Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Kerstperikelen


Geschreven door harrem
25 december 2016 23:17
Categorie: Humor

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 62 Aantal reacties: 1
Aantal leden : 0

Eind 2013 werd er een geval van lang doodliggen in Rotterdam ontdekt. Als vroege kerstsurprise vond men het lijk van een vrouw, die 10 jaar lang op de vloer van haar woning lag.

Het schrijnende geval van zestiger Govert Goedaert (mijn kerstcolumn 2015 “Kerstcrash”) had dezelfde dodelijke afloop kunnen hebben. Eerst werd vergeten om hem op te halen uit het ziekenhuis na een ingrijpende knie-operatie vlak voor de kerst. Eigenlijk mocht hij alleen naar huis als er thuis enig toezicht was zo vlak na de operatie. Govert loog erover om maar te worden ontslagen. Hij moest echt naar huis om voor zijn huisdieren te zorgen. Dat had hij dan slecht geregeld, hoor ik u denken…

Ofschoon zij niet in één woning vertoefden, had hij met zijn tienerdochter Duff Goedaert van 16 en haar moeder Helle Veegh afgesproken, dat zij zouden bijspringen. Maar moeders vond het belangrijker om na werktijd op haar werk te blijven om slingers op te hangen voor de kerstviering van de volgende dag. Daarom verliet ze haar werkplek niet om – zoals afgesproken - langs het ziekenhuis te rijden. Wat zijn wellicht zwakzinnige dochter weerhield om haar afspraak na te komen, is nooit duidelijk geworden. Govert bracht daarom in zijn eentje de kerstdagen en Oud en Nieuw kruipend over de vloer door. In ”Kerstcrash” wordt hij uiteindelijk bij toeval gevonden, soppend in zijn eigen lichaamssappen.

Waarschijnlijk kent nog maar de helft van de Nederlandse mensheid de herkomst van dit feest. Onlangs werd bekend, dat de religiositeit in Nederland is gekrompen naar 50%. Die andere helft is vertrouwd met het oorspronkelijke heidense concept van de Zonnewende. Daar hoorde in oude Germaanse tijden een volksfeestje bij. Een dansje rond een oude Wodanseik zit er tegenwoordig niet in, dus worden er massaal stervende sparren het huis in gesleept. Die worden vervolgens met glimmende dingetjes behangen. Als gereïncarneerde Kaninefaten en Batavieren vieren we het terugkomen van het Licht met hedendaagse kerstrituelen! Opgeleukt met het debiele “hohoho”-gebalk van kerstmannen. Niet te vergeten de – niet nader gepreciseerde – kerstgedachte, een van de meest overschatte begrippen van deze tijd,.

Ruw geschat strandt tijdens de kerst 25% van de relaties. Uit onderzoek blijkt dat 61% van ondervraagde familierechtadvocaten een piek noemt in echtscheidingsaanvragen na vakanties en feestdagen. Dat zijn huwelijkskillers, omdat mensen niet gewend zijn om plotseling op elkaars lip zitten. Een mij bekende echtscheidingsadvocaat heeft deze spreuk aan de muur hangen:

“Echtscheiden: vakanties zonder schoonmoeder verlopen al niet best

Maar de feestdagen mèt schoonmoeder zorgen voor de rest”

Familieruzies met de kerst schijnen nuttig te zijn als reinigingsritueel. De combinatie van ruim alcohol en een overdosis schoonmoeder kan de kerstsfeer zo doen omslaan. Maar ook een onbetrouwbare vriendin is voldoende om iemands leven te ruĂŻneren. Goverts vriendin Helle bleek een van mijn vaste lezeressen. Niet dat ze mijn teksten waardeert, maar door ze te lezen kan ze mij in het snotje houden. Uit zakelijke overwegingen houdt zij zo bij of ik nog steeds adem.

Na die publicatie over de oude Govert, waarin zij een voor haar herkenbare rol speelt, hing ze hysterisch aan de telefoon. Tienermeisje Duf, haar niet zo bijdehante tienerdochter, had mij ook al ge-sms’t “dat ze vanwege dat stuk naar de politie zou gaan”. Ik heb het lieve kind terug ge-sms’t dat ze dan vooral niet moest vergeten om de politie te vertellen dat ze aangifte kwam doen wegens “smaad en laster”. Tekstueel was dit vast te zwaar voor haar, want dergelijke stappen bleven uit.

