Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Geheugensteuntje 1. Denkraam


Geschreven door harrem
30 maart 2017 00:06
Categorie: Column

volgend deel: Geheugensteuntje 2. Denk, genocide en patriots

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 40 Aantal reacties: 1
Aantal leden : 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaan

In het hiervoor verschenen "Haperend Geheugen" schreef ik hoe ons collectieve geheugen rammelt. Toppunt onder de voorbeelden was de stunt van een staatssecretaris van Milieu, die de kust bij Scheveningen met gif liet volpompen. Vergeten allemaal! Politieke hoogstandjes uit 2017 in de categorie mallotigheden moest ik daarom maar eens vastleggen.

Bij alle politieke partijen kon je in de verkiezingsstrijd vraagtekens plaatsen bij openheid, loyaliteit en dubbele agenda's… Zodra mijn favoriete club Denk aan bod was, gingen deze onderwerpen ronduit stroef. Dit opvallende blijvertje in de politiek is een wonderlijk uitvloeisel van het democratisch proces, dat we verkiezingen noemen. Het begon in 2015 met de afsplitsing (groep Kuzu/Öztürk) van de PvdA. De reden voor de Osmaanse Peppie en Koki om te breken met de PvdA was al een teken aan de wand: het integratiebeleid van minister Ascher vonden ze maar köt. Onderhuids zitten dit komische duo meer zaken dwars. Ze lijken met geheel andere zaken bezig te zijn dan je zou verwachten van een parlementslid. Laten we dat in een kader plaatsen, zeg maar een Denkraam.

Openheid, loyaliteit en dubbele agenda's worden door verschillende politici aangeduid met wollige en verhullende omschrijvingen. Niks bedekkend, maar op ramkoers, was echter Jan Roos van VNL. Van schreeuwerige reporter naar partijleider van VNL bleek een te grote sprong. Op school heeft hij bij het vak Staatsinrichting zitten suffen, want hij presenteerde zich na zijn aanstelling als partijvoorzitter in een eerste tv-interview met: "Ik ben de nieuwe fractievoorzitter van VNL". Niet dat die onzin de interviewer opviel. In ons democratisch proces moet je toch eerst worden verkozen als volksvertegenwoordiger voordat je fractieleider kunt worden! Pro memorie: Jan Roos werd na betaling van zijn contributie meteen gebombardeerd tot voorzitter. Carrières verlopen bij VNL snel, want ons aller Bram Moszkowicz heeft die functie ook een blauwe maandag gehad.

Een opmerkelijk terzijde is dit: in een tv-programma werd Roos in zijn vrije tijd belaagd door reporters, die zich net zo vrijmoedig gedroegen als hij dat bij Powned placht te doen. Meneer was in zijn voortuin bezig en toonde zich erg gehinderd toen hem voor de afwisseling ook eens een microfoon onder zijn stekkerneus werd gedouwd. Zo, dan wist hij ook eens hoe dat voelde als je persoonlijke ruimte wordt aangetast.

Iets van zijn oude bravoure zagen we terug bij deze instappoliticus wanneer hij zich weinig zachtzinnig op de partij Denk uitleefde. Van ieder ander zou ik het ronduit bot en grof hebben gevonden, maar Jan Roos’ getier werkt op je lachspieren. Het is als met anale wratten: als ze jou overkomen, is dat verschrikkelijk maar dat euvel bij een ander komt weer vermakelijk over.

Helaas zat een openbaar debat met Denktank Kuzu er niet in. Ja, de grote voorman van Denk keek wel zwaar uit zich te laten mangelen door zo'n opgewonden standje. Uiteraard speelde een belangrijke rol in zijn afzegging, dat opperbaas Erdogan nadrukkelijk in het nieuws was. En meneer Kuzu had begrijpelijkerwijs geen zin om diens gênante lülkuk te verdedigen. Grappig trouwens dat iedereen als vanzelfsprekend aannam dat Kuzu het Orakel uit Ankara zou verdedigen. Hoe zou dat nu komen?

