Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Gevaren


Geschreven door Stella Nomara
6 augustus 2012 15:14
Categorie: Ervaringen

volgend deel: Nachtstilte

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 1568 Aantal reacties: 16
Aantal leden : 1
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk


Bijna op het water geboren, besloten Mees en ik na veertien jaar bootloos te zijn geweest, in 1985 weer een vaartuig aan te schaffen. Ons hart trok naar het waterland en ons bloed kroop daar, waar het, in ons geval, wel gaan kon. Het werd een polyester motorsailer van bijna negen meter lang. Het voordeel van dit soort boten is dat je door de wind of, bij gebrek daaraan, met een motor te allen tijde vooruit komt. In de brochure werd vermeld dat het schip met gemak vier volwassenen kon herbergen, dus zo dachten wij: drie kinderen van negen, zes en twee jaar, twee volwassenen en een nogal groot uitgevallen Schotse Collie moet ook passen. Het bleek al na onze eerste vakantiedag met de boot, dat iedereen een plekje kon vinden.

Nadat ik als een illusionist in een smurfenkeukentje (de kitchenette) een maaltijd had bereid voor vijf personen op een tweepits butaangasstelletje, riep ik mijn gezinsleden aan tafel. Die werd omgeven door een L-vormige bank waarop Mees als eerste plaats nam in het midden aan de lange zijde. Hij werd aan beide zijden geflankeerd door onze twee dochters, Vera en Lisa, zodat zij zonder elkaars ogen uit te steken tijdens hun gekibbel, toch hun eten naar binnen konden lepelen. De jongste telg van ons gezin, Bas van twee jaar, werd aan de korte zijde geplant, zodat ik hem, op een wankel krukje vóór de tafel zittend, kon vullen met mijn gekookte prut. Doordat de tafel en zitbank aan één zijde van de boot was geplaatst, helde die zichtbaar over, nadat iedereen had plaatsgenomen. Bij ons was dat naar bakboord. Het was dus zaak om de soepborden niet te vol te scheppen. Een leuke bijkomstigheid van dit schuin liggen is, dat je bij de meeste boten kan zien waar en wanneer er een maaltijd wordt genuttigd. Wel moesten wij er voor waken om bij het van tafel gaan niet al te zwaar op het blad te leunen. Het was slechts gemonteerd op één poot, die zich in het midden bevond. Het zou alle borden op de grond doen glijden indien je het tafelblad als steun zou gebruiken.

Natuurlijk moest er na het eten afgewassen worden. Ook dat was mijn taak. Nou is afwassen in een gootsteen met een afmeting van 20cm. x 20cm. x 20cm. geen sinecure. Maar met hulp van onze twee eeuwig ruziënde dochters, werd de vaat toch schoon en niet altijd- droog. Intussen deed Mees zijn best om de vermoeide Bas, nog een aangenaam laatste half uurtje van die dag te geven, voordat de peuter naar bed moest. Wij hadden besloten om de drie kinderen in de V-vormige tweepersoons kooi te laten slapen. Dat gaf zowel ons, als de kinderen, enige vorm van privacy. Deze kooi (wat een toepasselijke naam) bevond zich in de voorpunt van de boot. Voor een volwassene zou het een hachelijke onderneming zijn om zich daar ter ruste te leggen, tenzij je met het hoofd in het smalste gedeelte van de V zou gaan liggen. Er simpelweg in kruipen zou dan volstaan. Wilde je het daar als voeteneind gebruiken, dan zou je halsbrekende toeren uit moeten halen om in de kooi, van slechts vijftig centimeter hoog, te kunnen komen.

Nadat Bas goed beschermd door enkele luiers in de V-kooi aan stuurboord was gestouwd, mochten zijn zussen nog even opblijven, totdat het jochie in slaap gesukkeld was. Door het gekwebbel van de meisjes zou hij anders nooit in slaap vallen. Het gekke was namelijk, dat de dames bijna de hele dag aanvaringen met elkaar hadden, maar de grootse giechelpret hadden wanneer zij in bed lagen en moesten slapen. Nou ja, dan waren er toch nog gezellige momenten met ze te beleven. Lisa van zeven jaar kreeg een bakboord plek toegewezen, zodat Vera van negen jaar, en de langste van de drie, midscheeps kon slapen. De kooi kon afgesloten worden met een deurtje, dat uit twee delen bestond. Net zoals je wel eens ziet bij paarden die op stal staan. In eerste instantie sloten wij dat deurtje volledig, om iedereen zijn rust te gunnen. Toch was ik er niet zeker van, dat ik de volgende ochtend nog ademende kinderen zou aantreffen, zodat ik het bovenste gedeelte maar open liet staan.

