Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Zonder bril


Geschreven door Stella Nomara
22 mei 2013 12:02
Categorie: Ervaringen

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 919 Aantal reacties: 10
Aantal leden : 1
 0


Thuiskomend van een frisse wandeling, trof de geur mij als een drukgolf. In een fractie van een nanoseconde was ik ruim vijftig jaar terug in de tijd.
Iedere donderdag, wanneer ik van accordeonles thuiskwam, werd ik overspoeld door een geur die mij op zijn zachts gezegd kotsmisselijk maakte. Mijn moeder was weer rundvlees aan het stoven. Op het petroleumstelletje stond een gietijzeren juspan met daarin, al sudderend, een flinke hoeveelheid draadjesvlees. Ik wist dat zij daarna nog vijftien gehaktballen zou gaan braden. Zo hadden wij dan voor de hele week vlees op ons bord. Wel iedere dag hetzelfde: een stukje vlees én een bal gehakt. Mijn opa werkte immers op het abattoir en kon zodoende al zijn volwassen kinderen, iedere week weer, voorzien van bijna onbetaalbare voedingsmiddelen. Dat het op laatst mij neus uit kwam, lijkt mij niet zo verwonderlijk.

Toen ik eenmaal getrouwd was, had ik natuurlijk voornemens om bepaalde dingen totaal anders te doen dan mijn moeder. Eén daarvan was om nooit meer stoofvlees klaar te maken en ook de bal gehakt werd ook van de menulijst geschrapt. Dit tot groot verdriet van echtgenoot Mees.
Toch heb ik laatst zelf vlees gestoofd, al was dat uit pure noodzaak en niet op een petroleumstelletje. In de veronderstelling dat ik zonder bril biefstuk had gekocht, bleek bij latere inspectie, met bril, dat het borstlappen waren. Bereidingswijze: twee-en-een-half uur stoven! Wat een onzin. Waar blijven al die kostbare voedingsstoffen na zo een behandeling? Toch volgde ik het recept op, want om dit vlees rauw te eten is niet aan te bevelen.

Mees kwam halverwege de bereidingstijd thuis en ook hij ervaarde de geur als nostalgie. “Het ruikt hier net als vroeger,wanneer mijn moeder vlees aan het braden was”, zei hij dromerig.
Het vlees smaakte prima, was goed gaar, maar niet voor herhaling vatbaar. Voortaan toch maar de bril op de neus zetten bij het boodschappen doen.


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van esperanza
Wat een leuk verhaal Stella. Het kan ons allemaal overkomen dat we de verkeerd vlees kopen.Voor jou was eventjes terug naar het verleden en voor jouw man ook. Ik vind stoofvlees wel lekker, hoor. Groetjes sila.

Ik vind het nog steeds niet erg lekker. Wel was het leuk dat ik even terug ging in de tijd. Mees vons het echt niet erg dat ik mijn bril niet bij me had en zodoende het verkeerde vlees pakte. Dank voor je begripvolle reactie en het lezen, Sila.
Profiel foto van Breinpijn
Tja, ik ben gek op vlees vooral de gehaktballen van mijn moeder. Ik ben er groot mee geworden. Als zij de ballen aan het braden was, kon ik er intens van genieten. Leuk stukje: het ruikt naar vroeger!!

Dat gebeurde ook met mij: even terug naar vroeger. Gehaktballen staan nog steeds niet op ons menu. Ik heb ze vroeger te veel moeten eten. Dat dit stukkie ook voor jou naar vroeger ruikt, is leuk om te lezen.Dank voor je reactie en het lezen, Breinpijn.
Profiel foto van ryara
Stoofschotels, stoofvlees...over het algemeen wordt het door mijn gasten zéér gewaardeerd en voor mij is het gemakkelijk omdat je daags tevoren je werk al kunt doen. De stooflappen staan bij mij véél langer op hoor, minstens zes uur. Eerlijkheidshalve moet ik erbij vertellen dat ik er niet zo dol op ben. ;) Voortaan brilletje op hé?

