Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Wie de schoen past ..


Geschreven door Inte Feelders
20 februari 2013 11:06

voorgelezen door Marc
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 2228 Aantal reacties: 14
Aantal leden : 1
 0

 
Wie de schoen past …
 
‘Wil je niet zo hard praten, zo kan ik je niet verstaan.’
‘Ik hard praten, hoe kom je er bij’ zei Anne nog harder dan de bedoeling was. Ze liep rood aan en schopte boos haar rugzak een meter verder de kamer in.
‘Kom, dan beginnen we ons gesprek opnieuw’ zei Eva met een kalmte in haar stem die er voor zorgde dat Anne helemáál uit haar dak ging.
‘Nee, nee, nee mama’ schreeuwde ze boos. ‘Altijd en eeuwig die rustige toon van jou, dat maakt me crazy.’
Eva probeerde een arm om haar dochter heen te slaan in de hoop dat dit haar zou kalmeren. De giftige blik in de ogen van dochterlief weerhield haar die poging door te zetten.
‘Luister Anne, zullen we eerst gaan zitten, dat praat wat makkelijker’ zei ze terwijl ze plaats nam op de bank. Anne ging op de leuning zitten om de afstand die ze voelde duidelijk kenbaar te maken.
‘Om op de discussie van gisteren terug te komen: Ik vind dat het anders zou moeten’ zei Eva. ‘We moeten een meningsverschil gewoon uit kunnen praten zonder dat het .. ‘
‘Uit kunnen praten zoals jij dat wenst’ gilde Anne. ‘Alles zoals jij het wil. Ik moet overal ja en amen op zeggen. Zo niet, dan zal ik het weten ook. Een piercing is ordinair, mijn rokken te kort, mijn hakken te hoog, om over roken nog maar te zwijgen’ brulde ze. ‘Moet ik soms ook nog toestemming vragen om te ademen?’
Ze rukte haar rode schoen van haar voet, smeet deze door de kamer, haar tweede er achter aan gooiend. Eva kon net op tijd bukken, waarna de schoen tegen het raam plofte en naar beneden viel. De kat die zijn middagtukkie deed werd de dupe. Hij sprong geschrokken op en vluchtte de keuken in.
‘Die klote kat mag meer dan ik’ schreeuwde Anne verder. ‘Die kan gaan en staan waar hij wil. Zonder toestemming nog wel. Kan midden in de nacht thuiskomen. Moet ik eens wagen! Alles moet op afspraak hier.’
Eva leek onbewogen maar van binnen kookte ze van woede. Rustig blijven dacht ze, rustig blijven, laat je niet op stang jagen. Als pedagoog weet je dit varkentje wel te wassen.
‘Dit gedrag van je Anne, tolereer ik niet. Ik wil dat je naar je kamer gaat, ons gesprek is wat mij betreft beëindigd. Ik wil weer met je praten als dat zonder ruzie kan. Tot die tijd wil ik je hier beneden niet zien.’
Wat jou betreft beëindigd, dacht Anne, wat mij betreft begint het net.
Maar ze hield zich stil. Het enige wat ze deed was haar moeder strak aankijken. Eva voelde zich ongemakkelijk en herhaalde nogmaals dat Anne kon gaan. Maar Anne ging niet.
Wat nu, dacht Eva … en er restte haar niets anders dan haar dochter op de zelfde manier aan te kijken. Ik wil haar slaan, dacht ze geschrokken. Ik kan er niet meer tegen, is dit mijn dochter? Waar is in hemelsnaam mijn overwicht gebleven? Al deze gedachten tolden rond in haar hoofd. Tranen van onmacht vulden haar ogen. Ik ben mezelf aan het verliezen. Mijn god, dit gaat uit de hand lopen.
Wanhopig zocht ze een uitweg. De misprijzende blik die Anne haar toewierp deed haar bijna uit haar vel springen. Haar hart klopte in haar keel en ze zag haar handen licht trillen.
Anne stond op van de bank, ging frontaal tegenover haar moeder staan en keek met een hooghartige blik op haar moeder neer. De stilte werd ondragelijk voor Eva. De starende ogen van haar dochter maakten haar gek. In een opwelling bukte Eva zich voorover en rukte de schoen van haar voet. Met een oorverdovende schreeuw gooide zij haar schoen tegen het raam. Tot het uiterste getergd zochten haar handen, terwijl haar schreeuw overging in hysterisch gegil, haar andere voet.
Anne, hevig geschrokken, keek weg van haar moeder en liep stilletjes de kamer uit.
Is dit mijn moeder, dacht ze … Mijn god, wat lijk ik op haar.
 
@Inte
 


© Inte Feelders. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Fikske
Schitterende dialoog. Heel goed einde en het is tevens een goed idee.

Wat een mooi compliment van je Fikske, doet me goed! Dank je wel voor het lezen!
Profiel foto van giel
Wat moet ik hierop nu zeggen?? Dat je als lezer meteen meegezogen wordt, als een onzichtbaar vliegje, tussen die twee vrouwelijke kemphanen? Dat je direct de felle emoties ervaart van mama en dochter’lief’? Het rebelse van de pubermeid, de frustratie van de mama, ook nog eens pedagoge zijnde, die haar dochter niet meer de baas kan, het gezag door haar vingers voelt glijden? Dat het een heftig tafereeltje is, waarin je zo meegezogen wordt? Dat het scherp geobserveerd is, de mooi vormgegeven dialoog, met een goed gekozen, karige woordenschat, uitgepuurd, tot een knap kortverhaal gegoten? Dat het een mooi orgelpunt is, het ietwat onthutsend inzicht dat haar er niet langs gooiende moeder haar uiteindelijk geeft, hierbij een monkellachje op onze lippen toverend? En dat ik alles wat ik hier al geschreven staat nog eens goed moet nalezen omdat het vol staat met fauten, zoals zo vaak gebeurd? Maar dat ik nu geen tijd daarvoor heb omdat het eten dampt? Wat moet ik hierop nu zeggen? Dat ik best straks maar eens kom reageren dan.

