Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De Muze en de onderbroek


Geschreven door harrem
4 november 2011 08:47
Categorie: Absurd

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 1558 Aantal reacties: 9
Aantal leden : 1
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaan
Wat hebben gebreide wollen onderbroeken nu te maken met Muzen, laat staan met mijn ouwe kat? Op het eerste gezicht niets. Zou een maffe kringredenering een onwaarschijnlijk verband kunnen leggen?

Ik schrijf doorgaans tussen twee schrijversblokken in. Wie schrijft, staat er alleen voor! Echter, na een weinig productieve periode kwam Koos Kater in mijn leven. Toen Kijfke hem de deur uit schopte, vroeg haar schoonzoon - mijn goede vriend Fokke - mij om het arme beest tijdelijk op te vangen.

Hij is een castraat, voorheen lapjeskater, wat op zich al een wonder mag heten. Tot voor kort was Koos vrij zwijgzaam. Maar sinds enige tijd zegt hij dingen, die ik niet eens niet durf te denken. Nu leest hij eerst mijn conceptteksten en becommentarieert ze. Soms suggereert hij een onverwachte draai, die ikzelf niet kon verzinnen. Het hele eieren eten is dit: Koos heeft "ze" door! En "ze" zijn allerlei mallotige lieden, die mijn levenspad doorkruisen. Ikzelf probeer maar serieus te kijken als ze onzin oprispen, maar bij Koos gaat het van "prik, prik, prik" en dan knallen de ballonnetjes uit elkaar! Hij heeft wel iets van Petew  Ew. de Vwies; ook Koos onthult en ontmaskewt.

Door hem krijgt de letterbrij, die op mijn hersenschors staat geprojecteerd, ineens vorm. Terwijl Koos op mijn schoot op de monitor meekijkt, dwalen mijn vingers zoekend over het toetsenbord. Verrek, Koos is mijn Muze! Vroeger bestond mijn voorstelling van Muzen uit wulpse - in luchtige kledij gehulde - slanke doch goed bedeelde jongedames. Dat heb ik nu weer: mijn Muze is een oude knorrige kater, die aan verhalen een duistere wending geeft.

Sinds zijn komst krijg ik inzicht in hoe Fokke zich met een destructieve schoonmoeder staande houdt. De laatste wilde al een tijdje van Koos af, omdat hij op haar gitzwarte bedrijfstenue witte haren achterliet. Als zij een rondje op haar bezem had gevlogen, zette zij dit tuig rechtop in de hoek van de kamer en spreidde ze haar kostuum uit op haar lits jumeau. Dan konden de sulfurdampen eruit optrekken.

Anders dan haar collega's, die altijd zwarte katten hebben, had Kijfke een gevlekt exemplaar. Wanneer Koos op die kledij ging liggen - een niet te onderdrukken gewoonte van huiskatten - liet hij een tapijt van voornamelijk witte haren achter. Behalve dit minpunt waren er nog meer fricties tussen hen. In zijn arbeidsvoorwaarden had Koos namelijk laten opnemen, dat hij niet op Kijfke's schouder of bochel hoefde te zitten. Zoals u weet, poseren heksen altijd op die manier voor tekenaars van kinderboeken.

Maar wat uiteindelijk de relatie op de tocht zette, was dat Koos op de onderste treden van de trap had overgegeven. Kijfke was over dat kwakje uitgegleden en had zich deerlijk bezeerd. Fokke verkneuterde zich bij de gedachte wat er zou gebeuren als Koos eens smerige derrie op de bovenste traptreden deponeerde. Hij hield nauwlettend in de gaten wanneer Koos weer een haarbal moest ophoesten. Na een goede likbeurt van zijn vacht, kreeg Koos van Fokke wat lekkers, waardoorheen hij fijngehakt gras had geprakt. Kort daarop produceerde Koos een vorstelijke plak kots op de juiste plek. Je zou na de daaropvolgende rotsmak denken "dat wordt geheid Fokke - Kijfke : 1 - 0".

