Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Verwondering


Geschreven door Ryara
3 november 2014 13:07
Categorie: Algemeen

Leestijd: ca. 2 min.
Aantal keer gelezen: 461 Aantal reacties: 7
Aantal leden : 0
 0
Dit werk werd ingediend als schrijfprikkel
 
Een kleinzoon van bijna twee, wonder, verwondering, bewondering.
 
Het praten gaat steeds beter en ik denk met gepaste trots dat hij, met zijn nog geen 22 maanden, al heel wat woorden kent. Zeker als je nagaat dat jongens daarin minder snel zijn dan meisjes. We proberen ze aan de hand van 'het voorleeswoordenboek van Van Dale' te tellen. Meer dan zestig al! Hij heeft in deze dagen ook weer veel bijgeleerd.
 
Weet je wat ook zo leuk is? Hij gaat grapjes maken en vindt het ook leuk als ik grapjes met hem maak. Zegt hij met zijn kleine stemmetje 'auto', dan doe ik dat met een hele zware stem, of juist met een nabootsing van zijn stem, na. Eerst kijkt hij me onderzoekend aan en als ik het dan nog eens doe, staat hij te gieren van het lachen. Dan gaat hij het zelf ook proberen en hij vindt het heerlijk om te ontdekken dat hij het ook kan. Spelen met je stem, spelen met woorden, hij is daarmee bij mij aan het goede adres.
 
Spelen ook met zijn lichaam, hij blote voeten, ik blote voeten. Ik wrijf met mijn voet over zijn voetje en hij doet het daarna steeds bij mij. Een liedje over voetjes, waar hij geen genoeg van kan krijgen. Iedere keer moet ik het cd'tje op die plaats opzetten en met hem om de tafel stampen. Als ik uitgeput in de stoel zit, vraagt hij: "oma, lezen?" Zijn boek heeft hij al in de aanslag.
 
"Wil je drinken?"
"Nee."
"Wil je eten?
"Nee."
Wil je dit, wil je dat? Wát ik ook vraag zijn antwoord is 'nee', maar dan wel met een ondeugende grijns op zijn snoet. Een nieuw spelletje.
"Wil je mama?" O, dat is een pijnlijke vraag. Mama slaapt een nachtje thuis en heeft Tim bij ons achtergelaten.
"Nee," zegt hij uiteindelijk, maar kijkt toch even naar buiten, om te zien of haar auto echt weg is. "Auto weg. Mama weg. Opa weg. Zwaaien."
Hij heeft ook vol bewondering naar zichzelf staan kijken in de grote staande spiegel. Tot nu toe heeft hij waarschijnlijk alleen zijn bovenkant gezien in verschillende spiegels, maar nu stond hij echt zichzelf te bestuderen, van de spiegel naar zichzelf en weer terug. Een heerlijk schouwspel, dat een hele poos duurde.
 
"Tim wil je drinken?"
"Ja, piep, piep, piep." Gelukkig weet ik dat hij bedoelt dat hij melk wil, die ik dan even in de magnetron moet opwarmen.
"Tim pak je jas maar, we gaan boodschappen doen."
"Auto?"
"Nee, we gaan lopen."
"Goen?" Ja hoor, de schoenen moeten ook nog aan.
 
 


© Ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota:
Profiel foto van Danvoieanne
Heel leuk deze momenten met je kleinzoon.... graag gelezen..... :)

Onbetaalbaar, dit soort herinneringen.
Profiel foto van esperanza
Wat mooi, en zo plezierig om zo bezig te zijn met een kleinkind. Ik kon wat jij schrijven zo voorstellen.

Het zijn echt wondertjes en het is heerlijk om de ontwikkelingen mee te mogen maken.
Profiel foto van Beppie
Geweldig hoe kleine kinderen de taal ontdekken. Leuk om via deze miniatuur kennis te maken met je kleinzoon.

Deze kleinzoon heeft echt iets met taal en woorden. Hij is nu wat ouder en ontdekt steeds meer van de taal. Welbespraakt en goedbelezen.

Net als zijn oma dus!

Ja, 'we' hebben samen al een boek geschreven. Hij is inmiddels negen.
Profiel foto van Marifleur
Mooi Ryara. Ik voel mee met je verwondering, ik heb wat grotere kleinkinderen maar de verwondering blijft.

Dit kind is ook al niet zo klein meer hoor, maar ik kan me die verwondering nog zo goed herinneren, vooral bij de eerste is dat nog zo verrassend. Nu ik een paar kleintjes verder ben word ik er geloof ik wat nuchterder in.
Profiel foto van Chanell
Prachtig stukje, met bewondering gelezen.

Dank voor je wonderschone reactie. ;)
Profiel foto van willy
Of hoe jij spelenderwijs jouw kleinzoon onderwijst. Hij lol, jij zeker niet minder en wij lezen het met een big smile. ;)

Is zó leuk om met die kinderen zo bezig te zijn, ik leer er veel van. Dank voor je reactie.
Profiel foto van Stella Nomara
Van kinderen kan je als volwassene nog veel leren. Een kind kan met bewondering naar de voortjagende wolken kijken. Doen volwassenen dat nog? (Ik wel) Het is zo schattig als ze leren praten. Wel handig als de moeder een woordenboek meelevert bij het afleveren van haar kind. Papies doen? Kijk, een paap! =: Slapies doen? Kijk een schaap! Leuk geschreven, Ryara. Lekker herkenbaar ook.

Ik heb die kinderen nu in alle soorten en maten op leeftijden die allemaal heerlijk zijn, ik geniet dan ook ontzettend op het ogenblik.

Kan me best voorstellen. Ik doe dat ook.