Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Hollands oktoberfeest


Geschreven door Stella Nomara
15 oktober 2015 14:01
Categorie: Ervaringen

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 359 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 1
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag technisch commentaar op zijn werk
Het is al ruim twee eeuwen een traditie in Duitsland: de oktoberfeesten.Vooral in München. In die stad werd in 1810 het eerste oktoberfeest gehouden, ter ere van de bruiloft van prinses Theresia van Saksen-Hildburghousen en kroonprins Lodewijk van Beieren. 
Heden ten dagen staat het oktoberfeest in het teken van veel, maar dan ook heel veel, bier drinken, dansen en muziek optredens. Dit evenement staat bekend als het grootste bierfestival ter wereld en wordt jaarlijks bezocht door ongeveer zes miljoen bezoekers. In de streek waar wij wonen, vlak bij de Duitse grens, laten de Nederlandse dorpen zich ook niet onbetuigd. In ieder dorp of gehucht is er eind oktober wel een feest.

Twee jaar geleden vonden echtgenoot Mees en ik dat het tijd werd om óók een oktoberfeest te organiseren. Niet zo groots als in München, waar wel veertien tenten worden opgezet. Ons feestgezelschap zou slechts uit elf personen bestaan, dus dat zou overbodig werk met zich meebrengen. De reden voor ons feest was dat Mees vijfenzestig jaar was geworden, ons huis in België was verkocht, een ander huis was gekocht en ik drieënzestig jaar was geworden. Reden genoeg, vonden wij.
De kinderen werden via een uitnodiging op de hoogte gebracht en op 20 oktober 2013 begon ons huis vol te stromen met de genodigden. Helaas was kleinzoon Jelle, toen bijna vier jaar, ziek geworden. Alleen thuis blijven was geen optie, zodat schoonzoon Peter én het zieke kipje niet op het feest aanwezig konden zijn. Oudste dochter Vera voelde zich daardoor een beetje incompleet, maar werd er nadrukkelijk door haar jongste zoon Bobbie, toen twee jaar, op gewezen dat zij zich niet hoefde te vervelen. Lisa, onze middelste, arriveerde met schoonzoon André keurig op tijd, zodat het wachten nog was op zoon Bas met schoondochter Anja en kleinzoon Thomas, toen zes jaar. Bas had die middag eigenlijk moeten werken, maar door welwillend optreden van enkele collega's, kon hij toch op tijd onze familie compleet maken.

Wij hadden nog niet verteld hoe de middag en avond ingevuld zouden worden, maar ons kent ons en de kinderen hadden daarom al een flauw vermoeden wat hun te wachten stond. Nadat Mees en ik afschuwelijk verwend waren met leuke en nuttige cadeaus, vertrokken we in optocht richting onze verrassing: we gingen een boottochtje maken op de Rijn. Ons eigen vlees en bloed kreeg gelijk een wazige uitdrukking op het gelaat en ging in één klap weer terug in de tijd. Zij hadden immers een groot gedeelte van hun jeugd doorgebracht op een boot. Ook de aangetrouwde kinderen reageerden enthousiast: eindelijk zouden zij eens gaan varen met de hele familie. Kleinzoon Thomas vond het schitterend. Als hij maar geen zwemvest aan moest doen. Helaas voor hem, dat was verplicht. Ook de kleine Bobbie vond het zwemvest maar niks. Hij presteerde het om zijn brullende protest een half uur vol te houden. Toen hij merkte dat het janken geen effect had en die "nare dikke jas" aan moest houden, hield hij uiteindelijk toch zijn snater. De rest van de tocht vermaakte hij zich uiteindelijk meesterlijk. Iedere boot die wij passeerden, werd verblijd door een klein manneke die luidkeels: "Dag bootje" brulde.
Thomas was ook in zijn schik. Met grote ogen bewonderde hij ieder voorbij varend schip en verwonderde zich over de enorme afmetingen van de containerschepen en duweenheden. "Oei, Oma, wat issie groot hè?" verzuchtte hij dan. Hij werd er bijna sprakeloos van, wat weer goed was voor de oren van de andere opvarenden. Want wat kan die kabouter kletsen! 
Maar ook onze kinderen keken hun ogen uit. Ik zag onze twee dochters en zoon steeds verder terugkeren naar hun jeugd, terwijl onze schoondochter en schoonzoon nu het begrip konden opbrengen voor onze passie betreffende boten.

Terwijl ik volop genoot van alles en iedereen, zag ik vanuit mijn ooghoek dochter Lisa het trapje opklauteren naar de hoger gelegen stuurhut en een gesprek aanging met de roerganger/kapitein. Ze is zeker een beetje nieuwsgierig geworden naar het uitzicht, dacht ik nog. Nadat ik nog een bestelling had geplaatst bij de steward om de droge kelen te smeren, zag ik tot mijn grote verbazing Mees aan het roer staan. Breed grijnzend stond hij als schipper naast God intens te genieten van dit zeldzame moment. Ook hij was weer even terug in de tijd. Hij had tenslotte in een grijs verleden vaak genoeg aan het roer gestaan van onze eigen boten.
Dat Mees weer even aan het roer kon staan, was natuurlijk bekokstoofd door Lisa. Zij had met haar vlotte babbel de stuurman/kapitein kunnen overtuigen van Mees zijn stuurmanskunst.

