Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De spermatrix


Geschreven door harrem
20 januari 2017 13:27
Categorie: Absurd

vorig deel: De sperminator
volgend deel: Sprekend geweten

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 62 Aantal reacties: 1
Aantal leden : 0

Waarschuwing: wie de gĂŞnante onthullingen in het eerder verschenen "De sperminator" als schokkend heeft ervaren, kan dit beter overslaan. Doorgaan met lezen is voor eigen rekening.

Wat de hoofdpersoon Fokke in "De sperminator" mij vertelde, leek op een biecht. Bekentenissen openbaar maken is niet verstandig; daarom moet het door mij uitgewerkte verhaal worden gekwalificeerd als fictie. Strikt genomen is het gefictionaliseerd realisme, mijn favoriete vertelvorm. Het kan waar zijn, maar ook niet… te gek voor woorden, maar wel woorden met historische betekenis.

De ripdeal in "De sperminator" bestond daaruit, dat Fokke onder valse voorwendsels zaad afstond aan twee lesbiennes: Peg en Meg. Als een reddende engel vervulde hij hun lang gekoesterde kinderwens, maar hij kreeg stank voor dank. Zodra Meg zwanger was, werd Fokke als oud vuil weggezet. Ergens vaag, ver van hem weghouden, had hij een dochtertje Truudje of Trudje, iets met een verwarrende naam. Zo'n naam waarbij je je afvroeg of het een jongen of een meisje betrof.

Ironisch genoeg hadden de dames - met licht racistische uitlatingen daarover - zich voorgenomen om geen Chinees, Eskimo of Centraal-Afrikaan als zaaddonor te nemen. Dat is hun goed recht overigens, maar de argumentatie was: het kind heeft met twee moeders toch al veel uit te leggen; laten we het daarom niet nog extra moeilijk maken. De logica was kennelijk op vakantie, toen ze hun kind die rare naam gaven, die gegarandeerd vragen oproept. Er bestaat bij een kind met twee moeders toch al verwarring over seksuele identiteit. Volgens de dames was het helemaal geen probleem, want je kon aan de "e" zien dat het een meisje was. Niet vergeten een kaarsje voor de Heilige Logica te branden.

Vier jaar later claimde Peg ongegeneerd opnieuw een bijdrage van Fokke. Reden: voorheen was afgesproken dat ook zij zou worden geholpen. Dat zij en Meg tussentijds hun dure beloften aan de zaaddonor systematisch hadden gebroken, hinderde haar niet in het minst. Voor Fokke geldt "een man een man, een woord een woord" en bovendien had hij slappe benen. Dus ging hij met frisse tegenzin akkoord. Het vorige verhaal ga ik niet dunnetjes overdoen; juist in “De sperminator” is de bizarre situatie de sleutel tot alles. Door de verwisseling van het te doneren kwakje bleek dat Peg niet zwanger te worden. God zij dank!

De door de dames gepleegde fraude kon alleen maar worden afgestraft door een imposantere fraude. Met de publicatie daarover ontmoedigen we het herhalen van het bedrog van Peg en Meg. Het is statistisch significant bewezen, dat mensen vanaf hun kindstijd een "morele intuïtie" hebben. Wie vertrouwd is met statistieken is bekend met de zogenaamde “standaarddeviatie”. Als afwijking kan er helaas nog zo'n stel potentiële bedriegsters rondlopen. Vandaar.

Pegs vasthoudendheid zou een valse pitbullterriër sieren. Volgens haar mocht zij haar mislukte beurt nu overdragen aan Meg. "Wij hebben tenslotte nog een baarmoeder in huis". Alzo sprak het baarloeder… Fokke voelde, dat hij aan een nogal ruim geïnterpreteerde afspraak vastzat. Net als de vorige keer gingen zijn gedachten verlangend uit naar een Hogere Macht. Het Chinese afhaalrestaurant Xiang Xiu-Mei had destijds uitkomst geboden met zijn haaienvinnensoep ad € 6,95. Tweemaal dezelfde truc was echter riskant. En ondertussen naderde Megs kritieke ovulatiedatum, waarop de actie per se moest plaatsvinden.

