Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Mijn eerste liefde (Proza Les 01)


Geschreven door Stella Nomara
11 november 2011 21:04
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 1739 Aantal reacties: 14
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werkIngedient voor de proza workshop

Ondanks zijn geringe lengte heb ik altijd naar hem opgekeken. Als ik op een stoel stond, kon ik op hem neerkijken - letterlijk dan - en zag zijn kale schedel, omringd door een kroon van zilvergrijs. Hoe vaak heb ik niet als kind zijn haar mogen kammen en zelfs zijn schaarse hoeveelheid van krulspelden voorzien? Hij was een echte “van opa mag alles” opa. Met zijn bruine ogen, doorspekt met ondeugende pretlichtjes, zocht hij altijd een slachtoffer om een geintje mee uit te halen. Meestal was ik degene die daar intrapte. In plaats van zakgeld, duwde hij me dan een uitgekauwd stuk pruimtabak in mijn hand. Als ik begon te gillen, kwamen er ontelbare lachrimpels rond zijn ogen te voorschijn. Doordat hij de hele dag aan het pruimen was, hadden zijn tanden een metamorfose ondergaan. Veel wit was er niet meer te zien: het was een onbestemde kleur bruin geworden. Daarbij kwam nog dat zijn adem rook als een tabakswinkel. Hij had ook altijd een vreemde geur om zich heen hangen. De oorzaak daarvan was dat hij veertien uur per dag op een abattoir werkte en zodoende altijd de geur van bloed en rauw vlees met zich meedroeg. Om boven het geluid van het nog levende vee uit te komen, moest hij met harde stem opdrachten schreeuwen. Eenmaal weer thuis ging het volume op superzacht, zodat het leek alsof hij altijd zat te mompelen. Als hij daar een opmerking over kreeg, trok hij alleen zijn gebogen schouders op. Eveneens sloeg hij adviezen in de wind over zijn kleding. Van een broekriem had hij schijnbaar nooit gehoord of die vond hij lastig. Een stuk touw om zijn smalle taille voldeed voor hem. Hij wekte altijd de indruk dat hij zich van niets of niemand wat aantrok. Het tegendeel was waar. Toen ik ouder werd vond hij mijn mening wel degelijk belangrijk. Hij ging zelfs een broekriem gebruiken en verwisselde zijn slippers, waar iedereen hem op kon uittekenen, voor dichte schoenen.
Gevoelens kon hij slecht uiten. Toch heb ik hem een paar keer zien huilen van geluk. Toen hij zijn eerste achterkleinkind in zijn magere armen hield, kon hij zijn tranenstroom niet meer in bedwang houden.
Hij was de eerste man op wie ik verliefd werd.

© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van maarten54
Mooi en ontroerend. Ik kan hem mij helemaal voorstellen, ik kan hem vergelijken met mijn opa. Een mens verandert zijn hele leven lang en, mijn ervaring, ze worden meest prettiger om mee te maken.

Dank voor je liever eactie, Maarten.
Profiel foto van haarle15
Hoewel de hoofdpersoon duidelijk beschreven word en er een goed beeld van heb, begrijp ik twee dingen niet helemaal. Waarom je op de stoel moet gaan staan, om zo op hem neer moet gaan kijken, ondanks zijn geringe lengte? Ten tweede schrijf je dit meer vanuit een kind en daar is niks mis mee. Toch denk ik dat een gemiddeld kind niet eens weet wat een abattoir is. Ik moest het ook opzoeken en zou dan zelf voor het woord slagerij kiezen. Verder is de opdracht goed geslaagd.

Toen ik klein was moest ik op een stoel staan om zijn kale koppie te zien. Een slagerij geeft toch een andere invulling aan het woord dan abattoir.Synoniem: slachthuis. Mijn halve familie werkte op het abattoir, dat begrip was dus voor mij al snel bekend.

Dank voor je positieve reactie, Martin.
Ik vind dit een mooie omschrijving van een super aangenaam mens. Bofkont dat hij je opa was!

Fijn dat jij het een goede beschrijving vindt. Ik kan hem nog ruiken, als ik mijn best doe en ja ik bofte met hem.
Profiel foto van Henny
Ondanks zijn geringe lengte heb ik altijd naar hem opgekeken. Met deze zin gaf je al meteen aan dat je grote bewondering en liefde voor hem had. Verder kon ik een goed beeld vormen van zijn uiterlijk en karakter. Zulke bruine tanden zullen, zeker tegenwoordig, niet veel mensen hebben. In mijn ogen een geslaagde opdracht.

Dank voor je compliment, Henny. Ik heb mijn best gedaan en ben benieuwd naar andere reacties.
Knap werk van je,daarvan wil ik nu veel opsteken ,want ik denk wel aan veel dingen die het beschrijven waard zijn maar de juiste woorden en zinswendingen dat blijft één groot zoekwerk. Ik ben nu zelf al oma maar mijn peter (grootvader langs moeders kant) was ook zo iemand suikerzoet en altijd bereid voor de kleinkinderen "alles maar ook alles " te doen. Jammer genoeg gestorven net na de oorlog

Dank dat je het kan waarderen, tomthites. Ik heb gewoon de criteria toegepast en aan mijn opa gedacht die al 32 jaar dood is. Dank ook voor je positieve reactie.
Profiel foto van Fikske
Zeer goed gedaan Stella. Ik zag hem zo zitten terwijl jij met je krulspelden je kapperskwaliteiten botvierde op zijn grijze haardos.

Dank voor je complimentje, Fikske. Nu heb ik een hekel aan friemelen in andermans haren. Zelfs aan mijn eigen haardos.
Profiel foto van Jan
Een warm verhaal.

