Welkom op Web Tales

De meest innovatieve schrijverswebsite in de Nederlandse taal


Nieuwste reacties op Web Tales


reactie van
Reactie
Titel
Datum
dat roos vind ik niet zo functioneel in het geheel, dat ik als opinie gaarne deel
22-August-2018
9:48
Ontroerend Ivo. (y)
22-August-2018
8:31
Voor mij een bericht uit het nieuws dat je doet kokhalzen als je het leest, Is dit gewoon een goede opdracht geschreven? Of was je daar echt? :O
22-August-2018
8:27
Sfeervol! 
22-August-2018
8:23
Dat herinner ik me nog zeer goed. De daders zijn nooit gevat geworden. Er is sinds die aanslag wel een veel zwaardere bewaking in de diamantwijk in Antwerpen. Wat vreselijk om dat effectief mee te moeten maken. Gelukkig ben je er enkel met de schrik vanaf gekomen. Dit soort ervaringen zet zich met zijn tentakels vast in je wezen en je ziel. Je raakt het eigenlijk nooit meer kwijt. 
22-August-2018
8:13
Dat jouw oude energieleverancier je autoruit stukslaat bij contractbreuk, daar kan ik inkomen. Maar dat ze dan ook nog een boete rekenen vind ik persoonlijk van het goede teveel. Best dat je je in het vervolg niet onbeschermd van het ene in het andere cont(r)act stopt. 
22-August-2018
7:21

Een kluizenaar heeft ook zijn waarheid maar deelt die met niemand en heeft hierdoor ook geen discussie. 
22-August-2018
6:18
Knap !
22-August-2018
6:07
Met die titel moest ik wel even kijken. Je hebt wel eens van die dagen... gelukkig zijn er ook andere dagen.
22-August-2018
0:18
Mooi onder woorden gebracht, en ook een angst die veel mensen zullen herkennen. Persoonlijk had ik de zin "begraven, ik ben levend begraven' nog iets verder naar achter geschoven om de mensen nog heel even in het ongewisse te laten. Verder niets te zeuren hoor, top gedaan!
22-August-2018
0:10
Tijd is toch het mooiste wat we hebben? Vooral als we jong zijn. Het geeft glans aan ons bestaan. Waarde.
22-August-2018
0:04
Een mens is maar een mens, kap of niet. Mooi geschreven!
22-August-2018
0:02
Prachtig! Daar heb je goed over nagedacht! Maar of het zo zal gaan?
21-August-2018
22:54
Ik neem aan dat je niet voor 1 tientje per maand bent overgestapt? Nou dan...  dan heb je die 800 er volgend jaar ongeveer weer uit. :P
21-August-2018
22:48
Ik hoop voor je dat je morgen meer geluk hebt.
21-August-2018
22:28
Wat moet ik er nog aan toevoegen, leuk dat iemand er aan denkt een "dankgedicht" te schrijven nu er regen valt.
21-August-2018
22:28
De angst ruik je als het ware. In het begin dacht ik aan een overval en hulp die kwam, maar door de planken van de last kwam ik al snel bij de oorlog. Zeker door de vreemde taal die werd gesproken. Knap gedaan. 
21-August-2018
22:26
Wij leven in een zorgstaat en er wordt goed voor ons gezorgd in de meeste gevallen.
We hebben water uit de kraan, met een knopje kan het licht aan en als het koud is kunnen we de verwarming aan doen. Wat willen we nog meer?
Toch kan ik de stakers ook vergrijpen, die vragen om wat meer rustpauzes of vermindering van werkdruk. Want er wordt soms ook wel veel van ons gevergd. 
21-August-2018
22:21
Mooi, begrijpend geschreven.
21-August-2018
22:09
Knap van je dat jullie het niet doen wanneer er derden bij zijn.
Het woord schat wordt hier regelmatig gebruikt, tegen iedereen van het gezin. We zijn gewoon allemaal schatten.
21-August-2018
22:07
Als alles perfect is, is het dan goed?
We krijgen kinderen en voeden ze op in de hoop dat het goede mensen worden, maar ook met hun fouten houden we van onze kinderen,
21-August-2018
22:02
Een oorlogsverhaal over een razzia en onderduikers kwam niet in mij op toen ik dit las. Voor mij was het meer de angst voor inbrekers of nog erger in huis. Ik vond wel dat de angst hier goed uit de verf kwam. De voetstappen die komen en gaan. Hoop van de hoofdpersonen, die evenwel onbenoemd blijven. Dat is echter ook niet zo belangrijk want dit draait meer om sfeer en gevoelens. 
Schrijf technisch zou het wat anders kunnen, maar de inhoud vind ik ijzersterk. En dan afsluiten met een prangende vraag. Heel goed gedaan wat mij betreft.
21-August-2018
21:59
Kijk dat is nu de reden dat ik gecremeerd wil worden.
In eerste instantie dacht ik dat je levend begraven was, maar al verder lezend besefte ik dat het een aardbeving was en je onder het puin lag. Even hoopte ik dat je gered zou worden door de bulldozers, maar nee de angst ging verder tot er geen redding meer mogelijk was.
Dan rest mij alleen nog te bedenken hoe je het op kon schrijven nadat je bedolven was.
21-August-2018
21:59
Aan de tijd doen we niets, doordat we zelf de kalender verzetten denk je er invloed op uit te oefenen, maar niets is minder waar.
Ook al verzet je niet, de tijd gaat voort.
21-August-2018
21:52
Verlept en dan op de mesthoop om vervolgens tot mest te dienen voor weer mooie bloemen.
21-August-2018
21:50
Ik vind je limerick leuk, maar kan een vrouw monnik zijn?
Volgens mij is dat voorbehouden aan mannen en zijn vrouwen non.
21-August-2018
21:46
Ik hoop dat het voor die jongen is gegaan zoals ik het las en niet zoals het in de reacties staat.
Mijn ervaring met priesters en nonnen is goed, ik ben katholiek opgevoed en heb geen negatieve ervaringen.
Met het kind heb ik te doen, het lijkt mij de verkeerde manier om het klooster in te gaan, beter was het geweest wanneer zijn moeder er gewoon voor hem was.
21-August-2018
21:41
Mooi en duidelijk.
21-August-2018
21:35
Alleen verblijven en dan ook nog het gevoel hebben dat slechtheid neerdaalt. Dat kan niet anders dan angst zijn.
Mooi geschreven, geen woord teveel en je laat als vanzelf een beangstigende sfeer zien.
21-August-2018
21:32
Grappig verhaal, alleen jammer dat je er een brok tekst van hebt gemaakt.
Vele lezen het op een iPad of vanaf het computerscherm en dan is het echt niet te volgen.
Laat er af en toe wat witregels tussen, dan keest het een stuk rustiger.
 
21-August-2018
21:26