Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De sperminator


Geschreven door harrem
31 december 2016 21:30
Categorie: Humor

volgend deel: De spermatrix

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 105 Aantal reacties: 2
Aantal leden : 1

Het merkwaardigste nieuws dezer dagen (eind 2016) was, dat er mogelijk 26 vrouwen met zaad van de verkeerde man zijn bevrucht. Niet tijdens een feestelijke orgie trouwens. Het dekstation, zal ik maar zeggen, van het UMC Utrecht (de ivf-kliniek dus) had niet goed gepoetst. Niet alle hoekjes en gaatjes van de bij kunstmatige inseminatie gebruikte instrumenten waren – om met Sunil te spreken – "prachtig schoon". Ofschoon het een treurige vergissing is, ontkom je er toch ook niet aan om onderdrukt te grijnzen. Dit is weliswaar drama, maar met daarin de bizarre elementen van een hopeloze komedie.

Dertien vrouwen zijn inmiddels zwanger of bevallen. Het ziekenhuis onderzoekt de 'procedurefout' luidt de zakelijke toelichting. Ik moest opeens terugdenken aan een andere procedurefout. Mijn goede vriend Fokke was spermadonor en ik heb hem geholpen bij het optekenen van de bizarre belevenissen bij de uitvoering van deze merkwaardige hobby. Hij beoefende zijn goede daden binnen het Zwartzaadcircuit. Daar bestaat een hele website over, die tot hilarische strafrechtelijke vervolging heeft geleid. Op schrijverssites zijn ze niet gek op het noemen van links, dus ik zal het niet doen. Maar iedere ondernemende geest met enige speurzin weet mijn website (in opbouw) uiteraard te vinden. Het Openbaar Ministerie lukte het kennelijk wel… Dat was zo’n typisch geval van klokkenluiden: er worden onaangename waarheden gepubliceerd, waaraan sommige teerhartige personen zich stoten. Voornamelijk omdat ze zich ergens in herkennen. Het lijkt me slimmer om dan je kop te houden, liever dan rond te toeteren: "Kijk, dat misselijke personage ben ik…". Maar goed, iedereen heeft recht op zijn eigen mislukking.

In ieder geval kan het nog veel gekker dan wat er in het voornoemde ziekenhuis is gebeurd. Wat Fokke mij vertelde was geen fictie, hoewel ook niet historisch iedere millimeter juist is. Niettemin toch opgeschreven, omdat ik gecharmeerd ben door deze aparte stijlvorm: "gefictionaliseerd realisme". Het gaat dan om een ogenschijnlijk verzonnen verhaal, dat niettemin op onderdelen griezelig klopt. Anders had ik dat proces niet aan mijn broek gekregen…

Twee lesbische dames, Peg en Meg, die graag zwanger wilden worden, waren via de officiële kanalen er niet in geslaagd om dat doel te bereiken. Buiten dat kostte hen dat veel geld. Fokke was lekker goedkoop, namelijk gratis. Fokke was beslist geen eerste keus, want er was hem een hele stoet kandidaten voorgegaan die geen van allen er instonken. Ik kan de hele website niet eventjes samenvatten op één pagina, maar het komt erop neer dat er zaadfraude werd gepleegd. Fokke werd van zijn zaad afgeholpen en alle afspraken over een heel beperkt contact met zijn nakomelingenschap werden niet nagekomen. Een geval van gratis zaad en een ripdeal dus.

