zijn terugreis… Hoe attent!

Het was een emotioneel moment, toen Peg voor de woning van het vriendinnetje Robbie liet uitstappen, cadeautje in haar knuistje. Het ging haar duidelijk een beetje te snel. Voordat ze in ontvangst werd genomen door de moeder van het feestvarken staarde ze wat onzeker naar de auto. Zij zag nog net haar daarin zittende vader, die snel werd afgevoerd. Aarzelend hief ze haar handje op voor een vaag gebaar, de aanzet tot uitzwaaien. Maar vaders was al weg, door de achterruit kijkend naar zijn biologische dochter. “Dag vader!” dus. Zo, dan hebben we lid twee uit de titel ook gehad.

Zoals u al verwachtte, is nu lid drie "Vaderdag" uit de titel aan de beurt. Ook Robbie kreeg haar bizarre portie. In haar eerste schooljaar - laat ze vijf jaar geweest zijn - fröbelde ze met de kleuterklas voor Vaderdag een kleurige papieren das in elkaar. Ruim op tijd kwam ze daar trots mee naar huis met de bedoeling dat Fokke dat kreeg. Zelfs in dat huishouden was het bekend, dat in dergelijke situaties er een instantie is, die uitkomst biedt: de post.

Na Vaderdag was er het traditionele kringgesprek in de ochtend. De juf vroeg hoe de vaders die surprise hadden gevonden. Er was één kind, Robbie, die dat niet kon zeggen. De peuter vernam sowieso niets van Fokke, want die wist van niets. De das werd hem niet opgestuurd. De dames wilden zich postale kosten besparen en de das zou veel te groot zijn geweest om te worden verstuurd. Dat arme kind echter wist niet beter, dan dat Fokke haar knutselwerk had gekregen. Moeders liegen toch niet als ze dat beweren? Wat een teleurstelling dat Fokke niet even had gebeld om haar te complimenteren met haar geslaagde creatie. Je bent niet voor niets vijf jaar.

Opmerkelijk is, dat de moeders zich zo inspanden om Robbie vooral niet in een uitzonderingspositie te plaatsen. De beschrijving van de vrouwmensen in "Matriarchaat en Zaaddozen" was, dat deze zich graag lieten voorstaan op psychologische en pedagogische vaardigheden. Vaak ligt daar een treurig misverstand aan ten grondslag. Zo is men bijvoorbeeld opgeleid tot lerares of verpleegkundige. Ofschoon er in die beroepsgroepen wel agogische aspecten voorkomen, maakt dat de leden daarvan niet tot agogen. In die valkuil vielen Peg en Meg regelmatig.

In plaats van ook andere door mij beschreven scènes groots toe te geven, dienden de dames een aanklacht in bij het Openbaar Ministerie wegens smaad en laster. Nogal raar als het vaststaande historische feiten betreft. Vrijheid van meningsuiting wordt eventjes geschrapt, omdat langtenigheid kennelijk zwaarder weegt.

Laten we overgevoeligheid van bepaalde ongemakkelijke regimes niet stoer bekritiseren als bovenstaande in Nederland mogelijk is.


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
volgende werk van deze gebruiker
volgende
volgend werk in de lijst
volgende
volgend Verhaal
volgende
Profiel foto van Breinpijn
Ja, ik vroeg me ook direct af wie er in het gemeenschappelijke huishouden van Peg en Meg ‘het (alfa) mannetje’ zou worden genoemd. Veroordeeld tot het dragen van een stropdas die, als een vlag op een modderschuit, op haar tuinbroek had gestaan. Maar dat terzijde.
Het is me weer een ratjetoe van heerlijke pedagogisch verantwoorde uitspraken hier bijeengeveegd. Wat kan ik hier mateloos van genieten als reaguurder (milde vorm weliswaar) pur sang. Ik bekroon elk van je deeltjes tenslotte met sterren. Terecht overigens want ware schrijverij laat zich niet verlakken.
Vandaag vaderdag dus en wederom tob ik met de vraag hoe dat in huize Pg/Meg gevierd wordt (of niet). Ja, moederdag moet een hel zijn voor kleine Robbie. Beide moeders dienen evenredig veel verwend te worden, gekookt en gezogen dient er te worden, wijntjes en koele dranken uit de koelkast op tafel te worden gezet en af en toe een voetje of twee te worden gemasseerd. Daarna als de wiedeweerga naar het pompstation om chocola voor de dames te halen. Robbie zit er maar mee opgescheept terwijl vaderdag een stuk eenvoudiger is. Vaders begint na het in elkaar geflanste ontbijt direct aan de drank om de hele dag lui in de stoel te hangen. Robbie zou derhalve alleen een kratje hoeven te deponeren. Het kan zo eenvoudig zijn. Stropdas op de flesjes voor de versiering en hoppekee.
 

Het is bijna zonde dat je tekst hier staat. Van eerste tot laatste letter is het een fantastische column. <img src='img/smileys/anim_63.gif' alt='{L}' Title='{L}'> Tip: copy/paste als losse column. Kijk er niet van op als ik in een volgend stuk eruit citeer. met je welnemen...

Je hebt bij deze toestemming om te citeren, hoor. Deze copyright is vrij. <img src='img/smileys/welcome.gif' alt='(welcome)' Title='(welcome)'>    Misschien zelf maar weer eens een column proberen <img src='img/smileys/confused0006.gif' alt=':think:' Title=':think:'>
Profiel foto van monkey
Wel betrokken moeten blijven en niet mee mogen delen.
Arme kinderen.