Web tales logo

Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Een ontmoeting tussen Noël en Klaas.


Geschreven door esperanza
28 november 2017 14:34
Categorie: Sinterklaas

Leestijd: ca. 3 min.
Aantal keer gelezen: 69 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 1
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Sinterklaas trok zich ergens terug om uit te rusten. Hij voelde dat het gewicht van de eeuwen steeds zwaarder als leeftijd wogen. Al heel lang was hij bezig die wensen van mensen proberen te vervullen en had dat altijd met veel plezier gedaan. Opeens voelde hij zich oud en heel erg moe. In het begin van zijn leven als Sinterklaas was het voornamelijk voor de kinderen dat hij moest werken. Maar de grote mensen eisten steeds meer zijn aandacht. ‘Ach, een mens draagt altijd in zich het kind dat hij ooit is geweest!’ Dacht de goede heilige. Voor even genoten hij van de stilte en van zijn afzondering tot dat ineens, Noël, de Kerstman, naast hem plaats nam.
 
“Hallo, oude vriend!” groette de Sint hem met een brede glimlach, “het is lange geleden dat wij tijd voor elkaar hadden. Hoe gaat het met jou?”
“Met mij, gaat het goed,” antwoordde de Noël, “maar vertel, waarom ben jij daar zo ver weg, teruggetrokken?”
“Ik voel dat ik te oud ben geworden voor mijn baan en had rust nodig.”
“Nee, jij vergis je. Het is echt niet zo. Jij en ik, wij zijn mythen en als zodanig kunnen en mogen wij niet oud worden.”
“Dat weet ik Noël, maar het wordt steeds moeilijker om mijn werk te doen. De ouderwetse wijze van werken past niet meer in deze tijd. Ooit werden wij in leven geroepen om namens Jezus, rond zijn geboortedatum de kinderen trakteren met wat cadeautjes. Dat is al heel lang niet meer zo, en dat weet jij ook net zo goed als ik!”
 
“Daarin heb jij wel gelijk, Klaas. Velen weten niet eens meer wat het kerstfeest inhoudt. Het is gewoon een mondain feest geworden. Maar jij weet ook dat het christelijk feest in de vierde eeuw na Christus op 25 december is geplaatst om aan de mensen te herinneren dat Jezus als licht in de
duisternis naar de wereld is gekomen. Wanneer precies hij werd geboren weten wij niet. Hoe dan nog, bestond al in de maand december de culturele festiviteit van het overgaan van de langere en donkere nachten naar lichter en steeds langer worden dagen. Dat was een heidens feest waarin kampvuur als licht werd gebruikt.”
 
“Bedoel jij daarmee, dat wij terug naar af zijn?”
“Ach! De mensen hebben steeds meer vrijheid veroverd. Wij kunnen ze niet beïnvloeden in hun laten en doen. Het vieren van de eindejaarsfeesten is voor velen niets meer dan een traditie geworden. Misschien ontdekken ze ooit de echte betekenis van het licht als ze van de duisternis zich niet meer kunnen verlossen… Wij kunnen niet anders dan ze geven, wat ze vragen.”
 
“Noël, moet jij ook steeds naar de moderne spullen die laatste tijd te kopen zijn op zoeken gaan?”
“Ja… vaak, heel vaak. Maar laatste, kreeg ik een brief van een heel jong meisje met een heel speciale verzoek!”
“Echt waar? Wat dan?”
“Zij vroeg om geluk… om geluk, Klaas!”
“Wat jammer, vriend! Dat is erg! En wat ga jij doen?”
“Geluk kunnen wij niet uitdelen, dus krijgt zij niets.”
“Dat is hard! Hoe oud is zij?”
“Ze is pas tien jaar oud en geloof mij, mijn hart doet zeer haar niet kunnen geven wat ze zo graag wil. Ik heb haar bezocht en weet ik dat haar leven heel zwaar is.”
 
“Zij is nog zo jong! Zij weet nog niet dat geluk niet te dwingen, niet te kopen en ook niet te krijgen is. Het is jammer dat wij haar niet kunnen uitleggen dat gelukkig worden een persoonlijke opdracht is die iedereen voor zichzelf moet zien te klaren. Zelfs wij twee, die bijna alles kunnen verwezenlijk, zijn niet in staat om geluk weg te geven.”
 
“Klaas, ik moet verder en jij man, jij mag hier niet blijven zitten. In deze tijd van het jaar zijn de dagen korter en wij krijgen al te snel druk, heel erg druk. Kom op, laat  je niet kennen. Straks kunnen wij allebei voor een heel jaar uitrusten.”
“Tot ziens, Noël. Binnen kort zullen wij verder over onze werk met elkaar praten.”
 
En zo namen Sinterklaas en Noël afscheid van elkaar. Noël moest nog terug naar de Noordpool, en Klaas moest snel een vergadering houden met alle zijn Pieten.
 
 

© esperanza. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Fons
Zeer mooie dialoog tussen de Sint en de Kerstman. Beiden bezorgen enkel materiele spullen, maar geen liefde, vriendschap, noch geluk, wat je ook mooi geschreven hebt in uw verhaal. Ik heb er van genoten.

Dankjewel voor jou mooie woorden, Fons,
Profiel foto van Henny
Dat ze elkaar maar lang zo mogen opbeuren dan komt het wel goed. Pracht verhaal. <img src='img/smileys/yes2.gif' alt='(y)' Title='(y)'>

Dat hoop ik ook, Henny. Zonder fantasie en hoop is het leven saai en leeg. Dankjewel voor het verhaal mooi vinden en de sterren .
Profiel foto van J.A. XXer
Mooi verhaal weer, ik zie het bijna voor me. Echt heel goed.

Dankjewel, J.A.  Fijne dat jij dit mooi vindt.
Profiel foto van Ryara
Sinterklaas moet toch maar even bij dat meisje langs gaan en een praatje maken. Misschien beseft ze dat ze op die manier meer geluk heeft dan het geluk waarvan ZIJ denkt dat ze het nodig heeft. 

In sommige arme landen ken men geen Sinterklaas. Noël kon het meisje niet helpen!
Dankjewel voor jouw mooie reactie Ria.
Profiel foto van haarle15
Wauw... dat ze elkaar nog vaak mogen ontmoeten. Wat een prachtig verhaal.

Dankjewel, Martin.
Profiel foto van Edith
Mooi bedacht. Zou er zelf nooit op gekomen zijn om beide elkaar te laten ontmoeten.
at betreft dat geluk : Geluk heb je meestal  niet in eigen hand. Geluk is slechts tijdelijk. Er is niemand die constant gelukkig is, dat zou niet normaal zijn.  Maar dat 10-jarige meisje kan dat geluk weleens heel nodig hebben. Ongeneeslijk zieke kinderen bijvoorbeeld kunnen ook wel een portie gebruiken. Of kinderen van ouders met ernstige relatieproblemen. Ik geloof, dat er heel veel zielige kinderen zijn, Sinterklaas. En die kun je inderdaad niet helpen met welk cadeau dan ook.

Dankjewel voor het lezen en jouw reactie, Edith.
Profiel foto van monkey
Geluk, wat zou het mooi zijn wanneer we dat konden uitdelen.
Helaas is dat niet te koop, maar toch hoop ik dat het meisje ook nog een andere wens heeft zodat ze voor even gelukkig kan zijn.
Mooie ontmoeting, ik hoop dat Sinterklaas er weer even tegen kan.

Dat hoop ik ook, Marja. Dankjewel voor je mooie woorden.