Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Nieuwste reacties van esperanza op Web Tales


reactie van
Reactie
Titel
Datum
Ja, inderdaad, heel triest verhaal...
Het leven, in haar eigenschap, is geweven uit vreugde, verdriet, geluk, teleurstelling, angst, hoop en zo voort. Lichte grijze maar soms ook gewoon zwarte tonnen worden overheersend...
24-August-2019
11:24
Mooi foto's weer. Maar.... misschien ligt het aan mij, ik heb geen enkel zwarte man, vrouw of kind gezien.. Dat vond ik vreemd.
23-August-2019
23:18
De 'despotas'  in onze wereld, lijken uit hetzelfde  beschadigde, verzuurde en vergiftige DNA combinatie te zijn ontstaan... 
Mooi gedaan, Eric...
23-August-2019
12:18
Inderdaad, Jeroen, de liefde geeft aan ons allemaal de grootste reden om te bestaan, om voort te leven... 
23-August-2019
11:58
Ik vind je verzen heel mooi... 
Het 'heropladen'  brengt wij, de ouderen steeds terug naar vroeger... als een intermezzo om zich te versterken om door te gaan... 
22-August-2019
23:28
OOk zo mooi en intens geschreven! 
22-August-2019
23:24
Een prachtige poëzie... Jij weet een mooie sfeer van rust en liefde te creëren op een een subtiel en unieke wijze.
22-August-2019
23:22
Mooi verteld en prachtige foto's. Ik moet bekennen dat ik de vogels mooier vind dan de beren. Ik heb niets met beren. De schapen en de geiten vind ik ook prachtig! Het is een heel mooi omgeving en ook hier staat jij heel mooi op de foto! 
Weer graag gelezen, Ria. 
22-August-2019
23:18
In wezen is leven een opvolging van ervaringen in het loslaten... 
We ontstaan in de buik van onze moeders, ontwikkelen steeds verder tot het moment om geboren te worden. Voor het eerste dan, laten we los de zekerheid van warmte, bescherming en geborgenheid om in een vreemde wereld te komen. Zo veroveren we onze eerste zelfstandigheden zoals zelf adem...  We worden groot en al te snel moeten we onze ouders en ons thuis loslaten...
We bouwen een eigen leven, een eigen gezin, om daarna onze eigen kinderen los te moeten laten omdat ze niet van ons zijn  maar vrije wezens die hun eigen toekomst moeten bouwen.
Ouder, en ouder worden we en ineens moeten we onze partners  loslaten. 
Verder komt dan de ene dag om zelf te vertrekken...  Dan bereiken we het voltooien van het cirkel van het leven. 
Prachtige verzen, Eric! 
22-August-2019
23:11
Het is inderdaad absurd wat gebeurt met de dieren. Walgelijk! 
Jij hebt dit mooi verwoorden en ook ik,  ben met je eens.
20-August-2019
16:30
Erg leuk! DE foto van je op dat bankje is echt heel erg mooi!. Je kijkt wel heel serieus, maar jij staat heel mooi op. Door de groot foto te kunnen kijken zie ik ook hoe mooi de prachtige bergen zijn, het water daar beneden, de sneeuw op de bergentoppen, en ook de prachtige defilé van de bergengeiten. Ze zijn ook op carnavals kledij aangekleden: zo min mogelijk dragen...  De vegetatie lijkt hier ook wat groener en levendiger te zijn.
20-August-2019
12:55
Het klopt helemaal... Om carnaval te vieren moet je al je zorgen thuis achterlaten, zich zelf durven te zijn en samen met je familie en  vrienden van de sambaschool  feest durven te vieren. Zo kun je dansen zoals je wil, zingen uit je volle borst, elkaar durven omarmen een te zijn met de miljoenen mensen om je op de stranden, straten en avenues om ten minste voor de drie dagen in het jaar, vreugde ervaren en spontaan te mogen  glimlachen, lachen, kijken, leven...
Er bestaan geen regels om de samba te dansen. Je moet gewoon zich door te ritme van de trommels laten leiden. Als je de samba danst, iets dat onbeschrijfelijk is, gebeurt in je innerlijk... 
Ik weet het uit ervaring... 
20-August-2019
10:18
Heel mooi geschreven, Fons.  Zoals jij heb ik veel vrienden van vroeger verloren. Het is voor mij een raadsel waarom we uit elkaar zijn gegroeid. Ik na het sterven van mijn man heb ik ze allemaal nog bezocht, sommige voor meerdere keren, maar ze zijn niet meer bij me geweest.  Het geeft een raar gevoel.
Eindelijk, bij het ouder worden, wordt ook het wereld rondom ons steeds kleiner... 
19-August-2019
19:21
Prachtige poëzie! Indrukwekkend mooi geschreven. 


