Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Valentijntje - VI/VI


Geschreven door Eichnon
7 juni 2013 12:24
Categorie: Fictie

vorig deel: Valentijntje - V / VI

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 859 Aantal reacties: 8
Aantal leden : 0
 0
Dit werk heeft op de voorpagina in de spotlight gestaanDe Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Valentijntje VI
 
Geluid aan de deur…
 
KLOP – KLOP

KLOP – KLOP
“Mevrouw Hermans, het is tijd. De rechter wacht niet.”
Ongemakkelijk kijkt Dirk de twee rechercheurs aan die belast zijn met de overbrenging.  Stoere knapen waarmee hij het bed wel zou willen delen. Hij ziet wel hoe ze hem in stilte uitlachen om zijn geduld. Eén heeft zelfs pretkuiltjes en kan met moeite zijn lach inhouden. Geil.
 
KLOP – KLOP – heftiger – luider
 
Zonder nog langer op antwoord te wachten opent Dirk de deur.
“Mevrouw Hermans, het is t…” De woorden stokken in zijn keel. Niet goed. Slecht zelfs. “ROEP HULP!” De rechercheurs kijken hem vragend aan. “NU, GODVERDOMME!”
 
 
Dossier Dr. Jean-Marc Aerts
REF- 13JMA / 056 – HERMANS, Eva Maria Josephus – Kamer 212
 
Overleden                  13/05/13
Doodsoorzaak            Overdosis benzodiazepinen ( zie medisch verslag ) in combinatie met alcohol.
 
 
Verslaggever: Dirk Dirksen ( Vaktherapeut drama / Opvoeder  - afdeling persoonlijkheidsstoornissen)
 
07:15 -  Ontbijt –  Geen opmerkingen
07:35 – Inname dagelijkse medicatie ( zie medisch verslag ) – Geen opmerkingen
07:40 – Terugbrenging kamer
11:30 – Geplande vertrektijd rechtbank
11:35 – Vaststelling overlijden van de patiënt door Dr. Jonkers.
 
Na herhaaldelijk aankloppen, zonder reactie, werd in kamer 212 het levenloze lichaam van Mevrouw Hermans aangetroffen door vaktherapeut Dirk Dirksen, in het bijzijn van twee rechercheurs belast met de overbrenging van mevrouw Hermans naar de rechtbank. De dood werd vijf minuten later vastgesteld door Dr. Jonkers.
Naast het lichaam van de overledene werd een doosje gevonden waarin zich nog enkele benzodiazepinen bevonden. Vermoed wordt dat de patiënt in het bezit was van een grote hoeveelheid medicatie. Een bijkomend onderzoek door de politie valt te verwachten. Wij raden aan om ook intern na te gaan hoe mevrouw Hermans beslag heeft kunnen leggen op zoveel pillen.
Onder het bed werd door één van de rechercheurs een lege fles whisky aangetroffen.  Aangezien patiënte, uitgezonderd hulpverleners, geen bezoek ontving, en zij op geen enkel moment de instelling heeft verlaten is het op dit ogenblik nog onduidelijk hoe zij in het bezit is gekomen van alcohol. Door de politie werd een sporenonderzoek uitgevoerd, waarvan de resultaten nog niet bekend zijn. Daar alcohol strikt verboden is op de afdeling kan betrokkenheid van een personeelslid in deze niet uitgesloten worden. 
Op de tafel werd een afscheidsbrief gevonden ( kopij bijlage 1 ). Het origineel kon niet worden gevrijwaard en werd door de rechercheurs meegenomen. De gronden voor de  wanhoopsdaad van mevrouw Hermans zijn terug te vinden in deze brief.
 
