Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Nieuwste reacties op Web Tales


reactie van
Reactie
Titel
Datum
Zwijmel,zwijmel (l)(l)(bigkiss) Eindelijk hebben ze elkaar weer gevonden. Hier hou ik van. Ze zijn er nog lang niet, want ik denk dat de strijd nu pas echt gaat beginnen. (y)
23-May-2019
13:55
Zoals Mirah op de onderarm van de reus ligt is het helemaal duidelijk hoe groot de reuzen werkelijk zijn. Heel goed om dat zo duidelijk te maken.

‘Er is iets gebeurt.  Ze heeft hulp nodig… .’   gebeurd, want het is al gebeurd en is niet nog aan het gebeuren.

Heel fijn voor Ozar dat hij weer contact heeft door middel van het armbandje en de trouwring. Dat geeft de burger weer moed.
23-May-2019
13:48
Mirah zal het wel redden, maar of Cian het nog zal redden... (dunno)

Wat is er gebeurt? Daar kun je beter gebeurd van maken, want het heeft al plaats gevonden en is nog niet gaande. Weer een heel spannend deel.
23-May-2019
13:39
Gefeliciteerd! Ook met deze mooie herinnering..:)
23-May-2019
11:43
Ach, dat is toevallig: op mijn achtste kreeg ik ook een trottinette, was er ook meteen verzot op, alsof het mijn eerste Ferrari was <img  data-cke-saved-src='img/smileys/car.gif' src='img/smileys/car.gif' alt='(car)' Title='(car)'>! Prachtig gedicht !
23-May-2019
11:08
Wat mooi, filosofisch en dromerig geschreven...(smile)
23-May-2019
10:26
Allicht heb je groenere vingers dan je op het eerste zicht zou denken.
Hoe het verder verloopt lezen we waarschijnlijk wel in een vervolgverhaal.... ik kijk er alvast naar uit.
23-May-2019
9:06
Mooie filosofische overpeinzingen Sila.
Wel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Soms zijn de klappen zo hard dat een bumper niet helpt en is de schade groot, we zouden ook moeten leren om onze bumpers te herstellen en te verstevigen, maar dit kan je enkel leren door ervaring.
23-May-2019
8:51
Ik heb het bij een vorig werkje al gezegd, dat jij op een mooie manier altijd weer de familiekroniek weet neer te schrijven. Jouw vader is hierbij een dankbaar onderwerp blijkbaar. Ik hou niet van boksen, maar de schilderkunst van Salvador Dali vind ik ronduit schitterend.
Zeer graag gelezen Claude.
 
23-May-2019
8:43
Het plantje vindt vast dat je hem vriendelijk toespreekt.
Niet teveel water troubadour, daar kan een cactus niet tegen.
22-May-2019
21:28
Mooie gedachtensprong maak je hier. Zou een ingebouwde bumper helpen? Zouden we dat willen!
22-May-2019
20:26
Een mooi gedicht en wat een schitterende foto.
22-May-2019
20:23
Velen huizen zien er inderdaad grauw en kleurloos uit aan de buitenkant, dan moet je het gezellig maken binnen.
22-May-2019
20:21
Mooi Esperanza.
22-May-2019
20:19
Als reactie op de gebeurtenissen tijdens de vliegreis kwam de fles wodka net op het verkeerde moment.
Maar ik lees dat hij er al een probleem mee had en dat hij de fles moeilijk kon laten staan.
Ik kan me de verspreking eigenlijk best wel voorstellen.
22-May-2019
20:12
Vreemd verhaal, je gaat behoorlijk in je eigen gedachten en hebt eigenlijk overleg met jezelf.
Het zou me niets verbazen wanneer dat verminkte slachtoffer jijzelf blijkt te zijn en dat je geest nog ronddoolt.
Toen ik het las van die vliegtuigcrash moest ik terugdenken aan het vliegtuig dat in de Bijlmermeer, waar een vrachtvliegtuig zich in een flat boorde. Alleen toen bestonden ee nog nauwelijks mobieltjes en zeker geen watts app of dat soort dingen.
 
22-May-2019
20:07
Bij ons waren het worteltjes na de zaterdagochtend school. Mijn vader werkte op zaterdag en dan werd er gegeten in de keuken en dat vond ik nooit echt leuk. Vraag me niet waarom.
Zaterdagavond aten wij altijd brood, dat doen we nu nog en voor de nodige vitamientjes werd er tussen de middag op de dag warm gegeten.
22-May-2019
19:54
‘s ochtends vroeg het fluiten van de Merel. Wondermooi.
22-May-2019
19:49
Dan moeten we met de meeting maar een mooie foto van je maken voor het album.
Ik vind het weer een meesterlijk gevonden woord. Drie keer nadenken voor je het prikkelwoord een herkent.
22-May-2019
19:47
Ik tjok er een beetje achteraan en zie in de reacties dat het om een kennis gaat. Dus voor jou iets minder heftig.
Je verhaal is mooi en met gevoel geschreven, dat merk je wel aan de reacties.
Op een of andere manier heb ik mijn hele leven al te maken met mensen om mij heen die overlijden. Mijn ouders kwamen beide uit een hele grote familie en toen ik ter wereld kwam had ik nog twee opa’s en een oma. We groeide ermee op dat iemand ons ontviel en mijn ouders hebben ons er ook nooit bj weg gehouden, het hoorde bij het leven. Ik moet eerlijk bekennen dat het me meer raakte op het moment dat onze kinderen niet levensvatbaar ter wereld kwamen, dat heeft best een groot aantal jaren geduurd voor ik weer zonder tranen naar een begrafenis kon van bijvoorbeeld neef of nicht. Drie maanden geleden overleed mijn broer en kwam het weer heel dichtbij. Ik besefte ineens dat het zomaar afgelopen kan zijn en wanneer het zover is dan kan je er tegen vechten, maar uiteindelijk wint de dood. Ik wacht het geduldig af en zie wel hoeveel me gegeven is. Tenslotte hebben mijn ouders de leeftijd der zeer sterke bereikt.
22-May-2019
19:46
Pas maar op straat krijg je nog te maken met metoo.
Ik zou het inderdaad houden op een kopje groene thee zetten, wel zo veilig.
22-May-2019
19:27
Wat een mooie wens. Voor mij nog anderhalf jaar en dan zou het zomaar kunnen.
Af en toe denk ik dan of ik het echt zou doen.
Gewoon de caravan pakken en gaan.
Weet je, mogelijk blijven we gewoon lekker thuis, waar het ook genieten is.
 