Dank, Jan. Als je hem maar goed kende was het ook een zeer warme man. Een grote mond, maar een piepklein hartje.

Net als ik dus.
Profiel foto van ragazza
Hoi Stella, Je hebt je opa hier zeer liefdevol en vertederend neergezet. Ik zie hem zo voor me en voel perfect zijn aard aan. Ik kan me voorstellen dat hij je eerste liefde was ;) Opdracht zeer geslaagd, volgens mij. Ik geloof ook dat jij de enige bent die zijn geur beschrijft, wat de beschrijving nog beter maakt. Ik heb een paar dingetjes gezien, waarvan ik denk dat ze niet helemaal kloppen, maar die zeker geen afbreuk doen aan je verhaal. [li]hadden zijn tanden metamorfose ondergaan[/li]: een metamorfose ondergaan? [li]Hij had toch altijd een vreemde reuk om zich heen hangen[/li]: moet die 'toch' hier niet eerder 'ook' zijn? [li]de volume [/li]: het volume [li]trok hij alleen zij gebogen schouders op[/li]: zijn [li]Evenmin sloeg hij adviezen in de wind over zijn kleding[/li]: Eveneens? 'Evenmin' betekent dat hij ze niet in de wind sloeg of is dat wat je bedoelde? Kijk maar of je iets hebt aan mijn muggenzifterij :-d

Geen muggenzifterij! Weer die slordigheidsfoutjes door plakken/knippen, te snel typen en niet goed en vaak genoeg terug lezen. Dank hiervoor, ragazza. Verder dank voor je positieve reactie op het goed vervuld hebben van de opdracht.
Profiel foto van monkey
Jij hebt een beschrijving gegeven van het uiterlijk en hoe de persoon is, daarmee een goed beeld gegeven van de persoon. Een heerlijke opa had jij, een die liefde uitstraalde en de tijd nam voor zijn kleinkinderen. Mijn opa's hadden er denk ik te veel om ze aandacht te kunnen geven, alhoewel ik degene die ik gekend heb wel regelmatig bezocht.

Ik ben blij dat je tevreden bent over mijn beschrijving. Mijn opa had op laatst 15 kleinkinderen. Als eerste kleinkind had ik toch altijd een klein streepje voor. Niet zoals het hoort, maar zo gaat dat vaak.

Klopt, ik was bij de ene kant kleinkind 49 en de andere ook zoiets, daarna kwamen er nog een paar, dus zelfs de namen werden vaak niet onthouden.
Profiel foto van ryara
Hallo Stella, wat leuk dat je ook meedoet Je hebt een warme beschrijving gegeven van een warme persoonlijkheid. Dat is goed over gekomen. Het stukje is een mooi afgerond geheel geworden. Je vertelt veel over zijn uiterlijk, maar niet zoveel over zijn karakter, toch sijpelt zijn karakter overal tussendoor, dat is de reden dat ik hem ‘herken’ als een warm persoon. Mogelijk kun je aan sommige zinnen nog wat sleutelen, hoewel dat mogelijk persoonlijke voorkeur is. Ik heb het idee, dat je hier en daar wat teveel woorden gebruikt, waar dat niet nodig is. Soms ook denk ik dat een zin grammaticaal nog niet helemaal correct is. - Hoe vaak had ik niet<<< ik denk dat hier: Hoe vaak HEB ik niet, mooier is. De hele zin rammelt denk ik een beetje. - doorspekt met flonkerende, ondeugende pretlichtjes, Twéé bijvoeglijke naamwoorden, zou één van de twee niet genoeg zijn? Nouja, dat soort muggenzifterij dus. Ik ben daar zelf niet zo sterk in, maar zie het meestal wel als het niet klopt. Voor de opdracht is het in ieder geval een prima beschrijving geworden.

Wak, ik had eerder al gereageerd , maar waarschijnlijk niet op het knopje "reageren" gedrukt. Heb jouw opmerkingen toegepast. Dank voor je "muggenzifterij" Weer wat geleerd om op te letten, pfffffffffff.
Een pracht van een opa had jij, dat kan ik zó uit je beschrijving halen! Wat dat betreft heb je dus uitstekend aan de opdracht voldaan! Ik haalde de volgende dingen naar boven: vreemde reuk (vreemde geur) Van een broekriem had hij schijnbaar nooit gehoord of vond hij lastig. (deze zin is grammaticaal niet orde: hij is krom. Liever schrijf je: Van een broekriem had hij schijnbaar nooit gehoord of DIE vond hij lastig)

Dank voor je positieve reactie, vlinderke. Heb je tips toegepast. Dank! Ben blij weer wat van je te "horen".
Profiel foto van Fiona
Dit vind ik een erg mooie, warme en complete beschrijving. Je hebt nét dat beetje extra in je woorden kunnen leggen, waardoor je een heel erg levendig beeld hebt geschetst van je opa. Heel erg mooi gedaan! :)

Goh, dat zijn veel complimenten, Fiona. En ik maar denken: tis niks. Dank voor alle mooie woorden.
Warm en beeldend beschreven. De begin- en eindzin vind ik erg mooi. Ze maken het verhaal ook mooi "rond".

Dank voor je lovende woorden, weasel.
Die had ik nog niet gelezen. Wat een prachtbeschrijving van je opa ! Zeer herkenbaar ook.

Dank je, jongeman. Ik ben blij dat het herkenbaar voor je is. Dank dat je het een "pracht"beschrijving vindt. Hij was ook een prachtmens! Dank ook voor je duimen.

Ik zou die duimen graag terug krijgen, bij gelegenheid. Die zijn zeer nuttig voor het aanduwen van postzegels...