Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Zestig jaar jong


Geschreven door Stella Nomara
17 september 2012 14:16
Categorie: Ervaringen

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 1343 Aantal reacties: 11
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag technisch commentaar op zijn werk


Toen ik in oktober 2010 zestig jaar zou worden, wilde ik dat graag met alle toeters en bellen vieren. Er deed zich echter een probleem voor. Het bleek onmogelijk om al onze kinderen op één dag in België te krijgen. De oplossing kwam van onze middelste, Lisa.
“Hé Thea, als we nou eens mijn verjaardag en die van jou op één dag in Holland vieren?”
Het leek mij een goed plan. Groot was dan ook mijn verwondering toen onze jongste, Bas, aankondigde dat hij veertien dagen vóór de geplande feestdag, een weekendje naar België wilde komen. Op het afgesproken weekend kwam Bas met zijn vrouw Anja en hun, toen driejarige, zoon Thomas ons huis overbevolken. Natuurlijk genoot ik met volle teugen van hun aanwezigheid. Thomas wilde steeds mee om de honden hun broodnodige wandelingen te geven. Tevens vond hij het heerlijk om Opa-Mees te helpen met het verzorgen van de ezels en de geiten. Het spelen met de drie honden was voor de kleine man ook een favoriete bezigheid. Maar het mooist vond hij toch als Opa-Mees, voor de zoveelste keer, de treintjes op zijn modelspoorbaan liet rijden.

 De volgende dag reed echtgenoot Mees onze auto uit de garage want er moest getafeltennist worden. Hij nam gelijk van de gelegenheid gebruik om de garage te stofzuigen. Bizar hoor. Ik vroeg hem of hij een stofzuigvirus had opgelopen, maar dat ontkende hij. Nadat iedereen wel een keer tegen elkaar had getafeltennist, werd het tijd voor wat rust. Ook Thomas, die maar net met zijn hoofdje boven de tennistafel uitkwam, had er genoeg van.
Net toen ik het plan had om de honden uit te laten, zei schoondochter Anja: “Thea, ik denk dat je visite krijgt.” Oh nee, dacht ik, niet nu ik net een deel van mijn kinderen om me heen heb. Toch nieuwsgierig geworden, gluurde ik naar buiten en viel bijna van mijn stokkie toen ik zag wie er de lange, steile oprijlaan op kwamen rijden. Vlug rende ik naar buiten en was niet in staat om één woord uit te brengen: ik kon Lisa, onze oudste Vera en hun respectievelijke partners André en Peter omarmen. Ik lette wel op dat ik kleinzoon Jelle niet verpletterde in mijn omhelzing, die breedlachend op de arm van zijn pa zat. En terwijl ik probeerde mijn verbazing onder woorden te brengen, stroomden de tranen over mijn wangen. “Het lijkt wel of ik droom”, wist ik toch nog te stamelen. Ondertussen werden de twee auto’s van hun vracht ontdaan. Die bestond uit kratten met voedsel, drank en zelfs toiletpapier. De kinderen hadden werkelijk overal aan gedacht, zich realiserend dat ik natuurlijk nooit had gerekend op een mee-etende invasie van vijf extra personen. IJverig hielp ik mee om de auto’s leeg te halen en dat kwam goed uit. Zo hadden Bas en Anja de gelegenheid om nog extra slingers en ballonnen in de kamer op te hangen en een levensgrote poster van mij. Toen de gemoederen enigszins waren bedaard en mijn tranenstroom eindelijk was gestopt, kreeg ik te horen dat dit alles een ruim van te voren opgezet plan was geweest.

Nadat het diner, met vele handen in elkaar geboetseerd, verorberd was, kwam de koffie met taart. Daarop stond een afbeelding van mij en de tekst: "60 kaarsjes op een taart, onze Thea wordt al bejaard" en weer kwamen er tranen bij mij. Toen ik een mand kreeg, afgeladen met boeken en DVD’s ter gelegenheid van mijn 60e verjaardag, gingen mijn sluizen alweer open. Verwonderd vroeg ik aan de kinderen waarom er geen doos papieren zakdoekjes in de mand te vinden was. Ook kreeg ik van beide kleinzoons zelfgemaakte knutseldingetjes. Maar het was nog niet gedaan met de verrassingen.
Ik had wel gezien dat Mees en Vera met een DVD in de weer waren, maar had daar niet te veel aandacht aangeschonken. Toen vroeg Vera om ieders aandacht. Zij wilde graag alle aanwezigen iets laten zien. De DVD werd gestart en iedereen zag een filmpje van een echografie waarop een foetus te zien was. Ik snelde naar de TV om de tekst te kunnen lezen en zag dat de echo gemaakt was bij een mensen-verloskundigenpraktijk. Dit deed ik omdat ik bij een eerdere “ik-ben-zwanger-” mededeling, dacht dat ik naar een echografie van een paardenfoetus zat te staren . Kreten van ongeloof uit vele kelen vlogen door de kamer en weer begon ik te snotteren en te snuffen. Ik blijf een jankert. Vera en Peter werden natuurlijk door iedereen gefeliciteerd met hun a.s. tweede kindje.

