Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Een kalligrafiepen


Geschreven door marleenff
31 oktober 2011 00:34
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 696 Aantal reacties: 5
Aantal leden : 1
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel


De kinderen uit een marginaal gezin, waar ik het al eerder over had werden uit huis geplaatst.
Ze verbleven voltijds in het internaat en liepen daar ook school. Zo kregen ze tenminste een opvoeding, wat ze thuis niet kregen, omdat ze altijd ondergedoken leefden. Letterlijk dan, want ze durfden zich niet buiten te vertonen omdat ze altijd in lompen gekleed werden. Haren onverzorgd, en afgedragen kleding. Mijn zoon liep ook school indertijd, in het lager onderwijs, toen er vier van die kinderen van het bewuste gezin ook op die school zaten, voor ze uit huis geplaatst werden.
Ze waren met zes kinderen, want het zevende was de mama kwijtgeraakt omdat ze slaag had gekregen, en zodoende een miskraam.
Mijn zoon nam het op school altijd op voor de zwakkeren. Hij probeerde kinderen tegen te houden die met die onverzorgde kids lachten. Veel kon hij niet doen, want hij zei me zelf dat ze een onfrisse geur hadden.
Dan zei hij “ die kinderen kunnen daar toch niets aan doen dat hun papa al het geld verdrinkt”.
Ik zei “ neen, de mama doet haar best”.
Het oudste meisje die naar het zesde leerjaar ging had op een dag een kalligrafiepen nodig.
Hij wist echter dat zijn ma het geld niet gaf, en zocht naar een oplossing om het meisje te helpen. Omdat er twee zesde klassen waren, hadden ze die pen nooit tezelfdertijd nodig. Die pen diende enkel om in de tekenles mooi te schrijven, en sierlijke letters neer te zetten.
Hij leende zijn eigen pen uit, zodat het meisje niet nog meer uitgelachen zou worden.
Hij heeft letterlijk een groot hart en leeft mee met zijn medemens.
Het schooljaar die erop volgde waren alle vier die kinderen uit de school verdwenen, omdat ze geplaatst werden.
Later heb ik nog geweten dat die papa opgepakt werd, en hij bleef een tijdje weg. Die mama zat er helemaal alleen, in een huis waar geen glas in de vensters meer zat, omdat die pa ze in een woedebui aan diggelen sloeg. Na een paar maand verscheen hij terug in de bewoonde wereld, waar de situatie zich als vroeger herhaalde. Omdat de kinderen nog zelden naar huis kwamen, diende zij des te meer als boksbal.
Toen, na vele klappen geïncasseerd te hebben aanvaardde ze toch de hulp van een lokale politieagente, die de sociale zaken voor haar rekening nam. Met vereende krachten hebben ze die Jonas laten buiten zetten. Samen zochten ze naar een geschikte woning, zodat de kinderen, in het weekend, terug in een veilige omgeving bij de moeder thuis konden komen.
Nog één keer heb ik haar later gezien, en nog steeds verbaas ik mij er over, dat een mens zo veel kan verdragen, incasseren. Ik zou het niet gekund hebben, en hoop dat het nu goed met haar gaat. Ze verdient het na al haar ellende.

© marleenff. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Stella Nomara
Het leest als een sprookje. Helaas was dit gebeuren realiteit, toch? Ik hoop van ganser harte dat de moeder een rustiger, gelukkiger en veiliger levenheeft.

Het is gebaseerd op waargebeurde feiten, ja, helaas.
Profiel foto van Henny
Weer leverde je dit gebeuren een prikkel op. Ik hoop ook dat het nu goed met ze gaat. Netjes van je zoon om dat meisje zo te helpen. (y)

Ik zie die mensen nooit meer, want ben verhuisd he.
Profiel foto van ryara
Nog zo'n akelig verhaal uit hetzelfde gezin. Ik kan me voorstellen dat je die niet snel vergeet.

Neen, nooit zal ik vergeten hoe akelig ze er af en toe uitzag.
Profiel foto van monkey
Ik werk bij jeugdgezondheidszorg in Amsterdam (consultatiebureau) Veel van dit soort verhalen komen er daar langs, schrijnend vaak. Ik weet ook dat zelfs als er hulpverlening is opgestart het slachtoffer heel moeizaam uit de situatie stapt. Op een of andere manier is het toch een 'veilige' omgeving, vertrouwd zeg maar. Het is ontzettend moedig van degene die het wel aandurfd de stap te zetten en een eigen leven te beginnen. Ik hoop dat deze vrouw dat ook is gelukt. Je bent heel goed met die schrijfprikkels en ze lezen prettig.

Hulpverlening kan pas hulp bieden als een slachtoffer ook hulp wil.
waar ik het al eerder over had (komma) werden ... Mijn zoon liep ook school indertijd, in het lager onderwijs, toen er vier van die kinderen van het bewuste gezin ook op die school zaten, voor ze uit huis geplaatst werden. (Beetje chaotische zin) Beter:" Mijn zoon volgde destijds het lagere onderwijs in dezelfde school als vier kinderen van het bewuste gezin" Het schooljaar die erop volgde (dàt) ... en nog van die dingetjes. Marleen, het verhaal op zich heeft genoeg elementen om er iets echt boeiends van te maken. Helaas was je niet in je beste doen, toen je het schreef. Nogal wat stijlfouten, tekort aan leestekens,... Overlees het nog eens, en het wordt één van die kunstwerkjes die we van je gewoon zijn! (niet schieten, hé, het is goedbedoeld!)

Naar jou schiet ik niet. K zou last krijgen met je ega. ;) Ik weet dat ik toen niet in goede doen was, toen ik het schreef hé. Ik zal het nog eens bekijken dan, maar het was dan ook maar een schrijfprikkel. ;)