Kijk, op dit soort momenten loop ik vast, maar dan neemt Koos het typen over en vliegen zijn nageltjes over het keyboard; ik lees met verbazing het volgende:

< Ofschoon Kijfke inderdaad een spectaculaire salto maakte, belandde ze - met alle onderdelen nog aan elkaar - beneden aan de trap. Zij was ongeschonden, zij het enigszins verfomfaaid. Want waar Fokke geen rekening mee had gehouden, was dat Kijfke zo lenig was als een bos uien. In haar jonge jaren had ze op Olympisch niveau geturnd. Zij beheerste bijvoorbeeld als een van de eersten de dubbele flikflak met halve draai. Uitslag dus nog steeds 0 – 0…>

Ik stelde mij huiverend Kijfke voor in een turnpak. Voor mijn geestesoog springen lenige turnmeisjes van vóór de Eerste Wereldoorlog bevallig door Olympische ringen. En verdikkeme, hij heeft het geflikt; ik zie ineens dat het kringetje rond is: ze huppelen namelijk frivool rond in hun eigentijdse dikke, gebreide wollen onderbroeken in plaats van het ons bekende strakke stretchfluweel.

De moraal van het verhaal? Eh… ik houd hier een kater aan over.



© harrem. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: Met dank aan Koos Kater voor zijn bijdrage er een wollig slot aan te breien.
Profiel foto van Cojo
Of Koos echt een goede invloed heeft betwijfel ik. Volgens mij maakt hij je in de war, je redeneringen en conclusies slaan werkelijk nergens op. Maar het leest zo lekker!

Treffend omschreven, Cojo, waarom dit verhaal in de categorie "Absurd" staat. Bedankt!
Profiel foto van Henny
Kijfke heeft gewoon negen levens. (heks)

En toch heeft ze nog energie om andermans leven te bestieren.
Goeie genade, wat ben jij gek, beschouw het maar als een compliment !!!! Heb breeduit zitten grijnzen.

En jij dacht dat ik dit allemaal verzin? :o

ard verzin je dit niet. Iets gekkers dan het echte leven bestaat toch niet? Doe eten aan Koos.

Mijn toetsenbord heeft er de hik van gekregen. Eerste woord = Uiteraard en éten'moet groeten zijn.
Profiel foto van Jan
Ik ook.

(giggle)
Profiel foto van Stella Nomara
Dit is weer een knettergek meesterwerkje. Ik zei het al eerder: Van Koos kan jij nog wat leren. Enne niet zoveel zuipen, ;) dan heb je ook geen last van een kater. Geweldig verhaal, harrem.

:p Ik stop er nu mee. Ge-g-eozndij... gezondheid!
Profiel foto van ryara
Pffttt..ik zou het nog een paar maal moeten lezen om het tot me door te laten dringen en dan nog...Jij bent echt gek hé? (a)

Over de diagnose "gek": het tehuis geeft er weinig ruchtbaarheid aan. Dus hou het wel onder ons
Profiel foto van harrem
Welkom op Web Tales, de site voor mooie gedichten en sprookjes. Dit was geen gedicht...

Ben een beetje kippig, is dat een aap?

Nee, tari, de aap komt nu pas uit de mouw. :-)

... en wel met een citaat uit de Homepage van deze fraaie site zelf: bestemd voor gedichten en sprookjes.

:)
Profiel foto van Fikske
Gek, maar toch leuk om te lezen hoor. Zwarte katten (gecastreerd of niet) heksen en bezemstelen. Het is er de tijd voor. Halloween... wat gaan die gekke Amerikanen nog allemaal aan ons proberen te verkopen? (heks)

En St. Maarten komt ook nog!
Profiel foto van maarten54
, T is duidelijk: Lariekul! Het leest heerlijk weg, malloot. Hoe maak jij een badkuip leeg, scheppen met een emmer of met een grote beker?

Gaatje boren?

Ze moeten je idd maar beter opsluiten, ik zou de stop er uit trekken. Maar goed, wie ben ik.