Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Nieuwste reacties van Stella Nomara op Web Tales


reactie van
Reactie
Titel
Datum
Nou, dit heb je met veel warmte onder woorden gebracht. Een hartverwarmend miniatuur.
Groeten en een fijne dag verder.
4-November-2015
14:23
Wat een heerlijk vervolg. De sfeer heb je enorm goed weer gegeven en de nodige humor ontbreekt gelukkig niet. Hilarische woordspelingen maken dit een knap stukje werk, Willy.
27-October-2015
20:25
Hoe verzin je het? Knap gevonden, Sila. :D
23-October-2015
21:07
Je kunt zo thrillerschrijver worden,Fikske. Een bijzonder verhaal. Ik heb het, zoals gewoonlijk met jouw verhalen, met veel plezier gelezen.
Groeten van Stella Nomara
23-October-2015
21:02
Terecht in de spotlight, Sila. Met veel bewondering heb ik dit verhaal gelezen. Een echte heldensaga met veel liefde beschreven.
Knap gedaan, hoor.
22-October-2015
14:35
Prachtige beeldspraak, ryara en heel gevoelig geschreven.

Groet van moi.
19-October-2015
12:20
In één woord: schitterend.
Met meer woorden: vol liefde geschreven.
19-October-2015
12:15
Slik, snotter, janken. Prachtig verwoord, Moeke.

Ik ken je pijn.
Gaat zelden over.
Ook niet na lange tijd.
Denkend aan al onze dieren
die wij in hebben moeten laten slapen,
zou je denken
dat wij nooit meer dieren zouden willen hebben. 
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
17-October-2015
21:45
Het is zoals Henny al zegt. Kinderen voelen soms haarscherp aan wat er in een bepaalde situatie van hen wordt "verlangd". En wij ons maar zorgen maken of alles wel goed zal gaan. Een neefje van mij had een periode waarin hij vreselijk vloekte. Mijn tante hield haar hart vast toen ze ergens uit eten gingen met die blaag. Maar hij heeft geen onvertogen woord uitgeschreeuwd. Nu studeert hij theologie!!!
Ik heb genoten van dit miniatuurtje. Heel leuk omschreven.
17-October-2015
20:41
Nu weet ik waar ik mijn twee joekels van Schotse Collies naar toe kan brengen als ik met vakantie wil{L}
Ze zouden je prima kunnen vermaken. Ik doe er wel voor beiden een gebruiksaanwijzing bij, ter grote van de Dikke van Dale. Dan kom je niet voor verrassingen te staan. Haha...geintje hoor. Maar ik heb me wel vermaakt met jouw verhaal. Heerlijk en met humor geschreven, dat vind ik heerlijk.
 
17-October-2015
16:19
Oeps. Hier zijn je sterretjes, hoor.
17-October-2015
16:06
Dit is dus het vervolg. Wat heb ik genoten van dit verhaal, Willy. Ik ben benieuwd of er nog meer volgt.
17-October-2015
16:05
Ik heb smakelijk moeten lachen om dit geinige stukje. En jawel hoor, de beste inspiratie ligt op straat. Simon Carmiggelt haalde zijn meeste stukjes ook van de straat. Dus als je nog eens echt voor een krant moet schrijven;: Hup, de straat op.
 
