Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Geen haast (Proza Les 07)


Geschreven door Stella Nomara
7 februari 2013 12:47
Categorie: Beschrijving

Leestijd: ca. 1 min.
Aantal keer gelezen: 1137 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werkIngedient voor de proza workshop

Het is een dag waarin de meteorologische elementen een hevige strijd voeren. Ik lig languit op de voorzijde van mijn lichaam en voel de weldaad van het voorverwarmde staal op mijn onbedekte huid. Mijn achterzijde wordt verwarmd door de levensbron van bijna alle levens. Op de achtergrond hoor ik het ritmische gesis van het voortstuwingsmechanisme. Mijn motor wordt rustiger en de opname van zuurstof in mijn longen gaat trager. Beelden vervagen en mijn reukorgaan ontvangt de vertrouwde geur die het krachtwerktuig uitstoot. Ik voel me als een grote witte watervogel die profiteert van de opstijgende warme luchtbellen.

In een traag tempo verschijnen er karakters voor mijn ogen die zich vormen tot blokjes. Ik voeg ze samen tot een lange sliert. Ze verschijnen op het raampje vlak voor me, terwijl mijn extremiteiten van links naar rechts fladderen.
Opeens is het alsof ik een jubelend trompetgeschal waarneem en met een schok ben ik terug in het heden.
Een gestalte wenkt mij waardoor ik mijn bezigheden even met rust moet laten. Het ritmische gesis neemt in tempo af en ik weet dat er werk aan de winkel is.
Na een kwartier met bevestigingsmateriaal te hebben geworsteld, neemt de snelheid van het gesis weer toe en ik kan verder gaan met wat ik aan het doen was.

© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van esperanza
Ik ga proberen te raden: Jij ligt in jou badpak op je buik aan een door de zon voor verwarmde bodem in een boot. (Een kroes boot?) Misschien wel op een ligstoel (naast een zwembad in een boot?). Jouw rug wordt verwarmd door de zon. Jij hoort de monotoon lawaai van de boot op de water en daardoor wordt jij slaperig en nemen je lichamelijke functies wat af. Beelden vervagen en je neem de geur van de verbrande brandstof dat door de boot wordt gebruikt. Je voelt als een watervogel die over de zee vliegt in een warme zomer dag. Door een opening zie jij beelden die vierkant blokken lijken. Je lichaam schudt van links naar rechts. Iemand maakt jou wakker omdat de boot gaat stoppen. De boot ga nu langzamer varen en jij moet ergens gaan helpen. Na een kwartier heb jij je werk klaar, de boot gaat weer varen en kan jij weer lekker gaan liggen en ontspannen.

Je komt aardig in de buurt, esperanza. Boot (geen cruise) zon, helpen heb je goed, ontspannen is niet helemal goed. Ik ga verder waar ik mee bezig was. Die blokken zie ik niet, die maak ik......De ontknoping zal na meerdere reacties volgen. Maar ik vind het knap dat je al zo op het goede spoor zit.
Profiel foto van Wee
Dom van mij om Sila's ré te lezen, want nu denk ik dezelfde kant op als zij. Je ontspant niet, maar valt gewoon in slaap, misschien? Goed geschreven, ik blíjf er maar over nadenken! x

Ik soezel weg door het ritmische geluid. Voortaan nooit eerst een reactie ven een ander lezen, Weetje. (giggle) Dat houd je niet objectief. (geintje hoor) Dank voor je reactie.
Profiel foto van giel
Je ligt op een jacht te schrijven, op je buik. En dan moet je het schrijven onderbreken omdat je gaat aanmeren. Dat bevestigingsmateriaal, wat is met dat nou? De trossen, waarmee je aanmeerkt?? Maar waarom begint het dan weer als gek te sissen? Is er een lading slangen aan boord?

"Jacht" dekt niet de lading, lig wel op mijn buik te "schrijven" (is trouwens een heel vermoeiende houding (giggle)) We gaan niet aanmeren, in de zin van het woord. Bevestigingsmateriaal zijn idd. de trossen en dat gesis? Dat leg ik later nog wel uit. Er is in ieder geval geen lading slangen aan boord. Dank voor je reactie, Giel
Profiel foto van Cojo
Je ligt op het dek van een boot en de zon verwarmt je rug. Je typt intussen op je laptop lange zinnen. De motor van de boot sist, maar in de schutsluis moet je helpen om naar de kant te gaan, tot de waterstand weer gelijk is. Dan varen jullie weer verder en mag je terug aan je bezigheden gaan.