Helle deelde mij in haar telefonische tirade mee “dat mijn geschrijf geen pas gaf”. De morele verontwaardiging droop er af. Ongeveer zoals in commentaren van die DDD-achtige inzenders, die ik hier wel eens op de hak neem: Drammerig, Dominee-achtig en als ze ook nog schrijven Dichterlijk. Zulke schrobberingen zijn heilzame balsem voor mijn ziel en een oefening in nederigheid. Trouwe lezers weten, dat ik daarvan geniet.

Helles misplaatste ergernis rondde zij in haar zedenpreek af met “en dat met Kerstmis”. Dat is een fantastische gotspe, die ik nooit zou kunnen bedenken. De vader van je dochter in zorgwekkende staat laten creperen, nou ja, dat is één ding. Niet echt belangrijk, maar… je gekwetst voelen als daar een verslag over verschijnt, dat is pas erg!

Wat ook erg is: er dreigt binnen afzienbare tijd een tekort aan kiezers. Inmiddels dient zich de 10e politieke partij aan. Gelukkig dat ons parlementsgebouw wordt verbouwd. Dat kan dan meteen een slagje groter worden gemaakt. Op kerstzaterdag trok Sylvana Simons mijn aandacht alweer. Ik probeer eigenlijk niet aan haar te denken, want er is weinig in haar gedachtegoed dat mij enthousiast maakt. En bovendien voel ik mij zonder enige reden constant schuldig. Dat neemt niet weg, dat ik bewondering heb voor haar moed en de waardigheid waarmee ze alle drek, die over haar heen gestort is, het hoofd biedt. Maar enigszins gniffelend verwijs ik naar een publicatie op 2 of 3 juni 2016 (afhankelijk van op welke schrijverssite u kijkt), waarin zij ter sprake komt. De schrijver daarvan is ene harrem, kennelijk een naamgenoot van mij. Onder de titel “Hoeder van de rechtsstaat” stond er deze voorspellende tekst:

“Zoals ik het inschat krijg deze assertieve dame binnen de kortste tijd mot met die andere partijzwoegers binnen Denk. Merendeels keurig gepolijste, humorloze mannen, stuk voor stuk met een ongezonde geldingsdrang.”

Dat was zes maanden geleden. Mocht Sylvana in de politieke arena toch niet haar draai vinden, dan is mijn roemruchte Lezersclub misschien wat voor haar. Trouwe lezers herinneren zich ongetwijfeld mijn ex-schoonmoeder Eefje. Vanwege haar uitzonderlijke eigenschap, het volstrekt ontbreken van humor, was zij bij uitstek geschikt om eveneens humorloze moeilijkdoenerige commentaren te bestuderen. En vooral: namens mij te behandelen. Zoals u weet uit “Lachebekje” kwam – na een dreun op haar schedel – haar gevoel voor humor weer terug. Dat maakt haar nu helaas ongeschikt om lezers met humordeficiëntie evenwaardig te antwoorden.

Ik hou je plaatsje warm, lieve Sylvana.

 


© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Breinpijn
Er schieten me na het lezen van dit sappige stukje diverse bijnamen voor ‘dichter Harrem’ te binnen. Vanwege Kerstmis en de daar aan gerefereerde tekst zou ik kunnen opteren voor ‘SatanClaus.’ En voor de voorzienigheid; de vooruitkijk op de zaken iets in de geest van ‘Harrem Nostradamus.’ Het lezersclubje zou dermate uit zijn dak gaan dat internet te klein was. Laat in mezelf maar inbinden. Voor ik het weet word ik nog gepersifleerd door boze lezers Die mij werkelijk leed, ellende en nog meer ‘Breinpijn’ toewensen.
Je kerstcolumn is toch dermate geslaagd voor mij dat ik nog een paar sterren in de boom opsteek. Dank van een ‘Harrem’ lezer en ‘fan.’

Hopelijk de kerstdagen schadevrij doorgekomen. Bedankt voor je vrolijke commentaar.