Toen de feestavond achter de rug was en iedereen in bed lag, voelde ik me enorm tevreden. Niet door de vele cadeautjes. Maar dat al mijn kinderen zo ontzettend veel moeite hadden gedaan om deze dag voor mij onvergetelijk te maken, stemde mij het meest gelukkig, samen met de wetenschap, dat ik voor de derde keer oma zou worden.

 


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van naiche
Jee, wat een heerlijk verhaal! En wat een prachtige gebeurtenis. Fijn als je kinderen zo'n verrassing voor je in elkaar knutselen. Een dag om nooit te vergeten.

Het was ook een dag om nooit te vergetern. Daarom kon ik het mij bijna twee jaar later nog zo goed herinneren. Toch maar opgeschreven, want over tien jaar ben ik het vast kwijt door verkalkde hersenen. Die kinderen? Het zijn schatten! Dank voor je leuke rectie en het lezen, naiche.
Profiel foto van Cojo
Wat een prachtige dag en bijbehorend verhaal!

Het was idd. een prachtige dag. Leuk om te lezen dat je van dit stukkie hetzelfde vind. Dank voor het lezen, je positieve reactie en je armpjes, die zo vrolijk zwaaien, Cojo.
Profiel foto van Wee
Wat een mooi verhaal! Ik heb fijn even met je mee gesnotterd. Heerlijk dat je kinderen zo veel moeite hebben gedaan dit voor jou te doen. Dát zijn de mooiste kadootjes! x

Had je wel een zakdoek bij de hand? De moeite die zij zich getroost hebben, is overgetelijk en dat terwijl ze allemaal toch altijd druk, druk, druk, zijn. Dank voor je lieve reactie, het lezen en de gedagzwaaiarmpjes, Wee.
Profiel foto van ragazza
Wat een leuke verrassingsparty! Fijn toch, als mensen zo aan je denken.

Het was geweldig, maar dat kon je wel opmaken uit mijn emoties, beschreven in dit stukkie. Het is heerlijk om op die manier verwend te worden. Dank voor het zwaaien, je reactie en het lezen, ragazza.
wat een fantastische verrassing, ik heb van je verhaal genoten en jaaaaa even mee gejankt (giggle)

Nou, dan heb ik mijn emoties toch goed beschreven, dat je mee moest janken. Leuk dat je er van genoten hebt, Mieke. Dank voor het lezen en je begripvolle reactie.
Profiel foto van Henny
Prachtig! Wat heb ik genoten van dit verhaal. Hoe de kinderen alles in elkaar hadden gezet om jullie zo te kunnen verrassen. Dat betekend gewoon dat jullie hele goed ouders waren en zijn. (y)

Dat je genoten hebt van dit stukkie, doet me deugd Henny. Ze hebben er inderdaad veel werk in gestoken. Goede ouders? Ik denk het wel. Dank voor je armen, je reactie en het lezen.
Profiel foto van Fikske
Een heerlijk en deugddoend verhaal. Wat voelt een mens zich toch gelukkig met als je kinderen en kleinkinderen om je heen. Prachtig verteld Stella!

Ik voelde me inderdaad zeer gelukkig die dag, Fikske. Leuk om te lezen dat je het "prachtig verteld" vindt. Dank voor dit compliment, het lezen en je waarderende armpjes.
Profiel foto van ryara
Wat een heerlijk verhaal, ik heb ervan zitten smullen. Inderdaad, de cadeau's zijn helemaal niet belangrijk, maar samenzijn is al een feest en als ze dan ook nog eens zoveel leuke dingen met elkaar hebben verzonnen is het gewoon een droom, waarvan je niet eens wist dat je die had en dan komt die droom ook nog eens uit. Geweldig!

Dat jij van dit stukkie hebt zitten smullen, zie ik als een compliment, ryara. de cadeau's waren leuk en zeer gewaardeerd, maar al die moeite die ze zich getroost hadden, betekende voor mij heel veel. Inderdaad een droom die uitkwam. En dan ook nog eens die verrassing dat ik alweer oma zou worden...Dank voor je pluim, je reactie en het lezen.
Profiel foto van monkey
Heerlijk wanneer er aan een byzondere verjaardag zoveel aandacht wordt besteed. Genieten met je kinderen is het mooiste dat er is. Heerlijk verhaal, ik heb meegenoten.

Fijn dat je hebt meegenoten, monkey en dat je het een "heerlijk verhaal" vindt. Het was voor mij een heel bijzondere dag, die ik niet snel zal vergeten, maar dat begrijp je misschien wel. Dank dat je ook op visite was en een reactie achterliet.
Profiel foto van willy
Loop achter met mijn waardering, maar omdat vele laatsten de eersten zullen zijn, (of was het andersom) wil ikme toch aansluiten bij alle bewonderende reactie hier boven. Het klopt wat je zegt: het gaan niet om de cadeau's, maar de wetenschap dat ze kosten noch moeite hebben gespaard om jou te verrassen, dat is het echte cadeau.

Laat of niet,een reactie van jou is altijd leuk om te krijgen. Dank hiervoor,Willy.Het was tevens een grote verrassing dat ik ook nog eens te horen kreeg dat ik voor de derde keer oma zou worden.
Profiel foto van haarle15
Wat een prachtige verrassing. Juist het onverwachtte zijn juist de leukste. Alsnog van harte... al loop ik bijna twee jaar achter... ha ha. Het is niet minder gewenst. :-d