22-May-2019
19:24
Mooi Runner, zo’n plakboek neemt je terug in een verleden glorietijd.
Nu we ouder zijn moeten we het met de herinnering doen.
Je hebt er een mooi gedicht over geschreven.
22-May-2019
19:21
Pfoe, nu wordt het echt spannend. Dit deel impliceert veel, maar bovenal een grote oorlogsdreiging. Mirah heeft een taak gekregen, een soort queeste. Knap hoe je alle gegevens bij elkaar laat komen en deze elementen in het verhaal gebruikt; het klopt gewoon. Goed, hoor! 
Nu is de vraag: zal het haar lukken. Je hebt in ieder geval een flink balletje opgegooid. Eerst moet Mirah het ‘boek’ vinden. Dan weten wat te doen en als dat dan lukt, moeten we nog maar afwachten of het op de been gebrachte leger genoeg is. Genoeg om te lezen, dacht ik zo.

Maar toen je begon te vertellen kon ik me er niet toe bewegen te doen alsof ik niets gehoord had.’  ‘Je bent moedig Mirah,’ 
>je kunt de twee '' weghalen omdat de conversatie doorloopt via dezelfde persoon en niet onderbroken wordt.
In sommige ruimten kan zelfs niemand van ons levend geraken.’> wat een dreigende zin. Dat belooft wat!!
De volgende ochtend begon mistig. >ik zou tussen deze zin en de vorige een witregel laten omdat er een nieuwe alinea begint.
gevolgde door Ozar en Han, de ladder richting dek beklom. >‘gevolgd’

 
22-May-2019
18:38
Ah, die goeie ouwe tijd. Herinneringen op papier in dit geweldige gedicht. Zoveel herinneringen betekent zoveel gevoel en gevoelens. Gevoelens die je vroeger gewoon was. Ik denk dat we allemaal wel eens verlangen naar dingen uit onze jeugd. 
Ik lees dit als een zoete mijmering, een soort overdenking die zeer binnen komt. 
22-May-2019
18:23
Potverdorie, kerel. Ik leef met je mee. Ik ben zelf iets ouder dan jij en weet dus dondersgoed hoe deze dingen werken. Ook ik heb dit meegemaakt. Maar soms ook van mensen die nog volop in het leven stonden en dan is het extra klote. Je hebt je verdriet, je gevoel feilloos in dit verhaal samengepakt. Ik voel de onmacht er door sijpelen en die onmacht maakt het dan nog meer zuur. De woorden, de zinnen, de letters van dit relaas spreken emotie. Raar dat we in zulke tijden op ons best zijn als schrijver, maar toch ook weer niet vreemd omdat we vers deze gevoelens snel in woorden kunnen kanaliseren. Jij in ieder geval wel. 
Ik hoop oprecht voor je dat het gemis een plek gaat krijgen. Het hoeft niet weggestopt te worden, maar als je maar het idee hebt dat je ermee kunt handlen. Nogmaals sterkte, kerel!
22-May-2019
18:17
Ik voel mij al niet goed als ik dit avontuur met het vliegtuig lees. Uw vader moet een koelbloedig man geweest zijn, om hier kalm bij te blijven. 
Maar nadien is wel het spreekwoord van toepassing: als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan.
Toch weer een mooi verhaal om lezen.
22-May-2019
17:38
Mooi gebumperd !
22-May-2019
17:15
Of dit en waargebeurd verhaal is, kan ik niet beoordelen, maar ik vind het meesterlijk geschreven. Je voelt de onmacht en de eenzaamheid. De woorden van de oude man verraden levenswijsheid, die de jongere 'ik' nog liever niet wil hebben. Jij weet dat feiloos op papier te krijgen. Bewaar dit stukje maar voor een wedstrijd inzending als het weer eens van pas komt. 

Ik ben blij dat je weer wat geplaatst hebt, voor mij sta je hoog in mijn rijtje favoriete schrijvers hier.
22-May-2019
16:41
Je mag alleen maar kijken en denken, verder niets. (erover schrijven in jouw geval is nog net toelaatbaar.)
22-May-2019
16:33