Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Geheugensteuntje 2. Denk, genocide en patriots


Geschreven door harrem
5 april 2017 23:43
Categorie: Column

vorig deel: Geheugensteuntje 1. Denkraam
volgend deel: Geheugensteuntje 3. Open, loyaal en... naïef

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 40 Aantal reacties: 1
Aantal leden : 0

In "Geheugensteuntje 1. Denkraam" liet ik onze Sylvana Simons aan een klif hangen om zo mijn column beneden de 1000 woorden te houden. Over haar en haar kortstondig vrijage met club Denk bestaat inmiddels een hele zuilengalerij aan kolommen. Laat ik maar aannemen dat u er een of meer hebt gelezen, want dan kan ik de items, die in die columns niet aan bod kwamen, alsnog een kans geven.

Ik wil haar niet belangrijker maken dan zij is. Maar onbedoeld porde mevrouw Simons in een wespennest met onderwerpen, die een beetje worden weggemoffeld. Onbewust heeft zij voor ons collectieve geheugen wat dingetjes onder de aandacht gebracht, die anders onopgemerkt de geschiedenis zouden zijn ingesukkeld.

Nadat de volstrekt overbodige Zwarte Pieten-discussie voorbij was, verraste zij ons met haar wonderlijke toetreding tot partij Denk. Gevolg: opgewonden reacties. Ik zou zeggen: "Laat dat mens toch!". U kent de stelling dat ieder land de regering krijgt, die het verdient. Wel, Denk verdiende zo’n professionele querulante als Silva Simons. En omgekeerd... Ons lieve landje echter verdient zoiets als Denk niet. Je kunt daar laconiek over doen, maar als die club ooit regeringsmacht zou krijgen, ben ik bang dat ik mijn onreine hondje weg moet doen en kan ik geen korte broek meer dragen. (Dat deed ik sowieso al niet, maar ik bedoel maar). Wilde gedachten? Niet onrealistisch als je doordenkt!

Mevrouw Simons was bij Denk – als veronderstelde stemmentrekster - welkom. Niet dat Peppi Öztürk en Kokki Kuzu ook maar iets op hadden met haar aparte agenda. Net zoals Sylvana op haar beurt nauwelijks affiniteit had tot het Erdogan-filiaal. Maar ze had een podium nodig. Zo werd van twee kanten een dubbele agenda gedemonstreerd. De door mij voorspelde ruzie bleef niet uit… De verwachte uittocht is echter niet uitgekomen. Maar ik noem dat een uitgestelde voorspelling: Denk heeft namelijk alles in zich van een splijtzwam. Paddenstoelen hebben tijd nodig om te rijpen…

Mevrouw Simons struikelde op haar pad naar Denk over een niet ingecalculeerd issue. Ze was vervuld van het bestrijden van racisme en ongelijke behandeling. Daarom was het een valse zet van het journaille om van haar “out of de box thinking” te verlangen. Men overviel haar namelijk met de vraag naar haar standpunt inzake de volkerenmoord op de Armeniërs. Een logisch vraag voor wie zich inlaat met het op Turkije georiënteerde Denk, maar eentje waarop Sylvana duidelijk niet was voorbereid. Haar queeste was immers: Nederland de oren uitwassen en het slavernijverleden inpeperen. Dan is het schrikken opeens iets te moeten vinden over een onvoorstelbaar groot ander leed. Dat passeerde 100 jaar geleden, maar de impact ervan is – in een historisch kader – tot op de dag van vandaag enorm. (Maar dat verdient een andere aparte column).

De Armeense genocide is een heikel onderwerp, waarvoor schrijvers en journalisten in Turkije zijn opgepakt, knijp gezet en vermoord als ze alleen het lef hadden dat te noemen. De aanvoerder van Denk, franchise-houder Kuzu, twijfelt openlijk aan de juistheid van de geschiedschrijving over die volkerenmoord. En daarin onderscheidt hij zich niet van andere Turken voor wie die “nooit plaatsgevonden” moordpartij wonderlijk genoeg wel een open zenuw is.

