Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De zaklamp


Geschreven door ryara
30 oktober 2011 21:08
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 1564 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel
Blijkbaar vindt men het niet nodig om de verlichting op de vrijwel verlaten camping aan te doen, zodat Trudy op de tast naar het toiletgebouw moet. Terwijl haar éne hand  langs de vochtige, mossige rand van een muurtje glijdt, waar ze de trap vermoedt, houdt ze met haar andere hand haar fleecejack dicht, waar ze een min of meer droge handdoek en toilettas heeft gestopt. De zaklamp die in haar toilettas zit kan haar niet helpen ze zou drie handen moeten hebben. Het douchen is aangenaam, ondanks de armoedige voorziening, des te erger is de terugtocht met haar schone, opgewarmde voeten in de plastic slippers over het zanderige, kletsnatte pad.

Wat is wijsheid? Wat is de weersverwachting de komende dagen? Ze vreest het ergste. Als ze in het kleine tentje komt, ligt Frank al rillend te wachten. De douche aan de herenkant had alleen een straaltje koud water gegeven.

De éne zware bui na de andere geselt die nacht het kleine tentje. De wind neemt toe en in gedachte ziet Trudy de bomen, of toch minstens een tak op het dunne dak terechtkomen en hen verpletteren. Zowel Frank als de slaapzak kunnen haar die nacht niet warm houden. De temperatuur zakt tot vlak boven het vriespunt. Ze slapen af en toe, tot ze opschrikken van de volgende wind- en regenvlaag.

Als uiteindelijk het donker plaats maakt voor een mistige schemering, verbreken ze alle records met inpakken. Alle natte spullen gooien ze in een rap tempo in de auto. De slaapzakken hebben natte plekken waar ze de tent geraakt hebben. Trudy’s voeten doen pijn van de natte kou als ze, met haar slippers nog aan, op de bijrijdersstoel gaat zitten. Met een klamnatte handdoek probeert zij ze droog en warm te wrijven en trekt haar sokken moeizaam aan.

Terwijl Frank probeert wat te douchen en zich te scheren, maakt ze een ontbijtje klaar op een snijplankje op haar benen. Al snel ziet ze hem terugkomen.
“Weet jij waar de zaklamp is gebleven? Het is nog steeds donker bij de douches.”
“Gisteravond had ik hem nog, maar daar heb je nu niets aan.” Ze rommelt tussen alle losse spullen die inmiddels om haar heen liggen.
“Laat maar, dat duurt me te lang, ik scheer me vandaag maar niet.” Nijdig gooit hij het portier aan zijn kant dicht en pakt een klef broodje van haar aan.
“Frank, wat moeten we nu doen. Dit is niet leuk meer.”
“Dit is zeker niet leuk, ik had nooit met jou mee moeten gaan. Je spiegelde me een romantische droomvakantie voor, maar uiteindelijk zit ik hier zeiknat naast een griet die geen geld heeft voor een behoorlijke vakantie en niet eens kan zorgen dat haar spullen op een vaste plaats liggen. Deze hele vakantie is een afgang.”
Ze rijden de mistroostige camping af, de zaklamp rolt onder de auto vandaan, die heeft nog nooit zijn dienst bewezen en zal het ook nooit meer doen.  


© ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van monkey
OEi, dat ziet er niet best uit voor die relatie, of is het eigen ervaring? Je begint goed met je verhaal en laat heel triest blijken dat de nacht niet echt gezellig was. Een logisch gevolg is dat ze de auto inpakken en vertrekken. Maar met die laatste alinea vind ik het toch een beetje afgeraffeld, of je hebt daar woorden te kort of hij reageert het allemaal wel heel heftig op haar af. Dan krijgt in de laatste zin de zaklamp ook nog de schuld. Al met al een leuk verhaal over de zaklamp en ik had hem in het begin gewoon gebruikt, dan had ze haar hand niet nodig voor dat mossige muurtje, maar de laatste alinea zet voor mij een domper op de kampeervreugde.

Ja, die relatie staat op springen. Een verregende vakantie helpt daarin een handje mee. ALles irriteert en slordigheid is een goeie schuldige. Natuurlijk zou ik het verder moeten uitdiepen, maar daarbij ontbreekt me dan de tijd en het aantal woorden.

Ze zou inderdaad die zaklamp eerder moeten pakken, maar als het regent wil je alleen maar snel onderdak komen. Stel je het gedoe voor van 'fleece jack open, toilettas eruit. Rits open, vallende tandenborstel, zoeken naar zaklamp. Batterij op.' Jemig, daar

zou je een apart verhaal over kunnen schrijven.

Ik zie het helemaal voor me, zelf kampeer ik al jaren, maar gelukkig niet in een klein tentje. Wij doen het heel luxe met een caravan en alle comfort die erbij hoort.
Profiel foto van Jan
Ik sluit mij bij Monkey aan.

lees dan mijn antwoord maar bij Monkey.
Profiel foto van Stella Nomara
Ondanks de ellende van het koppel uit het verhaaltje, heb ik me slap gelachen. Op onze camping, die wij hadden in Frankrijk, maakten wij regelmatig dit soort taferelen mee. Kibbelende en ruziënde echtparen. De verlichting bij ons sanitair deed het gelukkig wel altijd zoals het moest: branden. Herkenbaar! Groet van mij.

voordat je helemaal slap gelachen bent: bedenk dat dit voor 90% op waarheid berust. Kampéren, hoeveel ruzie zou daarbij gemaakt worden?

Volgens mij héél véél.
Profiel foto van marleenff
Typisch bekvechtend kampeerverhaal. Mooi geschreven, en herkenbaar.

brrr, voor iedereen herkenbaar, dát wil wat zeggen...
Profiel foto van Henny
Tja, je hebt zo van die dagen. Toch had ik een zware aanval van leedvermaak. Laat maar vaker je zaklamp over de schrijfprikkels schijnen.

Ja, jullie zijn lekkertjes hoor...leedvermaak....(a) Dank voor je reactie.
Profiel foto van Fikske
Geen leedvermaak bij mij, ik heb het vaak genoeg zelf meegemaakt. kamperen is heel leuk, maar soms kan het wel eens tegenvallen. Je hebt dit verhaaltje op een beeldige manier neergezet Ryara, ik had eigenlijk medelijden met die twee. En dan derigt het nog slecht af te lopen ook.

Dankjwel Fikske, niet alles is waar hoor, dat slechte weer wel, maar die ruzie...ach daar doen wij niet aan. (a)

Ik was ook bijna zeker dat er een deel fictie in zat.
Profiel foto van maarten54
Heerlijk dat weer, echt iets voor mij. Genieten, diep in mijn slaapzak, dat wel. Zo 'n vrouw zou ook niets voor mij zijn..., we lijken teveel, dat kan niet goed gaan. 'Leuke' vakantie perikel..eh...prikkel

Ik denk dat ik in het echt niet eens die zaklamp had, maar door de schrijfprikkel moest ik er wel aan denken. Was geen leuke camping...

de personen lijken in niets op mij of mijn man, denk dat niet, wij genieten gewoon samen óf likken elkaars wonden, maar maken over dit soort dingen geen ruzie.

Ja ja... ...nee nee....