Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Reisje op de Rijn


Geschreven door Stella Nomara
22 oktober 2014 15:28
Categorie: Ervaringen

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 454 Aantal reacties: 6
Aantal leden : 0
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk

Echtgenoot Mees heeft al heel wat zelfgevaren vaaruren achter de rug. Het begon met een kano in zijn vroege jeugd, gevolgd door een zeilboot. Een incidentele roeiactiviteit op de rivier L'Isle bij onze camping in Frankrijk, breidde zijn vaaruren nog uit. Terug in Nederland stond hij veel aan het roer van onze motorsailer, gevolgd door de twee sleepboten. Het spelevaren met onze speedboot, al of niet met waterskiënde kinderen erachter, zorgde er voor dat hij bijna genoeg uren had gemaakt, indien hij zijn groot vaarbewijs had willen halen.
Onze passie voor boten was één van de redenen om het huis in Spijk te kopen. Gelegen aan de rivier de Rijn, zien wij dagelijks talloze beroepsschippers met hun schepen het water klieven. Slechts af en toe waagt een watersporter met zijn polyester speedboot een tochtje op de Rijn. Met ware doodsverachting vaart hij als een watervlo een zigzagkoers tussen de enorme containerschepen, tankers en duweenheden. En dan te weten dat het stuk Rijn waaraan wij wonen, het drukst bevaarde water van Nederland is voor de beroepsscheepvaart. Met gemiddeld zes honderd schepen van allerlei pluimages per dag. Hoewel een familielid dacht dat wij de schepen hadden geteld, al dan niet gepaard gaande met hallucinaties, is het gegeven vernomen uit een betrouwbare bron.

Denk nou niet dat wij in de toekomst weer een boot zullen nemen. Steeds een dagje ouder wordend, doet ons beseffen dat het onderhoud aan een vaartuig meer energie zal kosten, dan toen wij nog jong waren. "Neem een boot, dan werk je je dood" is een uitspraak die menig bootbezitters bekend in de oren zal klinken. Wij willen ons niet meer doodwerken aan een boot. Toch bleef het kriebelen als wij al die schepen op de Rijn zagen varen. Daar komt bij, dat dit stukje van de Rijn een van de weinige wateren in Nederland is, die wij zelf nog niet bevaren hebben. Bij gebrek aan een boot, gingen wij naarstig op zoek naar een mogelijkheid om toch een keer de Rijn te bevaren. Zelf zou ik het liefst in een onderzeeër varen, maar die varen niet op of in de Rijn, evenmin als een zeesleper, die voor mij ook een grote aantrekkingskracht heeft.
Na wat informatie ingewonnen te hebben, viel onze keus op een rondvaartboot van respectabele afmetingen. De tocht zou vertrekken vanuit Tolkamer (een dorpje dat vlak bij Spijk ligt) en ging dan in een rustig tempo, stroomopwaarts naar het Duitse plaatsje Rees. Onderweg kon je dan van boord in Emmerich, of gewoon blijven zitten waar je zat en doorvaren naar Rees. Daarna ging het weer stroomafwaarts naar Tolkamer. De tocht zou ongeveer vier en een half uur duren. Dit leek ons wel wat.

Op een mooie dag in juli 2014 gingen wij aan boord van het schip. Veel andere passagiers hadden hun fiets meegenomen om de terugweg fietsend af te leggen.Wij namen ons gemak ervan en lieten onze stalen rossen thuis. De weergoden waren ons enorm goed gezind: de zon scheen volop en een briesje van windkracht vier Beaufort zorgde voor een aangenaam verpozen aan boord.
Aangezien wij een plekje hadden weten te bemachtigen op de voorplecht van de boot, zaten wij eerste rang. Aan boord hadden we de mogelijkheid om onze eetlust te stillen en de dorst te lessen. Dus wat ons betrof, had het tochtje wel wat langer mogen duren.
Dat gebeurde ook. Want net als vaak bij de Nederlandse Spoorwegen, had ook de boot wat vertraging opgelopen. De reden voor de vertraging was, dat menig passagier die met zijn fiets van of aan boord wilde stappen, daar best wel moeite mee had. De meesten waren namelijk in het bezit van een elektrische fiets en die zijn aanzienlijk zwaarder dan een gewone tweewieler. Ook waren er reizigers die in een rolstoel het schip via een schuin oplopende loopbrug moesten verlaten. De duwkracht van de begeleider werd dan danig op de proef gesteld. Spannend werd het pas indien er een rolstoelgebruiker aan boord moest komen: met een duizelingwekkende snelheid kwam de rolstoel, met gebruiker en begeleider, de loopplank afsuizen. Wij vonden het allang best: des te langer was ons verblijf op de boot en hadden wij voldoende gelegenheid om te genieten van alle bedrijvigheid op en langs het water.