Het was niet haar dapperste moment, toen mevrouw Simons als commentaar gaf "dat iedereen daar zo zijn eigen mening over had". Er zijn niet zoveel moedige mensen en Sylvana Simons is er een van. Dacht ik. Ik vond dat we daarom zuinig op haar moesten zijn. Toen voelde dat als een koude douche toen ze met dat slappe antwoord de pers afpoeierde. Vervolgens kreeg ze in allerlei publicaties de wind van voren. Zo hevig dat ik haar nu spaar. Het verraste mij dat in brede kringen die zouteloze reactie niet goed viel. Zoveel interesse in de Armeense kwestie viel me 100% mee. Ter verdediging van haar dient, dat ze weinig manoeuvreerruimte had bij Denk. Zij had voldoende politieke intuïtie om die open zenuw van de club op te merken. Waarschijnlijk klapte ze daarom dicht bij “genocide”.

De rest van het verhaal kent u: Simons nokte weer af uit Denk. Over haar beweegredenen liet zij zich bewonderenswaardig beschaafd en diplomatiek uit. Geen steun in moeilijke dagen, niet zo begaan met homo’s en LGBT’s. Het zal wel… ik wed dat ze - na in de verborgen agenda te hebben gekeken - haar bekomst had.

Doorgaans hoef je maar op een knopje te drukken en loopt ze leeg van een overvloed aan meningen. Na haar vertrek toonde ze voor het eerst in haar publieke optredens enige aarzeling. In het tv-programma RTL Late Night vroeg presentator Humberto Tan opnieuw naar haar standpunt over die anderhalf miljoen moorden. Zij revancheerde zich – na haar eerdere ontwijkende commentaren – met een volmondige afkeuring van die horrorgeschiedenis. Groots van haar was dat ze haar eerdere stellingname zei te betreuren.

In haar kortstondige politieke loopbaan heeft ze – ook al deed ze dat onbewust – voor het collectieve geheugen van onze natie nuttig werk geleverd. Prima! De kalverliefde tussen Sylvana en Denk moeten we voor het nageslacht bewaren. We zijn immers zo vergeetachtig. Maar weet u wie een verbijsterend korte memorie heeft?

Baas Erdogan was vergeten dat de fascistische natie Nederland met zijn racistische nazaten van de nazi’s de Turkse bevolking beschermde met drie Patriot-luchtverdedigingssystemen. Dat was tegen mogelijke raketaanvallen vanuit Syrië. Meer dan 250 Nederlandse militairen (kruisvaarders in moslim-ogen) waakten van januari 2013 tot eind januari 2015 over de 2 miljoen inwoners van de stad Adana. Die grap kostte ons, moordenaars van 7000 moslims in Srebrenica, liefst 30 miljoen euro per jaar. Plus een peperdure revisie na verblijf in dat stoffige klimaat. De bijdrage van Turkije was nihil.

​Erdogan noemde Nederland geringschattend “muz cumhuriyeti” (bananenrepubliek). Ziet u dat geheugensteuntjes belangrijk zijn? Vooral bij geheugenzwakte, vroegtijdige dementie en bepaalde gradaties van Ottomania. Zoals hier in dit deel 2 is onthuld.

Leg alvast een knoop in de zakdoek: na het referendum heeft Turkije zijn eerste presidement.

Wordt vervolgd (Geheugensteuntje 3).

 


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Breinpijn
Erdogan, Erdogan, Erdogan, Erdogan, Erdo.... Kijk, als je het maar vaak genoeg zegt, wordt de naam al even ridicuul als de man zelf. De man is een schertsfiguur net zoals die andere krantenkop Trump. Machtswellustelingen die onmetelijk rijk zijn en daardoor hun imperiumpje in stand kunnen houden. 

Ik vond het wel een aardig detail dat ons Denk in de Kamer niet zijn gewilde plek kreeg. Toch een poging om de interumpeerders wat in te tomen, de mond enigszins te snoeren. Goede zaak wat mij betreft. Het pluche in het midden is even goed als dat aan de gangpaden.

Deze geheugensteuntjes doen mijn soms wat roestige denkvermogen goed. Net op het moment dat je dacht: hoe zit het ook al weer, is daar een lichtpuntje. Dank daarvoor en natuurlijk ook voor de mooie vormgeving van het geschrevene. Wat schrijven kun je.. 

En lichtpuntjes... <img src='img/smileys/writing.gif' alt='(writing)' Title='(writing)'> daar gaat het toch om in het leven. Zoals vanouds een verhelderende aanvulling door jou.

Hihi, ik doe altijd mijn best om een ‘gepaste’ reactie op je mooie werk te geven. <img src='img/smileys/laugh2.gif' alt=':D' Title=':D'>