Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De hond en de postmanbag


Geschreven door Henny
14 oktober 2011 13:37
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 1461 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 1
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel
Tibor, een Duitse herder, kwam bij ons als puppy van tien weken oud. Om hem aan alles te laten wennen en sociaal tegenover mens en dier te maken, nam ik hem zoveel mogelijk overal naar toe. Liet hem kennis maken met alles waar hij eerst voor terugdeinde.
We liepen een postbode tegemoet die een postmanbag, op drie wieltjes voor zich uit duwde. Tibor deinsde achteruit, zijn rug en nekharen gingen omhoog, toen begon hij te keffen. Blaffen kon je het puppygeluid nog niet noemen. Tijd voor een kennismakingronde. De postbode liet de kar alleen en ging brieven bezorgen.
Onder geruststellende woorden leidde ik het hondje rustig naar de postmanbag, klopte met vlakke hand op de flappen van de tas om Tibor duidelijk te maken dat de kar geen bedreiging was. Voorzichtig begon hij aan de kar te snuffelen en even later te kwispelen.
Opeens zag de posbode dat. Boos en verontwaardigd kwam hij op mij af, om duidelijk te maken dat ik van die tas af moest blijven en de hond niet zijn neus in postzaken mocht steken!
Het duurde even voordat ik hem kon overtuigen dat ik geen kwaad in zin had, maar bezig was met de opvoeding van de pup. Zo leerde de pup ook dat postmannen geen gevaar zijn en de brieven gewoon in de bus mochten gooien, zonder vingers te verliezen. Ik kreeg hem zelfs zover dat hij Tibor ging aaien.
Vanaf die dag zwaaide de postbode en ik altijd naar elkaar,

Tibor en ik liepen verder de straat door. Bij AH was een grijsmarmeren, spiegelende wand. Tibor zag zijn spiegelbeeld, begon te grommen en zette zijn haren op. Weer had ik een klusje te klaren.
Met Tibor heeft Peter behendigheidswedstrijden gelopen en veel prijzen gewonnen. De hond is er niet meer, maar de bekers zullen we blijven bewaren. Tibor was een bijzondere hond.  


© Henny. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: Schoof een oude lade open. :)
Profiel foto van monkey
Ik kan me de reactie van de postbode ook wel voorstellen, miscchien was het toch wel handig om de postbode even voor te bereiden. Hoe vaak komt het niet voor dat er gewoon post gestolen wordt of dat er iets met de post wordt gedaan waar de postbode niet blij mee is? Je hebt er wel goed werk van gemaakt om de hond te laten wennen aan alles en iedereen. Leuk miniatuur, lees het nog even door, in je snelheid ben je af en toe een woordje vergetern of loopt het niet niet helemaal goed.

Dat

Oeps, verkeerde knopje. Dit speelde zo'n 25 jaar geleden. Toen werden postbodes nog niet zo snel beroofd, maar je hebt wel gelijk en daar had ik toen niet aan gedacht. Ik heb aanpassingen gedaan. Mocht je nog iets zien, hoor ik het graag.

Bedankt voor je pb. Ik zag het écht niet. Zo dom, die dingen over het hoofd te zien. Gelukkig zijn er nog verbeterengeltjes.
Profiel foto van Cojo
Wat een leuk en mooi verhaal over je hond, wat jammer dat hij niet meer leeft. Ik ken dat verdriet. Door het kopieeren ging er vast iets mis: Missen deze zinnen een woord? We liepen een postbode tegemoet de een postmanbag. Op drie wieltjes voor zich uit duwde. Weer had een klusje te klaren. Zwaaien 'naar' elkaar ... deed (gingen?) zijn rug en nekharen omhoog (hij deed het wel zelf, toch denk ik dat het gingen moet zijn.)

Aangepast. De zon scheen nog al fel en daardoor kon ik het scherm niet goed zien. (a) Ik heb het gewoon te snel gepost. Als het goed is, loopt het nu beter.

Zo doe je dat dus.
Profiel foto van Stella Nomara
Een leuke prikkel, Henny. Dat komt door Tibor natuurlijk ;) Ik zie helaas nog steeds de vergissinkjes in het verhaal staan waar Cojo en Monkey al opgewezen hebben. Zettumop meid, even aan het corrigeren slaan.

Nu is alles goed aangepast. Ja, als honden een rol hebben kan het je wel bekoren. (dog)

Zie er nog twee: 4e zin: "de" moet "die" zijn/ 2e alinea, 1e zin: "grijnsmarmer" moet "grijsmarmer" zijn (toch?)

Aangepast. zelden zoveel foutjes in een werkje gehad. Ik moet toch echt vaker de gordijnen dicht doen als de zon laag schijnt. Maar grijnsmarmer vond ik toch wel een leuk woord. :-D
Profiel foto van ryara
:Leuk stukje Henny. Fijn dat de prikkel deze dag weer werkte bij jou. De laatste alinea doet een beetje afbreuk aan het geheel. Ik begrijp best dat jij niet uitgepraat komt over Tibor, maar het eerste stukje was al zo mooi afgerond en nu gooi je er snel nog een nieuwe herinnering tegenaan. Bewaar die maar voor een andere keer.

Een hardnekkige kwaal van mij. Ik zal er beter op proberen te letten.
Het begin leest heerlijk weg, de gekende Henny-stijl. Het eind vind ik wat abrupt, ik had wel meer van het volwassen leven van Tiibor willen lezen...

Komt nog wel, Pablo, maar in een minatuur kun je niet alles proppen. Met Tibor hebben we een hele fijne hond gehad.

Er doet al jaren een mopje de ronde hoeveel Joden je in een mini-cooper kunt proppen, maar ik vind het niet echt rasvriendelijk... Ik heb geduld, hoor!
Profiel foto van harrem
Aandoenlijk dier, zoals je hem beschrijft. Ik merk dat je (net als ik overigens) nog zulke scherpe herinneringen bewaart aan een hond. (Terwijl heel wat mensen vaag beginnen te worden in mijn kalkpot).

Nu je het zegt... Daar heb je wel gelijk in. Ik weet nog heel veel van alle dieren die ik/wij gehad hebben. (cat) (dog)
Profiel foto van naiche
Een late reactie, maar ik zag hem vandaag pas. Ik loop tegenwoordig met de post en kom vaak honden tegen. Tja, ik ben gek op honden, dus ik zeg ze altijd gedag en als het kan ga ik op de knieën om ze te aaien. De meeste bazen en bazinnen kunnen dat wel waarderen. Leuke anekdote Henny.

Deden er dat maar meer. De honden zelf kunnen dat ook wel waarderen. :-d

Die zeker, maar dat weet ik van tevoren altijd al. Hoe de bazen reageren moet je maar afwachten. Gelukkig heb ik er leuke ervaringen mee.