Ik wil iets zeggen, Jeroen: 
Het gaat over deze vers:"ze heeft een rugzakje, vol miserere" 
- miserere is  het werkwoord in de tweede persoon van het enkel vorm van het imperatief present.  Ik denk dat het hier om een zelfstandig naamwoord gaat  dat het het had "misère" in plaats van miserere moest zijn. ( Het is maar een aanbeveling en het is goed bedoeld.)  
19-August-2019
9:19
Hier in, zijn we met elkaar eens. In mijn conceptie, spotdicht zouden alleen de stikende graven moeten zijn. Zo lang we leven zouden we moeten genieten van de natuur en van de frisse lucht van daar buiten. Daarbij geloof ik niet dat  alleen het strijden tegen verhoging van CO² zou ons probleem oplossen. Men zou meer bezorgd zijn met het onderhouden en beschermen van de oerwouden die nog resten, en de algen in de oceanen. Zonder hen, al zullen we geen CO² meer produceren, zouden we niet meer aan zuurstof kunnen komen... 
Maar ik zou je vertellen: ik heb iets grappig gezien een bericht dat ik kreeg op Face Book. Ik plak die hier onder, misschien vind je dit ook leuk: 
 
Nenhuma descrição de foto disponível.
Hopeloos  dus... en wereld wijd!
In de kleinletters boven: Stevie Wonder, Bob Hope, Johnny Cash...
In de kleinletters onder: No Wonder, No Hope,  No cash... 
17-August-2019
9:34
Ik genoot van je verzen, Lea. Die zouden mooi staan op de menukaart. 
16-August-2019
14:55
Het is goed dat we allemaal anders zijn van elkaar. Zou iedereen zijn zoals ik zou deze plek nooit bezoek krijgen. Als ik de prachtige foto's van Peter zie, gaat mijn hart kloppen... Wat een triest plek,  aride, echt droog bergen bedekt met stenen... grijze hemel en sneeuw op de bergen. Ik ben erg blij dat jullie daarvan konden genieten, ik zou depressief van worden... 
Ik heb weer een hele tijd naar de foto's zit te kijken... 
16-August-2019
14:52
Ik blijf altijd een tijdlang naar de foto's te kijken en zie vele details. Mooi het dorp daar onder met het gebouw met rood en platdak. De bergen daar achter lijken kaal van vegetatie te zijn en steenachtig. Het bos is ook beste kaal en de bomen zijn niet echt groen. Sommige hebben echt zwarte stam en andere lijken ziek te zijn. Is het daar herfst of winter? Sommige bommen zijn helemaal bruin en uitgedroogd. Dat is heel duidelijk te zien in de mooie foto's. Het water van de meer heeft mooie groene tinten. Aan de oever staan twee gekapte en verlaten boomstammen. Het lijkt geen hardhout te zijn  want het lijkt dat het hout aan te bederven is...
Weer heel graag gelezen en vooral de foto's gekeken... 
15-August-2019
11:05
Leuke in de aerobus, maar wel heel jammer dat het weer zo slecht is. De foto's vind ik altijd heel mooi. Op de vergroten foto's kun je duidelijk zien dat de bergen driehoekig zijn. Is daar ergens een mijn van steenkool? Is het verboden om zelf steenkool daar ophalen? Het bord met steen of houtskool ijzerenmaand begreep ik niet. 
14-August-2019
11:04
Erg leuk bedacht, Jubbe. Graag gelezen! 
13-August-2019
23:15
Erg leuk bedacht, Jubbe. Graag gelezen! 
13-August-2019
23:15
Enig! erg leuk gedaan!
13-August-2019
23:03
Ik had nog nooit van kleiduiven gehoord.
Ik vond het een heel apart sport... Ik vond het ook niet echt leuk. 
13-August-2019
23:01
Hier is wel goed nagedacht!
Graag gelezen, Astra. 
13-August-2019
22:59
Goed nagedacht! Dat mes is wel gevaarlijk!
13-August-2019
22:57
Wat is dit gedicht mooi! Ontroerend mooi... Ik krijg ook een brok in mijn keel!
13-August-2019
22:55
Wat een prachtig gedicht! Met zoveel liefde geschreven. Ik voel me ook gelukkig met mijn kleinkinderen...
11-August-2019
12:16
Het is een feit dat je de muggen niet uit de natuur kunt halen. Het is te hopen dat de muggen daar geen malaria, zica en denge muggen waren. Maar ik denk van niet, want het is daar toch te koud voor, of niet?
De foto's zijn werkelijk heel erg mooi!
11-August-2019
12:12
Eric, je gedicht leidt tot nadenken....
Het is moeilijk om te accepteren dat het zo slecht gaat met onze planeet. Het is makkelijker te geloven dat de natuur een antwoord voor alles heeft. 
Sommige feiten kunnen niet opzij geschoven worden: Volgens de cijfers van de VN de wereld bevolking is nu 7.7 miljard mensen. In 2050 zullen er 9,7 miljard mensen op aarde wonen en in 2100 11.2 miljard. Ik vraag mij dan af... zou dan  tropische bossen nog zij?  Hoe moet met de wilde dieren? Zou er nog ruimte voor hen overblijven? Ik zal dat echt niet meer kunnen ervaren. 
10-August-2019
0:03
De zogenaamde: " illustere Centurionkaart van American Express?"
Mijn antwoord is NEE, echt NEE... 

 
9-August-2019
12:59