Onze Schotse Collie, Fabyen, schikte zich zonder morren in de nieuw ontstane leefsituatie. Tijdens onze maaltijden in de kajuit bleef hij meestal in de open kuip, tenzij het regende. Dan wrong hij zich in allerlei bochten onder de tafel, die slechts één poot had, maar waar wel tien benen onder staken. Daar genoot hij in alle rust van het samenzijn van zijn roedel. Slechts als er eten op de grond viel, wat regelmatig gebeurde, kroop hij daar voorzichtig naar toe en reinigde zodoende voor mij de vloer. Ook snachts verbleef hij in de kajuit waar Mees en ik de nacht door brachten. (daar zal ik in een ander verhaaltje meer over schrijven).
Tijdens het varen, of dat nou onder zeil was of met de motor, had je geen kind aan Fabyen. Als een volleerde uitkijk stond hij, vaak in gezelschap van de kleine Bas, op het uiterste puntje van de voorplecht en begon vrolijk te blaffen als er een andere boot uit tegengestelde richting aan kwam varen. Het was alsof hij dan zeggen wilde: boot aan bakboord. Voer de tegenligger aan stuurboord voorbij, dan blafte hij niet vrolijk, eerder waarchuwend. Hij wist tenminste het verschil tussen bak- en stuurboord en dat weten maar weinig honden. Zodoende hebben wij toen drie weken lang, zonder gevaren, gevaren.

 


© Stella Nomara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Cojo
Wat kan je toch prettig vertellen, ik zie je met plezier koken voor 5. En met nog meer plezier de afwas spoelen en die meiden uit elkaar houden. Dat was herkenbaar, die 2 van mij hadden ook eeuwig ruzie, behalve 's avonds laat.

Leuk dat je zo positief reageert op dit stukkie en dat het gekibbel herkenbaar voor je was. Veel plezier had ik niet met het koken hoor, maar dat begrijp jij wel. Dank voor het lezen, je reactie en je armen, Cojo.
Er was een tijd dat ik in de bib alle boeken over zeilreizen ging afhalen. Ik zal dus zeker je verhaal volgen hoewel boten aan mij niet vesteed zijn...Ik word zeeziek alleen al van er naar te kijken. Vlot geschreven, graag gelezen Stella.

Zeeziek worden op de binnenwateren is een unicum, jaquelinehr. Ik ben blij dat je het graag gelezen hebt en vlot geschreven vindt. Dank voor je reactie en het lezen.
Profiel foto van ryara
Jij kan mooi beeldend schrijven Ik zag alles gewoon voor me. Ik was al bang dat jullie die boort blijvend hadden, maar gelukkig was het alleen maar voor de vakantie.

Wat een mooi compliment uit jouw mond. Dat doet me deugd. De boot hebben we 18 maanden gehad. Daarna kwam er een grote sleepboot. De boot uit het verhaaltje hebben we ook in de weekends gebruikt. Dank voor alles, ryara.
Profiel foto van Anneke Tanneke
ik zie het helemaal voor me Onze dochter woont op een boot en daardoor heft dit verhaal voor mij nog meer charme ieder zijn plekje klein knus en fijn, zo lees ik het. groetekes

Toch een beetje herkenbaar voor jou. Het was idd. erg knus. Ik ben blij dat je het je goed voor kon stellen. Dank voor je reactie en het lezen, Anneke Tanneke.
Profiel foto van Faith
Goed verteld, Stella! Ik dacht dat ik een slimme hond had, maar die van jullie spant de kroon!

Leuk dat je het goed verteld vindt, Faith. Dat is leuk om te "horen". Het was inderdaad een hele slimme hond! Dank voor het lezen je reactie en je duim.
Profiel foto van beppie
En wederom een heerlijk verhaal. Ik zie het al voor me, hoe je stond te manoeuvreren in de kleine kombuis - zo heet dat toch, of niet? Ik heb helemaal geen zeebenen. Maar zoals jij het beschrijft, klinkt het toch wel aanlokkelijk. - Toch was ik er niet zeker, dat ik de > niet zeker VAN, dat ...

Leuk, dat je het wederom een heerlijk verhaal vindt, beppie. Het heet inderdaad een kombuis(je) Het leven op het water heeft ons altijd erg aangetrokken. De "plakfout" heb ik ondertussen verbeterd. Dank voor je opmerkzaamheid, het lezen en je reactie.
Profiel foto van willy
Zo beeldend verteld dat ik het moeiteloos voor me zie. Kibbelen kinderen, een huishond, een peuter die een prakje gevoerd krijgt, een moeder als manus van alles gesteund door de echtelijke echtgenoot.