Aan alles komt een eind en dus ook aan deze rondvaart. Nadat wij van boord waren gegaan, moest een ieder, en zeker Thomas en Bobbie, even de benen strekken en weer wennen aan het aan-wal-zijn-gevoel. Een andere boot lag immers alweer op ons te wachten. Deze boot gooide niet zijn trossen los, maar de bemanning zorgde wel, op een Chinese manier, voor de inwendige mens.
Na vele Chinese hapjes en Hollandse drankjes, werd het tijd om weer naar ons huis te gaan. Daar werd nog heerlijk en enthousiast nagebabbeld over de afgelopen uren. Uit de gesprekken die ik als afgemetener moeder opving, bleek wel dat iedereen zich had vermaakt. Door vertrekkende kinderen, al of niet met kleinkinderen, begon ons huis weer leeg te lopen en konden Mees en ik met een voldaan gevoel terugkijken op een zeer geslaagd oktoberfeest.


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van ragazza
En het is alweer bijna eind oktober. Dus ... tijd voor een volgend oktoberfeest?
Zo te lezen, zeker een gezellige bende ;)
Genoten, Stella, en blij nog eens iets van jou te lezen.

Het volgende oktoberfeest komt er aan. Dit keer zal het iets ingetogener plaatsvinden. Hoewel, dan word ik 65 jaar!. Onze familie is ook een gezellige bende, zeker als we met z'n allen zijn. Ik heb trouwens nog niet zo lang geleden ook nog ees stukkie geplaatst: "Naar spoedeisende hulp"
Dank voor het lezen en je reactie, ragazza.
Profiel foto van Ryara
Wat een geweldige dag en wat heb je het prachtig beschreven. Ik vind hooguit dat eerste stukje over die bierfeesten nergens op slaan. Nu zat ik steeds maar te wachten op dat bier, hetzij op de boot, hetzij ergens bij een aanlegplaats of anders bij thuiskomst in jullie tuin. Maar verder niets te zeuren hoor <img src='img/smileys/angel2.gif' alt='(a)' Title='(a)'> het verhaal staat als een huis en ik vond het heerlijk weer eens iets van je te lezen.  

Dat eerste stukje over de bierfeesten was een stukje "geschiedenis" over het ontstaan van de oktoberfeesten in Duitsland.
Bier hebben ook wij gedronken: aan boord, thuis en in de tuin. Ben blij dat je verder niets te "zeuren" hebt en het verhaaltje vindt staan als een huis.
Veel dank voor je reactie en het lezen, Ryara.

Ik weet van de traditie, maar het had niets met jouw verhaal te maken, die had die inleiding toch niet nodig? Hooguit omdat het toevallig ook in oktober was. 

Ik zal voortaan wat zorgvuldiger omgaan met een inleiding. Dank voor de tip.
Profiel foto van Adje
leuk zo'n bijzondere familie uitstap. Boeiend verteld en leuk om mee te mogen vieren, Stella

Leuk dat je het hebt mee gevierd, Adje. Het was idd. een bijzondere familie uitstap. Dank dat je het boeiend verteld vindt en voor je reactie, natuurlijk.
Profiel foto van astra
Wat een leuk verhaal en wat heb je het voortvarend geschreven, een lust om het uit te lezen.
Ik hou ook van zulke familie uitstapjes, waar je van drie generaties kunt genieten, ieder met een eigen inbreng.

Voortvarend? Leuke woordspeling, astra. Wat leuk dat je hebt genoten en het zelfs helemaal hebt uit gelezen :-)
Dank voor je positieve reactie en het lezen.
Profiel foto van Henny
En jullie hebben ons niet uitgenodigd...? (sad) Wat een leuk verhaaltje weer en er staat mij bij dat je vroeger een hele serie verhalen hebt geplaatst bij verhalensite over die tijd op de boot, met de kinderen. Kijk eens of je het nog hebt. Ook ik ben blij weer eens iets van je te lezen. Terecht een lampke boven het verhaal <img src='img/smileys/idea.gif' alt='(I)' Title='(I)'>

De boot was vol, Moeke!
Mijn andere verhaaltjes over boten staan gewoon hier  op Web Tales hoor: o.a. "Gevaren", "Nachtstilte" en "Onder zeil".
Een maand terug heb ik ook alweer iets geplaatst, hoor: "Naar spoedeisende hulp", dus ik laat niet helemaal verstek gaan. Ik ben blij dat je het een leuk stukkie vond.
Dank voor het lezen en je reactie
Profiel foto van willy
Ik sluit me bij de enthousiaste reacties aan. Heel leuk om weer wat van je te lezen en ik hoop dat je nog met veel meer van de verhalen komt.

Mijn dank is groot, Willy. Kijk dan ook maar eens naar mijn stukkie "Naar spoedeisende hulp". Dat heb ik nog niet zo lang geleden geplaatst. Nogmaals dank voor het lezen en je reactie.
Profiel foto van Fikske
Wat een heerlijke dag Stella. Het is lang geleden dat ik nog eens rondneusde op de site en ik was blij je weer te zien schrijven. Zo wonen jullie, na de tijd in de Belgische Ardennen, weer in Nederland. Ik begrijp dat je dichter bij je familie wil wonen.
Knap geschreven alweer!

Ja, Fikske weer terug in ons vaderland. Ben blij dat je weer wat rondstruint op de site. Dat je het knap geschreveen vindt, is voor mij een compliment uit jouw mond. Dank voor het lezen en je reactie.