Nadat Meg van een kind was bevallen, werd de ene na de andere afspraak geschonden. De zogenaamde bezoekregeling van Fokke ontaardde in een orgie van boycotten en obstructie plegen. Ongeveer vier later claimde Peg, dat zij ook zo hoognodig zwanger moest worden. Daarover waren inderdaad eerder ook afspraken gemaakt. De zich dan ontspinnende geschiedenis is in zeer beknopte vorm deze:

Nu was het de beurt voor Fokke om terug te slaan. Voor het volgende moet u zich wel even de inseminatie-techniek voorstellen. De donor begeeft zich naar het huis van de dames en deponeert zijn zaad in een leeg glazen jampotje (Hero of Flipje, maakt niet uit) in de slaapkamer. Daarna nokt hij af en slaan de dames aan het stoeien met pipetten en dat jampotje. In principe is de procedure gelijk aan die van een fertiliteitskliniek, alleen gebeurt dit in een huiselijke ambiance met jampotjes van AH. Diezelfde procedure voor de bezwangering van Meg moest zich herhalen, maar nu vier later en met Peg als gegadigde.

Fokke begaf zich van het treinstation met lood in de schoenen naar het huis van de dames. Hij hoopte dat er een Hogere Macht was, die zou voorkomen dat Peg van hem zwanger zou worden. Alleen al de voorstelling van het creatuur dat uit die combinatie zou ontstaan, vervulde hem met walging. Maar hij voelde zich gebonden aan zijn afspraak om een donatie te doen. Inderdaad greep een Hogere Macht in, want hij bekroonde zijn vernederende tocht naar Canossa met een daverende donatie, die echter tot niets leidde. Volgens afspraak vulde Fokke het roemruchte potje, ruimhartig dit keer… Zeker een paar streepjes hoger dan jaren eerder. Fokke verliet het huis van de dames met een bevrijd gevoel; tenslotte was hij van een bezwarende lading bevallen om het maar plastisch uit te drukken.

Maar juist ”bevallen” zat er niet in voor Peg, want zij werd niet zwanger en zou nooit zwanger worden. Althans niet van Fokke. Na al die jaren en niet zo ver meer van de dood verwijderd, onthulde Fokke hoe je fraude kunt overtreffen met betere fraude. Die Hogere Macht waar hij op hoopte, bestond waarachtig en heette Xiang Xiu-Mei. God betere het, maar dat is de Chinese aanduiding voor Geurige Mooie Pruim, wat de muzikaal klinkende naam is van een Chinees afhaalrestaurant. Fokke passeerde dit restaurant als hij van het NS-station naar het huis van de dames wandelde om daar zijn goede daad te verrichten. Een behoorlijk fikse afstand. We slaan nu een reeks handelingen over, omdat de kinderen nog op zijn…

Het komt erop neer dat Fokke, zittend op de rand van het bed van de dames, het gereedstaande jampotje vulde met… een scheut van de in een plastic beker meegenomen haaienvinnensoep. Tijdens zijn wandeling van de afhaal-Chinees naar de twee meiden was de hete soep, die hij daar had gekocht, in zijn jaszak op temperatuur gehouden. Peg en Meg waren hem jaren daarvoor te slim af geweest. Ze hadden hem zijn zaad afhandig gemaakt onder valse voorwendsels. Geen van de afgesproken tegenprestaties werd correct nagekomen. Het kwade genius daarachter werd nu het hardst getroffen: Peg had pech...

Je zou kunnen zeggen dat in dit geval de soep net zo heet werd gegeten als hij werd opgediend: op Fokkes lichaamstemperatuur.


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Breinpijn
Allemachtig, wat een kanjer van een verhaal om op nieuwjaarsdag mee te beginnen. Hillarisch!! Briljante titel ook! Ja, het heeft werkelijk alles mee om drie sterren te verkrijgen. De eerste dit verse jaar.

Peg en Meg konden er (bij eerdere publicatie) niet om lachen... In 2012 kreeg ik geen sterren maar een uitnodiging voor verhoor op een politiebureau. Teentjes....

Je dacht dat zoiets alleen in het Tüürksje van mijn maatje president E. mogelijk was? Pas maar op dat erom lachen ook een strafaanklacht gaat opleveren. (Volgens mij laat jij je niet zo gauw intimideren, dus ik vertel dit maar openhartig aan iemand die het hebben kan.)

Groet en goede start in 2017.
Profiel foto van Ryara
Wat een kostelijk verhaal, ik kan niet anders zeggen.