Goeiedag, je laat me blozen door je positieve reactie, Willy. Wat leuk dat je het moeiteloos voor je kon halen. Als ik er nu aan terug denk...Hoe heb ik het allemaal kunnen regelen! Dank voor je leuke reactie, het lezen en je duimen.
Profiel foto van ragazza
je zet het zo beeldend neer, dat ik bijna claustrofobie krijg bij de beschrijving over de 'kinderslaapkamer' :-d Toch weer erg genoten van je verhaal, hoor Stella (y)

Ach het was natuurlijk geen echte "kinderslaapkamer", meer een opbergruimte voor de drie kinderen als ze moesten slapen (giggle) Leuk, dat je het beeldend neergezet vindt en dat je ervan genoten hebt. Dank voor je armen, het lezen en je reactie, ragazza.
Profiel foto van maarten54
Negen meter, het lijkt groot, maar met vijf man en een hind is het snel erg vol, wel gezellig vol. Maar als je veel regen hebt tijdens een vakantie... 'Bekend' verhaal, graag gelezen Ariël

We boften met het weer, mijnheer. Het was inderdaad "full-boat", zo met z'n allen. Ik denk dat jij de situatie goed voor je kan halen. Dank voor het lezen en je reactie, Maarten.
Profiel foto van Henny
Dat was dus echt passen en meten, maar dat maakt een vakantie zo leuk. Weer genoten van je verhaaltje en je prettige schrijfstijl. (boat) Nog een vraagje: waar deed jullie hond zijn behoefte? (dog)

Ik ben blij dat je weer genoten hebt van het lezen van dit stukkie en dat jij mijn schrijfstijl prettig vindt. Leuk om te "horen". Het was inderdaad passen en meten, gelukkig was onze volgende boot groter. De hond deed zijn behoefte op een potje. Nee joh, we gingen ook vaak ergens afmeren, zodat de kinderen konden rennen en vliegen en Fabyen zijn blaas en darmen kon ledigen. Maar hij was wel superdeluxe zindelijk. Dank voor je reactie, het lezen en je armen, Henny

Op een potje vond ik wel spits van je gevonden. :D
Profiel foto van Wee
Wat kun jij fijn schrijven, Stella! Ik heb genoten en heerlijk even met jullie mee-gevaren. (boat) x

We hebben je nooit opgemerkt als verstekeling. (giggle) Je zorgt er wel voor dat ik een rood hoofd krijg. Dat komt door je complimenten. Dank voor je wuivende armen, je positieve reactie en het lezen, Wee.
Profiel foto van stormgeboren
Goed verhalend en realistisch ge- en beschreven ik zou zo aan boord stappen ben echt een zeebeest

Dank voor je complimenten, stormgeboren. Je doet je naam dus eer aan? Wij zeilden niet op zee hoor. Daar was die boot niet zo geschikt voor. En mee aan boord? Sjonge dan werd het echt wel een volle bak.
Profiel foto van Adje
Je bent en blijft een rasverteller, Stella. Dit was weer genieten, laat dat vervolg dus maar komen. Toch wel knap van die Collie hoor! Stuur- en bakboord... ik hou ze nog steeds niet uit elkaar ;)

Leuk dat je mij een "rasverteller" vindt en genoten hebt. Het vervolg komt echt hoor. En het uitelkaar houden van bak- en stuurboord kon Fabyen echt niet, hoor. Dat was iets uit mijn duim. De rest is 100% waar gebeurd. Dank voor je twee zwaaiende armen, je reactie en het lezen, Adje.

Nou ja, dan zijn die twee armpjes maar niet voor Fabyen en moet hij ze delen met jouw duim ;)

adje, een ezelsbruggetje: stuuRboord (Rechts), bakboord (links)

die moet ik onthouden, naiche. Dankjewel
Profiel foto van naiche
hahaha, ik zou toch met de voeten in die punt gekropen zijn hoor, wel krap, maar beter dan de koppen tegen elkaar. Heel herkenbaar en leuk geschreven!

Ik wist wel dat je er iets uit zou herkennen. Binnenkort komt er nog een deel. Dank voor het lezen en je reactie, naiche.
Profiel foto van monkey
Koken voor vijf man op een tweepitter heb ik inderdaad ook gedaan, maar dan in de caravan. Die vakantie vergeet ik nooit meer. Wij gebruiken met de vakantie ook vaak een barbeque voor het vlees, heb je toch een extra pitje, maar ik kan me voorstellen dat je dat met zo'n klein kind net niet doet, dan is het dus behelpen. Heerlijk verhaal om te lezen.

Boot of caravan, het lijkt wel een beetje op elkaar, dus het zal wel herkenbaar voor je zijn. Barbecue-en doen wij nooit. Leuk om te lezen dat je het een "heerlijk verhaal" vindt, monkey. Ik ben blij je weer eens te "zien". Dank voor je reactie en het lezen.
Profiel foto van haarle15
Je gaat op reis en je neemt mee... Weer mooi opgetekend reisverslag.