Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Gak-vermaak


Geschreven door Stella Nomara
10 juli 2013 14:25
Categorie: Ervaringen

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 916 Aantal reacties: 6
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk


In Wallonië heb ik diverse soorten ganzen gezien en keek dan vol verwondering en verbazing naar een twintigtal van deze gakkers. Als ik met onze honden aan kwam wandelen, kozen ze in het begin als gekken het hazenpad. Het geluid dat zij bij hun vertrek produceerden, deed mij denken aan een opstijgende Apache of Chinook helikopter. Zij vlogen dan een paar rondjes om daarna weer luid gakkend in een veilige zone neer te strijken, ver van mij en de honden. Daar bleven zij om van het gras te eten, onderwijl luid kwebbelend als een stelletje middelbare scholieren na een schoolfeest. De honden vonden deze dieren bijzonder interessant, maar toch ook een beetje angstaanjagend. Dat kwam waarschijnlijk door de hoeveelheid herrie die zij konden voortbrengen. Blaffen tegen deze vliegbeesten om ze te verjagen had in het begin nog wel succes. Later waren zo gewend aan onze regelmatige verschijning, dat ze niet warm of koud werden van het geblaf van Scotty en Scarlette.

Door te trekken leven de ganzen het hele jaar bij een tamelijk constante temperatuur. In Nederland zijn hun slaapplaatsen in open water en op kale zandplaten. De slaaptrek begint nadat de zon is ondergegaan en het behoorlijk donker is. Voedselterreinen zijn altijd rond 30 kilometer rondom een slaapplaats. In Friesland met haar vele ondiepe meren, maar ook langs de IJssel, Rijn, Waal, Lek en Maas vertoeven zij met graagte. Aan het begin van de dag vertrekken de ganzen weer massaal naar hun favoriete foerageergebieden. Wie zich op deze tijden op de juiste plek bevindt, kan het imposante ganzenspektakel niet ontgaan.
(Bron: Vogelbescherming)
De Bijland, bij de grens met Duitsland, is misschien niet een plek waar je volop ganzen zou verwachten. Toch leent deze grote plas ten westen van Lobith/Tolkamer zich bijzonder goed als slaapplaats voor ganzen die overdag, in de graslanden en uiterwaarden in de omgeving, hun voedsel zoeken.
En laten wij nou zelf in een foerageergebied zijn komen wonen. Wij wisten dat op voorhand, maar om in het echt mee te maken wat dat zou inhouden, overtrof mijn stoutste dromen.

Vanaf het moment dat wij daar in maart kwamen wonen, verkleurden de waterpartijen, de uiterwaarden en de weilanden regelmatig van hun originele kleur naar grijs/zwart. Het neerstrijken van wel duizenden ganzen gaat niet bepaald geluidloos. Luid gakkend komen zij aanvliegen. Het deed mij denken aan de Japanse zero's, die in grote getale het luchtruim onveilig maakten in de tweede wereldoorlog. Denk maar aan de aanval op Pearl Harbor. Als de vogels geland zijn, houden zij nog twee seconden hun vleugels wijd om af te remmen. Eenmaal met twee poten stevig in het gras kan de Bourgondische maaltijd beginnen en zelfs dan wordt het niet stil: die dieren kletsen wat af. Het geeft je het idee alsof je op de huishoudbeurs bent.

De slaaptrek is fascinerend schouwspel. Het lijkt wel of een dirigent een teken heeft gegeven om te beginnen, want als er één vogel in de lucht is, volgt de rest vanzelf. Het geluid van de duizenden klapwiekende vleugels is oorverdovend, maar bijzonder imponerend om te horen, vind ik. En de honden? Ook zij waren overweldigd door dit natuurfenomeen. De eerste paar dagen deden zij nog wel een poging om die herriemakers te verjagen. Helaas voor Scotty en Scarlette, de ganzen trokken zich niets aan van hun geblaf.
Toen wij dit schouwspel gedurende vier weken vele malen hadden bewonderd, zei echtgenoot Mees op een ochtend: "Hoor je dat? Ik hoor niets meer." Van de ene op de andere dag waren de trekvogels verdwenen naar hun broedgebieden. Slechts een handje vol - oude?- ganzen bleven hier wonen. Wanneer zij weerom komen is voor ons nog onbekend. Daar zijn de meningen over verdeeld. Waarschijnlijk zal dat in de herfst gebeuren. Tot die tijd zullen wij het dus moeten stellen zonder dit gak-vermaak.


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Henny
:D Dit is pure humor. hoe je die metaforen neer pent. Dat vind ik zo leuk om te lezen en jij mag van mij weer vaker gaan schrijven. :-d

Leuk dat je er ook humor in kon vinden, moeke. Meer schrijven? Er zijn nog zoveel klussen in en om het huis te doen! Maar af en toe komt er iets in me op en moet ik het gelijk schrijven, anders is het weer verdwenen. Dank voor je positieve reactie, het lezen en je armpjes.
Mooi stukje, leuk geschreven, en leest lekker weg. ik vind ganzen schitterende beesten. Net als eenden. Ik zie ze inderdad vaak genoeg hier aan de lek :)

Dank voor je complimenten, htjohan1000. Het zijn echt fascinerende dieren, zoals zoveel wezens uit het dierenrijk. Eenden doen mij altijd glimlachen. De Lek is inderdaad ook een bekend foerageergebied, dus geniet er maar van als ze weer terug zijn.
Profiel foto van Leonardo
:D Ha.ha.ha. -> het hazenpad zou natuurlijk het ganzenpad moeten zijn. Ik heb het in elk geval in ganzenpas gelezen en genoten van je duidelijke omschrijving van het leven van de ganzen in Nederland. Leuk verhaal Stella.

Dank voor je leuke reactie, Leonardo. Ik ben blij dat je genoten hebt van dit stukkie. Het heeft natuurlijk ook een educatief kantje (ahum)
Profiel foto van esperanza
Proficiat met deze stuk werk van jou, Stella. Heerlijk om te lezen! De natuur is echt fascinerend!

Dank voor je felicitaties , esperanza. De natuur is inderdaad de moeite waard om regelmatig te observeren. Dank ook voor je gedagzwaai-armpjes.
Profiel foto van Fikske
Eindelijk nog eens een prachtig verhaal van jouw hand. Je hebt het op een heel plezante manier verteld. ik houd ook van ganzen, maar ben wel een beetje doof als ze zo gakkend (nieuw woord dat ik weer van je leer) rond je benen lopen.

Leuk, dat je bent komen lezen, Fikske. Ze kunnen inderdaad een oorverdovend lawaai maken. Ik loop zelf een beetje achter met lezen, vandaar dat je nog niets van mij "gehoord" hebt. Maar er is verbetering op komst. Dank voor je spontane reactie en je duimpjes.
Profiel foto van Ryara
Ik vind die gakkers ook heerlijk om te bekijken en beluisteren, maar het schijnt dat ze de boeren veel kwaad berokkenen. Fijn stukje Stella, leuk weer wat van je te lezen.

De boeren en vliegtuigen zijn zeker niet echt blij met deze geweldige dieren. Er moeten er dit jaar ook een paar duizend afgeschoten worden. (tears) Dank voor het langskomen en het meegenieten van deze herrieschoppers.