Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Op grote voet (Proza Les 01.1)


Geschreven door Stella Nomara
17 november 2011 14:05
Categorie: Geluk

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 1707 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werkIngedient voor de proza workshop

Hij is nog geen halve meter lang en weegt amper vijf pond. Met donkere ogen kijkt hij verbaasd en nieuwsgierig de wereld in. Zijn blik focust zich op mijn gezicht, al ziet hij me nog niet echt. Als ik voorzichtig met mijn vingers zijn wangetje streel ben ik verwonderd over de zijdezachte huid. Diepe denkrimpels trekken opeens in zijn voorhoofd, waarna hij met overgave gaapt en zo kenbaar maakt dat hij slaap heeft. Wanneer ik twee uur later over zijn wiegje gebogen sta, zie ik zijn donzige haartjes alle kanten opstaan. Hij wrijft met zijn kleine knuisten grondig over zijn neusje en opent pardoes zijn ogen. Een ogenblik blijft het stil maar dan zet hij een keel op als een marktkoopman en laat hij merken dat hij honger heeft. Tijdens het drinken maakt hij tevreden smakgeluidjes en slaan zijn handjes stuurloos tegen de fles. Na een fikse boer, die mij doet denken aan een bootwerker, ontdoe ik hem van zijn veel te grote witte babypakje om hem te verschonen. Laat het bekend zijn, ook pasgeboren baby’s kunnen een stank produceren gelijk een opengetrokken beerput. Met veel moeite krijg ik netjes de luier bij hem om. Dat valt niet mee, want zelfs de kleinste maat is hem nog te groot. Nu zijn billen zijn gereinigd met die heerlijk ruikende billendoekjes knuffel ik mijn vierde kleinkind. Het hummeltje lijkt nog zo broos en breekbaar, maar de tijd gaat echter snel. Binnen niet afzienbare tijd zal hij het formaat van zijn vader hebben. Dat is al op te maken aan het formaat van zijn voeten: buiten alle proporties voor een pasgeboren baby.

(Ik wens dit manneke al het goeds toe in zijn leven).


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van monkey
Ik noet toch eens leren te kopiëren, schrijf ik een reactie kan hij niet plaatsen. Je beschrijft duidelijk een pasgeboren baby en daarin ben je helemaal geslaagd. Ik geniet elke keer weer van die kleintjes. Wel heb ik een opmerking, de laatste zinnen gebruik je drie keer achter elkaar het woordje NU. In de eerste zin kan het blijven staan, dat stoort niet. maar dan 'Nu houd ik mijn vierde kleinkind in mijn armen.' Hier kan je het vervangen door IK houd en dan een zin later kan je het gewoon verwijderen.

Heb het weer veel te snel ingesiend, zonder goed door te lezen. Ik moet wat meer tijd nemen om het grondig te lezen. Dank voor je tip. Heb het veranderd en dank voor je reactie.

Dat overkomt denk ik de meeste, trouwens zelfs als ik het twintig keer overlees kan het me overkomen, over je eigen fouten kijk je zo snel heen.
Profiel foto van ryara
Een lief mannetje beschrijven, dat is niet zo moeilijk hé? Aan alle lieve woordjes heb je dan nog te kort. Ik zie en ruik je ventje, maar dat is niet zo moeilijk, omdat ik de mijne nog maar nét heb neergelegd. Natuurlijk heb ik nog een paar kanttekeningen, maar het is maar muggenzifterij hoor, want het is een prima beschrijving. - Tweede en derde regel beginnen met ‘zijn’, woordherhaling is niet mooi. - de zijdezacht aanvoelende huid. <<< Waarom dat ‘aanvoelende’ ertussen? - piepkleine neusje <<< dubbele verkleining. ‘piepkleine neus’, óf ‘neusje’. Ja ik weet het, het is zó schattig, waardoor je ook heel schattig wilt schrijven, maar toch is dat niet correct. - ‘Opent zijn ogen’ en de zin erna ‘opent zijn mond’, mooier om iets anders te verzinnen? - Dat pasgeboren baby’s een stank als een beerput kunnen produceren, ben ik niet met je eens. Zolang ze nog geen vast voedsel krijgen, is het allemaal zoetig en zacht van geur, maar dit even als ‘omapraatje’ tussendoor. - Nu zijn billen zijn gereinigd met die heerlijk ruikende billendoekjes, krijg ik een déjà-vu en denk aan de babytijd van mijn drie kinderen. Nu houd ik mijn vierde kleinkind in mijn armen. <<< dit hele tussenstuk hoort niet bij de beschrijving, maar is iets dat je graag aan ons kwijt wilt (logisch). Ook de allerlaatste zin is begrijpelijk, maar overbodig. Nog gefeliciteerd en veel plezier van je kleinzoon.

Zie ook mijn reactie bij monkey. Ik zal wat geduldiger moeten worden. Je tips en verbeteringen heb ik toegepast. Dank voor het beoordelen. De laatste zin laat ik staan, lekker puh :-)

Ik vind het kind nóg leuker na de veranderingen, alleen dat ze stinken als een beerput gaat er bij mij niet in.

Sschrijven is overdrijven

Opnieuw: Schrijven is overdrijven, ik vind het helemaal geen vieze lucht hoor.
Profiel foto van Henny
Goede beschrijving hoor. Die laatste zin vind ik geweldig. Zo klein en dan al op grote voet leven. ;)

Dank voor je reactie, Henny. Hij heeft echt hele grote voeten, geen gezicht eh...voeten
Profiel foto van haarle15
Leuke beschrijving van je kleinzoon. Het voldoet wel aan de lesopdracht. Alleen de bootwerker kan ik niet helemaal plaatsen. Tenzij die een hele fles cola in een keer achterover slaat. :-d

Hij doet alles met volle overgave: niezen, winden laten, gapen en ook boeren, als hij zijn fles heeft leeggedronken. Dank voor je reactie, Martin.
Profiel foto van ragazza
Mooie en lieve beschrijving, Stella. Ik vond het ook grappig dat je aan de ene kant met vertederende verkleinwoorden schrijft en het dan anderzijds over een 'bootwerker', een 'stank als een beerput', enz... hebt. Laat ons dat als een vleugje realisme bestempelen? :-d Ik zag nog enkele kleinigheidjes: [li] Diepe denkrimpels trekken opeens in zijn voorhoofd, waarna hij met een diepe gaap kenbaar maakt : 2x diep[/li] [li]en laat hij met merken dat hij honger heeft: 'met' teveel[/li]

Ik heb heet gecorrigeerd. Dank voor je oplettendheid, zo helpen wij elkaar, nietwaar? Dank ook voor je positieve reactie.
Profiel foto van harrem
Het is al knap, dat je als trotse oma, badinerend schrijft over je eigen vlees en bloed (Herman van Veen: 'Er waren mooie baby's bij, maar niet een zo mooi als jij, Anne'). Lief!

Al mijn kleinkinderen zijn de mooiste kinderen! :-) Ik ben idd. een trotse oma maar badinerend schrijven over een baby kan ik toch niet laten. Dank voor je reactie en het lezen, harrem.
Profiel foto van Silk
Herkenbaar, en de "stank als een beerput": zolang een baby exclusief borstvoeding krijgt, stinkt het veel minder. Tip voor de mama van het kleintje dus (of voor het volgende kleintje). ;)

Schrijven is (een beetje) overdrijven, toch? Ik vind babypoep niet écht stinken hoor. Of het nu fles- of borstvoedingrestejes zijn. Dank dat je dit alsnog hebt gelezen en een leuke reactie gaf.