17-October-2015
15:56
Zucht...Wat is Ijsland toch prachtig. Niet dat ik er al eens geweest ben, hoor. Maar door jouw bewonderenswaardige manier van beeldend schrijven, is het niet meer nodig dat ik er zelf heen ga. (bij wijze van spreken, dan)
Ik heb met heel veel plezier al jouw Ijslandse vakantie belevenissen gelezen en had het gevoel dat ik op jouw schouder zat en jullie avontuur ook meemaakte. Geweldig "verteld" met een groot gevoel voor details. 
17-October-2015
15:46
Het leek wel of je over mijn wederhelft zat te schrijven wat betreft de sokkenvoorstelling. Hij wijkt voor geen meter af van de volgorde.
Sokken stoppen heb ik ook nog in een grijs verleden gedaan, maar dat werd niet in dank afgenomen door echtgenoot Mees. "Er zit een harde knobbel in mijn sok", was zijn uitroep die mij deed besluiten om het eens, maar nooit weer te doen.
Al met al een zeer herkenbaar verhaal dat mij zeer geamuseerd heeft, ragazza.
17-October-2015
15:18
Ook ik verhef mij uit mijn luie stoel om je en ovatie te geven. Je hebt een prachtige wending aan het verhaal gegeven, zodat je de lezers toch even in verwarring bracht, vind ik. Het einde gaf mij kippenvel: ik heb iets tegen moerassen. Ook nog gefeliciteerd met je "spotlightplekkie", Ryara. Kon niet uitblijven natuurlijk. P.S. "Ze voelt een opluchting die... (1 x "die" te veel)
6-November-2014
11:31
Wauw, weer een pareltje uit je toetsenbord gerold. Goed ingespeeld op de prikkel. Met veel genoegen gelezen, Ryara. Laat de behandelende specialist van Mees nou ook Vlot heten. Een bizarre toevalligheid :) Hopelijk vraagt hij niet aan Mees om mee te doen aan een experiment.
6-November-2014
11:21
Mijn GSM: vooral voor het lezen van NOS nieuws (ben nieuwsgek) Facebook: wordt niet gebruikt Tweeten: dat doen de vogels maar Appen: zo noemt mijn kleinste kleinzoon: eten Ik heb er niets mee. Gewelddig herkenbaar, zoals gewoonlijk. Het wordt bijna eng, zoveel herkenbare dingen jij schrijft.
5-November-2014
15:19
Van kinderen kan je als volwassene nog veel leren. Een kind kan met bewondering naar de voortjagende wolken kijken. Doen volwassenen dat nog? (Ik wel) Het is zo schattig als ze leren praten. Wel handig als de moeder een woordenboek meelevert bij het afleveren van haar kind. Papies doen? Kijk, een paap! =: Slapies doen? Kijk een schaap! Leuk geschreven, Ryara. Lekker herkenbaar ook.
5-November-2014
15:15
(giggle) (giggle) (giggle) (giggle) (giggle) Nou, dat heb je weer met de nodige ragazzahumor geschreven. Het is een pareltje om te lezen.
5-November-2014
15:08
Eigenlijk heb ik een hekel aan tulpen. Vraag me niet waarom. Maar door jouw miniatuurtje, kijk ik er nu wel wat anders tegenaan.
5-November-2014
15:05
Prachtig verwoord. Complimenten, esperanza.
5-November-2014
15:02
Kippenvel kreeg ik van dit verhaal. Dit was een zeer aangrijpende ervaring. Je hebt het prachtig onder woorden gebracht (hat)
5-November-2014
15:01
Dat ook dit deel mij boeide, lijkt me logisch. Alleen al door jouw manier van schrijven, is het een genot om te lezen. Ik ben erg benieuwd hoe het afloopt, dus hup Stella, niet te lang wachten met het lezen van het slot. ;)
5-November-2014
14:58
Netjes onder woorden gebracht ;) Wat een deel, zeg. Zat weer op het puntje van mijn stoel te lezen. Het blijft boeiend en spannend. Bij gelegenheid ga ik weer snel het vervolg lezen.
31-October-2014
21:58
Haloweenstory !!!! Eh, wat rot voor Wim. Hij heeft tenslotte al genoeg voor zijn kiezen gehad. Gelukkig kon je deze gebeurtenis met de nodige humor beschrijven, annders had het vast een dramatisch voorval geweest (wat het ook eigenlijk best wel was.) Gelukkig is alles goed gekomen, ook al moest jezelf haarfijn uitleggen wat een steunhart was. Groet van mij voor jullie.
31-October-2014
21:52
Je lijkt ikke wel. Ooit aan begonnen, totdat er een keukenramp was gebeurd, daarna nooit meer gedaan. Wel heb ik lekker moeten lachen om je gestuntel, sorry, omdat het net leek of ik mezelf bezig zag. Heerlijk verhaal, Beppie (ook weer terug?) Groet van mij.
31-October-2014
21:47
Ik kan me de gebeurtenis met Pim nog herinneren. Wat zal het fijn zijn om alsnog deze gedichten te schrijven. Een stukje verwerking, denk ik. Ook deze is weer zeer ontroerend, Faith. Kus, kus van mij.
30-October-2014
21:49
(giggle) (giggle) (giggle) (giggle) Wat een enorm leuk gedicht, Ivo. Misschien ook wel droevig, omdat hij zich meer verontrustte over zijn auto, dan om zijn ex-heks. Ik bekijk dit gedicht echter van de luchtige kant en moet zeggen: (hat)
30-October-2014
11:18
Faith toch, hoe mooi, maar o zo droevig.
30-October-2014
11:08