Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


De heks van de Marollen (deel6)


Geschreven door Ryara
27 oktober 2014 20:18
Categorie: Fantasy

vorig deel: De heks van de Marollen 5
volgend deel: De heks van de Marollen (deel 7 SLOT)

Leestijd: ca. 4 min.
Aantal keer gelezen: 471 Aantal reacties: 9
Aantal leden : 0
 0
De Auteur wil graag inhoudelijk en technisch commentaar op zijn werk
Even terugblikken. Jora zit met Ambra te praten over de opdrachten die nog uitgevoerd moeten worden. Ambra wil met haar terug in de tijd om te vertellen over het begin van deze vreemde opdrachten. Omdat Jora zich niet alles kan herinneren, zal Ambra haar de hele voorgeschiedenis nog eens vertellen.
(Voor de lezer ook prettig om nou eindelijk eens te weten wat er aan de hand is)
 
Ambra vertelt:
 
“We gaan een paar eeuwen terug en spreken van het jaar 1404. Sinds de invoering van de ‘Stedenhanze’ was het wat veiliger reizen met handelswaar. Men was gebruik gaan maken van de wegen die de belangrijkste steden met elkaar verbonden. Een grote groep boeren en handelaars uit de omgeving van Bremen trok met elkaar naar Stade. Beide steden liggen in Noord-Duitsland.
 
Een lange rij wagens trok met moeite over de zandweg. Door de bossen rond Bevern,  waar de weg zo’n 60 meter naar boven klom, was het warm en zwaar voor mens en dier. Aan weerszijden van het bos bevond zich het moeras en men was blij koelte te vinden in de bossen waar de weg doorheen liep. Het was al oktober, maar de zon gaf nog veel warmte en het was moeilijk om de volgepakte wagens over de slechte wegen te voeren. Het was een laatste grote tocht voor de winter in zou vallen en allen hoopten goede zaken te doen in Stade. Stevige werkpaarden trokken zware wagens. De houten wielen zakten weg in het zand en slechts langzaam vorderde de groep. Zoals gebruikelijk bij grote tochten waren er verschillende ambachtslieden meegetrokken: smeden, timmerlieden, koperslagers, een kleermaker, de barbier. Zelfs een monnik die beroemd was om zijn tandartspraktijken en kwakzalverij trok met de bonte stoet mee. De monnik had een hulpje met zich meegenomen. Als er onderweg gestopt werd, hielden die twee zich bezig met het zoeken naar noten en geneeskrachtige kruiden. Al meerdere malen in deze dagen hadden ze verlichting kunnen brengen door aderlating of bloedzuigers. Ze hadden omslagen van smeerwortel aangebracht en hun vlierbessenthee vond gretig aftrek wanneer men een verkoudheid vermoedde.
 
Toen het begon te schemeren werd halt gehouden. Van voorgaande tochten wist men dat er geen herberg in de buurt was. Er werd gezocht in het bos naar een geschikte plaats om de nacht door te brengen. Een groot vuur werd aangelegd en al snel hing een eerste varken aan het spit. De monnik, die zich niet druk hoefde te maken om de voorbereidselen of het koken, gebruikte zijn tijd om de voorraad kruiden aan te vullen. De leerjongen ging met een platte mand het bos in, op zoek naar knollen en paddestoelen om bij het gegrilde vlees te kunnen eten. Toen het helemaal donker was geworden, had de groep zich om het vuur geplaatst en men genoot van de goede en voedzame maaltijd. Eén van de vaten wijn die was meegenomen om verkocht te worden, had men enkele dagen geleden al geopend en ook deze maal gingen de bekers veelvuldig rond. De volgende morgen bleef het opvallend stil in het kamp.”
 