Ik heb nooit beweerd dat er van Fokke marmeren heiligenbeelden in een kerk staan. Hij is in bepaalde opzichten een schavuit. Maar wel een van de weinige mensen naar wie je je rug veilig kunt keren. In de tijd dat dit zich afspeelde, was Fokke in de kracht van zijn leven. Zo kon het volgende gebeuren:

Fokke kreeg vlak voor die cruciale datum last van hevige jeuk in de kruisstreek. Zweertjes en een branderig gevoel bij het plassen deden vermoeden, dat Fokke een infectie onder de leden had. De potentiële SOA’s buitelden als speelse knaagdiertjes over elkaar heen. Als regelmatige bezoeker van het Amsterdamse culturele paleis Yab Yum had feestbeest Fokke iets opgelopen via een warme wc-bril. Allemaal sprookjes, zult u zeggen, maar… van de Trichomonas-bacterie is bekend, dat je die kunt krijgen door je af te drogen met een handdoek, die kort tevoren is gebruikt door iemand met een Trichomonasbesmetting. Fokkes Kinderkruistocht was in gevaar gekomen.

Gelukkig had Fokke een behulpzaam, ver familielid. Laten we deze Sam voor het gemak maar “een neef” noemen, maar dat is een vage aanduiding van de uitgerekte familieband. Tussen beide verre neven bestond een opmerkelijke overeenkomst: een licht zweempje van oosterse gelaatstrekjes. Sam liep met zijn ziel onder de arm tijdens zijn proefverlof. Hij was wegens ernstige geweldpleging tot een lange gevangenisstraf veroordeeld. In het Pieter Baan Centrum bleek na onderzoek, dat hij een hersenafwijking had, die zijn ongewone agressie verklaarde. Omdat hij verminderd toerekeningsvatbaar werd verklaard, noemden familieleden (als ze op veilige afstand waren) hem Gekke Sam.

Hij bleek ook een erfelijke afwijking te hebben: het krijgersgen (MAOA). Dit komt voor bij krijgszuchtige volkeren, die van een moordje meer of minder niet opkijken. Verontrustende informatie voor Fokke, die de zachtmoedigheid zelve was. Niettemin is hij met Sam, die toch niks beters te doen had, naar het huis van Peg en Meg gereden. Voordat hij hun woning betrad, vulde "neef" Sam een bekertje met zijn kersverse sperma. Daarmee begaf Fokke zich naar het blije tweetal, dat hem direct naar hun slaapkamer sluisde. Op het nachtkastje wachtte een verwarmd glazen potje met opvallend deksel. De Hogere Macht deed nog steeds aan humor: het merk op het deksel was SAM (€ 0,50 per pot).

Nog steeds kan Fokke een grijns niet onderdrukken als hij in de supermarkt op de afdeling broodbeleg loopt. Dan staren hem allerlei etiketten op jampotjes aan en soms lijkt er een logo naar hem te knipogen. Want, o surprise, die bewuste dag was er een dubbele voltreffer geplaatst. Ver van hem weggehouden is er ergens een tweeling…

Twee verrassingspakketten.


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Breinpijn
Wat een verrassing dit verhaal. Ik denk nu iets in de geest van ‘Et Sperminatorum (met ‘oe-klank’ Sanctus.’ Je familie begint aardig uit te breiden inmiddels, beste Harrem. Benieuwd of we nog iets van die verre nazaten horen. 
Die SAM potjes doen mij dan ook weer denken aan ‘Sample’ of ‘sissende Sampan’ van een bekend stripduo. Hoe dan ook; al deze onzin in een potje; wederom heeft jouw relaas, of het relaas van Fokke in dit geval weer een gevoelige snaar weten te raken. Verhaal over de potjes en de pannetjes en de potjes met grote oren. (ook onzin trouwens). Toch een terecht driewerf hoera voor deze spitsvondige bijdrage.