Zes uur? Dan is dat zeker vlees van een oude koe, zou mijn opa gezegd hebben (giggle) Het is idd. wel makkelijk als je gasten krijgt. Moeten ze er wel van houden natuurlijk. Ik kom in ieder geval niet bij jou eten als je dat op het menu hebt staan. Ik ben blij dat ook jij er niet dol op bent. Mijn bril neem ik nu echt steeds mee. Heb er zelfs weer een kettinkje aangemaakt, zodat dat vermaledijde ding steeds om mijn nek hangt.
Profiel foto van maarten54
maar niet voor herhaling vatbaar < dat zeg jij! Wat vind mees? Heerlijk, zowel de geur als de nostalgie want ook bij ons rook het regelmatig LEKKER naar stoof vlees. Leuk dat je er weer bent Stel

Voor Mees smaakte het naar meer. Misschien dat ik het nog wel een keer klaar maak, maar dan alleen voor hem. Ik neem liever een stukje varkensvlees. Dus ook bij jou riep het herinneringen op. Dat is plezant om te lezen. Ik vind het ook leuk weer wat van jou te lezen en te horen, hoor Maarten0. Groet van Mees en mij.
Profiel foto van monkey
Wat een bofkont was jij met elke dag vlees. Ook bij ons kwam heel af en toe draadjesvlees op het menu vroeger. Heerlijk! Meestal was het echter karbonade die danzolang in de juspan had gelegen dat het vanzelf draadjesvlees was, maar ook dat was een traktaie, want wij kregen vroeger thuis 2 kleine stukjes vlees (een lapje door vijven en mijn vader kreeg het grootste stukje) en dan nog niet eens elke dag. Wat dat betrefd en ook wel andere dingen heb ik het nu gewoon heel goed en zijn we rijk. Gezellig verhaal.

Elke dag vlees was idd. een luxe. Maar dat was te danken aan mijn opa, natuurlijk. Karbonades stoven in de juspan? Gat, dan zou ik ze echt niet meer lusten. Het is goed dat je in vergelijking met vroeger, je nu rijk voelt. Fijn om te lezen dat je het een gezellig verhaaltje vond, monkey. Dank voor je reactie en het lezen.
Profiel foto van Cojo
Gek he? Bij ons was er elke dag voldoende vlees, we hadden koeien en varkens genoeg. Maar ik lust het niet :-D Ik vind het trouwens een erg leuk verhaal, net wat voor jou, superkok!

Als je op een boerderij groot bent gegroeid, zal er idd. genoeg vlees op tafel hebben gestaan. Dat je het niet lust, weet ik al, net zoals jij weet dat ik een superkok ben (maar niet heus). Dat je het een erg leuk stukkie vindt, doet me deugd, trouwe fan. Dank voor je leuke reactie en het lezen, Cojo.

Zie mijn reactie bij Stella. Whahahaha.
Profiel foto van Henny
Je hebt er wel Mees mee gelukkig gemaakt en dat is weer goed voor jullie relatie. (love)

Ja, er was gelukkig toch nog iemand die er blij mees was. Liefde gaat door de maag, toch? Lieve reactie, Henny. Dank hiervoor en voor het lezen, natuurlijk.
Profiel foto van Mixmaus
tja, dat heb je als je ouder wordt dan sta je voor straf drie uur in keukekn vlees te stoven als je zonder bril boodschappen doet... Leuk verhaal

Dat je het een leuk verhaal vindt, doet me deugd, Mixmaus. Tja, en die bril...grgrgrgrgrgrrrrrrr. Dat ik hem vergeten was; eigen schuld, drie uur koken!!!!! Dank voor het lezen en je reactie.
Profiel foto van Jan
Laat ik nou gek zijn op draadjesvlees en gehaktballen. Nu is mijn vrouw een hele goede kok die er iets bijzonders van maakt, wat niet wil zeggen dat jij dat niet zou zijn. ;)

Nee Jan! Dat is ze NIET :-D

Daar weet jij niets van. MIJN VROUW IS WEL EEN GEWELDIGE KOK.

Jan, Cojo bedoelt ondergetekende. Wees blij dat Ellie wel goed kan koken. Enne...geniet van je draadjesvlees en gehaktballen à la Ellie. Dank dat je het stukkie hebt willen lezen en een reactie achterliet. Was getekend, Stella Nomara

Gloeiende, gloeiende, gloeiende, het zal Cojo niet zijn, die de boel zit te stangen. Sorry Stella, ik had het niet gezien, maar wel kunnen weten.

:-D
Profiel foto van miesje11
Toch heeft het wel wat, al die oude jeugdherinneringen. Ik laat vaak mijn schnitzels en boomstammetjes aanbranden. Ik ben altijd wel zo snugger om de verbrande kant onderop te leggen, maar je begrijpt zeker wel wat de jeugdsentimenten van mijn kinderen zullen zijn later? Aangebrand vlees! (giggle)