Ambra stopt met zijn verhaal en kijkt zwijgend voor zich uit. Jora, die geboeid heeft zitten luisteren, slaakt een zucht.
“Ik weet het weer, die leerling van de monnik was jij.”
“Inderdaad, ik was het die de knollen opgroef en naar de kooksters bracht. Het smaakte heerlijk, maar ze waren dodelijk. Slechts een paar zuigelingen hebben het overleefd.”
“Maar Ambra, het was toch een ongeluk, je deed het toch niet expres?”
“Ik had knollen opgegraven waarvan ik vermoedde dat ik ze kende. Met de monnik was afgesproken dat ik, wanneer ik een plant of een kruid vond dat ik niet kende, altijd naar hem toe zou gaan om het hem te laten zien. De monnik was een wijs man en ik heb nooit meegemaakt dat hij een plant niet bij naam kende. Hij wist altijd welke geneeskracht er vanuit ging. Wanneer een plant voor het eten gebruikt kon worden, wist hij te benoemen waar het naar smaakte. Deze keer dacht ik dat het om pastinaak ging. Ik wist het bijna zeker. Pastinaak smaakt heerlijk bij geroosterd vlees en het water liep me al in de mond bij de gedachte alleen.”
“Was het geen pastinaak?’
“Nee, het moet een zeer giftige wortel zijn geweest. Ik had er veel van gevonden en bij de kookplaats was men blij met een voedzame wortel. Iedereen heeft er behoorlijk wat van gegeten. Ik had het eerst aan de monnik moeten vragen, dan was deze ramp nooit gebeurd. Meer dan honderd mensen vonden de dood.”
Jora zit met tranen in haar ogen naar Ambra te luisteren. De herinnering komt weer terug.
“Wat is er van de zuigelingen geworden? Bleven ze leven?”
“De volgende dag kwam een hooggeplaatst persoon langs in een koets. Het moet een edele geweest zijn uit het verre Brussel. Nadat hij zijn koetsier opdracht had gegeven om te zien of het om een overval, dan wel om een ongeval ging, stapte hij uit de koets. Zijn kleedster en haar man, die als knecht altijd met de Edele meeging op reis, stapten eveneens uit. Je kunt je de schrik en verbazing voorstellen van deze mensen. Overal lagen lichamen. De meesten gekromd en met uitpuilende ogen. Klauwende handen waren in hun doodstrijd verkrampt. Het moet vreselijk zijn geweest om te zien. Tussen alle lichamen werden twee levende baby’s aangetroffen. Omdat zij nog gezoogd werden, hadden ze niets van het gif binnengekregen. De moeders moeten vrijwel direct dood zijn geweest. De zuigelingen werden door de kleedster in de koets meegenomen, maar één van hen was gestorven bij aankomst in Stade.
‘Ambra, en ik?”
“Jij was een van de baby’s die bij de vrouwen lagen. Jij was de baby die het overleefde. De kleedster uit Brussel heeft je meegenomen en samen met haar eigen kinderen, die ze later kreeg, opgevoed.”
Een lange stilte volgde.
 
 
“Ambra, wat is mijn volgende opdracht?”
“Je volgende opdracht zal je laatste zijn. Het wordt tijd dat je weer terug gaat naar ‘de andere wereld’. Je kunt op je fiets in een kleine week hiervandaan naar Bremen rijden. De oude marktweg die er 400 jaar geleden was, is er nog steeds. Fiets van Bremen naar Stade, dan zul je hem vinden.”
“Wat moet ik daar doen Ambra?”
“Het zal zich vanzelf wijzen Jora, volg je hart en gebruik je menselijke verstand. Als de opdracht volbracht is, kom ik je halen.” 


© Ryara. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
Nota: Morgen het slot.
Profiel foto van Ivo
schitterend ... een echt knap verhaal

Dankjewel voor je fijne reactie.
Profiel foto van Danvoieanne
Knap geschreven.

Dankjewel, leuk dat je me blijft volgen.
Profiel foto van esperanza
Wat een mooi beschrijving van een handels caravan van destijds. Ik kon haast het sfeer en drukte ervaren van zo een halte in het bos. Daarbij de opbouw van de spanning de stap na stap steeds groter wordt. Een top deel, weer.

Ik heb destijds over die weg gefietst. Er waren daar wat informatieborden en de rest is dan snel ingevuld. Als je zo zit te zwoegen op de fiets, komen er vanzelf verhalen los. Ik hoop dat het einde niet tegenvalt, want daar ben ik niet zeker van.
Profiel foto van Faith
Kijk, zie je nu hoe leuk het is om aanwezige info aan te vullen met je eigen fantasie? Krachtig geschreven dit deel!

Ja, dit kan ik wel, maar niet als het echt persoonlijk wordt, dan wil ik er geen fantasie bij gebruiken, dat lukt me ook niet. Ik vind dit zelf ook één van de beste delen van het geheel.
Profiel foto van Chanell
Ow, nu ben ik heel benieuwd hoe je dit vervolg gaat beschrijven... ik vrees echter dat ik nog even moet wachten :(

Vanavond komt het laatste deel, dus dat wachten valt wel mee.
Profiel foto van Henny
O, wat een prachtig deel. Wat gaat ze nog op haar pad vinden? Ik ben benieuwd.

Ik vond het zelf ook weer leuk om te lezen, als je het een poos (een aantal jaar) laat liggen, heb je er afstand van genomen en kan ik er zelf ook nog van genieten.
Profiel foto van willy
Mooi geschreven en ik ga gelijk door naar het volgende deel. Heb nog één vraagje, heeft Ambra het overleefd of vond hij ook de dood door vergiftiging?

Goh, daar vraag je me wat, ik zou het niet weten eigenlijk. Ik laat het bij de lezer. (a)

Nu ik er over nadenk moet hij ook dood gegaan zijn, er waren alleen nog twee baby's in leven...ach jee...
Profiel foto van Ci s
Wat een mooi verhaal, ik ben benieuwd naar het volgende deel. (hug)

Dankjewel, leuk dat je kwam lezen. Als je het echt mooi vindt, kun je beter even bij deel 1 beginnen, het volgende deel is het slot.

Doe ik.
Profiel foto van Stella Nomara
Dat ook dit deel mij boeide, lijkt me logisch. Alleen al door jouw manier van schrijven, is het een genot om te lezen. Ik ben erg benieuwd hoe het afloopt, dus hup Stella, niet te lang wachten met het lezen van het slot. ;)

Wat een mooi compliment geef je me daar tussen neus en lippen door even cadeau, dankjewel.