Ondanks dat de kapitein van het schip wat stuurs en roerloos aan het roer stond, vertelde hij met vermoeide stem nog wat bijzonderheden over de stadjes en dorpjes die wij passeerden. Ook leerde hij de opvarenden het verschil te herkennen tussen bepaalde schepen. Zodoende wisten alle passagiers, na zijn uitleg, de verschillen te zien tussen een duweenheid en tanker, een kustvaarder of een roll-on/roll-of schip, een container- en vrachtschip en een recreatievaartuig of passagiersschip. Bij het oplopen van een kleiner scheepje, vertelde hij dat het een parlevinker betrof. Daar kunnen de schippers, al varende, langzij gaan liggen om brandstof voor het schip en/of de bemanning te bunkeren.
Eenmaal weer in Tolkamer aangekomen, moesten ook wij, zonder fiets of rolstoel, de boot verlaten. En net als in een grijs verleden, als wij zelf langdurig gevaren hadden, leek het of de wal nog zachtjes deinde onder onze zeebenen. Mees kwam nog met een verbazende conclusie: dit was de eerste keer dat hij zo lang had gevaren zonder zelf aan het roer te staan.
Maar ja, je moet alles een keer meemaken in het leven, nietwaar?


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van esperanza
Wat een leuk verhaal, Stella. Voor even, ben ik met jou weg geweest. Ik hoop dat jullie nog samen veel plezier mogen beleven in jullie nieuwe woonplaats en zo ook met het varen al gaat het nu anders dan gewoon was voor jullie. Liefs sila.

Dank voor je lieve woorden en wensen, esperanza. Ben blij dat je ook aan boord was en het een leuk stukkie vindt.

Proficiat met jouw spotlight. Terecht!

Dank lieve esperanza
Profiel foto van Faith
Zet mij maar op een schip dat maanden wegblijft. Helemaal geweldig lijkt me dat. Goed en onderhoudend geschreven, Stella! al dan nietgepaard gaande met hallucinaties, spatie tussen niet en gepaard een briesje van windkracht vier Beaufort zorgden een briesje is enkelvoud, dus: zorgde en die wegen aanzienlijk zwaarder die wegen aanzienlijk meer OF zijn aanzienlijk zwaarder

Dank voor je compliment, Faith en geweldig dat ik ook jou hier weer zie. Jouw aandachtig lezen heeft fouten opgemerkt, waarvoor ik dankbaar ben dat je me er op gewezen hebt. Ik heb ze verbeterd. Weer wat geleerd over gewichten :-) :-)

Stella, het is mij al jaren niet meer mogelijk om te lezen zonder overal dingetjes te zien...:)

Zal, denk ik, soms best vermoeiend voor je zijn.
Profiel foto van willy
Ja zo'n reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn 's Avonds in de maneschijn, schijn, schijn Met een lekker potje bier, bier, bier Aan de zwier, zwier, zwier, op de rivier, vier, vier (Willy Alberti) Daar moest ik gelijk aan denken toen ik dit enthousiaste reisverslag las. Ben echt blij weer wat van je te lezen en ik moet zeggen het smaakt naar meer!

Wat een leuke reactie, Willy maar je zou de versie van Adèle Bloemendaal eens moeten horen (youTube) das pas lagge. Het is leuk om te lezen dat je nog meer trek hebt in mijn stukkies. Dank hiervoor
Profiel foto van Danvoieanne
Graag gelezen Stella

Dank voor je reactie, Danvoieanne.
Profiel foto van Ivo
mooi stella een verhaal waar ik in mee ben gegaan, knap en proficiat met je spotlight (applaus)

Leuk dat je ook aan boord bent gestapt, Ivo en een reactie achterliet. En natuurlijk dank voor de felicitaties. Groet, Stella Nomara
Profiel foto van Beppie
Een mooie beschrijving van jullie tocht over de Rijn. Kan me voorstellen dat het voor Mees heel raar was om niet zelf aan het roer te staan. Graag gelezen dus, maar... echt geen gekke dingen of blunders meegemaakt? Kan ik me bijna niet voorstellen ;)

De gekke dingen of blunders die we hebben gezien, waren te erg om hier weer te geven, dit uit privecybescherming van de anderen opvarenden. Dank voor het meevaren, Beppie en je reactie, natuurlijk.