Oh, oh, het is toch niet zo vaag beschreven. Je hebt het helemaal bij het rechte end. Het is op een stoomsleper, (motoeren op stoom sissen erg) en he trompetgeschetter is de scheepshoorn. Het dek wordt verwarmd omdat ik op het dak van de machinekamer lig. Dank voor je reactie Cojo.
Profiel foto van ryara
Mooi gedaan en niet te moeilijk, zelfs ik denk te begrijpen waar jij je bevindt. Op een dag met wisselende bewolking lig jij op je buik op een metalen tuinstoel. Je rug wordt verwarmd door de zon, op de achtergrond hoor je het geluid van het één of andere voertuig. Het zou ook nog kunnen dat jij op een boot ligt en naar de motor luistert. Jou eigen motortje wordt rustiger en je lijkt loom en slaperig te worden. Je ruikt de vertrouwde lucht van het voertuig of de brandstof waarop hij wordt voortbewogen. Je valt in slaap en ziet in je droom karakters waarover je nog wel eens een verhaal zou kunnen schrijven. Ineens ben je wakker en iemand op de boot vind dat je ook maar eens een handje uit moet steken. Waarschijnlijk moeten er wat touwen bevestigd worden of juist losgemaakt. Vervolgens mag jij weer verder dommelen. (noem je dát schrijven? (a)) Een mooie omschrijving van je schrijfplaats.

Dank voor je compliment in de laatste zin. Je hebt het bijna helemaal goed. Lees de reactie van Cojo en mijn tegencommentaar en je weet het helemaal precies waar ik uithang (of uitlig) Het is trouwens een zeer vermoeiende houding, daarom zit ik toch het liefst aan een bureau te werken met een degelijke bureaustoel. (giggle)

Alleen in de laatste zin? Volgens mij begin ik al gelijk met een compliment. (a)

Jaaaaaaa, daar heb je gelijk in. Heerlijk om van jou een compliment te krijgen.
Profiel foto van beppie
Workshop goed uitgevoerd wat mij betreft. Weet je waar ik aan dacht - oké, ik zal het maar opbiechten, ik heb ook eerst de andere reacties gelezen - toen ik het in eerste instantie las? Dat jij in een tuinstoel in de tuin lag en dat Mees op de achtergrond bezig was met zijn modeltreinen en dat hij je riep omdat hij je hulp nodig had. Had ook gekund, toch? :) Meteorologische elementen, levensbron van bijna alle levens > mooi gevonden. Evenals de blokjes/ letters die zich tot een sliert/ woord of zin vormen. De extrimiteiten zijn natuurlijk je handen.

Perfecte interpretatie van "extremiteiten. In mijn opleiding heb ik geleerd dat de extremiteitenzijn: neus, oren, vingers en tenen. Verder vond ik jou interpretatie van mijn beschrijving wel toepasselijk. Weer beter van de griep en het carnaval? Groetjes van een foetelaar.

Yep, ik heb gelukkig nog twee dagen mee kunnen pikken van de carnaval. Ik had al een verzoek ingediend voor uitstel, want als ik niet van de partij ben, gaat het feest niet door :). Ik hoest nog wel, maar dat gaat ook wel weer over.
Profiel foto van willy
Het ritme laat me ook bijna wegdoezelen. Niet omdat het slaapverwekkend is, maar door de relaxte schrijfwijze word ik bijna als vanzelf de ontspanning ingezogen.

Leuk dat je het zo ervaart, Willy. Ik viel ook bijna in slaap toen ik het schreef (giggle) (Sorry voor mijn late reactie op jouw reactie).

Je kent het gezegde: Beter laat dan nooit.. ;) Soms is het echter zo dat er belangrijkere zaken aan de orde zijn dan het beantwoorden van webtales reacties. Ben je al een beetje ingeburgerd en al goed aan het oefenen voor het inburgeringsexamen? Je weet toch dat met het komende tijdperk van Koning W.A. je als je langer dan drie weken uit Nederland bent geweest, je opnieuw examen moet doen?

HAhahaha, dit lees ik nu pas. Was gelukkig mijn Nederlands en Hollandse gewoonten niet verleerd. Woonde vóór de kroning van W.A. al in Nederland, dus ik val buiten die wet. (giggle)