13.05.13 D.D.
 
 
 
 
 
Bijlage 1
 
 
Liefste,
 
 
Ik weet dat je deze brief waarschijnlijk nooit zal lezen. Zo zijn ze ( en vooral jij, Aars, want ik weet dat je deze brief ook zal lezen.) Ze doen er alles aan om ons gescheiden te houden, om onze liefde onmogelijk te maken. Ze houden me gevangen, zeggen dat ik gek ben, proberen met te drogeren wanneer ze kunnen. Weigeren om contact met jou te maken. Zelf contact maken is al helemaal uit den boze. De pen waar ik dit mee schrijf heb ik moeten stelen. Ze hebben angst dat ik een pen of een potlood zou gebruiken als wapen. Ze zijn gek. Ze weten dat je me zou komen redden, dat niets je zou kunnen stoppen om me uit hun klauwen te bevrijden. Ze hebben gewoon angst voor JOU, mijn held. Klootzakken zijn het, stuk voor stuk.
Het spijt me, schat, maar ik kan niet langer vechten, heb geen kracht meer om te strijden. Een leven zonder jou lijkt me leger dan leeg. Te leeg om te leven. Deze brief is dan ook mijn afscheid. Niet omdat ik gek ben ( ik ben alleen gek op jou ), maar als een statement. Een protestactie. Een bewijs dat ik niet ‘ziek’ ben zoals ze denken. Een aanklacht tegen die klootzakken die denken dat ze me kunnen verslaan ( en dan vooral jij, Aars!), het zal ze niet lukken. Huilen zullen ze, janken als kleine kleuters die hun mama kwijt zijn.
Ik vraag je me niet te hard te missen, maar toch soms aan me te denken. Te weten dat mijn liefde voor jou het enige is dat me zolang heeft doen volhouden. Te weten dat mijn liefde eeuwig zal zijn, zelfs na de dood. Ik zal je vinden en over je waken, je beschermengel zijn, tot we ooit, wie weet wanneer, weer samen zullen zijn in het paradijs.
Liefste, het schrijven wordt moeilijk, alles wordt traag, te traag om te bevatten. Het is bijna tijd om eeuwig te gaan slapen…ik mis je…zie je graag….hou van je…voor altijd…ik heb geen angst, ik ben niet gek…
 
 
Liefs,
 
Je Valentijnte
 
 
PS: Aars, je bent een klootzak. Derde lade van je bureau. Verrassing.
 
 
 
“Gdvr”
Verontrust door wat hij net gelezen heeft legt Dr. Aerts het dossier op zijn bureau. Zijn zwartlederen directiestoel, zijn tweede thuis, zit plots oncomfortabel. Een misselijkmakend gevoel verspreidt zich in zijn maagstreek, kruipt verder doorheen zijn lichaam. Zijn hart bonkt als bezeten, wakkert de angst aan die al zijn poriën wijd openzet en het zweet in beken laat verschijnen – Ze zal toch niet… -
Met trillende handen opent hij de derde lade. LEEG! Geschrokken schuift hij de lade weer dicht en zakt verslagen onderuit  in zijn stoel. Het lijkt wel alsof de wereld instort maar de impact daarvan nog niet volledig is doorgedrongen. Opnieuw opent hij de derde lade. Nog steeds even leeg…en langzaam volgt de impact.  Paniek woedt, zijn lichaam beeft, hij heeft snel een borrel nodig, om kalm te worden, om de realiteit te hervinden. Kan niet. Kan niet. Kan niet.
Als in shock staart hij voor zich uit, overvallen door duizenden doemgedachten die een zwarte toekomst voorspellen. – Die geschifte teef heeft mijn whisky gepikt… -
 


© Eichnon. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van esperanza
Wat een prachtig eind voor jouw verhaal. Heel goed bedacht. Ik heb echt met veel plezier gelezen... Proficiat!

Dank je, Sila. Je mooie woorden maken me erg blij. Ik ben benieuwd of haar daad van protest iets teweeg zal brengen...
Profiel foto van giel
Een 'prachtig' einde, zoals Esperanza zegt - welwel! Maar ik weet wel wat ze bedoelt, kan haar woorden onderschrijven.

je mag onder- of bovenschrijven, zolang het maar mooie woorden zijn zoals bovenbeschrevenen
Profiel foto van Inte Feelders
Eichnon, jij kon je pas geen tranende zon voorstellen ... waar haal je dit dan in vredensnaam vandaan!!! Wat een te gek verhaal met een eindeinzicht waar ik U tegen zeg!