Denk is de enige politieke partij, die zich met een vleugje Nederlandse cultuur presenteert! Roerganger Kuzu haakt in de tekstbeschrijving van zijn partij handig in op het prachtige gedicht van Hendrik Marsman "Herinnering aan Holland":

"Denkend aan Holland

zie ik breede rivieren

traag door oneindig

laagland gaan,…"

Goede zet van hem, want hij demonstreerde hiermee zijn verwevenheid met de Nederlandse cultuur. Wat niet wegneemt dat er steeds een enigszins intimiderend sfeertje rond zijn club hangt. Wonderlijk genoeg is dat iets bij die man, dat ook Sylvana Simons kenmerkt. En uitgerekend die haalde hij binnen…

Toen ik eerder schreef (zie “Hoeder van de rechtsstaat”) dat ze binnen de kortste tijd ruzie in de tent zouden krijgen, was mijn voorspelling - afgezien van een vleugje helderziendheid - gebaseerd op het gegeven dat zij beiden bazige, manipulatieve typetjes zijn. Dat is niet per se negatief, want veel leiders in de geschiedenis waren dominant en manipulatief. Anders run je bijvoorbeeld geen groot rijk.

Mevrouw Simons waaide verrassend bij Denk aan en dwarrelende daar – op de vleugels van een voorjaarswindje – ook weer net zo gauw weg. Ze is goed van de tongriem gesneden en legt een bewonderenswaardige zelfbeheersing aan de dag als ze wordt geattaqueerd. Persoonlijk voel ik mij ongemakkelijk als mevrouw Simons het woord voert, maar dat maakt mij niet pro of contra. Je kunt respect hebben voor iemand zonder die aardig te vinden. Er zindert echter iets om deze sterke vrouw heen, dat vraagt om conflicten. Na de voorspelde onmin in de Denktent herdoopte ik (zie "Een sterk werkwoord") de partij Denk op voorhand in Dacht. Het begin van een leegloop leek te ontstaan. Tegelijkertijd met Simons stapte namelijk de campagneleider Ian van der Kooye ook uit Denk. Dat deel van mijn verwachtingen (die leegloop) is nog niet uitgekomen, maar ik denk dat het een kwestie van tijd is.

Nummer 3 op de lijst van Denk is de nogal querulante meneer Farid Azarkan. Over een paar weken ontdekt hij dat het zwaartepunt van de aandacht van de partij bij één specifieke bevolkingsgroep ligt. Niet de zijne. Hij straalt al jaren uit dat zijn directe achterban niet goed aan de bak komt. Dat zal – nu hij onderdak heeft gevonden bij Denk - niet anders zijn. Hij moet het alleen nog ontdekken. Binnenkort.

Ik wed dat Sylvientje iets dergelijks ook snel heeft opgemerkt na een steelse blik in de dubbele agenda van de twee eerste Denkheren. Van haar Zwarte Pieten-syndroom zullen Kuzu en Öztürk niet wakker hebben gelegen. Noch van haar zorg over de LGBT-populatie. Noch haastten zij zich het voor haar op te nemen toen ze zo min werd aangevallen op sociale media.

En opeens was er na haar uittreden – o surprise – een opmerkelijke stellingname van Sylvana Simons, waarmee ze van bewonderenswaardig veel lef getuigde. Dat wordt dan dit keer de cliffhanger.

Wordt vervolgd (Geheugensteuntje 2).


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Breinpijn
Ach en wee, clifhangers kunnen zo wreed zijn. Ons in opperste vertwijfeling achterlatend, op zoek naar het ultieme antwoord. Nu zijn we welhaast verplicht ook het volgende deel te consumeren. Niet dat ondergetekende dat erg vindt, ik ben op zich wel een fan van je werk, maar die schare mensen die zich nu voor een aantal dagen/weken fors in de steek gelaten voelen, moet enorm zijn. Zij lijden in stilte achter hun toetsenbord, slikken prozac bij handenvol om het gemis te onderdrukken.

Hoe dan ook, ik schreef al dat ik het niet erg vond. Ik heb weer iets om naar uit te kijken want dit stukje getuigde naar mijns inziens van een opmerkelijke inzage en verstand van opgetekende zaken. Eigenlijk had je direct na het verslag van Ferry Mingele moeten solliciteren naar diens baan. Hij had op je lijf geschreven geweest.Roerend ben ik het met je eens en ik kan er nog aan toevoegen dat Denk waarschijnlijk ietwat ‘vreemde’ methoden heeft gebruikt om hun behaalde zetels te verkrijgen. Dit hoeft natuurlijk niet waar te zijn en kan pure achterklap zijn en vermeende onderzoeksdrift, maar een bekende uitspraak de laatste tijd luidt: de Lange arm van Erdogan. Wellicht heeft deze opperduivel (wiens voornaam Beelzebub schijnt te zijn) die arm flink uitgeschoven en als een volleerd poppenspeler aan wat touwtjes getrokken.
Nu ga ik even in hibernatie totdat het volgende deeltje verschijnt. Goedenacht!<img src='img/smileys/wave.gif' alt='(wave)' Title='(wave)'>