Wat moet je nu zeggen ... er staat nogal niet wat! Wat een mooie woorden van iemand die voor mij niet te evenaren is. Dank je Giel. Het zet me weer aan tot.
Profiel foto van antoncramer
Een adembenemend en goed geschreven verhaal Inte. Prachtige dialogen vol vaart en mooie rustpunten om even op adem te komen en jezelf een beeld te vormen van het geheel. En dan het verrassende en ook herkenbare plot dat een diepte zoekt en en vindt bij mij als lezer.

Nu beneem je mij de adem Anton... pfff! Fijn dat ik je heb kunnen verrassen en dat jij het kan waarderen. Blij mee!
Profiel foto van beppie
Knap hoe je dit heb verwoord; de opstandige puber die zich mateloos irriteert aan haar schijnbaar kalme moeder en de onmacht van de moeder om dit conflict op te lossen. Herkenbaar ook. Aan de ene kant wil de moeder heel redelijk openstaan voor de puber, maar aan de andere kant wil ze haar gezag ook niet laten ondermijnen. Opvoeden blijft lastig. Nou, dat is dan geregeld; je blijft gewoon je pakkende gedichten schrijven en daar komen nu dus ook verhaaltjes bij ;) - Gedachten hoeven niet tussen aanhalingstekens.

Dank voor jouw" knap" en je mooie reactie Beppie. Je hebt gelijk wat betreft gedachten en aanhalingstekens. Ik ga ze zo weghalen. Je had me al verleid en nu doe je dat weer, hihi! of anders gezegd "ik laat me verleiden". Groetjes Inte
Profiel foto van Anneke Tanneke
goed geschreven en goed gekozen inhoud. Ik denk dat er nogal wat moeders zijn die hun puberdochter erin herkennen. Maar ook deze periode gaat voorbij. Groetekes

Dank Anneke voor je leuke reactie. En ik heb geen dochter en met mijn zoon heb ik deze strijd gelukkig niet gehad, hihi!
Profiel foto van esperanza
Lieve Inté, deze verhaal van jou is een soort geschreven portret van wat in de puberteit gebeurd met de meisjes en hun moeders. Pedagogie kan niet voorkomen dat je kinderen pubers worden met alle gevolgen van. Prachtig geschreven. Proficiat.

Lieve Esperanza, dank je voor je mooie reactie en de duimpjes! Ouders komen hoe dan ook de puberteit tegen als de pubers puberen!
Profiel foto van giel
Inte, wat een binnenkomer (dat anoniempje buiten beschouwing gelaten)! Knap geschreven dialoog over boeiend ouder/dochter-conflict. Dikke pluim, en meer van dat!!

Jouw dikke pluim en meer van dat graag in ontvangst genomen Giel ... bloos bloos!
Levensecht, super!!!

Dank je Jacqueline voor jouw superreactie!
Profiel foto van ryara
Wat leuk dat jij nu ook verhalen inzend. Blijf daar vooral mee doorgaan, want je hebt het in de vingers. Ik vond het eind verrassend, verwachtte niet dat dochter dat zou denken, maar had dat eerder bij de moeder gezocht. Herkenbaar ook. In de tijd dat mijn dochter puber was, dacht ik ook wel eens 'wat, als ik haar niet meer aan kan? Wat als ze niet meer luistert?' Gelukkig is het nooit zover gekomen.

Je hoort inderdaad wel eens dat het soms uit de hand loopt. Wat hier staat is uit het handje .Dank voor je reacte en je compliment Ryara.
Profiel foto van willy
Wat een scherpe en mooi geschreven dialoog. Van begin tot eind fascinerend en een aan de ene kant verrassend einde en toch ook weer niet. Alleen de gedachte van de dochter maakte het tot een knap staaltje psychologie.

Wat een mooi compliment Willy. Fijn om dat uit jouw mond te mogen vernemen. Blij mee!
Profiel foto van Eichnon
Dit zuigt je binnen en laat je pas gaan als de laatste regel gelezen is. Erg genoten.

Dank je Eignon ... leuk jouw bezoekje en reactie!

Sorry Eichnon ...
Profiel foto van alleen-16
Mooi opgebouwd verhaal en goede dialogen weergegeven.

Blij met jouw compliment alleen-16. Dank voor je bezoekje!!!
Profiel foto van Faith
Mooi, verzorgd, verrassend... Voorover bukken lijkt mij wat dubbelop.

Klopt Faith ... blij dat het jou heeft verrast!
Profiel foto van haarle15
Ongemakkelijk voelen we ons allemaal wel eens. Wanneer doe je het goed. Niettemin heb je de fustratie en onmacht heel mooi op papier getekend. Sjapoo.

Haarle15, Dank voor je mooie reactie, Fijn om te horen!!!