Dank je, Inte. Dit werd me ingefluisterd door de brandende wolken. Jouw uitbundige reactie doet mijn hartje juichen.
Profiel foto van Henny
Wat een einde. Eigenlijk is het heel triest, maar toch prachtig hoe ze wraak op Aars nam. Zo gek was ze nog niet. (hat)

Dank je, Henny. En wie bepaalt wat gek is en wat niet...
Profiel foto van Breinpijn
Dit is absoluut het sterkste deel van de reeks. Wat een geweldig verhaal! Dit einde had ik trouwens ook niet aan zien komen. Ik dahct dat ze zou blijven vechten tegen de klootzakken. Achteraf hadden de opgespaarde pillen me op een idee moeten brengen. Hulde Wouter, deze is een verrekte mooie veer waard. Je Valentijnte> Je Valentijntje

Dank jen Breinpijn, voor je hulde, je lezen, je commentaar en je scherpe oog. Valentijntje was inderdaad een sterke vrouw. Of ze nu echt een beetje gek dacht en dit als ultieme wraak zag, of dat ze echt niet meer zag zitten, zal voor altijd een raadsel blijven...
Profiel foto van ragazza
Brrr... was me dat effe schrikken, zeg! Dit had ik helemaal niet verwacht. Eva leek me iemand met een sterk karakter, die zeker nooit haar toevlucht zou zoeken tot zelfvernietiging. Ik had eigenlijk een heel sluwe wraakoefening van haar verwacht, maar wel eentje waar ze zelf nog van kon genieten :-d Vandaar dat ik nu het gevoel heb dat je nogal kort door de bocht gaat met dit einde. En ik zit ook nog steeds met de vragen: wat heeft ze nu eigenlijk uitgespookt om daar terecht te komen en hoe zit dat met die 'geliefde'? Neem bovenstaande 'ambetante' opmerkingen maar voor wat ze je waard zijn, hoor. Waarschijnlijk vind ik het alleen maar erg dat we nu geen kuren van Mevrouw Hermans meer kunnen lezen ;) Ik blijf alvast bij mijn mening dat je een vlotte en verzorgde schrijfstijl hebt en ben blij dat ik dit gelezen heb.

Wel, eigenlijk is dit een spin-off van mijn 'lokken' verhaal. Daarin was ze de vriendin van het hoofdpersonage, die op onfortuinlijke wijze de verpleegster in een ambulance het ziekenhuis in hielp en tegelijkertijd heel het interieur van de ambulance verbouwde. Welke agressieve toeren ze verder uithaalde. Haar gedrag daar en het agressieve gedrag naar de verpleegsters en haar baas toe ( dat staat in deze reeks ) zorgden ervoor dat ze in een psychiatrische instelling terecht kwam. Of dit een correcte interpretatie van de artsen was, zal altijd onduidelijk blijven. De reeks noemt Valentijntje omdat mijn hp in 'lokken' iedereen een andere naam geeft. Hij noemde haar steeds Valentijntje. Ik heb mijn best gedaan hier een losstaand verhaal te maken, dat inderdaad een aantal vragen onbeantwoord laat voor wie de voorgeschiedenis niet kent. In de toekomstige 'lokken' verhalen zullen nog een aantal referenties naar dit stuk terugkomen. Ik dank je alvast voor het lezen en het volgen en je erg mooie reactie die ik als een waardevol compliment opvat.
Profiel foto van esperanza
Hey, proficiat! jij hebt de spotlight voor jou verhaal gekregen. Mooi! Echt verdiend, vind ik.

(dance) (elefant) (elefant) (monster (elefant) (elefant) (dance)

(cheer) (dance) (elefant) (elefant) (monster) (elefant) (elefant) (dance) (cheer)
Ik had dezelfde reactie als Ragazza: ik bleef nieuwsgierig naar wie Eva's vriend nu eigenlijk was; wat er tussen hen precies gebeurd was,.... Maar daarvoor moet ik blijkbaar je verhaal "Lokken" lezen. Dat is dus iets dat zeker op mijn to-do-lijstje voor deze zomer staat :). Ik vind dat je er wel een knappe draai hebt aan gegeven hier, ik had het ook niet verwacht dat Eva uit het leven zou stappen. Ik heb je reeks met plezier gelezen!

Dank voor je mooie reactie, Bella Donna. De mensen die de verhalen in de 'lokken' reeks gelezen hebben, krijgen op sommige punten inderdaad een ander inzicht, maar ik denk dat het toch aardig gelukt is om het voor iedereen interessant te maken; al is het dan met een aantal onbeantwoorde vragen.